อธิบายการผ่อนคลายทางปริมาณใน 3 ตัวอย่างหรือน้อยกว่า
Context:การผ่อนคลายทางทางปริมาณ (QE) เป็นการดําเนินการนโยบายทางการเงินที่ธนาคารกลางซื้อกลางหนี้รัฐบาลหรือทรัพย์สินทางการเงินอื่น ๆ ที่กําหนดไว้ล่วงหน้าเพื่อกระตุ้นกิจกรรมทางเศรษฐกิจ การผ่อนคลายทางทางปริมาณ เป็นรูปแบบใหม่ของนโยบายทางการเงินที่เริ่มใช้อย่างกว้างขวางหลังจากวิกฤตการเงินในปี 2007-2008 มันมีวัตถุประสงค์เพื่อบรรเทาภาวะเศรษฐกิจที่ตกต่ํา เมื่ออัตราการเงินต่ํามากหรือลบ ทําให้นโยบายทางการเงินแบบปกติไม่มีประสิทธิภาพ การปรับปรุงทางปริมาณ (QT) มีผลตรงกันข้าม เมื่อด้วยเหตุผลของนโยบายทางการเงิน ธนาคารกลางขายส่วนหนึ่งของหุ้นพันธบัตรของรัฐ หรือทรัพย์สินทางการเงินอื่น ๆ ที่ถือครอง  เช่นเดียวกับการดําเนินการตลาดเปิดปกติที่ใช้ในการดําเนินนโยบายทางการเงิน ธนาคารกลางจะดําเนินการปรับปรุงทางปริมาณโดยการซื้อทรัพย์สินทางการเงินจากธนาคารพาณิชย์และสถาบันการเงินอื่น ๆ โดยจะเพิ่มราคาของทรัพย์สินทางการเงินเหล่านั้นและลดผลตอบแทนของพวกเขา ขณะเดียวกันก็เพิ่มปริมาณการจําหน่ายเงิน อย่างไรก็ตาม ขณะที่แตกต่างจากนโยบายปกติ การผ่อนคลายทางปริมาณมักจะเกี่ยวข้องกับการซื้อสินทรัพย์ที่มีความเสี่ยงหรือระยะยาว (มากกว่าพันธบัตรรัฐบาลระยะสั้น) ของจํานวนที่กําหนดไว้ล่วงหน้าในระดับใหญ่ ภายในระยะเวลาที่กําหนดไว้ล่วงหน้า  ธนาคารกลางมักจะใช้การผ่อนคลายทางปริมาณ เมื่อเป้าหมายอัตราดอกเบี้ยนามินอลใกล้หรือถึงศูนย์ อัตราดอกเบี้ยที่ต่ํามากทําให้เกิดอุปสรรคของเงินสด สถานการณ์ที่ผู้คนชอบที่จะถือเงินสดหรือทรัพย์สินที่มีความเหลวไหลมาก เนื่องจากผลตอบแทนต่ําของทรัพย์สินทางการเงินอื่น ๆ ทําให้อัตราดอกเบี้ยยากที่จะลงต่ํากว่าศูนย์ ดังนั้นหน่วยงานทางการเงินอาจใช้การผ่อนคลายทางปริมาณ เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจต่อไป แทนที่จะพยายามลดอัตราดอกเบี้ยต่อไป  การผ่อนคลายทางทางปริมาณสามารถช่วยให้เศรษฐกิจออกจากภาวะเศรษฐกิจถดถอย และช่วยให้มั่นใจว่าอัตราเงินเฟ้อจะไม่ลดลงต่ํากว่าเป้าหมายของธนาคารกลาง อย่างไรก็ตาม โครงการ QE ยังถูกวิจารณ์ด้วยผลข้างเคียงและความเสี่ยงของพวกเขา ซึ่งรวมถึงนโยบายที่มีประสิทธิภาพมากกว่าที่ตั้งใจในการดําเนินการต่อต้านการลดเงิน (นําไปสู่การเพิ่มอัตราการเงินในระยะยาว) หรือไม่มีประสิทธิภาพพอถ้าธนาคารยังคงไม่ต้องการให้เงินกู้และผู้ยืมเงินที่เป็นไปได้ไม่ต้องการยืมเงิน การผ่อนคลายทางปริมาณยังถูกวิจารณ์ด้วยการเพิ่มราคาทรัพย์สินทางการเงิน ส่งเสริมความเหลื่อมล้ํา การผ่อนคลายทางปริมาณถูกดําเนินการโดยธนาคารกลางหลักบางแห่งทั่วโลกหลังจากวิกฤตการเงินระดับโลกในปี 2007-2008 และอีกครั้งในการตอบสนองต่อการแพร่ระบาดของ COVID-19.
1- การผ่อนคลายปริมาณ (QE) เป็นการกระทํานโยบายทางการเงินที่รัฐบาลซื้อพันธบัตรและทรัพย์สินอื่น ๆ เพื่อรักษาอัตราดอกเบี้ยระยะยาวต่ําเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ  2- มันถูกนํามาใช้หลังจากวิกฤตการเงินครั้งใหญ่ (GFC) ในปี 2008  3- มันช่วยเพิ่มความเหลื่อมล้ํา ด้วยการเพิ่มทรัพย์สินทางการเงิน