Sovuq urush haqidagi ushbu xatboshini hisobga olgan holda, nima uchun Sovet Ittifoqi Afg'onistondagi urushdan voz kechdi?
Context:Ikkinchi jahon urushidan so'ng, Potsdam konferentsiyasiga ko'ra, Sharqiy Germaniya va Avstriyaning sharqiy qismlari kabi Sharqiy va Markaziy Yevropaning ba'zi qismlari Qizil Ordu tomonidan egallab olingan. Sharqiy Blokning sun'iy yo'ldosh davlatlarida mustaqil kommunistik hukumatlar o'rnatildi. Sovet Ittifoqi dunyodagi ikkinchi yadro qudratiga aylangandan so'ng, Varshava pakti ittifoqini tuzdi va jahon hukmronligi uchun kurashga kirdi, bu Sovet Ittifoqi va NATO raqiblari bo'lgan Qo'shma Shtatlar bilan Sovuq urush deb nomlangan. Stalinning 1953 yilda vafotidan so'ng va qisqa muddatli jamoaviy hukmronlikdan so'ng, yangi rahbar Nikita Xruşev Stalinni tanqid qildi va de-stalinlashtirish siyosatini boshladi, Gulag mehnat lagerlaridan ko'plab siyosiy mahbuslarni ozod qildi. Repressiv siyosatning umumiy yengillashishi keyinchalik Xruşchev muzlanishi deb nomlandi. Shu bilan birga, Sovuq urushdagi keskinliklar, ikki raqib Turkiyaga Amerika Qo'shma Shtatlarining Jupiter raketalarini va Kubadagi Sovet raketalarini joylashtirishga qarshi kurashganda, eng yuqori nuqtasiga yetdi.  1957 yilda Sovet Ittifoqi dunyodagi birinchi sun'iy yo'ldosh Sputnik 1-ni ishga tushirdi va shu bilan Kosmik asr boshlandi. Rossiya kosmonavti Yuri Gagarin 1961 yil 12 aprelda Vostok 1 kosmik kemasida Yer atrofida aylangan birinchi odam bo'ldi. 1964 yilda Xruşevning o'ldirilishidan so'ng, Leonid Brejnev rahbar bo'lguncha, jamoaviy hokimiyatning yana bir davri boshlandi. 1970-yillar va 1980-yillarning boshidagi davr keyinchalik Stagnatsiya davri deb nomlandi. 1965 yilgi Kosigin islohoti Sovet iqtisodiyotida qisman markazlashtirilmaslikka qaratilgan. 1979 yilda Afg'onistonda kommunistlar tomonidan boshqariladigan inqilobdan so'ng, sovet qo'shinlari mamlakatga bostirib kirishdi va oxir-oqibat sovet-afg'on urushi boshlandi. 1988 yil may oyida sovetlar xalqaro qarshilik, sovetlarga qarshi partizanlar urushi va sovet fuqarolari tomonidan qo'llab-quvvatlashning etishmasligi tufayli Afg'onistondan chiqishni boshladilar.  1985 yildan boshlab, Sovet Ittifoqining so'nggi rahbari Mixail Gorbachev, Sovet tizimida liberal islohotlarni amalga oshirishga intilib, iqtisodiy to'xtab qolish davrini tugatish va hukumatni demokratlashtirish uchun glasnost (ochiqlik) va perestroika (qayta qurish) siyosatini joriy etdi. Biroq, bu mamlakat bo'ylab kuchli millatchilik va separatistik harakatlarning paydo bo'lishiga olib keldi. 1991-yilgacha Sovet iqtisodiyoti dunyodagi ikkinchi eng yirik iqtisodi bo'lgan, ammo uning oxirgi yillarida inqirozga uchradi.  1991-yilga kelib, Boltiqbo'yi davlatlari Sovet Ittifoqidan ajralib chiqishni tanlaganida, iqtisodiy va siyosiy to'sqinlik kuchayib bordi. 17 mart kuni referendum bo'lib o'tdi, unda ishtirok etgan fuqarolarning aksariyati Sovet Ittifoqini yangilangan federatsiyaga o'zgartirishni ma'qulladilar. 1991 yil iyun oyida Boris Yeltsin Rossiya SFSR prezidenti etib saylanganida Rossiya tarixidagi birinchi to'g'ridan-to'g'ri saylangan prezident bo'ldi. 1991-yil avgust oyida Gorbachev hukumati a'zolari tomonidan Gorbachevga qarshi va Sovet Ittifoqini saqlab qolishga qaratilgan davlat to'ntarilishiga urinish Sovet Ittifoqi Kommunistik partiyasining oxiriga olib keldi. 1991-yil 25-dekabrda SSSR tarqalgandan so'ng, hozirgi Rossiya bilan birga, yana o'n to'rtta sobiq davlat paydo bo'ldi.
Sovetlar 1988 yil may oyida boshlangan Sovet-Afg'oniston urushidan xalqaro qarshilik, Sovetlarga qarshi partizanlar urushi va Sovet fuqarolari tomonidan qo'llab-quvvatlashning etishmasligi tufayli chiqib ketdilar.