Pagkuha sa mga ngalan sa mga impluwensiya sa balak ni Ruben Dario
Context:Ang Pranses nga balak maoy hinungdanong impluwensiya sa pag-umol ni Darío ingong magbabalak. Una, ang mga romantikong tawo, ilabina si Victor Hugo. Sa ulahi, si Darío naimpluwensiyahan pag-ayo sa mga Parnassianhon: si Théophile Gautier, Catulle Mendès, ug si José María de Heredia. Ang laing hinungdanong impluwensiya mao ang magsusulat ug prosa ug balak ug nasodnong bayani sa Cuba, si Jose Martí. Ang kataposang naghubit nga elemento sa estetika ni Dariano mao ang iyang pagdayeg sa mga simboliko, ilabina si Paul Verlaine. Sa pag-recapitulate sa iyang kaugalingong balaknong agianan diha sa unang balak sa Cantos de vida y esperanza (1905) si Darío mismo nag-synthesize sa iyang pangunang mga impluwensiya sa dihang iyang gipamatuod nga siya "lig-on uban kang Hugo ug dili klaro uban kang Verlaine" ("con Hugo fuerte y con Verlaine ambiguo".)  Sa seksyon nga "Palabras Liminares" sa Prosas Profanas (1896) siya nakasulat na og usa ka parapo nga nagpadayag sa kahinungdanon sa Pranses nga kultura sa kalamboan sa iyang literaryong buhat:  Ang tigulang nga Espanyol nga may puti nga bungot nagpunting ngadto sa usa ka serye sa bantogang mga retrato: "Kini siya miingon mao ang dakong Miguel de Cervantes Saavedra, usa ka kamot nga henyo; kini mao si Lope de Vega, kini mao si Garcilaso, kini mao si Quintana". Ako mangayo kaniya alang sa halangdong tawo nga si Gracián, alang kang Teresa sa Ávila, alang sa maisogong Góngora ug sa labing kusgan sa tanan, si Francisco de Quevedo y Villegas. Unya ako moingon: "Shakespeare! Si Dante! Hugo...! (ug sa akong hunahuna: Verlaine...!) " Dayon, sa dihang magpaabuyon: "-Tigulang, hinungdanon nga isulti: ang akong asawa taga-sa akong yuta; ang akong agalon taga-Paris".  Ang Los raros maoy usa ka ilustratibong tomo maylabot sa literatura nga gusto, nga iyang gipatik sa samang tuig sama sa Prosas profanas, ug gipahinungod sa pagdayeg sa pipila sa mga magsusulat ug mga intelihente nga iyang gibati nga lawom nga pagdayeg. Lakip niadtong anaa sa libro atong makita si Edgar Allan Poe, Villiers de l'Isle Adam, Léon Bloy, Paul Verlaine, Lautréamont, Eugénio de Castro ug José Martí (ang ulahi mao lamang ang gihisgotan nga nagsulat sa ilang literatura sa Kinatsila.) Ang pagdumala sa Pranses nga kultura mas dayag. Si Darío misulat: "Ang Modernismo dili kay mga balak ug prosa sa Kinatsila nga gisagol sa maayong prosa sa Pranses ug sa maayong prosa sa Pranses". Sa pagbiya sa iyang unang yugto, sa wala pa ang Azul..., diin ang iyang balak nakautang sa daghang mga ngalan sa ika-19 nga siglo nga balak sa Espanya, sama sa Núñez de Arce ug Campoamor, si Darío usa ka dako nga admirador ni Bécquer. Ang mga tema sa Espanya maayo nga gipasundayag sa iyang buhat, na sa Prosas profanas ug, ilabina, human sa iyang ikaduhang biyahe sa Espanya, sa 1899. Tungod kay nahibalo sa modernong pagkadunot sa Espanya sa politika ug sa arte (usa ka kabalaka nga iyang gipakigbahin sa gitawag nga Generation of '98), siya subsob nga inspirado sa mga karakter ug mga elemento sa nangagi. Mahitungod sa mga tagsulat sa ubang mga pinulongan, kini mao ang takus sa paghisgot nga siya mibati sa usa ka lawom nga pagdayeg ngadto sa tulo ka mga magsusulat gikan sa Estados Unidos: Ralph Waldo Emerson, Edgar Allan Poe ug Walt Whitman. [ gikinahanglan ang sanglitanan ]
Victor Hugo Théophile Gautier Catulle Mendès Si José María de Heredia Jose Martí Si Paul Verlaine Edgar Allan Poe Villiers de l'Isle Adam Léon Bloy Lautréamont Eugénio de Castro Ralph Waldo Emerson Si Walt Whitman