Ékstrak ngaran-ngaran pangaruh dina puisi Ruben Dario
Context:Puisi Perancis mangrupa pangaruh nu penting dina formasi Darío salaku pujangga. Kahiji, nu romantis, hususna Victor Hugo. Saterusna, sarta dina cara nu decisive, Darío dipangaruhan ku parnassians: Théophile Gautier, Catulle Mendès, jeung José María de Heredia. Pangaruh nu penting séjénna nyaéta panulis prosa jeung puisi jeung pahlawan nasional Kuba, Jose Martí. Unsur pamungkas tina estetika Darianian nyaéta kagumanna ka para simbolis, utamana Paul Verlaine. Nyusun deui lintasan puitisna sorangan dina puisi awal Cantos de vida y esperanza (1905) Darío nyalira nyintésis pangaruh utamina nalika anjeunna negeskeun yén anjeunna "kuat sareng Hugo sareng ambigu sareng Verlaine" ("con Hugo fuerte y con Verlaine ambiguo".)  Dina bagian "Palabras Liminares" tina Prosas Profanas (1896) anjeunna parantos nyerat paragraf anu ngungkabkeun pentingna budaya Perancis dina pamekaran karyana sastra:  Nu sepuh Spaniard jeung janggot bodas nunjuk ka arah runtuyan potret illustrious: "Ieu hiji-manéhna nyebutkeun-nyaéta nu gede Miguel de Cervantes Saavedra, hiji-leungeun genius; ieu Lope de Vega, ieu Garcilaso, ieu Quintana. " Kuring ménta manéhna pikeun lalaki mulya Gracián, pikeun Teresa of Ávila, pikeun Góngora gagah tur pangkuatna sadaya, Francisco de Quevedo y Villegas. Saterusna kuring ngomong: "Shakespeare! Dante! (Basa Inggris) Hugo...! (jeung dina sirah kuring: Verlaine...!) " Saterusna, nalika nyebutkeun pamit: "-Old man, hal anu penting pikeun nyebutkeun: pamajikan kuring ti tanah kuring; mistress abdi ti Paris".  Los raros nyaéta jilid ilustrasi ngeunaan rasa sastra, anu anjeunna diterbitkeun dina taun anu sami sareng Prosas profanas, sareng didedikasikan pikeun sakeudeung ngagentos sababaraha panulis sareng intelektual anu anjeunna ngaraos kagum pisan. Diantara anu aya dina buku éta urang mendakan Edgar Allan Poe, Villiers de l'Isle Adam, Léon Bloy, Paul Verlaine, Lautréamont, Eugénio de Castro sareng José Martí (anu terakhir mangrupikeun hiji-hijina anu disebatkeun anu nyerat karya sastra na dina basa Spanyol). Dominasi budaya Perancis leuwih ti atra. Darío nulis, "Modérnisme téh ngan saukur sajak jeung prosa Spanyol nu disampurnakeun ku sajak jeung prosa Perancis nu alus". Nyingkahan tahap awalna, sateuacan Azul..., di mana puisi na ngahutang pisan kana nami-nami hébat puisi Spanyol abad ka-19, sapertos Núñez de Arce sareng Campoamor, Darío mangrupikeun pengagum hébat Bécquer. Téma-téma Spanyol ogé diwakilan dina karyana, geus aya dina Prosas profanas jeung, hususna, sanggeus lalampahan kadua ka Spanyol, dina taun 1899. Sadar kana dekadensi kontemporer Spanyol dina politik sareng seni (preokupasi anu anjeunna bagikeun sareng anu disebut Generasi '98), anjeunna sering diideuan ku karakter sareng unsur-unsur jaman baheula. Ngeunaan pangarang dina basa séjén, éta patut nyebutkeun yén manéhna ngarasa hiji admiration jero arah tilu panulis ti Amérika Sarikat: Ralph Waldo Emerson, Edgar Allan Poe jeung Walt Whitman. [ rujukan diperlukeun ]
Victor Hugo Théophile Gautier Catulle Mendès José María de Heredia José Martí Paul Verlaine Edgar Allan Poe Villiers de l'Isle Adam Léon Bloy Lautréamont Eugénio de Castro Ralph Waldo Emerson Walt Whitman