Ĉu arto estas senutila?
Ĉu arto posedas celon aŭ ne, tio dependas de perspektivo. El praktika perspektivo, arto mem eble ne provizas instrumentan valoron aŭ neceson por homoj.  Tamen, la daŭra, denaska aprezo de arto restas videbla en la homa raso, do kvankam ĝi havas neniun uzon, homoj daŭre rigardas sian internan valoron kiel transcendan al praktikeco. La milionoj da galerioj kaj muzeoj dediĉitaj al konservado kaj riĉigado de arta kulturo estas pruvo de tio.  Multaj argumentus, ke per arto, pensoj kaj emocioj povas esti inspiritaj, permesante al homoj konekti sur pli profunda nivelo al la beleco de la homa sperto.  La uzo de arto ankaŭ povas esti analizita el financa perspektivo. Tio ne nur ebligas al la artisto esprimi sian imagon kaj vendi siajn pentraĵojn, sed ankaŭ kreas okupon en la kreiva industrio.  Konklude, malgraŭ la manko de praktikeco de arto, ĝia interna valoro estas videbla per la aprezo de beleco kaj talento.