Tulis esai babagan apa langkah-langkah kabijakan corona migunani tumrap masarakat utawa ora
Sawise meh rong taun pandemi COVID-19 lan kunci liyane, akeh wong ing saindenging Walanda sing ora tenang lan bosen karo watesan kasebut. Miturut Rijksoverheid, rekor 74,000 kasus dikonfirmasi ing Walanda tanggal 28 Januari, kanthi mung sepuluh ICU utawa pati sing gegandhengan karo corona (<unk>Infeksi- Kasus sing Dikonfirmasi<unk>, 2022). Iki nuwuhake debat: apa pamrentah kudu terus ngetrapake langkah-langkah kasebut utawa ora? Kanggo ngrumusake wangsulan, luwih dhisik kudu ngerti virus lan cara nyebar, lan banjur nimbang debat saka perspektif politik, etika, sosial lan ekonomi. Kasus SARS-CoV-2 sing pertama dilaporake, sing nyebabake penyakit COVID-19, yaiku tanggal 31 Desember 2019 ("penyakit Coronavirus", 2022), lan nyebabake reaksi rantai ketidakstabilan politik ing saindenging jagad. Apa sing pisanan diwiwiti minangka epidemi ing China wis tekan meh kabeh negara ing saindenging jagad sajrone pirang-pirang wulan. Sajrone 20 taun kepungkur, akeh negara sing kena pengaruh virus sing ana gandhengane karo Covid-19 kayata SARS. Merga wis tau ngalami kuwi, wong-wong kuwi langsung nggawé keputusan sing cocog. Contone, China ora duwe luwih saka 110,000 kasus wiwit wiwitan pandemi, sanajan meh duwe populasi 1.5 milyar (Worldometer, 2022). Nanging, negara sing kurang stabil ing politik, kayata Turki, kurang siyap lan ngalami 12 yuta kasus, sanajan duwe pedunung 85 yuta. Virus nyebar kanthi cepet amarga mekanisme transmisi udara. Yen ana wong sing cedhak karo wong sing kena infeksi, ambegan saka pembawa kasebut bisa nggawa virus lan bisa dihirup dening individu sing sehat. Nganggo topeng lan njaga jarak mbantu nyegah individu sing kena infeksi nyebar partikel virus ing sekitar wong sing sehat. Nanging, ing negara-negara sing ora ngetrapake langkah-langkah kasebut, ana kenaikan gedhe ing kematian sing gedhe banget. Varian omicron anyar kabukten nyebar paling ora 20 kaping luwih cepet tinimbang galur asli amarga 30 mutasi (Grossman lan Stahel, 2022). Untunge, uga kurang mbebayani amarga ora nyerang jaringan paru-paru ing tahap awal (Zimmer lan Ghorayshi, 2021). Siji uga bisa nganalisa watesan koronavirus saka perspektif etika: apa kita kudu nyuda langkah-langkah corona sanajan nglakoni bisa nyebabake luwih akeh nyawa? Ing tanggal 28 Januari 2021, coronavirus duwé tingkat kematian 0.51%. Iki relatif dhuwur dibandhingake karo virus pernapasan liyane kayata influenza, sing duwe tingkat kematian 0,01%. COVID-19 ora proporsional mengaruhi klompok sing rentan, kayata sing duwe kondisi kesehatan sing ndasari kayata diabetes, obesitas, utawa penyakit autoimun. Iki utamane bener ing wong tuwa, amarga tambah akeh kahanan kesehatan uga sistem kekebalan awak sing saya suwe saya suwe. Coronavirus nginfèksi saluran pernapasan ndhuwur, kalebu paru-paru. Iki ngrusak sel lan mrentah supaya nggawe salinan virus. Sel kasebut banjur pecah lan ngirim salinan virus anyar menyang sel liyane. Pungkasane, yen ora ana respon imun sing efektif, pasien bakal tiwas amarga karusakan paru-paru, utamane karo galur COVID-19 sadurunge varian Omicron. Sajrone kunci, ana kontak manungsa minimal, sing nyuda panyebaran virus. Nanging, nyegah kontak sosial duwe efek sing ngrusak dhewe. Contone, sajrone kunci ana luwih saka 2.5 yuta bocah sing duwe risiko ketinggalan sinau (<unk>Jongeren<unk> 2021') ("Pendhidhikan lan COVID-19", 2022). Salajengipun, miturut OSF Healthcare, <unk>Rata-rata kunjungan mingguan menyang departemen darurat amarga dicurigai nyoba bunuh diri ing antarane bocah-bocah wadon enom luwih saka 50% saka periode sing padha taun kepungkur<unk> (OSF Health Care, 2021). Dadi, sanajan luwih akeh nyawa sing ana ing bebaya, kanthi njupuk langkah ekstra kanggo wong-wong sing ana ing klompok risiko, bisa mbukak maneh masarakat kanthi aman lan nyegah bunuh diri lan cacat sinau ing para mudha. Kajaba iku, vaksin bisa nyegah karusakan utama ing jaringan supaya ora kedadeyan ing wiwitan. Saka perspektif sosial, coronavirus wis kabukten minangka <unk>masalah pecahan<unk>, meksa sawetara wong menyang penolakan vaksin. Akeh warga sing ora gelem divaksinasi tanpa ngerti konsekuensine. Ana rong jinis vaksin: mRNA lan vektor virus. Vaksin mRNA COVID-19 minangka vaksin mRNA pisanan sing digunakake ing masarakat umum. Vaksin mRNA duwe RNA ing lipid sing mbantu RNA mlebu sel. Ribosom maca RNA lan mrentah sel kanggo nggawe protein spike sing padha karo SARS-CoV-2. Awak banjur ngakoni manawa protein lonjakan Corona minangka penyerbu lan nggawe antibodi kanggo ngrusak. Yen dibandhingake, vaksin vektor virus nglebokake salinan virus sing ora mbebayani kanthi DNA protein spike sing padha, nyebabake sistem kekebalan awak nyerang lan ngelingi. Kanggo loro jinis vaksin, sel B memori bakal terus nggawe antibodi yen wong kasebut kena virus nyata ing mbesuk. Miturut Dr. Stahel, <unk>Omicron wis ngalami mutasi nganti kurang afinitas ing babagan antibodi saka vaksin sing ngakoni, mula, wangsulane yaiku tembakan booster, amarga sampeyan bakal ngatasi virus kanthi jumlah respon kekebalan sanajan ora ana sing cocog banget<unk> (Grossman lan Stahel, 2022). Mangkono, dosis vaksin asli lan, bubar, suntikan booster duwe peran penting kanggo nyegah infeksi, nanging sing luwih penting kanggo nyuda kemungkinan penyakit lan pati sing parah. Nanging, panliten anyar nuduhake manawa kekebalan sing efektif bisa ilang sajrone nem wulan, saengga kudu entuk dosis taunan, padha karo influenza (Doucleff). 13.6% saka populasi luwih saka 18 nolak divaksinasi, utamane amarga ora percaya karo pamrentah (<unk>Vaccinations COVID-19 vaccinations<unk>, 2022). Iki mbatesi efek kekebalan kawanan, sawijining konsep yen yen cukup wong divaksinasi virus ora bakal bisa nyebar maneh amarga kabeh target kebal. Pungkasan, siji kudu nimbang implikasi ekonomi kunci. Kunci kasebut nyebabake pengangguran sing gedhe banget, utamane kanggo wong-wong sing kerja ing industri lelungan. Contone, miturut forum ekonomi donya, 114 yuta wong kelangan pakaryan ing taun 2020 (Richter, 2021). Kajaba iku, kunci ing saindenging jagad uga nyebabake kira-kira 3,2 triliun euro kerugian ing penghasilan tenaga kerja. Sanajan ana efek ekonomi sing ngrusak, siji kudu nganggep kasunyatan manawa urip dadi taruhan nalika langkah-langkah corona sing tepat ora ditindakake. Miturut NPR, bakal ana kira-kira 488 kaping jumlah kasus ing China yen langkah-langkah sing ora cukup ditindakake, mula bisa nylametake mayuta-yuta nyawa (Beaubien, 2020). Ing kesimpulan, kanthi nimbang COVID-19 saka lensa politik, etis, sosial lan ekonomi, aku nyimpulake manawa sanajan virus kasebut contagious banget lan fatal tumrap klompok tartamtu, kunci mung minangka solusi sementara. Penguncian mung migunani kanggo masarakat kita yen tingkat kematian sing gedhe banget wiwit mundhak. Mula, kanthi njupuk langkah-langkah awal, negara bisa mbatesi panyebaran virus kasebut. Contone, butuh nem wulan sadurunge nganggo topeng dianggep minangka langkah sing bisa ditindakake. Kaya sing katon ing kunci pisanan, puluhan ewu wong kelangan pakaryan lan luwih saka 2.5 yuta bocah kudu sinau jarak jauh ing Walanda ("Jongeren", 2021). Mangkono, kanthi njupuk langkah-langkah ing wektu lan siyap, siji ora kudu dikunci. Nanging, yen kematian wiwit saya akeh, mula kudu ngetrapake langkah-langkah korona sing proporsional.