Оё санъат бефоида аст?
Ин ки санъат мақсад дорад ё не, аз нуқтаи назар вобаста аст. Аз нуқтаи назари амалӣ, худи санъат метавонад ба одамон арзиши асбобӣ ё заруриро таъмин накунад.  Бо вуҷуди ин, қадрдонии пайвастаи ботаҷрибаи санъат дар нажоди инсонӣ намоён боқӣ мемонад, бинобар ин, гарчанде ки он ҳеҷ фоидае надорад, одамон арзиши ботинии онро ҳамчун арзиши аз амалӣ болотар меҳисобанд. Миллионҳо галереяҳо ва осорхонаҳое, ки ба ҳифз ва ғанӣ гардонидани фарҳанги санъат бахшида шудаанд, далели ин гуфтаҳо мебошанд.  Бисёриҳо мегӯянд, ки тавассути санъат, фикрҳо ва эҳсосот метавонанд илҳом бахшанд, ки ба одамон имкон медиҳад, ки дар сатҳи амиқтар бо зебоии таҷрибаи инсонӣ пайваст шаванд.  Истифодаи санъат инчунин метавонад аз нуқтаи назари молиявӣ таҳлил карда шавад. Он на танҳо ба рассомон имкон медиҳад, ки тасаввуроти худро ифода кунанд ва расмҳои худро фурӯшанд, балки инчунин дар соҳаи эҷодкорӣ ҷойҳои корӣ фароҳам меорад.  Хулоса, бо вуҷуди набудани амалиёти санъат, арзиши ботинии он тавассути қадрдонии зебоӣ ва истеъдод намоён аст.