Γράψτε ένα δοκίμιο σχετικά με το αν τα μέτρα πολιτικής για την κορονα είναι ωφέλιμα προς την κοινωνία ή όχι.
Μετά από σχεδόν δύο χρόνια της πανδημίας του COVID-19 και ακόμη ένα κλείσιμο, πολλοί άνθρωποι στην Ολλανδία γίνονται ανήσυχοι και κουρασμένοι από τους περιορισμούς. Σύμφωνα με το Rijksoverheid, επιβεβαιώθηκαν στην Ολλανδία στις 28 Ιανουαρίου 74.000 περιπτώσεις που έσπασαν ρεκόρ, με μόλις δέκα εισαγωγές ή θανάτους που σχετίζονται με την κορονοϊατρική μονάδα εντατικής θεραπείας (<unk>Infections- Confirmed Cases<unk>, 2022). Αυτό εγείρει τη συζήτηση: πρέπει η κυβέρνηση να συνεχίσει να επιβάλλει αυτά τα μέτρα ή όχι; Προκειμένου να διατυπωθεί μια απάντηση, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε τον ιό και τον τρόπο διάδοσής του, και στη συνέχεια να εξετάσουμε τη συζήτηση από πολιτικές, ηθικές, κοινωνικές και οικονομικές προοπτικές. Η πρώτη αναφερθείσα περίπτωση του SARS-CoV-2, η οποία προκαλεί τη νόσο COVID-19, ήταν στις 31 Δεκεμβρίου 2019 ("Νόσος του κοροναϊού", 2022), και πυροδότησε μια αλυσιδωτή αντίδραση πολιτικής αστάθειας σε όλο τον κόσμο. Αυτό που ξεκίνησε ως επιδημία στην Κίνα είχε φτάσει σχεδόν σε κάθε χώρα του κόσμου μέσα σε μήνες. Τα τελευταία 20 χρόνια, πολλές χώρες έχουν επηρεαστεί από ιούς που σχετίζονται με τον COVID-19, όπως ο SARS. Λόγω της προηγούμενης εμπειρίας, έλαβαν αμέσως τα κατάλληλα μέτρα. Για παράδειγμα, η Κίνα δεν είχε περισσότερα από 110.000 κρούσματα από την έναρξη της πανδημίας, παρόλο που έχει σχεδόν 1,5 δισεκατομμύριο πληθυσμό (Worldometer, 2022). Ωστόσο, μια λιγότερο σταθερή πολιτικά χώρα, όπως η Τουρκία, ήταν λιγότερο προετοιμασμένη και υπέφερε από 12 εκατομμύρια περιπτώσεις, παρόλο που έχει πληθυσμό 85 εκατομμυρίων. Ο ιός εξαπλώνεται πολύ γρήγορα λόγω του μηχανισμού μετάδοσης μέσω του αέρα. Εάν κάποιος βρίσκεται κοντά σε μολυσμένο άτομο, η εκπνοή του φορέα μπορεί να μεταφέρει τον ιό και μπορεί να εισπνευστεί από υγιή άτομα. Η χρήση μάσκας και η διατήρηση της απόστασης βοηθούν τα μολυσμένα άτομα να αποτρέψουν τη διάδοση των σωματιδίων του ιού στην περιοχή των υγιών ατόμων. Ωστόσο, στις χώρες όπου δεν εφαρμόστηκαν τα μέτρα, σημειώθηκε μεγάλη αύξηση των υπερβολικών θανάτων. Η νέα παραλλαγή omicron αποδεικνύεται ότι εξαπλώνεται τουλάχιστον 20 φορές ταχύτερα από το αρχικό στέλεχος λόγω των 30 μεταλλάξεων της (Grossman και Stahel, 2022). Ευτυχώς, είναι επίσης πολύ λιγότερο θανατηφόρο επειδή δεν επιτίθεται στον πνευμονικό ιστό στα πρώτα στάδια του (Zimmer και Ghorayshi, 2021). Μπορεί κανείς επίσης να αναλύσει τους περιορισμούς για τον κοροναϊό από μια ηθική προοπτική: πρέπει να μειώσουμε τα μέτρα για τον κοροναϊό, ακόμη και αν αυτό μπορεί να θέσει περισσότερες ζωές σε κίνδυνο; Από τις 28 Ιανουαρίου 2021, ο κοροναϊός έχει ποσοστό θνησιμότητας 0,51%. Αυτό είναι σχετικά υψηλό σε σύγκριση με άλλους αναπνευστικούς ιούς όπως η γρίπη, η οποία έχει ποσοστό θνησιμότητας 0, 01%. Ο COVID-19 επηρεάζει δυσανάλογα ευάλωτες ομάδες, όπως εκείνες με υποκείμενες παθήσεις όπως ο διαβήτης, η παχυσαρκία ή οι αυτοάνοσες ασθένειες. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους, λόγω της αύξησης του αριθμού των παθήσεων υγείας καθώς και του ανοσοποιητικού συστήματος που επιδεινώνεται με την ηλικία. Ο κοροναϊός μολύνει τις ανώτερες αναπνευστικές οδούς, συμπεριλαμβανομένων των πνευμόνων. Εισβάλλει στα κύτταρα και τα διατάζει να δημιουργήσουν αντίγραφα του ιού. Το κύτταρο τότε ανοίγει και στέλνει νέα αντίγραφα του ιού προς άλλα κύτταρα. Τελικά, εάν δεν υπάρχει αποτελεσματική ανοσολογική απόκριση, ο ασθενής θα πεθάνει λόγω βλάβης των πνευμόνων, ειδικά με τα στελέχη του COVID-19 πριν από την παραλλαγή Omicron. Κατά τη διάρκεια της αποκλεισμού, υπάρχει ελάχιστη ανθρώπινη επαφή, η οποία επιβραδύνει την εξάπλωση του ιού. Ωστόσο, η αποτροπή της κοινωνικής επαφής έχει τις δικές της καταστροφικές συνέπειες. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του αποκλεισμού υπήρχαν πάνω από 2,5 εκατομμύρια παιδιά που κινδυνεύουν να μείνουν πίσω στη μάθηση (<unk>Jongeren<unk> 2021') ("Education and COVID-19", 2022). Επιπλέον, σύμφωνα με το OSF Healthcare, "Ο μέσος όρος των εβδομαδιαίων επισκέψεων στο τμήμα έκτακτης ανάγκης για υποψίες απόπειρας αυτοκτονίας μεταξύ νεαρών κοριτσιών ήταν πάνω από 50% από την ίδια περίοδο πριν από ένα χρόνο" (OSF Health Care, 2021). Έτσι, παρόλο που τίθενται σε κίνδυνο περισσότερες ζωές, λαμβάνοντας επιπλέον μέτρα για όσους βρίσκονται στην ομάδα κινδύνου, μπορεί κανείς με ασφάλεια να ξανανοίξει την κοινωνία και να αποτρέψει τις αυτοκτονίες και τις μαθησιακές δυσκολίες στους νέους. Επιπλέον, τα εμβόλια μπορούν να αποτρέψουν την εμφάνιση μεγάλων βλαβών στους ιστούς. Από κοινωνική άποψη, ο κοροναϊός έχει αποδειχθεί ότι είναι ένα "διασπαστικό ζήτημα", ωθώντας μερικούς ανθρώπους στην άρνηση εμβολιασμού. Πολλοί πολίτες αποφεύγουν να εμβολιαστούν χωρίς να κατανοούν πραγματικά τις συνέπειες. Υπάρχουν δύο τύποι εμβολίων: το mRNA και ο ιικός φορέας. Το εμβόλιο mRNA COVID-19 ήταν το πρώτο εμβόλιο mRNA που χρησιμοποιήθηκε στο ευρύ κοινό. Τα εμβόλια mRNA έχουν RNA μέσα σε λιπίδια που βοηθούν το RNA να εισέλθει στο κύτταρο. Τα ριβοσώματα διαβάζουν το RNA και δίνουν οδηγίες στα κύτταρα να κάνουν τις ίδιες πρωτεΐνες σπικ με το SARS-CoV-2. Το σώμα τότε αναγνωρίζει ότι οι πρωτεΐνες Corona spike είναι εισβολείς και δημιουργεί αντισώματα για να τις καταστρέψουν. Σε σύγκριση, τα εμβόλια μεταφοράς ιών εισάγουν ένα αβλαβές αντίγραφο του ιού με το ίδιο πρωτεϊνικό DNA, προκαλώντας το ανοσοποιητικό σύστημα να το επιτεθεί και να το θυμηθεί. Για και τους δύο τύπους εμβολίων, τα κύτταρα μνήμης Β θα συνεχίσουν να δημιουργούν αντισώματα σε περίπτωση που το άτομο εκτίθεται στον πραγματικό ιό στο μέλλον. Σύμφωνα με τον Δρ Stahel, <unk>Ομικρόν έχει μεταλλαχθεί τόσο πολύ που έχει λιγότερη συγγένεια όσον αφορά τα αντισώματα από το εμβόλιο που το αναγνωρίζουν, οπότε, ως εκ τούτου, η απάντηση είναι το εμβόλιο ενίσχυσης, επειδή θα κατακλύσετε τον ιό με την ποσότητα της ανοσολογικής απόκρισης ακόμη και αν δεν υπάρχει τέλεια αντιστοιχία<unk> (Grossman και Stahel, 2022). Έτσι, οι αρχικές δόσεις του εμβολίου και, πιο πρόσφατα, η αναμνηστική δόση παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη των λοιμώξεων, αλλά κυρίως στη μείωση της πιθανότητας σοβαρής ασθένειας και θανάτου. Ωστόσο, νέες μελέτες έχουν δείξει ότι η αποτελεσματική ανοσία μπορεί να εξασθενήσει μέσα σε έξι μήνες, καθιστώντας αναγκαία την ετήσια λήψη δόσεων, παρόμοια με τη γρίπη (Doucleff). Το 13,6% του πληθυσμού άνω των 18 ετών αρνείται να εμβολιαστεί, κυρίως λόγω δυσπιστίας στην κυβέρνηση (<unk>Εμβολιασμοί εμβολιασμοί COVID-19<unk>, 2022). Αυτό περιορίζει τις επιπτώσεις της ανοσίας του κοπαδιού, μια έννοια στην οποία αν αρκετοί άνθρωποι εμβολιαστούν ο ιός δεν θα είναι πλέον σε θέση να εξαπλωθεί λόγω του ότι όλοι οι στόχοι είναι ανοσοποιημένοι. Τέλος, πρέπει να εξετάσουμε τις οικονομικές επιπτώσεις ενός αποκλεισμού. Το κλείδωμα προκάλεσε κολοσσιαία ανεργία, ιδιαίτερα για όσους εργάζονταν στον κλάδο των ταξιδιών. Για παράδειγμα, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, 114 εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους το 2020 (Richter, 2021). Επιπλέον, οι αποκλεισμοί σε όλο τον κόσμο προκάλεσαν επίσης απώλεια 3,2 τρισεκατομμυρίων ευρώ σε εισόδημα εργασίας. Ακόμη και με τις καταστροφικές οικονομικές επιπτώσεις, πρέπει να λάβει κανείς υπόψη το γεγονός ότι διακυβεύονται ζωές όταν δεν λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση του κοροναϊού. Σύμφωνα με το NPR, ο αριθμός των κρουσμάτων στην Κίνα θα ήταν περίπου 488 φορές μεγαλύτερος εάν δεν είχαν ληφθεί επαρκή μέτρα, σώζοντας έτσι εκατομμύρια ζωές (Beaubien, 2020). Συμπερασματικά, εξετάζοντας τον COVID-19 από πολιτικό, ηθικό, κοινωνικό και οικονομικό πρίσμα, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι παρόλο που ο ιός είναι εξαιρετικά μεταδοτικός και θανατηφόρος για ορισμένες ομάδες, οι αποκλεισμοί είναι μόνο προσωρινές λύσεις. Η απομόνωση είναι ωφέλιμη για την κοινωνία μας μόνο όταν η υπερβολική θνησιμότητα αρχίσει να αυξάνεται. Επομένως, λαμβάνοντας μέτρα νωρίς, οι χώρες μπορούν να περιορίσουν την εξάπλωση του ιού. Για παράδειγμα, χρειάστηκαν έξι μήνες για να θεωρηθεί η χρήση μάσκας ως βιώσιμο μέτρο. Όπως παρατηρήθηκε στο πρώτο κλείσιμο, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους και πάνω από 2,5 εκατομμύρια παιδιά έπρεπε να κάνουν εξ αποστάσεως μάθηση στην Ολλανδία ("Jongeren", 2021). Έτσι, λαμβάνοντας μέτρα εγκαίρως και προετοιμαζόμενος, δεν χρειάζεται να μπείτε σε περιορισμό. Ωστόσο, εάν οι θάνατοι αρχίσουν να γίνονται υπερβολικοί, αξίζει να επιβληθεί ένα αναλογικό ποσό μέτρων για τον κοροναϊό.