Opisz poranną rutynę z perspektywy 2-latka
Budzę się i jestem sama w łóżku, jest ciemno i boję się. Wzywam mamę i czuję ulgę, gdy słyszę jej kroki do mojej sypialni. Ona przytula się do mnie, a ja czuję się szczęśliwy i zadowolony. Znowu budzę się ze słońcem w oczach i wiem, że jest poranek, gdy słońce wstaje. Odwracam się i widzę, że moja mama wciąż śpi obok mnie. Siedzę i mówię jej, że jest poranek. Mój brat wbiega i prosi mnie, żebym zagrał w sali zabaw. Nie mogę się doczekać zabawy z moimi zabawkami! Biegnę wzdłuż korytarza i wybieram moją ulubioną łamigłówkę, ma wszystkie kolory tęczy! Poproszę brata o pomoc w ukończeniu układanki i będę dumny, kiedy ją ukończę. Słyszę, jak mama wzywa nas z dołu, mówi, że śniadanie jest gotowe. Moje brzuch jest głodny i schodzę na dół do kuchni, gdzie ona przynosi moją ulubioną miskę owsianki! Kiedy jem, czuję jak coś spada na mój podbródek. Pokazuję to mamusi, a ona wyciera go szmatką. Kiedy skończę, mama mówi, że czas się ubrać. Chcę pomóc, więc zdejmuję piżamę sama!