Kio estas lasero kaj kiu kreis ĝin?
Context:Lasero estas aparato, kiu elsendas lumon per procezo de optika plifortigo bazita sur la stimulita emisio de elektromagneta radiado. La vorto lasero estas anakronimo kiu originis kiel akronimo por lumamplifikado per stimulita emisio de radiado. La unua lasero estis konstruita en 1960 fare de Theodore Maiman ĉe Hughes Research Laboratories, surbaze de teoria laboro de Charles H. Townes kaj Arthur Leonard Schawlow.  Lasero diferencas de aliaj lumfontoj en tio, ke ĝi elsendas lumon, kiu estas kohera. Spaca kohereco permesas al lasero esti fokusita al malloza punkto, ebligante aplikojn kiel ekzemple lasera tranĉado kaj litografio. Spaca kohereco ankaŭ permesas al lasera trabo resti mallarĝa super grandaj distancoj (kolimado), ebligante aplikojn kiel ekzemple lasermontriloj kaj LIDAR (luma detekto kaj distanco). Laseroj ankaŭ povas havi altan tempan koherecon, kiu permesas al ili elsendi lumon kun tre mallarĝa spektro. Alternative, tempa kohereco povas esti uzata por produkti ultra mallongajn pulsojn de lumo kun larĝa spektro sed daŭroj tiel mallongaj kiel femtosecundo.  Laseroj estas uzataj en optikaj diskaj ŝoforoj, laseraj printiloj, strekkodo-skaniloj, DNA-sekvencaj instrumentoj, fibro-optika kaj libera-spaca optika komunikado, semikondukta ĉipproduktado (fotolitografio), lasera kirurgio kaj haŭtaj traktadoj, tranĉaj kaj veldaj materialoj, armeaj kaj policaj aparatoj por marki celojn kaj mezuri distancon kaj rapidecon, kaj en laseraj lumekranoj por distro. Duonkonduktaĵaj laseroj en la blua ĝis proksima UV ankaŭ estis uzitaj anstataŭe de lumdiodoj (LEDoj) por eksciti fluoreskon kiel blanka lumfonto. Ĉi tio permesas multe pli malgrandan elsendantan areon pro la multe pli granda radiado de lasero kaj evitas la pendiĝon suferitan de LEDoj; tiaj aparatoj jam estas uzataj en iuj aŭtaj antaŭaj lampoj.
Lasero estas aparato, kiu elsendas lumon el fonto de elektromagneta radiado. La unua lasero estis konstruita en 1960 de Theodore Maiman en Hughes Research Laboratories, surbaze de teoria laboro de Charles H. Townes kaj Arthur Leonard Schawlow.  Laseroj elsendas certan specon de lumo. Lumo kiu estas kohera. La kohereco povas esti mezurita space aŭ tempore. Spaca kohereco permesas al laseraj traboj resti mallarĝaj super grandaj distancoj. Tempora kohereco povas esti uzata por produkti ultra mallongajn pulvojn de lumo.  Kelkaj ekzemploj de la uzoj de laseroj estas optikaj diskaj ŝoforoj, laseraj printiloj, strekkodo-skaniloj, fibro optiko kaj fotolitografio