Í ljósi þessarar málsgreinar um kalda stríðið, af hverju drógu Sovétríkin sig úr stríði sínu í Afganistan?
Context:Eftir síðari heimsstyrjöldina voru hluti Austur- og Mið-Evrópu, þar á meðal Austur-Þýskaland og austurhluti Austurríkis, teknir af Rauða hernum samkvæmt Potsdam-ráðstefnunni. Samfylkingar kommúnista voru settar í völdin í eystra blokk-ríkjunum. Eftir að hafa orðið annað kjarnorkuveldi heims, stofnaði Sovétríkin bandalag Varsjársamningsins, og fór í baráttu um heimsstjórn, þekkt sem kaldur stríð, með samkeppnisaðilum Bandaríkjanna og NATO. Eftir dauða Stalíns árið 1953 og stutta tímabil sameiginlegrar stjórnar, afneitaði nýr leiðtogi Nikita Khrushchev Stalín og hóf stefnu um afstalínisering, og sleppti mörgum pólitískum fanga úr Gulag vinnubúðunum. Almenna slökunin á kúgunarstefnu varð síðar þekkt sem Khrushchev-þynning. Á sama tíma náðu spennu kalda stríðsins hámarki sínu þegar hinir tveir keppinautarnir slóust saman vegna útbreiðslu bandarískra Jupiter eldflauga í Tyrklandi og sovéskra eldflauga á Kúbu.  Árið 1957 sendi Sovétríkin á loft fyrsta gervihnött heims, Sputnik 1, og hófu þar með geimaldurinn. Rússneski geimfari Yuri Gagarin varð fyrsti maðurinn til að fara í kringum jörðina um borð í geimfarið Vostok 1 þann 12. apríl 1961. Eftir að Khrushchev var rekinn frá völdum árið 1964 fylgdi annað tímabil sameiginlegrar stjórnar þar til Leonid Brezhnev varð leiðtogi. Áratugurinn á sjöunda áratugnum og snemma á áttunda áratugnum var síðar nefndur Era of Stagnation. Kosygin-breytingin frá 1965 miðaði að að hluta af miðstýringu sovéska efnahagslífsins. Árið 1979, eftir byltingu undir stjórn kommúnista í Afganistan, réðust sovésk herliði inn í landið og hófu í lokin sovéska-afganska stríðið. Í maí 1988 hófu Sovétríkin að draga sig úr Afganistan vegna alþjóðlegrar andstöðu, viðvarandi gerillastríðs gegn Sovétríkjunum og skorts á stuðningi sovéskra borgara.  Frá árinu 1985 innleiddi síðasti leiðtogi Sovétríkjanna, Mikhail Gorbachev, sem leit að því að innleiða frjálslyndar umbætur í sovétríkjunum, stefnu glasnost (opnun) og perestróiku (endurskipulag) í tilraun til að binda enda á tímabil efnahagslegrar stöðnunar og lýðræðisvæða ríkisstjórnina. Þetta leiddi hins vegar til þess að sterkar þjóðernis- og aðskilnaðarhreyfingar urðu til um allt land. Áður en 1991 var Sovétríkin önnur stærsta efnahagskerfi heims, en á síðustu árum hennar fór hún í kreppu.  Árið 1991 fóru efnahagsleg og pólitísk óróa að sjóða þegar Eystrasaltsríkin ákváðu að segja sig frá Sovétríkjunum. Þann 17. mars var haldin þjóðaratkvæðagreiðsla þar sem mikill meirihluti þátttakandi borgara kaus að breyta Sovétríkjunum í endurnýjaða sambandsríki. Í júní 1991 varð Boris Jeltsín fyrsti forseti Rússlands í beinni kosningu þegar hann var kjörinn forseti Rússlands. Í ágúst 1991 var gerð tilraun til valdaráns af hálfu stjórnarmanna Gorbatjov, sem beindist gegn Gorbatjov og átti að varðveita Sovétríkin, en í staðinn leiddi það til fallar kommúnistaflokks Sovétríkjanna. Þann 25. desember 1991 urðu til fjórtán önnur ríki eftir Sovétríkin ásamt Rússlandi sem nú er.
Sovétríkin drógu sig út úr sovéska-afganska stríðinu sem hófst í maí 1988 vegna alþjóðlegrar andstöðu, viðvarandi gerillamóts gegn Sovétríkjunum og skorts á stuðningi sovéskra borgara.