Gelo bedewî objektîv e yan jî subjektif e?
Nêrînên li ser vê pirsê ji kesekî heta kesekî cuda ne. Bi îstatîstîk, şabloneke tercîhê bi hêsanî li ser tiştên ku mirov wekî bedew binav dikin xuya dibe. Mînaka berbiçav a vê diyardeyê pîvanên bedewiya jin û mêran e. Civak li ser çi taybetmendiyên, hem yên derûnî hem jî yên hundirîn, dikare mirov bedew bibîne, li hev dike. Standardê xweşikbûnê jî ji bilî mirovan, li ser cureyên heywanan, wek mînak, di pêşangehên pisîkê de tê pêşandan. Têkiliya di navbera bedewiyê de û ew çiqas nêzîkî bêkêmasî ye xuya ye ku heye. Ji bo nimûne, a rose bi gelek petals û tu tears an scratches bi gelemperî wek bedewtir ji yek bi kêmtir, petals dîtin wêran dîtin. Lêbelê, pirsa bêkêmasî jî pirsgirêkek çêdike, ji ber ku ew zehmet e û bê guman ne mimkun e ku bêkêmasî diyar bike. Ji xwe xweşikbûn ne hewce ye ku bêkêmasî be. Ji bo nimûne, çavên mezin ji aliyê îstatîstîk ve weke xweşiktir têne hesibandin lê belê, ji aliyê armanca wan a biyolojîk ve ew ji çavên biçûk re xwedî serdestî ne. Ji ber vê yekê, hem xweşikbûn û hem jî bêkêmasî girêdayî perspektîfa an armanca ku hûn tiştek bi çavdêriya xwe ve dibînin.  Ji bilî vê yekê, guhertinên zelal ên bi sedsalan û çandên li ser tiştên ku wekî bedew têne hesibandin jî divê bên hesibandin. Ji bo nimûne, trendên modayê û şêweyên hunerî, hertim diguherin. Ji bilî vê yekê, cûdahiya nêrînan nîşan dide ku tiştek tune ku ji hêla her kesî ve xweşik tê dîtin, ji ber vê yekê eger piraniya tiştek an tiştek taybetî wekî xweşik were dîtin, ew xweşikî ya xweşbîn dimîne, ji ber ku ew li ser bingehê guhertina her dem li şûna rastiya objektîf dimîne.