2 urteko ume baten begiradaz deskribatzen du zure goizeko errutina.
Esnatu eta bakarrik nago ohean. Ilun dago, eta beldur naiz. Amari deika ari naiz eta pausoak entzuten ditut nire gelara datozela. Nire ondoan etzaten da, pozik sentitzen naiz. Berriro esnatzen naiz eguzkia begietan dela, eta badakit ordua dela. Buelta eman nuen eta amari begiratu nion. Amarekin oheratzen naiz. Eseri eta goiza dela esanez. Nire anaia korrika sartu zen eta jolasteko eskatu zidan. Jostailuekin jolasteko irrikitan nago. Korridorean behera jo, eta nahi dudan puzzlea aukeratzen dut. Ortzadarren koloreak ditu! Anaiari laguntzeko eskatu nion, eta harro sentitzen naiz. Behean entzun diot amari deitzen. Gosaria prest dagoela esan du. Gosetuta jaitsi, sukaldera joan eta platerkada bat ekartzen dit. Jaten ari nintzela, titiburuak erori zitzaizkidan. Nik amari hau erakutsiko diot... eta berak zapi batez lehortuko du. Amaitzen dudanean, hobe duzu jantzi. Lagundu nahi dizut, ba. Bakarrik nago.