Unsa ang mas importante, Ang Kinaiyahan o ang Pagpadako?
Ang argumento sa Nature vs. Nurture naglungtad sukad nga ang mga tawo makaarang sa paghunahuna ug komplikadong panghunahuna. Ang debate kon ang kinaiyahan (ang kinaiyanhong kinaiya, tinamdan, o predisposisyon), o ang pagmatuto (ang pag-atiman, ang mga pagtulon-an, o ang pag-condition) sa usa ka bata maoy mas responsable kon kinsa o unsay ilang mahimong inigkadako na.  Sa dakong bahin giisip nga ang mga tawo maoy produkto sa konteksto (Nurture). Ang mga kahimtang diin kita gipadako may dakong epekto kon unsa kita sa ulahi sa kinabuhi. Apan, dili kana kinahanglang itom ug puti. Adunay dili maihap nga mga panig-ingnan sa mga bata nga natawo diha sa hilabihan ka lisod nga mga kahimtang, kinsa mitubo nga maayo ang kahimtang, mga membro sa katilingban nga adunay taas nga kontribusyon.  Tungod niini, makataronganon ang pagdahum nga ang Kinaiyahan maoy usa ka kusganong hinungdan, bisag unsa pay Nurture (ang palibot) diin ang usa ka tawo gipadako. Kon buot sabton, walay garantiya nga ang usa nga nagdako sa maabusong panimalay unya moabusar usab sa uban. Busa mas hinungdanon ba ang Kinaiyahan?  Ang kalisod sa debate mao nga walay usa ka indibiduwal nga sama sa lain. Ang mga eksperimento sa pagtino sa pagkaepektibo sa Nature vs. Nurture lisod buhaton. Dili lamang gikan sa panglantaw sa tawhanong mga katungod, apan dugang pa gikan sa nagkalainlaing panglantaw usab. Sa pagkatinuod adunay daghan kaayo nga mga kausaban nga kontrolahon maylabot sa tawhanong kinaiya, nga ang bisan unsang pagpugong sa elemento sa Pagmatuto mahimong dili-balanse.  Sa pagpalandong niining pangutanaha, hinungdanon nga ilhon nga ang sikolohiya sa kalamboan anaa pa sa unang mga yugto niini, ug sa pagsabot nga ang kinaiyahan ug ang pagmatuto maoy gikinahanglan nga mga hinungdan sa kalamboan sa tawo.