Nancy Mellon aliwahi kusema, «Kwa sababu kuna msukumo wa hadithi ya asili na uwezo katika wanadamu wote, hata kulea kidogo tu kwa msukumo huu kunaweza kuleta matokeo ya kushangaza na ya kupendeza.» Ingawa mimi sio elimu kubwa, ninaamini kuwa sote tuna jukumu la kuathiri maisha ya vizazi vichache, iwe ni ndugu zetu, binamu, marafiki wa familia, au watoto wetu siku moja. Nimefanya kazi katika kambi ya majira ya joto, nilifundisha Shule ya Jumapili, na sasa ninafanya kazi katika utunzaji wa mchana. Ninahisi kana kwamba sote tuna nguvu ya kuwa wasemaji wakuu wa hadithi, tunachohitaji ni nudge kidogo kuileta. Nilichukua fasihi ya watoto kutafuta nudge hiyo kunisaidia darasani mwangu. Mwisho wa muhula unakaribia, naweza kusema nimegundua kuwa nudge na nina shauku kubwa na shauku wakati wa kusema hadithi kwa watoto katika darasa langu. Kwa sasa nimeajiriwa katika kituo cha utunzaji wa watoto katika shule ya mapema, ambayo ni darasa iliyoundwa kwa watoto wa miaka miwili. Kwa kuwa niliwasomea kila siku, niliamua kusoma kitabu changu kilichochaguliwa, «Je! Wewe ni Mama yangu» na P.D. Eastman kwao kwa mradi huu uliopewa. Darasa langu ni tofauti sana, na watoto kutoka jamii tofauti, asili, na hali ya familia; Hata tunayo mahitaji maalum ya mtoto aliyejumuishwa katika darasa letu. Niliamua pia kusoma «Je! Wewe ni mama yangu?» kwa darasa la chekechea katika kituo kimoja cha utunzaji wa watoto. Nilichagua kusoma kitabu kimoja kwa kila kiwango cha umri kwa sababu nilitaka kuona uzoefu tofauti ambao ningekuwa nao. Darasa hili la chekechea pia ni tofauti sana. Nilichagua kusoma «wewe ni mama yangu?» Kwa sababu nilijua kuwa darasa la kwanza kabisa la shule ya mapema nilifanya nao lingefurahiya, na nilikuwa na hamu ya kuona ikiwa watoto wa ngazi ya juu katika shule ya chekechea pia. «Je! Wewe ni mama yangu?» Ilikuwa moja ya vitabu vyangu vya kupendeza vilivyokua, na ilikuwa moja ya vitabu vya kwanza nilijifunza kusoma; Kwa hivyo nilidhani kwamba labda baadhi ya chekechea wataijua. Wakati wa hadithi ulikuwa unakaribia katika shule ya mapema, nilikuwa na watoto waje kukaa chini juu ya wakati wetu wa mduara wa circle. » Mara tu wote walikuwa wamekaa, tuliimba wimbo kidogo ili kuwaandaa. Inapenda hii «lazima nipate mikono hiyo, kupiga makofi, kupiga makofi. Nina vidole viwili ambavyo hupiga, snap, snap. Lazima nichukue thumbs hiyo bomba, gonga, gonga. Nina mikono miwili na wamewekwa kwenye paja langu! » Wimbo huu ni moja wapo ambayo mimi hutumia kupata watoto wamekaa vizuri. Kufanya kazi na watoto wa miaka miwili kila siku, nimejifunza kuwa huwezi kusoma hadithi kwao, lakini unahitaji kuingiliana nao katika hadithi yako. Na «wewe ni mama yangu?» Ilikuwa kitabu kizuri ambacho kiliniwezesha kufanya hivyo. Wanafunzi wangu wanapenda kutengeneza sauti za wanyama, kwa hivyo kila wakati ndege huyo mdogo alipokaribia mnyama mpya, tungesimama na wote wakifanya sauti ya mnyama huyo. Hii iliwafanya watoto wapendekeze sana na waliweka umakini wao. Ujanja mwingine mdogo ambao nilikuwa nikiwafanya wasikilize ni kuwauliza maswali ambayo yanahusiana na maisha yao. Kwa mfano, wakati mmoja ndege wa mtoto hutembea na mama yake na hajui ni yake. Katika hatua hii, nilisimama na kuwauliza watoto maswali kama «Je! Unajua mama/baba yako anaonekanaje? Na hata kufafanuliwa na maswali kama «nywele gani za rangi, macho, nk Je! Ana?» Kuuliza watoto wadogo maswali kama haya huwafanya wapendeke. Jambo moja la mwisho nilitumia kusaidia kusema hadithi hiyo mara kwa mara, ningetoka kwenye kiti changu, na kutenda sehemu ya kitabu. Kwa mfano, wakati mmoja ndege wa mtoto hukimbilia kwenye gari la zamani ili kuona ikiwa ni mama yake; Kwa hivyo katika darasa letu, tuna gari la toy ya plastiki. Kwa hivyo wakati nikisimulia hadithi hiyo, niliinuka na kukimbilia gari, na kuiuliza «Je! Wewe ni mama yangu?» Nimegundua kuwa vitu vidogo kama hiki vinawaweka watoto macho, makini na hata kuwafanya kucheka. Nilikuwa na njia tofauti kabisa, na kwa hivyo uzoefu wakati wa kusoma kwa watoto wa chekechea. Darasa hili la chekechea limefundishwa vizuri jinsi ya kukaa na kusikiliza wakati wa hadithi, kwa hivyo baadhi ya walindaji wa tahadhari waliotumiwa kwenye darasa la utunzaji wa mchana hawakuhitajika. Wakati nikisoma darasa la chekechea, nilitumia tani tofauti kwa sauti yangu, pamoja na sauti za msisimko, hofu, huzuni, na uamuzi. Darasa la chekechea lilifurahia kitabu hiki, lakini wengi wao waliniambia baadaye kwamba tayari wamesikia hadithi hiyo mara kadhaa na ni moja wapo ya upendeleo wao. Baada ya kusimulia hadithi hiyo kwa darasa la miaka miwili, nilifuatilia na wimbo unaoitwa «Zoezi la Wanyama.» Wimbo huu una watoto kufanya mazoezi wakati unajumuisha majina ya wanyama na sauti. Kwa mfano, inaamuru watoto kuogelea kama chura, kufikia kama twiga, na kuruka kama ndege. Niliamua kutumia shughuli hii kwa sababu baada ya kukaa vizuri na kimya, iliwapa watoto nafasi ya kuamka na kuwa hai. Pia, kwa kuwa «wewe ni mama yangu?» Ni pamoja na wanyama wengi, nilidhani wimbo huu ulikuwa chaguo nzuri kuendelea na mandhari ya wanyama. Kwa kadiri ya ufuatiliaji wangu na darasa la chekechea, baada ya kumaliza hadithi, tulijadili kwa ufupi jinsi ndege huyu mdogo alipoteza mama yake, na hiyo ilikuwa ya kutisha sana. Niliuliza watoto ikiwa wamewahi kuwa katika hali ambayo walipotea kutoka kwa mama au baba yao kwa muda mfupi, na wanafunzi wachache walishiriki