Чаму людзі павінны ператвараць газоны і дэкаратыўныя сады ў мясцовыя расліны?
Хто не любіць матылькоў? Яны - прыгожы сімвал невінаватасці. Але ці заўважаеце вы, што з кожным годам іх усё менш і менш? Калі я быў дзіцем, вы не маглі ўзяць паездку без атрымання некаторыя матылькі на ветрака вашай машыны. Дык чаму іх так мала і што гэта значыць?  Адна з галоўных прычын - выкарыстанне пестыцыдаў і гербіцыдаў. Гэтыя хімічныя рэчывы бязрозныя забойцы. Яны разбураюць экасістэму. У маім двары я бачыў, як крыху цярпення можа вярнуць баланс. У мяне былі вушакі, але я паступова заўважыў, што драпежнікі вушакоў вырашаюць праблему. У мяне былі мухі з-за курыцы, але праз некалькі тыдняў я ўбачыла, як ласточкі і фебры пераехалі, каб скарыстацца крыніцай ежы.  Іншая прычына, па якой мы бачым менш матылькоў, - гэта ежа для гусеніц. Большасці матылькоў і матылькоў (ці матылькоў ночы, як я люблю іх называць) патрэбна пэўная расліна, каб іх гусеніцы жылі. Для матылькоў-манархаў гэта малако (Asclepias), што з'яўляецца няўдалае імя для прыгожага расліны. Для Pipevine Swallowtails, гэта Pipevine (Aristolochia). Без гэтых раслін гусеніцы не маюць крыніцы ежы. А калі гарады і прыгарады заасфальтуюцца, не застаецца месца для раслін, якія некалі былі багатыя. Калі мы паглядзім на нашы ўласныя двары, мы ўбачым, што ў іх ёсць цудоўныя расліны, прывезеныя з іншых месцаў. Але для матылькоў нашы двары выглядаюць пустынямі. Нават такія расліны, як бутэлькавая пэндзля, прыцягваюць шмат насякомых, каб атрымаць нектар, але не даюць ніякай ежы мясцовым маленькім насякомым. Гэта як мець бар, дзе дарослыя могуць выпіць, але няма ежы, каб пракарміць сваіх дзяцей, каб яны таксама сталі дарослымі.  Але Даг Таламі, энтамолаг з Універсітэта Дэлавэр, кажа, што мы можам дапамагчы. Калі мы саджаем мясцовыя расліны ў нашыя двары, мы можам даць ім ежу, каб прынесці матылёў.  Калі мы рыхтаваліся перарабіць наш сад з вечназялёных дэкаратыўных раслін у ангельскі сад з кветкамі, нешта здарылася. Мы бачылі, як Даг Таламі выступаў на сустрэчы з кіраўніцтвам Цэнтра аховы здароўя Крамля ў Сіліцыянскай даліне. І мы зразумелі, што трэба змяніць напрамак і пачаць працаваць з мясцовымі жыхарамі.  Калі мы паглядзім на наш сад, галоўнае, што мы толькі пачынаем... Гэта вялікі эксперымент, каб паглядзець, што дзе працуе. Сад ужо размаўляе з намі. Сіні вочы травы прапусціў асфальтаваны праход у іншую частку саду! Мы чакаем больш рухаў і магіі ў будучыні. Вось некаторыя з нашых думак пра наш сад.  Дабраславенне... велізарны дуб на нашым двары і ручай за нашым спінам, безумоўна, дало нам перавагу ў плане харчавання і доступу дзікай прыроды да нашага двара.  Недахоп... шмат ценю. Толькі два, можа тры месцы ў нашым садзе, якія атрымліваюць добрае сонца. Таму мы прагуляліся па ўсёй тэрыторыі, шукаючы расліны, здольныя вытрымаць цень. (Калі вы не сустракаліся з Calscape вы ў для задавальнення. Я спадзяюся, вы жывяце ў Каліфорніі, хоць...).  Мэта... як таламіты, мы верым у падтрымку экасістэмы, якая пачынаецца з гадавання гусеніц. Дык як жа гэта спрацавала? Ну, мы бачылі толькі аднаго ці двух гусеніц да гэтага часу. Уздых. Гэта ўсё эксперымент...  Самы вялікі ўплыў... пакідаючы лісце ў мінулым годзе. Мы бачым, як глеба палепшылася, і кожны раз, калі мы паліваем, мы бачым шмат насякомых, якія падымаюцца з гліны. Гэта адбываецца. Павольна...  Мы працягваем замяняць іншаземцаў на мясцовых. На мінулым выхадным мы вынялі саркакокку і японскі піяр і замянілі іх кававымі ягадамі (Frangula Californica). У гэтыя выходныя мы садралі два клёны і замянілі іх анімэнай (Carpenteria Californica). А ў наступныя выходныя мы заменім нашу агароджу на агароджу з курыцай каёта (Baccharis pilularis).  Акрамя жукоў, мы бачылі шмат іншых дзікіх жывёл на нашым двары. Штогод на дрэве нараджаецца новае гняздо вавёркі. У гэтым годзе нас здзівіла, што на дрэва (гэта ў асноўным полыя) з'явіліся тры малыя енчукі.  Яны салодкія, сарамлівыя і чароўныя. Мы любілі глядзець, як яны кожную ноч выходзяць на дрэва і шукаюць ежу.