Είναι η ομορφιά αντικειμενική ή υποκειμενική;
Οι απόψεις σε αυτό το ζήτημα ποικίλλουν από άτομο σε άτομο. Στατιστικά, ένα πρότυπο προτίμησης είναι εύκολα ορατό σε αυτό που οι άνθρωποι θα περιέγραφαν ως όμορφο. Ένα εμφανές παράδειγμα αυτού του φαινομένου είναι ένα πρότυπο ομορφιάς για γυναίκες και άνδρες. Η κοινωνία φαίνεται να συμφωνεί για το ποια χαρακτηριστικά, τόσο σωματικά όσο και εσωτερικά, μπορούν να χαρακτηρίσουν ένα άτομο όμορφο. Το πρότυπο της ομορφιάς προβάλλεται και πέρα από τους ανθρώπους, στις ζωικές ράτσες, για παράδειγμα, στις εκθέσεις γάτων. Μια σύνδεση ανάμεσα στην ομορφιά και το πόσο πολύ μοιάζει με την τελειότητα φαίνεται να υπάρχει. Για παράδειγμα, ένα τριαντάφυλλο με πολλά πέταλα και χωρίς δάκρυα ή γρατζουνιές θεωρείται γενικά πιο όμορφο από ένα με λιγότερα, εμφανώς κατεστραμμένα πέταλα. Ωστόσο, το ζήτημα της τελειότητας εγείρει επίσης ένα πρόβλημα, καθώς είναι δύσκολο και αναμφισβήτητα αδύνατο να οριστεί η τελειότητα. Η ομορφιά δεν σημαίνει απαραίτητα τελειότητα. Για παράδειγμα, τα μεγάλα μάτια θεωρούνται στατιστικά πιο ελκυστικά, ωστόσο, από την άποψη του βιολογικού τους σκοπού δεν έχουν καμία υπεροχή σε σχέση με τα μικρά μάτια. Επομένως, τόσο η ομορφιά όσο και η τελειότητα εξαρτώνται από την προοπτική ή τον σκοπό με τον οποίο παρατηρείτε ένα αντικείμενο.  Επιπλέον, πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι σαφείς διακυμάνσεις μέσα από τους αιώνες και τους πολιτισμούς σχετικά με το τι θεωρείται όμορφο. Οι τάσεις της μόδας και τα στυλ της τέχνης, για παράδειγμα, αλλάζουν διαρκώς. Επιπλέον, η ποικιλομορφία των απόψεων υποδηλώνει ότι δεν υπάρχει τίποτα που θεωρείται όμορφο από όλους, οπότε ακόμη και αν η πλειοψηφία θεωρεί ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή πράγμα όμορφο, η ομορφιά του παραμένει υποκειμενική επειδή εξακολουθεί να βασίζεται σε μια συνεχώς μεταβαλλόμενη προτίμηση και όχι σε αντικειμενική αλήθεια.