Напішыце эсэ пра тое, ці карысныя меры палітыкі каранавіруса для грамадства ці не.
Пасля амаль двух гадоў пандэміі COVID-19 і чарговага блакавання многія людзі ў Нідэрландах становяцца неспакойнымі і стаміліся ад абмежаванняў. Па дадзеных Рыкссаверхэйда, рэкордны лік 74 000 выпадкаў быў пацверджаны ў Нідэрландах 28 студзеня, пры гэтым усяго дзесяць выпадкаў прыняцця або смерці ў ІЧУ, звязаных з каранавірусам (<unk>Infections- Confirmed Cases<unk>, 2022). Гэта выклікае дыскусію: ці павінна ўрад працягваць прымяняць гэтыя меры ці не? Для таго, каб сфармуляваць адказ, трэба спачатку зразумець вірус і яго распаўсюджванне, а затым разгледзець дыскусію з палітычнай, этычнай, сацыяльнай і эканамічнай перспектыў. Першы зарэгістраваны выпадак SARS-CoV-2, які выклікае хваробу COVID-19, быў 31 снежня 2019 года ("Каранавірусная хвароба", 2022), і гэта выклікала ланцуговую рэакцыю палітычнай нестабільнасці ва ўсім свеце. Тое, што пачалося як эпідэмія ў Кітаі, праз некалькі месяцаў распаўсюдзілася амаль ва ўсіх краінах свету. За апошнія 20 гадоў многія краіны пацярпелі ад вірусаў, звязаных з COVID-19, такіх як SARS. З-за папярэдняга вопыту яны неадкладна прынялі адпаведныя меры. Напрыклад, у Кітаі з пачатку пандэміі было не больш за 110 000 выпадкаў, нягледзячы на тое, што ў яго амаль 1,5 мільярда жыхароў (Worldometer, 2022). Аднак менш стабільная палітычная краіна, як Турцыя, была менш падрыхтаваная і пацярпела ад 12 мільёнаў выпадкаў, нягледзячы на тое, што ў яе 85 мільёнаў жыхароў. Вірус вельмі хутка распаўсюджваецца з-за яго паветранага механізму перадачы. Калі чалавек знаходзіцца побач з заражаным чалавекам, яго выдых можа пераносіць вірус і можа быць удыханы здаровымі асобамі. Апранаючы маску і захоўваючы дыстанцыю, заражаныя людзі не могуць распаўсюджваць часціцы віруса ў наваколлі здаровых людзей. Аднак у краінах, дзе меры не былі выкананы, назіраўся вялікі рост празмернай смяротнасці. Новы варыянт амікрона, як высветлілася, распаўсюджваецца прынамсі ў 20 разоў хутчэй за першапачатковы штам з-за яго 30 мутацый (Grossman and Stahel, 2022). На шчасце, ён таксама значна менш смяротны, таму што не нападае на тканіны лёгкіх на ранніх стадыях (Zimmer і Ghorayshi, 2021). Можна таксама прааналізаваць абмежаванні ў сувязі з каронавірусам з этычнай пункту гледжання: ці варта зніжаць меры па барацьбе з каронавірусам, нават калі гэта можа паставіць пад пагрозу больш жыццяў? Па стане на 28 студзеня 2021 года, каронавірус мае смяротнасць 0,51%. Гэта параўнальна высока ў параўнанні з іншымі вірусамі дыхальных шляхоў, такімі як грып, які мае смяротнасць 0, 01%. COVID-19 непрапарцыйна ўплывае на ўразлівыя групы, напрыклад, на тых, хто пакутуе на асноўныя захворванні, такія як дыябет, атлусценне або аўтаімунныя захворванні. Гэта асабліва актуальна для пажылых людзей з-за павелічэння колькасці захворванняў, а таксама пагаршэння імуннай сістэмы з узростам. Каронавірус заражае верхнія дыхальныя шляхі, уключаючы лёгкія. Ён уязджае ў клеткі і загадвае стварыць копіі віруса. Затым клетка адчыняецца і пасылае новыя копіі віруса ў іншыя клеткі. У канчатковым выніку, калі не будзе эфектыўнага імуннага адказу, пацыент загінуе з-за пашкоджання лёгкіх, асабліва з тыпамі COVID-19 да варыянту Omicron. Падчас блакавання існуе мінімальны кантакт з людзьмі, што запавольвае распаўсюджванне віруса. Аднак, прадухіленне сацыяльных кантактаў мае свае разбуральныя наступствы. Напрыклад, падчас блакавання больш за 2,5 мільёнаў дзяцей знаходзіліся ў небяспецы адставання ў навучанні (<unk>Jongeren<unk> 2021') ("Адукацыя і COVID-19", 2022). Акрамя таго, паводле OSF Healthcare, <unk>Сярэдні штотыднёвы лік наведванняў шпіталя хуткай дапамогі па падазрэнні ў спробах самагубства сярод маладых дзяўчат павялічыўся больш чым на 50% у параўнанні з аналагічным перыядам год таму<unk> (OSF Health Care, 2021). Такім чынам, нягледзячы на тое, што больш жыццяў знаходзіцца ў небяспецы, прымаючы дадатковыя меры ў дачыненні да людзей, якія знаходзяцца ў групе рызыкі, можна бяспечна адкрыць грамадства і прадухіліць самагубствы і парушэнні навучання ў моладзі. Больш за тое, прышчэпкі могуць прадухіліць сур'ёзныя пашкоджанні тканін. З пункту гледжання грамадства, каранавірус апынуўся "праблемай расколу", што прымусіла некаторых людзей адмовіцца ад вакцыны. Многія грамадзяне адмаўляюцца ад прышчэпак, не разумеючы наступстваў. Існуе два тыпу вакцын: мРНК і вірусны вектар. Вакцына з мРНК супраць COVID-19 была першай вакцынай з мРНК, якая была выкарыстана ў шырокай грамадскасці. Вакцыны з мРНК маюць РНК унутры ліпідаў, якія дапамагаюць РНК увайсці ў клетку. Рыбазомы чытаюць РНК і загадваюць клеткам вырабляць тыя ж самыя шпікавыя бялкоў, што і ў SARS-CoV-2. Тады арганізм усведамляе, што каранавірус - гэта інвазіі, і стварае антыцелы, каб іх знішчыць. У параўнанні з гэтым, прышчэпкі з віруснымі вектарамі ўсталёўваюць бясшкодную копію віруса з той жа самай шпікавай бялковай ДНК, што прымушае імунную сістэму атакаваць яго і памятаць. Для абодвух тыпаў вакцын B-клеткі памяці будуць працягваць ствараць антыцелы ў выпадку, калі чалавек у будучыні будзе падвяргацца ўздзеянню рэальнага віруса. Па словах доктара Стахеля, <unk>Омікрон настолькі змяніўся, што мае меншую спадарожнасць з пункту гледжання антыцелаў ад вакцыны, якія яго распазнаюць, таму, такім чынам, адказам з'яўляецца рэкамендацыйны ўкол, таму што вы пераможаце вірус колькасцю імуннага адказу, нават калі няма ідэальнага супадзення<unk> (Гросман і Стахель, 2022). Такім чынам, першапачатковыя дозы вакцыны і, у апошні час, рэкамендацыйны ўкол гуляюць важную ролю ў прадухіленні інфекцый, але больш важна ў памяншэнні рызыкі цяжкага захворвання і смерці. Аднак новыя даследаванні паказалі, што эфектыўны імунітэт можа знізіцца на працягу шасці месяцаў, што робіць неабходным штогадовыя дозы, падобныя на грыпу (Doucleff). 13,6% насельніцтва старэйшыя за 18 гадоў адмаўляюцца ад прышчэпкі, у першую чаргу з-за недаверу да ўрада (Вакцынацыі супраць COVID-19 вакцынацыі, 2022). Гэта абмяжоўвае эфекты калектыўнага імунітэту, канцэпцыя, пры якой, калі дастаткова людзей будзе прышчэплена, вірус больш не зможа распаўсюджвацца з-за таго, што ўсе мэты будуць імунітэтнымі. Нарэшце, трэба ўлічыць эканамічныя наступствы блакавання. Заключэнне выклікала каласальнае беспрацоўе, асабліва для тых, хто працаваў у турыстычнай індустрыі. Напрыклад, паводле Сусветнага эканамічнага форуму, 114 мільёнаў чалавек страцілі працу ў 2020 годзе (Richter, 2021). Акрамя таго, блакады па ўсім свеце таксама прывялі да страты прыбытку ад працы ў памеры 3,2 трыльёна еўра. Нават з разбуральнымі эканамічнымі наступствамі, трэба ўлічваць той факт, што жыцці ставяцца на рызыку, калі не прымаюцца адпаведныя меры супраць каранавіруса. Паводле NPR, калі б недастатковыя меры былі прынятыя, колькасць выпадкаў у Кітаі была б прыкладна ў 488 разоў большая, такім чынам, выратаваліся мільёны жыццяў (Beaubien, 2020). У заключэнне, разглядаючы COVID-19 з палітычнага, этычнага, сацыяльнага і эканамічнага пункту гледжання, я прыйшоў да высновы, што, нягледзячы на тое, што вірус вельмі заразны і смяротны для пэўных груп, блакады - гэта толькі часовыя рашэнні. Забарона на ўезд толькі прынясе карысць нашаму грамадству, калі ўзровень смяротнасці пачне павялічвацца. Таму дзякуючы ранняму прыняццю мер краіны могуць абмежаваць распаўсюджванне віруса. Напрыклад, спатрэбілася шэсць месяцаў, перш чым носіць маску стала бачным захадам. Як і ў першым блакаванні, дзясяткі тысяч людзей страцілі працу, а больш за 2,5 мільёнаў дзяцей вымушаныя былі займацца дыстанцыйным навучаннем у Нідэрландах ("Jongeren", 2021). Такім чынам, прымаючы меры своечасова і будучы падрыхтаванымі, не трэба ісці ў блакаванне. Аднак калі колькасць смерцяў пачне перавышацца, варта прымяніць прапарцыйную колькасць мер па барацьбе з каранавірусам.