शीतयुद्धको बारेमा यो अनुच्छेदलाई ध्यानमा राख्दै सोभियत संघ अफगानिस्तानको युद्धबाट किन बाहिरियो?
Context:दोस्रो विश्वयुद्ध पछि, पूर्वी जर्मनी र अस्ट्रियाका पूर्वी भागहरू सहित पूर्वी र मध्य यूरोपका केही भागहरू पोट्सडाम सम्मेलनका अनुसार रेड आर्मीले कब्जा गरे। पूर्वी ब्लकको उपग्रह राज्यहरूमा निर्भर कम्युनिस्ट सरकारहरू स्थापना गरियो। विश्वको दोस्रो आणविक शक्ति बनेपछि सोभियत संघले वारसा सन्धि गठबन्धनको स्थापना गर्यो, र विश्वव्यापी प्रभुत्वको लागि संघर्षमा प्रवेश गर्यो, जसलाई शीतयुद्धको रूपमा चिनिन्छ, प्रतिद्वन्द्वी संयुक्त राज्य अमेरिका र नाटोसँग। सन् १९५३ मा स्टालिनको मृत्यु र सामूहिक शासनको छोटो अवधिको पछि, नयाँ नेता निकिता ख्रुश्चेवले स्टालिनको निन्दा गरे र धेरै राजनीतिक कैदीहरूलाई गुलाग श्रम शिविरबाट रिहा गर्दै डि-स्टालिनाइजेशनको नीति शुरू गरे। दमनकारी नीतिको सामान्य सेवा पछि ख्रुश्चेभ डिफको रूपमा चिनिन्छ। सोही समयमा, शीतयुद्धको तनाव चरम सीमामा पुग्यो जब दुई प्रतिद्वन्द्वीहरू टर्कीमा संयुक्त राज्य अमेरिकाको जुपिटर मिसाइल र क्युबामा सोभियत मिसाइलहरूको तैनातीमा भिडे।  सन् १९५७ मा सोभियत संघले संसारको पहिलो कृत्रिम उपग्रह स्पुतनिक १ प्रक्षेपण गर्यो। रुसी अन्तरिक्ष यात्री युरी गगारिन सन् १९६१ अप्रिल १२ मा मानवयुक्त अन्तरिक्ष यान वोस्तोक १ मा पृथ्वीको परिक्रमा गर्ने पहिलो मानव बनेका थिए। सन् १९६४ मा ख्रुश्चेभको पदच्युत भएपछि सामूहिक शासनको अर्को अवधि आयो, जबसम्म लियोनिद ब्रेझनेभ नेता भएनन् । सन् १९७० को दशक र सन् १९८० को दशकको शुरुवातलाई पछि स्थिरताको युगको रूपमा परिभाषित गरिएको थियो। सन् १९६५ को कोसिगिन सुधारको उद्देश्य सोभियत अर्थतन्त्रको आंशिक विकेन्द्रीकरण थियो। सन् १९७९ मा अफगानिस्तानमा कम्युनिष्ट नेतृत्वको क्रान्तिपछि सोभियत सेनाले सो देशमाथि आक्रमण गरे, जसले अन्ततः सोभियत-अफगान युद्ध सुरु गर्यो। सन् १९८८ को मे महिनामा सोभियत सेनाले अन्तर्राष्ट्रिय विरोध, सोभियतविरोधी गुरिल्ला युद्ध र सोभियत नागरिकको समर्थनको अभावका कारण अफगानिस्तानबाट फिर्ता हुन थाल्यो।  सन् १९८५ देखि सोभियत संघका अन्तिम नेता मिखाइल गोर्बाचेभले सोभियत प्रणालीमा उदारवादी सुधार ल्याउन खोजेका थिए। उनले आर्थिक गतिरोधको अवधि अन्त्य गर्ने र सरकारलाई लोकतान्त्रिक बनाउने प्रयासमा ग्लास्नोस्ट (खुलापन) र पेरेस्ट्रोइका (पुनर्गठन) को नीति ल्याए। तर, यसले देशभरि बलियो राष्ट्रवादी र पृथकतावादी आन्दोलनको उदय गरायो। सन् १९९१ सम्म सोभियत अर्थतन्त्र संसारको दोस्रो ठूलो अर्थतन्त्र थियो तर यसको अन्तिम वर्षहरूमा यो संकटमा परेको थियो।  सन् १९९१ सम्म, बाल्टिक देशहरूले सोभियत संघबाट अलग हुने निर्णय गरेपछि आर्थिक र राजनीतिक उथलपुथल बढ्न थाल्यो। १७ मार्चमा एउटा जनमत संग्रह गरियो, जसमा भाग लिने नागरिकहरूको विशाल बहुमतले सोभियत संघलाई नविकृत संघीयतामा परिवर्तन गर्ने पक्षमा मतदान गरे। जुन १९९१ मा बोरिस येल्तसिन रुसी इतिहासमा पहिलो प्रत्यक्ष निर्वाचित राष्ट्रपति बने जब उनी रुसी एसएफएसआरको राष्ट्रपति चुनिए। सन् १९९१ को अगस्टमा गोर्बाचेभको सरकारका सदस्यहरूले गोर्बाचेभको बिरूद्ध र सोभियत संघको संरक्षण गर्ने उद्देश्यले राज्यको तख्तापलटको प्रयास गरे, यसको सट्टा सोभियत संघको कम्युनिष्ट पार्टीको अन्त्य भयो। सन् १९९१ डिसेम्बर २५ मा सोभियत संघको विघटनपछि समकालीन रुससँगै सोभियत संघपछिका अन्य १४ राज्यहरू जन्मिए।
सोभियतहरूले अन्तर्राष्ट्रिय विरोध, लगातार सोभियत-विरोधी गुरिल्ला युद्ध, र सोभियत नागरिकहरूको समर्थनको अभावका कारण मे १९८८ मा सुरु भएको सोभियत-अफगान युद्धबाट पछि हटे।