Përshkruani një rutinë të mëngjesit nga perspektiva e një 2-vjeçari
Zgjohem dhe jam vetëm në shtrat, është errësirë dhe ndihem e frikësuar. E thërras mamit tim dhe ndihem kaq e lehtësuar kur i dëgjoj hapat e saj në dhomën time të gjumit. Ajo rri pranë meje dhe unë ndihem i lumtur dhe i kënaqur. Unë zgjohem përsëri me rrezet e diellit në sytë e mi dhe e di se është ora e mëngjesit kur dielli është lart. U rrotullova dhe pashë që mami ishte ende duke fjetur pranë meje. Unë u ula dhe i thashë asaj se ishte ora e mëngjesit. Vëllai im erdhi duke vrapuar dhe më kërkoi të luaja në dhomën e lojrave. Jam shumë e ngazëllyer për të luajtur me lodrat e mia! Unë vrapoj poshtë korridorit dhe zgjedh puzzle-in tim të preferuar, ka të gjitha ngjyrat e ylberit! I kërkoj vëllait tim ndihmë për të përfunduar puzzle dhe të ndihem krenar kur të jetë bërë. Dëgjova nënën time që na thërriste nga poshtë, ajo po thotë se mëngjesi është gati. Më ka ardhur uria dhe shkova poshtë në kuzhinë ku ajo më solli ushqimin tim të preferuar, një tas të madh me kosh! Ndërsa po ha, ndjej diçka që më bie në mjekër. I tregoj mamit këtë dhe ajo e fshiu me një leckë. Kur të mbaroj, mami thotë se është koha të vishem. Dua të ndihmoj, kështu që i heq vetë pixhamat!