२ वर्षको बच्चाको दृष्टिकोणबाट बिहानको दिनचर्याको वर्णन गर्नुहोस्
म उठ्छु र म मेरो ओछ्यानमा एक्लै हुन्छु, यो अँध्यारो छ र म डराएको महसुस गर्छु। आमालाई बोलाउँछु र मेरो शयनकक्षमा उनको पाइलाको आवाज सुनेर मलाई ठूलो राहत महसुस हुन्छ। उनी मेरो छेउमा बस्छिन् र म खुसी र सन्तुष्ट महसुस गर्छु। म फेरि मेरो आँखामा घामको किरण लिएर उठ्छु र थाहा पाउँछु कि यो बिहानको समय हो किनकि सूर्य उदाएको छ। मैले पल्टिएर हेर्दा मेरी आमा अझै पनि मेरो छेउमा सुतिरहेकी थिइन्। म उठेर बस्छु र उसलाई भन्छु कि बिहानको समय हो। मेरा भाइ दौडेर आए र मलाई खेल कक्षमा खेल्न भने। म मेरा खेलौनाहरूसँग खेल्न पाउँदा निकै उत्साहित छु! म हॉलमा दौडिएर गएँ र मेरो मनपर्ने पजल छानेँ, यसमा इन्द्रेणीका सबै रंगहरू छन्! म मेरो भाइलाई पहेली पूरा गर्न मद्दतको लागि सोध्छु र यो पूरा भएपछि गर्व महसुस गर्छु। मैले आमालाई तलबाट बोलाउँदै गरेको सुनें, उनले भोकभोकै तयार भएको बताउँदै थिइन्। मेरो पेटलाई भोक लागेको छ र म तल भान्साको टापुमा जान्छु जहाँ उनी मेरो मनपर्ने, ठूलो कचौरामा दालचिनी ल्याउँछिन्! खाना खाँदै गर्दा मेरो दाह्रीमा केही खस्ने महसुस हुन्छ। मैले आमालाई यो देखाएँ र उनले यसलाई कपडाले सफा गरिन्। जब म समाप्त हुन्छु, आमा भन्छिन् कि यो पहिरन लगाउने समय हो। म मद्दत गर्न चाहन्छु त्यसैले म एक्लै पजामा उतार्छु!