Ի՞նչ է լազերը եւ ո՞վ է ստեղծել այն։
Context:Լազերը սարք է, որը լույս է արտանետում էլեկտրամագնիսական ճառագայթման խթանված արտանետման հիման վրա օպտիկական ամրապնդման գործընթացով: Լազեր բառը անակրոնիմ է, որը ծագել է որպես լույսի ամրապնդման ակրոնիմ ՝ ճառագայթման խթանված արտանետմամբ: Առաջին լազերը կառուցվել է 1960 թվականին Թիոդոր Մեյմանի կողմից Հյուզի հետազոտական լաբորատորիաներում ՝ հիմնվելով Չարլզ Հ. Թաունսի եւ Արթուր Լեոնարդ Շաուլոյի տեսական աշխատանքների վրա:  Լազերը տարբերվում է լույսի այլ աղբյուրներից այն առումով, որ այն արտանետում է լույս, որը համահունչ է: Տարածքային կոերենցիան թույլ է տալիս լազերը կենտրոնացնել նեղ տեղում, ինչը հնարավորություն է տալիս կիրառել լազերային կտրում եւ լիտոգրաֆիա: Տարածքային կոերենցիան նաեւ թույլ է տալիս լազերային ճառագայթը նեղ մնալ մեծ հեռավորությունների վրա (կոլիմացիա), ինչը հնարավորություն է տալիս կիրառել լազերային ցուցիչներ եւ լիդար (լույսի հայտնաբերում եւ հեռավորություն): Լազերները կարող են ունենալ նաեւ բարձր ժամանակային կոերենցիա, ինչը թույլ է տալիս նրանց արտանետել լույս շատ նեղ սպեկտրով: Փոխարենը, ժամանակային կոերենցիան կարող է օգտագործվել լույսի ուլտրամեղր պուլսեր արտադրելու համար լայն սպեկտրով, բայց տեւողությունը կարճ է, որքան ֆեմտոսեկկոնդը:  Լազերները օգտագործվում են օպտիկական սկավառակների շարժիչներում, լազերային տպիչներում, գծային կոդերի սկաներներում, ԴՆԹ հաջորդականացման գործիքներում, օպտիկական մանրաթելային եւ ազատ տարածության օպտիկական հաղորդակցության մեջ, կիսահաղորդիչ չիպերի արտադրության մեջ (ֆոտոլիտոգրաֆիա), լազերային վիրաբուժության եւ մաշկի բուժման մեջ, կտրող եւ եռակցային նյութերում, ռազմական եւ իրավապահ սարքերում թիրախները նշելու եւ հեռավորությունն ու արագությունը չափելու համար, ինչպես նաեւ ժամանցի համար լազերային լուսավորության ցուցադրություններում: Կիսահաղորդիչ լազերները կապույտից մինչեւ մոտավոր ուլտրամանուշակագույն լույսի մեջ օգտագործվել են նաեւ լույսի արտանետող դիոդների (LED-ներ) փոխարեն ՝ որպես սպիտակ լույսի աղբյուր ֆլուորեսցենտը գրգռելու համար: Սա թույլ է տալիս շատ ավելի փոքր արտանետող տարածք, քանի որ լազերի շատ ավելի մեծ ճառագայթումը եւ խուսափում է LED- ների տուժած թեքությունից: Նման սարքերը արդեն օգտագործվում են որոշ ավտոմեքենաների լամպերում:
Լազերը սարք է, որը լույս է արձակում էլեկտրամագնիսական ճառագայթման աղբյուրից: Առաջին լազերը կառուցվել է 1960 թվականին Թիոդոր Մեյմանի կողմից Հյուգսի հետազոտական լաբորատորիաներում՝ հիմնվելով Չարլզ Հ. Թաունսի եւ Արթուր Լեոնարդ Շաուլոյի տեսական աշխատանքների վրա:  Լազերները որոշակի տեսակի լույս են արձակում: Լույս, որը համահունչ է: Համահունչությունը կարող է չափվել տարածական կամ ժամանակային առումով: Տիեզերական համահունչությունը թույլ է տալիս լազերային ճառագայթներին նեղ մնալ մեծ հեռավորությունների վրա: Ժամանակային կոերենցիան կարող է օգտագործվել լույսի ուլտրակարճ փուլեր ստեղծելու համար:  Լազերների օգտագործման որոշ օրինակներ են օպտիկական սկավառակի սկավառակները, լազերային տպիչները, գծային կոդերի սկաներները, օպտիկական օպտիկան եւ ֆոտոլիտոգրաֆիան: