Тасаввур кунед, ки шумо модар ҳастед. Барои писари хурдиатон, ки намехоҳад бозӣ карданро бас кунад, барои мактаб рафтан суҳбат нависед.
Салом, азизам. Акнун вақти он расидааст, ки модарат туро ба мактаб барад. Ман медонам, ки шумо мехоҳед бозӣ карданро давом диҳед, аммо вақти бозӣ ба охир расидааст ва ҳоло вақти он расидааст, ки ба мактаб омода шавед. Аввалан мо бояд либоси мактабиатонро пӯшем. Пас мо чизҳои шуморо гирифта ба мошин медароем. Агар шумо ба модарам гӯш диҳед, ман ба шумо иҷозат медиҳам, ки бозичаеро бо худ бибаред.