റൂബൻ ഡാരിയോയുടെ കവിതകളെ സ്വാധീനിച്ചവരുടെ പേരുകൾ പുറത്തെടുക്കുക
Context:ഒരു കവിയായി ഡാരിയോയുടെ രൂപീകരണത്തിൽ ഫ്രഞ്ച് കവിത നിർണ്ണായക സ്വാധീനമായിരുന്നു. ഒന്നാമതായി, റൊമാന്റിക്സ്, പ്രത്യേകിച്ചും വിക്ടർ ഹ്യൂഗോ. പിന്നീട്, നിർണായകമായ രീതിയിൽ, ഡാരിയോയെ പാർനാസിയൻ സ്വാധീനിച്ചു: തിയോഫിൽ ഗൌട്ടിയർ, കാറ്റൂൾ മെൻഡെസ്, ജോസ് മരിയ ഡി ഹെറെഡിയ. ക്യൂബയുടെ ദേശീയ നായകനായ ജോസ് മാർട്ടി എന്ന ഗാനരചയിതാവും കവിയും മറ്റൊരു നിർണായക സ്വാധീനം ചെലുത്തി. ഡാരിയാനിയൻ സൌന്ദര്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ അന്തിമ നിർവചന ഘടകം പ്രതീകാത്മകവാദികളോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദരവാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് പോൾ വെർലെയ്ൻ. കാന്റോസ് ഡി ലൈഡാ വൈ എസ്പെർപാ (1905) ന്റെ പ്രാരംഭ കവിതയിൽ തന്റെ സ്വന്തം കാവ്യാത്മക പാതയെ പുനരവലോകനം ചെയ്ത ഡാരിയോ തന്നെ "ഹ്യൂഗോയുമായി ശക്തനും വെർലെയ്നുമായി അവ്യക്തനുമായിരുന്നു" ("കോൺ ഹ്യൂഗോ ഫോർട്ട് വൈ കോൺ വെർലെയ്ൻ അംബിഗുവോ") എന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കുമ്പോൾ തന്റെ പ്രധാന സ്വാധീനങ്ങളെ സംയോജിപ്പിച്ചു.  പ്രോസസ് പ്രൊഫനസിന്റെ (1896) "പലാബ്രാസ് ലിമിനേഴ്സ്" വിഭാഗത്തിൽ അദ്ദേഹം ഇതിനകം തന്റെ സാഹിത്യ സൃഷ്ടിയുടെ വികാസത്തിൽ ഫ്രഞ്ച് സംസ്കാരത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ഖണ്ഡിക എഴുതിയിരുന്നുഃ  വെളുത്ത താടിയുള്ള വൃദ്ധനായ സ്പാനിഷ്കാരൻ പ്രശസ്തരായ ഒരു കൂട്ടം ഛായാചിത്രങ്ങളെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു: "ഇത് മഹാനായ മിഗുവെൽ ഡി സെർവാന്റസ് സാവെഡ്ര, ഒരു കൈ മാത്രം ഉള്ള പ്രതിഭ; ഇത് ലോപ് ഡി വെഗ, ഇത് ഗാർസിലാസോ, ഇത് ക്വിന്റാന". ഞാന് അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിക്കുന്നു, ആദരണീയനായ ഗ്രാസിയാന് വേണ്ടി, ആവിളയിലെ തെരേസയ്ക്കായി, ധീരനായ ഗോങ്കോറയ്ക്കായി, എല്ലാവരിലും ശക്തനായ ഫ്രാൻസിസ്കോ ഡി ക്വെഡോ വൈ വില്ലെഗസിനായി. പിന്നെ ഞാന് പറയും: "ഷേക്സ്പിയര്! ഡാന് റ്റെ! ഹ്യൂഗോ! (എന്റെ തലയിൽ വെർലെയ്ൻ! പിന്നെ യാത്ര പറയുമ്പോള്: "പഴയ മനുഷ്യാ, പറയേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്: എന് റെ ഭാര്യ എന് റെ നാടാണ്; എന് റെ യജമാനത്തി പാരീസിലാണ്. "  പ്രോസസ് പ്രൊഫാനാസ് എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ അതേ വർഷം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച സാഹിത്യ അഭിരുചികളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചിത്രീകരണ പുസ്തകമാണ് ലോസ് റാരോസ്, അദ്ദേഹം ആഴത്തിലുള്ള ആരാധന തോന്നിയ ചില എഴുത്തുകാരെയും ബുദ്ധിജീവികളെയും ചുരുക്കമായി ഗ്ലോസിംഗ് ചെയ്യുന്നതിന് സമർപ്പിച്ചു. എഡ്ഗാർ അലൻ പോ, വില്ലിയേഴ്സ് ഡി ഐൽ ആദം, ലിയോൺ ബ്ലോയ്, പോൾ വെർലെയ്ൻ, ലൌത്രേമോണ്ട്, യൂജീനിയോ ഡി കാസ്ട്രോ, ജോസ് മാർട്ടി എന്നിവരെ ഈ പുസ്തകത്തിൽ കാണാം. ഫ്രഞ്ച് സംസ്കാരത്തിന്റെ ആധിപത്യം വ്യക്തമാണ്. ഡാരിയോ എഴുതി: "ആധുനികത എന്നത് നല്ല ഫ്രഞ്ച് കവിതയുടെയും നല്ല ഫ്രഞ്ച് ഗദ്യത്തിന്റെയും നല്ല വെട്ടുകെട്ടിൽ നിന്ന് സ്പാനിഷ് കവിതയും ഗദ്യവും കടന്നുപോയതല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല". 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സ്പാനിഷ് കവിതയിലെ വലിയ പേരുകളായ ന്യൂനെസ് ഡി ആഴ്സെ, കാംപോമോർ എന്നിവരോട് തന്റെ കവിത വളരെയധികം കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന അസ്ലുവിന് മുമ്പുള്ള തന്റെ ആദ്യ ഘട്ടം മാറ്റിനിർത്തിയാൽ, ഡാരിയോ ബെക്വെയുടെ വലിയ ആരാധകനായിരുന്നു. സ്പാനിഷ് തീമുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളിൽ നന്നായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, ഇതിനകം പ്രൊസാസ് പ്രൊഫാനാസിലും, പ്രത്യേകിച്ചും 1899 ൽ സ്പെയിനിലേക്കുള്ള രണ്ടാമത്തെ യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം. രാഷ്ട്രീയത്തിലും കലകളിലും സമകാലിക സ്പാനിഷ് അധഃപതനത്തെക്കുറിച്ച് ബോധവാന്മാരായ അദ്ദേഹം (ജനറേഷൻ ഓഫ് 98 എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവരോട് പങ്കുവെച്ച ഒരു ആശങ്ക), ഭൂതകാലത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെയും ഘടകങ്ങളെയും അദ്ദേഹം പലപ്പോഴും പ്രചോദിപ്പിച്ചിരുന്നു. മറ്റ് ഭാഷകളിലെ രചയിതാക്കളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ നിന്നുള്ള മൂന്ന് എഴുത്തുകാരോട് അദ്ദേഹത്തിന് ആഴത്തിലുള്ള ആദരവ് തോന്നിയിട്ടുണ്ടെന്ന് പരാമർശിക്കേണ്ടതാണ്: റാൽഫ് വാൾഡോ എമേഴ്സൺ, എഡ്ഗാർ അലൻ പോ, വാൾട്ട് വിറ്റ്മാൻ. [ അവലംബം ആവശ്യമാണ് ]
വിക്ടർ ഹ്യൂഗോ തിയോഫിൽ ഗൌട്ടിയർ കാറ്റൂൾ മെൻഡസ് ജോസെ മരിയ ഡി ഹെറെഡിയ ജോസെ മാർട്ടി പോൾ വെർലെയ്ൻ എഡ്ഗാർ അലൻ പോ വില്ലിയേഴ്സ് ഡി എല് ഐല് ആദം ലിയോൺ ബ്ലോയ് ലൌത്രേമോണ്ട് യൂജീനിയോ ഡി കാസ്ട്രോ റാൽഫ് വാൾഡോ എമേഴ്സൺ വാൾട്ട് വിറ്റ്മാൻ