ಕೆಳಗಿನ ಭಾಗದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮೊದಲ ಘನ ಸ್ಥಿತಿಯ ಸಾಧನ ಮತ್ತು ಅದರ ಬಳಕೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿ.
Context:ವಿದ್ಯುತ್ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಜ್ಞಾನವು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ, ವಿದ್ಯುತ್ ಮೀನುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಆಘಾತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಕ್ರಿಸ್ತಪೂರ್ವ 2750 ರಿಂದ ಹಳೆಯದಾದ ಪ್ರಾಚೀನ ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಪಠ್ಯಗಳು ಈ ಮೀನುಗಳನ್ನು "ನೈಲ್ನ ಥಂಡರ್" ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿವೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಇತರ ಮೀನುಗಳ "ರಕ್ಷಕರು" ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದೆ. ವಿದ್ಯುತ್ ಮೀನುಗಳು ಸಹಸ್ರಮಾನಗಳ ನಂತರ ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಕ್, ರೋಮನ್ ಮತ್ತು ಅರಬ್ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ವೈದ್ಯರಿಂದ ಮತ್ತೆ ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಪುರಾತನ ಬರಹಗಾರರಾದ ಪ್ಲಿನಿಯಸ್ ದಿ ಎಲ್ಡರ್ ಮತ್ತು ಸ್ಕ್ರಿಬೋನಿಯಸ್ ಲಾರ್ಗಸ್, ವಿದ್ಯುತ್ ಕ್ಯಾಟ್ಫಿಶ್ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ವಿದ್ಯುತ್ ಆಘಾತಗಳ ಮಂದಗೊಳಿಸುವ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಆಘಾತಗಳು ವಾಹಕ ವಸ್ತುಗಳ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಚಲಿಸಬಹುದು ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರು. ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಮೀನುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವಂತೆ ಗೌಟ್ ಅಥವಾ ತಲೆನೋವು ಮುಂತಾದ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿರುವ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಮೆಡಿಟರೇನಿಯನ್ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಾಚೀನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ಅಂಬರ್ನ ರಾಡ್ಗಳಂತಹ ಕೆಲವು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ಗರಿಗಳಂತಹ ಬೆಳಕಿನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಬೆಕ್ಕಿನ ತುಪ್ಪಳದೊಂದಿಗೆ ಉಜ್ಜಬಹುದು ಎಂದು ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಮೈಲೆಟಸ್ನ ಥೇಲ್ಸ್ ಸುಮಾರು 600 BCE ಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಯೀ ವಿದ್ಯುತ್ ಮೇಲೆ ಅವಲೋಕನಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಘರ್ಷಣೆಯು ಮ್ಯಾಗ್ನೆಟೈಟ್ನಂತಹ ಖನಿಜಗಳಿಗೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ಅಂಬರ್ ಕಾಂತೀಯತೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು ಎಂದು ಅವರು ನಂಬಿದ್ದರು, ಇದು ಯಾವುದೇ ಉಜ್ಜುವಿಕೆಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆಕರ್ಷಣೆಯು ಕಾಂತೀಯ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಾಗಿ ಎಂದು ನಂಬುವಲ್ಲಿ ಥೇಲ್ಸ್ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ನಂತರದ ವಿಜ್ಞಾನವು ಕಾಂತೀಯತೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ನಡುವಿನ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಕಾರ, 1936 ರಲ್ಲಿ ಬಾಗ್ದಾದ್ ಬ್ಯಾಟರಿಯ ಆವಿಷ್ಕಾರದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪಾರ್ಥಿಯನ್ನರು ವಿದ್ಯುತ್ ಲೋಹಲೇಪನದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು, ಇದು ಗ್ಯಾಲ್ವಾನಿಕ್ ಕೋಶವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ, ಆದರೂ ಈ ಕಲಾಕೃತಿಯು ವಿದ್ಯುತ್ ಸ್ವರೂಪದ್ದಾಗಿದೆಯೆ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ವಿದ್ಯುತ್ 1600 ರವರೆಗೆ ಸಹಸ್ರಮಾನಗಳವರೆಗೆ ಬೌದ್ಧಿಕ ಕುತೂಹಲಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ವಿಜ್ಞಾನಿ ವಿಲಿಯಂ ಗಿಲ್ಬರ್ಟ್ ಡಿ ಮ್ಯಾಗ್ನೆಟ್ ಅನ್ನು ಬರೆದರು, ಇದರಲ್ಲಿ ಅವರು ವಿದ್ಯುತ್ ಮತ್ತು ಕಾಂತೀಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು, ಅಂಬರ್ ಅನ್ನು ಉಜ್ಜುವ ಮೂಲಕ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಸ್ಥಿರ ವಿದ್ಯುತ್ ನಿಂದ ಲೋಡ್ಸ್ಟೋನ್ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೊಸ ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಪದ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ("ಅಂಬರ್" ಅಥವಾ "ಅಂಬರ್ ನಂತಹ", ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್, "ಅಂಬರ್" ಗಾಗಿ ಗ್ರೀಕ್ ಪದ) ಅನ್ನು ರಚಿಸಿದರು, ಇದು ಉಜ್ಜಿದ ನಂತರ ಸಣ್ಣ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂಬಂಧವು "ವಿದ್ಯುತ್" ಮತ್ತು "ವಿದ್ಯುತ್" ಎಂಬ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪದಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು, ಇದು ಥಾಮಸ್ ಬ್ರೌನ್ನ 1646 ರ ಪ್ಯೂಡೋಡೋಕ್ಸಿಯಾ ಎಪಿಡೆಮಿಕಾದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಣದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. 17 ನೇ ಮತ್ತು 18 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟೊ ವಾನ್ ಗುರೆಕ್ಕೆ, ರಾಬರ್ಟ್ ಬಾಯ್ಲ್, ಸ್ಟೀಫನ್ ಗ್ರೇ ಮತ್ತು ಸಿ. ಎಫ್. ಡು ಫೇ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. 18ನೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ, ಬೆಂಜಮಿನ್ ಫ್ರಾಂಕ್ಲಿನ್ ವಿದ್ಯುಚ್ಛಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಾಪಕ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸಿದರು. ಜೂನ್ 1752 ರಲ್ಲಿ ಅವರು ತೇವಾಂಶವುಳ್ಳ ಗಾಳಿಪಟದ ತಂತಿಯ ಕೆಳಭಾಗಕ್ಕೆ ಲೋಹದ ಕೀಲಿಯನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಬೆದರಿಕೆಯಿರುವ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಪಟವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದರು. ಕೀಲಿಯಿಂದ ಅವನ ಕೈಯ ಹಿಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಹಾರಿಬಂದ ಸತತ ಕಿಡಿಗಳು ಮಿಂಚು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿದ್ಯುತ್ ಸ್ವರೂಪದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದವು. ಧನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಋಣಾತ್ಮಕ ವಿದ್ಯುದಾವೇಶಗಳೆರಡನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿಯ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ವಿದ್ಯುತ್ ಚಾರ್ಜ್ ಅನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಲೇಡೆನ್ ಜಾರ್ನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿರೋಧಾಭಾಸದ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಅವರು ವಿವರಿಸಿದರು. 1775 ರಲ್ಲಿ, ಹ್ಯೂ ವಿಲಿಯಮ್ಸನ್ ರಾಯಲ್ ಸೊಸೈಟಿಗೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಈಲ್ನಿಂದ ವಿತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಘಾತಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡಿದರು; ಅದೇ ವರ್ಷ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಕ ಮತ್ತು ಅಂಗರಚನಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಜಾನ್ ಹಂಟರ್ ಮೀನಿನ ವಿದ್ಯುತ್ ಅಂಗಗಳ ರಚನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. 1791ರಲ್ಲಿ, ಲುಯಿಗಿ ಗಾಲ್ವಾನಿ ತನ್ನ ಬಯೋಎಲೆಕ್ಟ್ರೋಮ್ಯಾಗ್ನೆಟಿಕ್ಸ್ನ ಆವಿಷ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ನರಕೋಶಗಳು ಸ್ನಾಯುಗಳಿಗೆ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ರವಾನಿಸುವ ಮಾಧ್ಯಮ ವಿದ್ಯುತ್ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದರು. ೧೮೦೦ರಲ್ಲಿ ಅಲೆಸ್ಸಾಂಡ್ರೊ ವೋಲ್ಟಾದ ಬ್ಯಾಟರಿ ಅಥವಾ ವೋಲ್ಟೈಕ್ ಪೈಲ್, ಝಿಂಕ್ ಮತ್ತು ತಾಮ್ರದ ಪರ್ಯಾಯ ಪದರಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಹಿಂದೆ ಬಳಸಿದ ವಿದ್ಯುತ್ ಸ್ಥಾಯೀ ಯಂತ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲವನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. ವಿದ್ಯುತ್ಕಾಂತೀಯತೆಯ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ, ವಿದ್ಯುತ್ ಮತ್ತು ಕಾಂತೀಯ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳ ಏಕತೆ, ಹ್ಯಾನ್ಸ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಓರ್ಸ್ಟೆಡ್ ಮತ್ತು ಆಂಡ್ರೆ-ಮ್ಯಾರಿ ಆಂಪಿಯರ್ 1819<unk>1820ರಲ್ಲಿ. ಮೈಕೆಲ್ ಫ್ಯಾರಡೆ 1821ರಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಮೋಟರ್ ಅನ್ನು ಆವಿಷ್ಕರಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಜಾರ್ಜ್ ಓಮ್ 1827ರಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಸರ್ಕ್ಯೂಟ್ ಅನ್ನು ಗಣಿತಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದರು. ವಿದ್ಯುತ್ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾಗ್ನೆಟಿಸಮ್ (ಮತ್ತು ಬೆಳಕು) ಅನ್ನು ಜೇಮ್ಸ್ ಕ್ಲರ್ಕ್ ಮ್ಯಾಕ್ಸ್ವೆಲ್ ಅವರು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ 1861 ಮತ್ತು 1862 ರಲ್ಲಿ "ಆನ್ ಫಿಸಿಕಲ್ ಲೈನ್ಸ್ ಆಫ್ ಫೋರ್ಸ್" ನಲ್ಲಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದ್ದಾರೆ. 19 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದರೂ, 19 ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಗ್ರಹಾಂ ಬೆಲ್, ಒಟ್ಟೊ ಬ್ಲಾಥಿ, ಥಾಮಸ್ ಎಡಿಸನ್, ಗ್ಯಾಲಿಲಿಯೋ ಫೆರಾರಿಸ್, ಆಲಿವರ್ ಹೆವಿಸೈಡ್, ಅನ್ಯೋಸ್ ಜೆಡ್ಲಿಕ್, ವಿಲಿಯಂ ಥಾಮ್ಸನ್, 1 ನೇ ಬ್ಯಾರನ್ ಕೆಲ್ವಿನ್, ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಅಲ್ಜರ್ನೋನ್ ಪಾರ್ಸನ್ಸ್, ವರ್ನರ್ ವಾನ್ ಸೀಮೆನ್ಸ್, ಜೋಸೆಫ್ ಸ್ವಾನ್, ರೆಜಿನಾಲ್ಡ್ ಫೆಸೆಂಡೆನ್, ನಿಕೋಲಾ ಟೆಸ್ಲಾ ಮತ್ತು ಜಾರ್ಜ್ ವೆಸ್ಟಿಂಗ್ಹೌಸ್ ಮುಂತಾದ ಜನರ ಮೂಲಕ, ವಿದ್ಯುತ್ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಆಧುನಿಕ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಾಧನವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು. 1887ರಲ್ಲಿ ಹೈನ್ರಿಕ್ ಹರ್ಟ್ಜ್, ನೇರಳಾತೀತ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿದ ವಿದ್ಯುದ್ವಾರಗಳು ವಿದ್ಯುತ್ ಕಿಡಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸುಲಭವಾಗಿ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಕಂಡುಹಿಡಿದನು. 1905 ರಲ್ಲಿ, ಆಲ್ಬರ್ಟ್ ಐನ್ ಸ್ಟೀನ್ ಒಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು, ಇದು ದ್ಯುತಿವಿದ್ಯುತ್ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಡೇಟಾವನ್ನು ವಿವರಿಸಿತು, ಇದು ಬೆಳಕಿನ ಶಕ್ತಿಯು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಕ್ವಾಂಟೈಸ್ಡ್ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸಲ್ಪಡುವ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ, ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್ಗಳನ್ನು ಶಕ್ತಿಯುತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಆವಿಷ್ಕಾರವು ಕ್ವಾಂಟಮ್ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಐನ್ ಸ್ಟೀನ್ ಗೆ 1921ರಲ್ಲಿ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. "ಅವನ ದ್ಯುತಿವಿದ್ಯುತ್ ಪರಿಣಾಮದ ನಿಯಮದ ಆವಿಷ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ" ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಸೌರ ಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವಂತಹ ಫೋಟೊಸೆಲ್ಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ದ್ಯುತಿವಿದ್ಯುತ್ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಘನ-ಸ್ಥಿತಿ ಸಾಧನವು 1900 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ರೇಡಿಯೋ ರಿಸೀವರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಬಳಸಲಾದ "ಬೆಕ್ಕಿನ-ವಿಸ್ಕರ್ ಡಿಟೆಕ್ಟರ್" ಆಗಿತ್ತು. ಸಂಪರ್ಕ ಜಂಕ್ಷನ್ ಪರಿಣಾಮದ ಮೂಲಕ ರೇಡಿಯೋ ಸಿಗ್ನಲ್ ಅನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಒಂದು ವಿಸ್ಕರ್-ರೀತಿಯ ತಂತಿಯನ್ನು ಒಂದು ಘನ ಸ್ಫಟಿಕದೊಂದಿಗೆ (ಜರ್ಮೇನಿಯಂ ಸ್ಫಟಿಕದಂತಹ) ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಘನ-ಸ್ಥಿತಿಯ ಘಟಕದಲ್ಲಿ, ಪ್ರವಾಹವು ಘನ ಅಂಶಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಮತ್ತು ವರ್ಧಿಸಲು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾದ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಹರಿವನ್ನು ಎರಡು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದುಃ ಋಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಲಾದ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್ಗಳು, ಮತ್ತು ಧನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಲಾದ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್ ಕೊರತೆಗಳು ರಂಧ್ರಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಈ ಚಾರ್ಜ್ ಗಳು ಮತ್ತು ರಂಧ್ರಗಳನ್ನು ಕ್ವಾಂಟಮ್ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ನಿರ್ಮಾಣ ಸಾಮಗ್ರಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸ್ಫಟಿಕೀಯ ಅರೆವಾಹಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಟ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಟರ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಘನ ಸ್ಥಿತಿಯ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಮೇಲೆ ಬಂದಿತು. ಮೊದಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಟ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಟರ್, ಜರ್ಮೇನಿಯಂ ಆಧಾರಿತ ಪಾಯಿಂಟ್-ಕಾಂಟ್ಯಾಕ್ಟ್ ಟ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಟರ್ ಅನ್ನು 1947 ರಲ್ಲಿ ಬೆಲ್ ಲ್ಯಾಬ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಜಾನ್ ಬಾರ್ಡೀನ್ ಮತ್ತು ವಾಲ್ಟರ್ ಹೌಸರ್ ಬ್ರಾಟೈನ್ ಕಂಡುಹಿಡಿದರು, ನಂತರ 1948 ರಲ್ಲಿ ಬೈಪೋಲಾರ್ ಜಂಕ್ಷನ್ ಟ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಟರ್.
ಮೊದಲ ಘನ-ಸ್ಥಿತಿ ಸಾಧನವು 1900 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ರೇಡಿಯೋ ರಿಸೀವರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಬಳಸಲಾದ "ಬೆಕ್ಕಿನ-ವಿಸ್ಕರ್ ಡಿಟೆಕ್ಟರ್" ಆಗಿತ್ತು. ಸಂಪರ್ಕ ಜಂಕ್ಷನ್ ಪರಿಣಾಮದ ಮೂಲಕ ರೇಡಿಯೋ ಸಿಗ್ನಲ್ ಅನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಒಂದು ವಿಸ್ಕರ್-ರೀತಿಯ ತಂತಿಯನ್ನು ಒಂದು ಘನ ಸ್ಫಟಿಕದೊಂದಿಗೆ (ಜರ್ಮೇನಿಯಂ ಸ್ಫಟಿಕದಂತಹ) ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.