ప్రకృతి లేదా పెంపకం, ఏది ఎక్కువ ముఖ్యం?
మానవులు సంక్లిష్ట ఆలోచనను పరిగణించగలిగినంత కాలం ప్రకృతి వర్సెస్ నర్సు వాదన ఉంది. ఒక బిడ్డ యొక్క స్వభావం (అంతర్గత స్వభావం, వైఖరి, లేదా స్వభావం), లేదా పెంపకం (సంరక్షణ, బోధనలు, లేదా కండిషనింగ్) వారు పెద్దవారి జీవితంలో ఎవరు లేదా ఏమి అవుతారనే దానిపై ఎక్కువ బాధ్యత వహిస్తున్నారా అనే చర్చ.  మానవులు సందర్భం (నర్చర్) యొక్క ఉత్పత్తి అని ఎక్కువగా భావించబడుతుంది. మన పెరిగిన పరిస్థితులు మన తరువాత జీవితంలో మనం ఎలా ఉంటామో గణనీయంగా ప్రభావితం చేస్తాయి. కానీ, అది తప్పనిసరిగా కాబట్టి నలుపు మరియు తెలుపు కాదు. చాలా క్లిష్ట పరిస్థితులలో జన్మించిన పిల్లలు, సమాజానికి బాగా సహకరించే సభ్యులుగా ఎదగడానికి లెక్కలేనన్ని ఉదాహరణలు ఉన్నాయి.  ఫలితంగా, ఒక వ్యక్తి పెరిగిన పెంపకం (పర్యావరణం) తో సంబంధం లేకుండా ప్రకృతి ఒక బలమైన అంశం అని భావించడం సహేతుకమైనది. మీ కుటుంబ సభ్యులు మిమ్మల్ని హింసించినా, మీరు కూడా ఇతరులను హింసిస్తారు కాబట్టి ప్రకృతి మరింత ముఖ్యమైనది?  ఈ చర్చలో ఉన్న ఇబ్బంది ఏమిటంటే ఒక్క వ్యక్తి కూడా మరొక వ్యక్తితో సమానం కాదు. ప్రకృతి vs పెంపకం యొక్క సామర్థ్యాన్ని స్థాపించడానికి ప్రయోగాలు నిర్వహించడం కష్టం. మానవ హక్కుల కోణం నుండి మాత్రమే కాదు, అంతేకాక ఒక వేరియబుల్ దృక్పథం నుండి కూడా. నిజానికి మానవ స్వభావానికి సంబంధించి నియంత్రించాల్సిన వేరియబుల్స్ చాలా ఉన్నాయి, ఏ విధమైన నియంత్రణను పెంపకం అంశంపై విధించడం అసమతుల్యంగా ఉంటుంది.  ఈ ప్రశ్నను పరిశీలిస్తున్నప్పుడు, అభివృద్ధి మనస్తత్వశాస్త్రం ఇంకా ప్రారంభ దశలో ఉందని గుర్తించడం చాలా ముఖ్యం, మరియు ప్రకృతి మరియు పెంపకం రెండూ మానవ అభివృద్ధిలో అవసరమైన కారకాలు అని అర్థం చేసుకోవడం చాలా ముఖ్యం.