Nu mana nu leuwih penting, Alam atawa Budidaya?
Argumen Alam vs Nurture geus aya salila manusa geus bisa mertimbangkeun pamikiran kompléks. Perdebatan ngeunaan naha alam (alam intrinsik, sikep, atawa kacenderungan), atawa pangasuh (perawatan, pangajaran, atawa pangkondisian) anak leuwih tanggung jawab pikeun saha atawa naon anu jadi dina kahirupan déwasa.  Sacara umum dianggap yén manusa téh mangrupa produk tina konteks (Nurture). Kaayaan hirup urang di jaman baheula bisa mangaruhan ka urang dina mangsa nu bakal datang. Tapi, éta teu merta jadi hideung jeung bodas. Aya conto-conto anu teu kaétang tina barudak anu lahir dina kaayaan anu pohara hésé, anu geus dewasa jadi anggota masarakat anu boga kasanggupan, sarta ngahasilkeun kontribusi anu luhur.  Hasilna, wajar pikeun nganggap yén Alam mangrupikeun faktor anu kuat, henteu paduli Nurture (lingkungan) dimana hiji jalma digedékeun. Mémang, teu aya jaminan yén jalma nu digedékeun di imah nu kasar bakal nyiksa batur. Jadi naha Alam téh leuwih penting?  Kasusah jeung perdebatan nyaeta teu hiji individu sarua jeung nu sejen. Ékspérimén pikeun netepkeun éféktivitas Alam vs Nurture hésé dilakukeun. Henteu ngan ukur tina sudut pandang hak asasi manusa, tapi ogé tina sudut pandang variabel ogé. Sabenerna aya loba teuing variabel pikeun ngadalikeun nu patali jeung alam manusa, nu mana wae nu maksakeun kontrol dina unsur Nurture bakal unbalanced.  Lamun mertimbangkeun sual ieu, hal anu penting pikeun mikawanoh yén psikologi perkembangan masih dina tahap awal na, jeung ngarti yén duanana Alam jeung Nurture faktor perlu dina ngembangkeun manusa.