Wat is belangriker, die natuur of die opvoeding?
Die argument van Natuur versus Opleiding bestaan al so lank as wat mense in staat was om ingewikkelde denke te oorweeg. Die debat oor die vraag of die aard (die intrinsieke aard, die gesindheid of die ingesteldheid), of die opvoeding (die sorg, die leringe of die kondisionering) van 'n kind meer verantwoordelik is vir wie of wat hulle in die volwasse lewe word.  Daar word grootliks aanvaar dat mense 'n produk van konteks is (voeding). Die omstandighede waarin ons grootgeword het, het' n groot invloed op wie ons later in die lewe word. Maar dit is nie noodwendig so swart en wit nie. Daar is tallose voorbeelde van kinders wat in uiters moeilike omstandighede gebore is, wat gegroei het tot bekwame, hoogs bydraende lede van die samelewing.  As gevolg hiervan sou dit redelik wees om aan te neem dat die natuur 'n sterk faktor is, ongeag die opvoeding (omgewing) waarin 'n persoon grootgemaak word. Daar is immers geen waarborg dat iemand wat in' n mishandelende huisgesin grootword, later self ander sal mishandel nie. Is die natuur dan belangriker?  Die probleem met die debat is dat geen individu dieselfde is as 'n ander nie. Eksperimente om die doeltreffendheid van Nature vs Nurture vas te stel, is moeilik om uit te voer. Nie net vanuit 'n menseregte-perspektief nie, maar ook vanuit 'n veranderlike standpunt. Daar is werklik te veel veranderlikes om met betrekking tot die menslike natuur te beheer, dat enige oplegging van beheer op die voedingselement ongebalanseerd sou wees.  Wanneer hierdie vraag oorweeg word, is dit belangrik om te erken dat ontwikkelingssielkunde nog in sy vroeë stadiums is, en om te verstaan dat beide die natuur EN die opvoeding noodsaaklike faktore in menslike ontwikkeling is.