Priskribu matenan rutinon el la vidpunkto de dujarulo.
Mi vekiĝas kaj estas sola en mia lito, mallumas kaj mi timas. Mi vokas mian panjon kaj sentas min tiom trankvila, kiam mi aŭdas ŝiajn paŝojn en mian dormoĉambron. Ŝi kuŝas apud mi kaj mi sentas min feliĉa kaj kontenta. Mi denove vekiĝas kun sunbrilo en miaj okuloj kaj scias, ke estas mateno, kiam la suno leviĝis. Mi renversiĝas kaj vidas, ke mia panjo ankoraŭ dormas apud mi. Mi eksidas kaj diras al ŝi, ke estas mateno. Mia frato enkuras kaj petas min ludi en la ludejo. Mi tre ĝojas, ke mi iros ludi kun miaj ludiloj! Mi kuras laŭ la koridoro kaj elektas mian plej ŝatatan puzlon, ĝi havas ĉiujn kolorojn de la ĉielarko! Mi petas helpon de mia frato por kompletigi la puzlon kaj mi sentas min fiera, kiam ĝi estas finita. Mi aŭdas mian patrinon voki nin de malsupre, ŝi diras, ke la matenmanĝo estas preta. Mi malsategas kaj mi iras en la kuirejon, kie ŝi alportas al mi mian plej ŝatatan, grandan bovlon da kaĉo! Dum mi manĝas, mi sentas, ke io falas sur mian mentonon. Mi montris tion al panjo kaj ŝi forviŝis ĝin per tuko. Kiam mi finos, panjo diras, ke estas tempo por vestiĝi. Mi volas helpi vin, do mi demetas miajn piĵamojn.