Naha kantong jeung wadah plastik téh ngaruksak lingkungan?
Singketna, enya.  Anehna, ieu teu salawasna konsensus, jeung dina sababaraha kasus, ieu teu bener.  Dina krisis énergi taun 1970-an, ngurangan beurat bahan, sarta ngaronjatkeun umur rak barang (anu mantuan dina ngoptimalkeun métode transportasi) sacara lega dipuji salaku positif lingkungan. Pondokna, kantong kertas beuratna leuwih beurat ti kantong plastik, jeung transportasi merlukeun bahan bakar fosil, jeung tangtuna bahan bakar fosil mangaruhan lingkungan ku cara nu loba didokumentasikeun.  Sajaba ti éta, sababaraha plastik saperti PET boga sajarah daur ulang nu alus. Jadi lamun ngurangan konsumsi énergi, ngaronjatkeun umur, jeung bisa didaur ulang eta sigana kawas win lingkungan badag.  Sanajan kitu, plastik téh awét pisan, jeung ayeuna mikroplastik aya di mana-mana. Éta aya di parit-parit laut nu jero, dikumpulkeun dina loba spésiés sato jeung tutuwuhan, sarta bakal aya salila urang hirup. Karuksakan jeung pangaruh négatipna kakara mimiti dipikaharti. Hal ieu ngabalukarkeun ngaleungitkeun "plastik sekali pakai" ti loba padagangan, kalayan pangurangan salajengna anu dipiharep ku kelompok lingkungan di sakuliah dunya".