וואָס זענען די בענעפיץ פֿון די אָפּטיילונג פֿון אַרבעט?
Context:די אָפּטיילונג פֿון אַרבעט איז די אָפּטיילונג פֿון די טאַסקס אין יעדער עקאָנאָמישער סיסטעם אָדער אָרגאַניזאַציע, אַזוי אַז די באַטייליקטע קענען זיך ספּעשאַלייז (ספּעשאַלאַזיישאַן). יחידים, אָרגאַניזאַציעס, און אומות זענען באשטעלט מיט אָדער קריגן ספּעשאַלייזד קייפּאַבילאַטיז, און אָדער פאָרעם קאַמבאַניישאַנז אָדער האַנדל צו נוצן די קייפּאַבילאַטיז פון אנדערע אין דערצו צו זייער אייגן. ספּעשאַלייזד קייפּאַבילאַטיז קען אַרייַננעמען עקוויפּמענט אָדער נאַטירלעך רעסורסן ווי געזונט ווי סקילז. טריינינג און קאַמבאַניישאַנז פון ויסריכט און אנדערע אַסעץ וואָס אַרבעט צוזאַמען זענען אָפט וויכטיק. פֿאַר בייַשפּיל, אַ יחיד קען ספּעשאַלייז דורך אַקוויירינג מכשירים און די סקילז צו נוצן זיי יפעקטיוולי פּונקט ווי אַ אָרגאַניזאַציע קען ספּעשאַלייז דורך אַקוויירינג ספּעשאַלייזד ויסריכט און כיירינג אָדער טריינינג סקילד אָפּערייטערז. די אָפּטיילונג פֿון אַרבעט איז דער מאָטיוו פֿאַר האַנדל און דער מקור פֿון עקאָנאָמישער ינטערדעפּענדענץ.  היסטאָריש, איז אַ פֿאַרגרעסערנדיקע אָפּטיילונג פֿון אַרבעט פֿאַרבונדן מיט דעם וווּקס פֿון דער גאַנצער פּראָדוקציע און האַנדל, דעם אויפֿקום פֿון קאַפּיטאַליזם, און דער פֿאַרגרעסערנדיקער קאָמפּלעקסיטעט פֿון די אינדוסטריאַליזירטע פּראָצעסן. דער באַגריף און ימפּלאַמענטיישאַן פון אָפּטיילונג פון אַרבעט איז געווען באמערקט אין אלטע סומעריש (מעסאָפּאָטאַמיאַן) קולטור, ווו אַסיינמאַנט פון דזשאָבס אין עטלעכע שטעט קאָנסידענטיד מיט אַ פאַרגרעסערן אין האַנדל און עקאָנאָמיש ינטערדעפּענדענסי. די אָפּטיילונג פון אַרבעט יוזשאַוואַלי אויך ינקריסיז ביידע פּראָדוצירער און יחיד אַרבעטער פּראָודאַקטיוויטי.  נאָך דער נעאָליטשישער רעוואָלוציע, האָבן פּאַסטאָראַליזם און אַגריקולטור געפֿירט צו אַ מער פאַרלאָזלעך און שעפעדיקע שפּייַז צושטעלן, וואָס האָט דערגרייכט די באַפעלקערונג און געפֿירט צו ספּעשאַלאַזיישאַן פון אַרבעט, אַרייַנגערעכנט נייַ קלאסן פון אַרטיזאַנז, וואָריערז, און די אַנטוויקלונג פון עליץ. די דאָזיקע ספּעציאַליזאַציע איז פֿאָרגעוואָרפֿן געוואָרן דורך דעם פּראָצעס פֿון אינדוסטריאַליזאַציע, און די פֿאַבריקן פֿון דער אינדוסטריעלע רעוואָלוציע. דערפֿאַר זענען אַ סך קלאַסישע עקאָנאָמיסטן, ווי אויך עטלעכע מאַקאַניקאַלע ענדזשאַנירעס, ווי טשאַרלעס באַבאַגע, געווען פֿאַרטיידיקער פֿון די אָפּטיילונג פֿון אַרבעט. אויך, ווען מע האָט געהאַט די אַרבעטער צו דורכפֿירן איין אָדער באַגרענעצטע אַרבעטן, איז אַוועקגענומען געוואָרן דער לאַנגער אויסשולונג־צײַט, וואָס איז געווען נויטיק צו אויסלערנען כּליים־אַרבעטער, וועלכע זענען פֿאַרבײַגעשטעלט געוואָרן מיט ווייניקער באַצאָלטע, אָבער מער פּראָדוקטיווע אומקוואַליפֿיצירטע אַרבעטער.
אין אַלגעמיין זענען די פאלגענדע בענעפיץ פֿאַרבונדן מיט אַ גרעסערע טיילונג פון אַרבעט: - פאַרגרעסערן אין גאַנץ האַנדל - פאַרגרעסערן אין גאַנץ פּראָדוקציע - אַ פאַרגרעסערן אין מאַרק טעטיקייט - געוואקסן ספּעשאַלאַזיישאַן - ינקריסינג קאַמפּלעקסיטי פון ינדאַסטריאַלייזד פּראַסעסאַז