Wyciąg nazwisk wpływowych na poezję Rubena Dariusza
Context:Francuska poezja miała decydujący wpływ na kształtowanie Darío jako poety. Po pierwsze, romantycy, zwłaszcza Victor Hugo. Później, w sposób decydujący, Darío został pod wpływem parnassianów: Théophile Gautier, Catulle Mendès i José María de Heredia. Kolejnym decydującym czynnikiem był pisarz prozy i poezji oraz bohater narodowy Kuby, Jose Martí. Ostatecznym elementem definiującym estetykę Dariana jest jego podziw dla symbolików, zwłaszcza Paula Verlaine'a. Podsumowując swoją własną trajektorię poetycką w początkowym wierszu Cantos de vida y esperanza (1905), Darío sam zsyntetyzował swoje główne wpływy, twierdząc, że był "silny z Hugem i niejednoznaczny z Verlaine" ("con Hugo fuerte y con Verlaine ambiguo").  W dziale "Palabras Liminares" z Prosas Profanas (1896) napisał już paragraf, który ujawnia znaczenie kultury francuskiej w rozwoju jego twórczości literackiej:  Stary Hiszpan z białą brodą wskazuje na serię znakomitych portretów: "Ten - mówi - to wielki Miguel de Cervantes Saavedra, jednoręczny geniusz; to jest Lope de Vega, to jest Garcilaso, to Quintana". Proszę go o szlachetnego Graciana, o Teresę z Avili, o dzielnego Góngora i najsilniejszego z nich, Francisco de Quevedo y Villegas. A ja mówię: "Shakespeare! Dante! Dante! Hugo...! (i w mojej głowie: Verlaine...!) " Potem, pożegnając się: "Stary człowieku, ważne jest, aby powiedzieć: moja żona jest z mojej ziemi; moja kochanka jest z Paryża. "  Los raros to ilustracyjny tom dotyczący gustów literackich, który opublikował w tym samym roku co Prosas profanas, i poświęcony krótko glosowaniu niektórych pisarzy i intelektualistów, wobec których czuł głębokie podziw. Wśród tych w książce znajdujemy Edgara Allana Poego, Villiers de l'Isle Adam, Léon Bloy, Paul Verlaine, Lautréamont, Eugénio de Castro i José Martí (ten ostatni jest jedynym wymienionym, który napisał swoje dzieło literackie w języku hiszpańskim). Dominacja kultury francuskiej jest bardziej niż oczywista. Darío napisał: "Modernizm to po prostu hiszpańskie wiersze i proza, które przeszły przez cienkie sito dobrych francuskich wierszy i dobrej francuskiej prozy". Odłożywszy na bok swój początkowy etap, przed Azul..., w którym jego poezja zawdzięcza wiele wielkim nazwom XIX-wiecznej poezji hiszpańskiej, takim jak Núñez de Arce i Campoamor, Darío był wielkim wielbicielem Bécquera. Temat hiszpański jest dobrze reprezentowany w jego twórczości, już w "Prosas profanas", a zwłaszcza po jego drugiej podróży do Hiszpanii w 1899 roku. Świadomy współczesnej hiszpańskiej dekadencji w polityce i sztuce (zainteresowanie, które dzielił z tzw. Pokoleniem 98), często inspirował się postaciami i elementami przeszłości. Co do autorów w innych językach, warto wspomnieć, że czuł głębokie podziw dla trzech pisarzy ze Stanów Zjednoczonych: Ralpha Waldo Emersona, Edgara Allana Poe i Walta Whitmana. [ potrzebny cytat ]
Victor Hugo Théophile Gautier Catulle Mendès José María de Heredia Jose Martí Paul Verlaine Edgar Allan Poe Villiers de l'Isle Adam Léon Bloy Lautréamont Eugénio de Castro Ralph Waldo Emerson Walt Whitman