د سهار معمول د دوه کلن ماشوم له نظره تشریح کړئ
زه راپاڅیدم او په خپل بستر کې یوازې وم، تیاره وه او زه ویره لرم. زه د خپلې مور لپاره غږ کوم او کله چې زما د خوب خونې ته د هغې د ګامونو غږ واورم نو زه ډېر ارام احساس کوم. هغه زما تر څنګ کېږی او زه خوشحاله او خوښ یم. زه بیا په خپلو سترګو کې د لمر وړانګو سره راپاڅیدم او پوه شوم چې سهار وخت دی ځکه چې لمر پورته شوی دی. زه وګرځېدم او وليدم چې مور مې لا هم زما تر څنګ خوب کوي. زه ناست یم او هغې ته وایم چې سهار دی. زما ورور په منډه راغی او له ما څخه یې وغوښتل چې د لوبو په خونه کې لوبې وکړم. زه د خپلو لوبو سره د لوبېدو لپاره ډېر خوښ یم! زه د تالار په اوږدو کې منډه کوم او زما د خوښې پزل غوره کوم، دا د قوس قزح ټول رنګونه لري! زه له خپل ورور څخه د پزل په بشپړولو کې د مرستې غوښتنه کوم او کله چې بشپړ شي نو ویاړم. ما د مور غږ اورېدلی چې له ښکته څخه موږ ته زنګ وهي، هغه وايي چې د سهار ډوډۍ چمتو ده. زما معده لوږه احساسوي او زه ښکته لاړم او د پخلنځي ټاپو ته لاړم چیرې چې هغه زما د خوښې یو لوی کڅوړه غوړ راوړي! لکه څنګه چې زه خورم، زه احساس کوم چې یو څه زما په غاړه کې راځي. ما دا مور ته وښودله او هغه یې په ټوکرۍ سره پاک کړه. کله چې مې کار پای ته ورسېد، مور مې راته وویل چې اوس د جامو اغوستلو وخت دی. زه غواړم چې مرسته وکړم نو زه خپله خپله خپله پجاما له ځان څخه وباسم!