Kama unavyoweza kujua tayari, Woods wa kiongozi wa mbele wa Ypres David Gold aliuawa katika ajali ya gari siku chache kabla ya Krismasi. Ningependa tu kusema vitu vichache. Nilijua tu Woods ya Ypres mwaka jana. Nilisikiliza Woods 4: Albamu ya kijani na ikawa na shabiki wa papo hapo. Baada ya siku, nilitoa maoni kadhaa juu ya albamu hiyo na kabla ya skrini kumalizika kwa simu yangu, David alikuwa amejibu mawazo yangu. Tulikuwa na kurudi kidogo na siku hiyo na hiyo ndio. Mazungumzo hayo mafupi na yeye yalikuwa wakati pekee ambao tumewahi "kuongea" lakini iliacha alama. Tazama, sikuanzisha mawasiliano. Alifanya. Alikuwa akitafuta maoni juu ya Woods ya Ypres na akiingiliana kwa makusudi na mashabiki. Nilijiambia, "Wow. Hiyo ni nzuri." Hii ni mfano mmoja mdogo wa kujitolea ambayo David alikuwa nayo kwa bendi yake na mashabiki wake. Nilifurahia kufuata maendeleo ya utengenezaji wa Woods 5: anga za kijivu na taa ya umeme. Nilifurahi sana kuona jinsi ilivyotokea. Sikuwa mimi tu. Buzz iliyozunguka bendi ilionekana kuongezeka. Ilikuwa inaonekana kama 2012 ingekuwa kubwa kwa Woods ya Ypres. Kisha pigo la nyundo. Nilikuwa kwenye mapumziko katikati ya mabadiliko ya usiku niliposikia. Nilishangaa. Macho yangu yalikua makubwa kama saucers na taya yangu iligonga sakafu. Sikuamini mwanzoni. Sikutaka kuamini. Nilitaka kujua ilikuwa ni ukweli. Muda mfupi wa kutosha ikawa dhahiri hiyo haikuwa hivyo. Kwa maneno ya dhahabu mwenyewe, "kifo tu ni kweli." Siwezi kusema nilishangaa 100% kwamba dhahabu ilikutana na mwisho wake kabla ya wakati wake. Hakuonekana kuwa mtu mwenye furaha. Optimists na roho za kupendeza-za-bahati mbaya haziandiki nyimbo nyingi juu ya kifo. Lakini kwa utambuzi wote na nini sio bendi hiyo ilikuwa ikipata, nilikuwa na tumaini kwamba aina nyingine ya janga haitakuwa suala. Ikiwa unachukua maana yangu. Ingawa, ikiwa aliamini alichoimba juu ya "Kifo sio njia ya kutoka", aligundua kuwa kujiua sio suluhisho kamwe. Ni faraja ndogo sana kwamba hii ilikuwa ajali, lakini hata hivyo, talanta kubwa ilichukuliwa mapema sana. Rekodi za Earche zilitoa promo ya dijiti ya Woods 5 muda mfupi baada ya kifo cha Dhahabu. Wakati wowote ninapoisikiliza, nahisi kama inaimbwa na roho. Kama kwamba albamu haikuwa ya kutosha. Nilikuwa nikiimba kwenye gari langu kwenda kazini asubuhi ya leo na sikuweza kuona machozi. Haifanyi akili yoyote kwa nini ninapaswa kuhuzunisha sana kwa mwanaume ambaye hata sikujua. Nimekasirika zaidi wiki chache zilizopita juu ya kupita kwa Dhahabu ambayo nimekuwa kwa wanafamilia wengine. Labda asili ya kutisha na umri wa marehemu ilishiriki. Zaidi ya uwezekano, huzuni yangu imezaliwa na ubinafsi. Woods 5 itakuwa albamu ya mwisho ya Woy. Sitakutana kamwe na David. Sitawahi kumuona akifanya moja kwa moja. Vitu hivyo vyote sasa vimekataliwa kwangu. Kwa kweli, mimi pia nina huruma ya kina kwa familia yake, marafiki wa karibu na mashabiki wengi wenye nguvu. Barabara ya Ufunuo imejengwa kwa huruma, na kama mtaalamu wa Wabudhi, ndio lengo langu la mwisho. Kwa kina kirefu, machozi mengi hutolewa kwa ajili yao. Sikuhisi hii mbaya juu ya takwimu zozote za chuma ambazo zimepita hivi karibuni. Sio kwa Dio, wala Cory Smoot, wala Paul Grey, wala Peter Steele. Yote katika bendi zilizo na maelezo mafupi kuliko Woy. Bendi nimekuwa mashabiki wa miaka. Sidhani hata nilihisi huzuni hii ya kweli kwa Cobain. Na nilikuwa shabiki mkubwa wa Nirvana. . Uwezo mwingi, uliopotea katika blink ya jicho. Nitakuacha na wazo la kufurahisha. Katika wimbo "Njia Mbadala" kwenye Woods 5, kuna maneno "nyuma kwenye barabara kuu, chini ya mwezi. Wakati wangu wa mwisho, bado najiuliza juu yako." Ni kama alijua. Rudi kwa amani, David. Maisha yako yanayofuata yakuletee furaha.