Տուր ինձ TLDR-ը իմ անասունները պահելու համար լամաների օգտագործման մասին:
Context:Լամաների օգտագործումը Հյուսիսային Ամերիկայում որպես անասունների պահապաններ սկսվել է 1980-ականների սկզբին, եւ որոշ ոչխար արտադրողներ այդ ժամանակից ի վեր հաջողությամբ օգտագործել են լամաները: "Ալպակա" անունով կենդանիները Դրանք առավել հաճախ օգտագործվում են Միացյալ Նահանգների արեւմտյան շրջաններում, որտեղ գերակշռում են ավելի մեծ գիշատիչները, ինչպիսիք են կոյոտները եւ վայրի շները: Սովորաբար, օգտագործվում է մեկ կաթնաշոռ (կաստրացված արու) ։  Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ բազմակի պահակ լամաների օգտագործումը նույնքան արդյունավետ չէ, որքան մեկը: Տղամարդիկ հակված են կապվել միմյանց հետ, այլ ոչ թե անասունների հետ, եւ կարող են անտեսել հոտը: Երկու տարեկան արունը սերտորեն կապվում է իր նորածինների հետ եւ բնազդաբար շատ արդյունավետ է գիշատիչներին կանխելու գործում։ Որոշ լամաներ ավելի արագ են կապվում ոչխարների կամ այծերի հետ, եթե դրանք հանդիպում են ոչխարներից առաջ։ Ոչխարների եւ այծերի շատ արտադրողներ նշում են, որ հատուկ կապ է արագ զարգանում գառների եւ նրանց պահապան լամայի միջեւ, եւ լաման հատկապես պաշտպանում է գառներին:  Լամաների օգտագործումը որպես պահապաններ շատ արտադրողների համար նվազեցրել է գիշատիչների կորուստները: Կենդանիների արժեքը, որը ամեն տարի փրկվում է, գերազանցում է լամայի գնման եւ տարեկան պահպանման ծախսերը։ Չնայած ոչ բոլոր լամաներն են հարմար այս գործի համար, սակայն դրանց մեծ մասը կենսունակ, ոչ մահացու տարբերակ է, որը նվազեցնում է գիշատիչների թիվը եւ չի պահանջում ոչ մի վերապատրաստում եւ քիչ խնամք։
TLDR: Լամաները կարող են օգտագործվել որպես կենդանիների պահապաններ: Սովորաբար, լավագույն ընտրությունը կաստրացված մեկ արու է (մի քանի արուներ կապվելու են միմյանց հետ, ոչ թե կապվելու են անասունների հետ): Լամաները սովորաբար ծախսարդյունավետ են, չեն պահանջում ուսուցում եւ քիչ խնամք: