Resumir a historia da OTAN
Context:O Tratado de Dunkerque foi asinado por Francia e o Reino Unido o 4 de marzo de 1947, durante as secuelas da Segunda Guerra Mundial e o comezo da Guerra Fría, como un Tratado de Alianza e Asistencia Mutua en caso de posibles ataques por Alemaña ou a Unión Soviética. En marzo de 1948, esta alianza foi ampliada no Tratado de Bruxelas para incluír os países do Benelux, formando a Organización do Tratado de Bruxelas, comúnmente coñecida como a Unión Occidental. As conversacións para unha alianza militar máis ampla, que podería incluír a América do Norte, tamén comezaron ese mes nos Estados Unidos, onde a súa política exterior baixo a Doctrina Truman promoveu a solidariedade internacional contra accións que consideraron como agresión comunista, como o golpe de estado de febreiro de 1948 en Checoslovaquia. Estas conversacións deron como resultado a sinatura do Tratado do Atlántico Norte o 4 de abril de 1949 polos estados membros da Unión Occidental máis os Estados Unidos, Canadá, Portugal, Italia, Noruega, Dinamarca e Islandia. O diplomático canadense Lester B. Pearson foi un dos principais autores e redactores do tratado.  Unha longa sala rectangular con varias filas de persoas sentadas en cada lado, e bandeiras colgando no extremo máis lonxe. Alemaña Occidental uniuse á OTAN en 1955, o que levou á formación do Pacto de Varsovia rival durante a Guerra Fría. O Tratado do Atlántico Norte estivo en gran parte inactivo ata que a Guerra de Corea iniciou o establecemento da OTAN para implementalo cunha estrutura militar integrada. Isto incluíu a formación do Cuartel Xeral Supremo das Potencias Aliadas en Europa (SHAPE) en 1951, que adoptou moitas das estruturas e plans militares da Unión Occidental, incluíndo os seus acordos sobre a estandarización de equipos e acordos sobre o estacionamento de forzas militares estranxeiras en países europeos. En 1952, o cargo de Secretario Xeral da OTAN foi establecido como o principal civil da organización. Ese ano tamén se realizaron os primeiros grandes exercicios marítimos da OTAN, o Exercise Mainbrace e a adhesión de Grecia e Turquía á organización. Despois das Conferencias de Londres e París, a Alemaña Occidental foi autorizada a rearmarse militarmente, xa que se uniu á OTAN en maio de 1955, o que foi, á súa vez, un factor importante na creación do Pacto de Varsovia dominado polos soviéticos, que delineou os dous lados opostos da Guerra Fría.  A construción do Muro de Berlín en 1961 marcou un punto alto nas tensións da Guerra Fría, cando 400.000 tropas estadounidenses estaban estacionadas en Europa. As dúbidas sobre a forza da relación entre os estados europeos e os Estados Unidos diminuíron e fluíron, xunto coas dúbidas sobre a credibilidade da defensa da OTAN contra unha posible invasión soviética. Dúbidas que levaron ao desenvolvemento da disuasión nuclear francesa independente e á retirada de Francia da estrutura militar da OTAN en 1966. En 1982, a recentemente democrática España uniuse á alianza.  As revolucións de 1989 en Europa levaron a unha reevaluación estratéxica do propósito, natureza, tarefas e enfoque da OTAN no continente. En outubro de 1990, a Alemaña Oriental converteuse en parte da República Federal de Alemaña e da alianza, e en novembro de 1990, a alianza asinou o Tratado sobre Forzas Armadas Convencionais en Europa (CFE) en París coa Unión Soviética. Mandou reduccións militares específicas en todo o continente, que continuaron despois do colapso do Pacto de Varsovia en febreiro de 1991 e a disolución da Unión Soviética ese mes de decembro, que eliminou os principais adversarios de facto da OTAN. Isto deu comezo a unha redución do gasto militar e do equipamento en Europa. O tratado CFE permitiu aos signatarios eliminar 52.000 pezas de armamento convencional nos dezaseis anos seguintes e permitiu que o gasto militar dos membros europeos da OTAN diminuíse nun 28 por cento de 1990 a 2015. En 1990 varios líderes occidentais aseguraron a Mikhail Gorbachev que a OTAN non se expandira máis ao leste, como se revelou en memorandos de conversacións privadas. Con todo, o texto final do Tratado sobre a solución final con respecto a Alemaña, asinado ese mesmo ano, non incluía ningunha mención á cuestión da expansión cara ao leste.  Dúas seccións altas de cemento dunha parede nun prado de herba diante dun edificio curvo con fiestras de vidro azul. A caída do Muro de Berlín en 1989 marcou un punto de inflexión no papel da OTAN en Europa, e esta sección do muro está agora exposta fóra da sede da OTAN. Na década de 1990, a organización estendeu as súas actividades a situacións políticas e humanitarias que anteriormente non eran preocupacións da OTAN. Durante a desintegración de Iugoslavia, a organización realizou as súas primeiras intervencións militares en Bosnia de 1992 a 1995 e posteriormente en Iugoslavia en 1999. Estes conflitos motivaron unha importante reestruturación militar posterior á Guerra Fría. A estrutura militar da OTAN foi recortada e reorganizada, con novas forzas como o Cuartel Xeral do Comando Aliado Europa Corpo de Reacción Rápida establecido.  Politicamente, a organización buscou mellores relacións cos novos estados autónomos de Europa Central e Oriental, e fóruns diplomáticos para a cooperación rexional entre a OTAN e os seus veciños foron creados durante este período posterior á Guerra Fría, incluíndo a Asociación para a Paz e a iniciativa do Diálogo Mediterráneo en 1994, o Consello de Asociación Euroatlántico en 1997 e o Consello Conxunto Permanente OTAN-Rusia en 1998. Na cúpula de Washington de 1999, Hungría, Polonia e a República Checa uníronse oficialmente á OTAN, e a organización tamén emitiu novas directrices para a adhesión con "Planes de Acción de Adhesión" individualizados. Estes plans gobernaron a adición posterior de novos membros da alianza. A elección do presidente francés Nicolas Sarkozy en 2007 conduciu a unha importante reforma da posición militar de Francia, que culminou co retorno á plena adhesión o 4 de abril de 2009, que tamén incluíu a reincorporación de Francia á Estrutura de Comando Militar da OTAN, mantendo ao mesmo tempo unha disuasión nuclear independente.  O artigo 5 do Tratado do Atlántico Norte, que esixe aos estados membros que acudan en auxilio a calquera estado membro suxeito a un ataque armado, foi invocado por primeira e única vez despois dos ataques do 11 de setembro, despois dos cales as tropas foron enviadas a Afganistán baixo a ISAF liderada pola OTAN. Desde entón, a organización ten desempeñado unha serie de funcións adicionais, incluíndo o envío de adestradores a Iraq, a asistencia en operacións contra a piratería e, en 2011, a aplicación dunha zona de exclusión aérea sobre Libia de acordo coa Resolución 1973 do Consello de Seguridade da ONU.  A anexión de Crimea por parte de Rusia provocou unha forte condena por parte de todos os membros da OTAN, e foi unha das sete veces que se invocou o artigo 4, que pide a consulta entre os membros da OTAN. Os tempos anteriores incluíronse durante a guerra de Iraq e a guerra civil siria. Na cúpula de Gales de 2014, os líderes dos estados membros da OTAN comprometéronse formalmente por primeira vez a gastar o equivalente a polo menos o dous por cento do seu produto interno bruto en defensa para 2024, que anteriormente só fora unha guía informal. Na cúpula de Varsovia de 2016, os países da OTAN acordaron a creación da presenza avanzada reforzada da OTAN, que desplegou catro grupos de batalla multinacionais de tamaño de batallón en Estonia, Letonia, Lituania e Polonia. Antes e durante a invasión rusa de Ucraína en 2022, varios países da OTAN enviaron tropas terrestres, buques de guerra e avións de combate para reforzar o flanco oriental da alianza, e varios países invocaron de novo o artigo 4. En marzo de 2022, os líderes da OTAN reuníronse en Bruxelas para unha cúpula extraordinaria na que tamén participaron os líderes do Grupo dos Sete e da Unión Europea. Os estados membros da OTAN acordaron establecer catro grupos de batalla adicionais en Bulgaria, Hungría, Romanía e Eslovaquia, e os elementos da Forza de Resposta da OTAN foron activados por primeira vez na historia da OTAN.  En xuño de 2022, a OTAN desplegou 40.000 soldados ao longo do seu flanco oriental de 2.500 quilómetros de longo para disuadir a agresión rusa. Máis da metade deste número foi desplegado en Bulgaria, Romanía, Hungría, Eslovaquia e Polonia, que cinco países reúnen unha considerable forza combinada ex-OTAN de 259.000 soldados. Para complementar a Forza Aérea de Bulgaria, España enviou Eurofighter Typhoons, os Países Baixos enviaron oito avións de ataque F-35, e avións de ataque franceses e estadounidenses adicionais chegarían pronto tamén.  A OTAN goza do apoio público en todos os seus estados membros.
A Organización do Tratado do Atlántico Norte (OTAN, francés: Organisation du traité de l'Atlantique nord), ou Alianza do Atlántico Norte, Alianza Atlántica, Alianza Occidental, é unha alianza militar. Foi establecido polo Tratado do Atlántico Norte en 1949 e foi asinado en Washington, DC, Estados Unidos, o 4 de abril de 1949. Os seus membros en 1949 eran os Estados Unidos, Bélxica, os Países Baixos, Luxemburgo, Francia, o Reino Unido, Canadá, Portugal, Italia, Noruega, Dinamarca e Islandia. O 18 de febreiro de 1952, Grecia e Turquía tamén se uniron.  A adhesión de Alemaña Occidental á organización o 9 de maio de 1955 foi descrita como "un punto de inflexión decisivo na historia do noso continente" por Halvard Lange, ministro de Asuntos Exteriores de Noruega nese momento. O resultado foi o Pacto de Varsovia, asinado o 14 de maio de 1955 pola Unión Soviética e os seus estados satélites en resposta á OTAN.  Despois da Guerra Fría en 1999, tres antigos países comunistas, Hungría, a República Checa e Polonia uníronse á OTAN. O 29 de marzo de 2004 outros sete países do norte e do leste de Europa uníronse á OTAN: Estonia, Letonia e Lituania, así como Eslovenia, Eslovaquia, Bulgaria e Romanía.  Croacia e Albania recibiron a invitación de adhesión á OTAN o 3 de abril de 2008. A República de Macedonia recibiu a única invitación condicional porque foi vetada por Grecia debido á súa disputa de nome con Grecia.  Montenegro adheriu o 5 de xuño de 2017. Tras cambiar o seu nome para rematar a disputa, Macedonia do Norte uniuse á OTAN o 27 de marzo de 2020 e converteuse no seu 30o membro. Irlanda uniuse oficialmente á OTAN o 8 de setembro de 2020 como observador.  En abril de 2023, Finlandia uniuse á OTAN, despois dos esforzos para unirse desde a invasión rusa de Ucraína en 2022.