Hvernig styrkir transistor merki?
Transistor er byggður úr efni sem hegðar sér sem hálfleiðarar - sem er að segja að þessi efni leiða rafstraum en aðeins þegar ákveðnum skilyrðum er fullnægt. Með því að sameina þessi efni í tæki sem kallast transistor getum við búið til rafrænan hluta sem aðeins leiðir rafmagn þegar lítill rafstraumur er beittur svokallaðri Base pin í transistornum.  Ein augljós notkun slíkrar hegðunar er að nota transistorn sem skipta - með því að beita eða fjarlægja straum til grunnpenisins getum við stjórnað hvort transistorn leiðir rafmagn í gegnum söfnunaraðila og geislara. Þegar enginn straumur er til staðar á grunnspíni blokkar transistorn rafmagnsflutning í gegnum sendil og söfnunarspína.  Almennt séð er rafstraumurinn sem þarf til að stjórna transistornum við grunnspínið mjög lítill. Miklu stærri straumar geta verið fluttir í gegnum tækið í gegnum safnara og geislara. Þannig notar transistor í raun mjög lítinn innrennsli til að stjórna flæði miklu stærri straums.  Hljóðmerki, til dæmis, er flutt sem mjög lágt afl rafstraum - í upprunalegu formi þess er það of lítið til að vera fær um að keyra hátalara til að gera hljóð sem eru heyrjanleg fyrir mannlega eyrað. Til að styrkja þetta merki þannig að það sé nothæft fyrir hljóðupptöku getum við beitt hljóðmerkinu á grunnpenna transistorsins - þetta mun leyfa miklu stærra straumi að flæða á milli geislara og söfnunarpenna og í gegnum transistorn. Þar sem flæði þessa stóra strauma mun endurspegla miklu minni straum hljóð merki sem við höfum í raun búið til miklu sterkari útgáfu af upprunalegu inngangi merki.