Περιγράψτε μια πρωινή ρουτίνα από την οπτική ενός 2χρονου.
Ξυπνάω και είμαι μόνος στο κρεβάτι μου, είναι σκοτεινό και φοβάμαι. Φωνάζω τη μαμά μου και νιώθω ανακούφιση όταν ακούω τα βήματά της στο δωμάτιό μου. Κουλουριέται δίπλα μου και νιώθω ευτυχισμένη και ικανοποιημένη. Ξυπνάω πάλι με το φως του ήλιου στα μάτια μου και ξέρω ότι είναι πρωί καθώς ο ήλιος είναι ψηλά. Γυρίζω και βλέπω τη μαμά μου να κοιμάται ακόμα δίπλα μου. Καθόμουν και της έλεγα ότι είναι πρωί. Ο αδερφός μου έρχεται τρέχοντας και μου ζητάει να παίξω στο δωμάτιο παιχνιδιών. Ανυπομονώ να παίξω με τα παιχνίδια μου! Τρέχω στο διάδρομο και διαλέγω το αγαπημένο μου παζλ, έχει όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου! Ζητώ από τον αδερφό μου να με βοηθήσει να ολοκληρώσω το παζλ και νιώθω περήφανος όταν το κάνω. Ακούω τη μαμά μου να μας φωνάζει από κάτω, λέει ότι το πρωινό είναι έτοιμο. Η κοιλιά μου πεινάει και πάω κάτω στο νησί της κουζίνας όπου μου φέρνει το αγαπημένο μου, ένα μεγάλο μπολ με χυλό! Καθώς τρώω, αισθάνομαι κάτι να πέφτει στο πηγούνι μου. Το δείχνω στη μαμά και το σκουπίζει με ένα πανί. Όταν τελειώσω, η μαμά λέει ότι είναι ώρα να ντυθώ. Θέλω να βοηθήσω, γι' αυτό βγάζω τις πιτζάμες μου μόνη μου!