איז שיינקייט אַבדזשעקטיוו אָדער סאַבדזשעקטיוו?
די מיינונגען וועגן דער דאָזיקער פֿראַגע זענען פֿאַרשיידענע פֿון מענטש צו מענטש. סטאַטיסטיש, איז אַ מוסטער פֿון פּרעפֿערענצן גרינג קענטיק אויף וואָס מענטשן וואָלטן באַשרײַבן ווי שיין. אַ קלאָר ווי דער טאָג ביישפּיל פֿון דעם פֿענאָמען איז אַ שיינקייט־סטאַנדאַרט פֿאַר פֿרויען און מענער. די געזעלשאַפֿט זעט אויס צו שטימען וועגן די פֿעיִקייטן, סײַ גשמיות, סײַ אינעווייניק, וואָס קענען באַטראַכטן אַ מענטש ווי שיין. דער סטאַנדאַרט פֿון שיינקייט ווערט אויך פּראָיעקטירט אַריבער מענטשן, אויף חיות־ראַסן, למשל, אין קאַץ־אויסשטעלונגען. עס זעט אויס צו עקזיסטירן אַ פֿאַרבינדונג צווישן שיינקייט און דעם, ווי נאָענט זי שטייט צו שליימעס. צום ביישפּיל, אַ רויז מיט פילע בלעטער און קיין טרערן אָדער קראַצן ווערט בכלל באַטראכט ווי שענער ווי אַ רויז מיט ווייניקערע, וויזשאַוואַלי צעשטערטע בלעטער. אָבער, די פֿראַגע וועגן שליימעס איז אויך אַ פּראָבלעם, ווײַל עס איז שווער און מעגלעך אוממעגלעך צו דעפֿינירן שליימעס. שיינקייט מיינט נישט דאַווקע שליימעס. למשל, גרויסע אויגן ווערן סטאַטיסטיש באַטראַכט ווי מער אַטראַקטיוו אָבער, אין טערמינען פון זייער ביאָלאָגישע צוועק זיי פארמאגן קיין העכערקייט צו קליין אויגן. דערפֿאַר ווענדט זיך סײַ די שיינקייט סײַ די שליימעסדיקייט פֿון דער פּערספּעקטיוו אָדער ציל מיט וועלכער מען באַמערקט אַן אָביעקט.  דערצו זאָל מען אויך באַטראַכטן די קלאָר־פלעקטשואַטיאָנס איבער די סענטשעריעס און קולטורן וועגן דעם וואָס ווערט באַטראַכט ווי שיין. למשל, מאָדע־טרענדס און קונסט־סטיילן טוישן זיך כּסדר. דערצו, די דייווערסיטי אין מיינונגען סאַגדזשעסץ אַז עס איז גאָרנישט וואָס איז געהאלטן שיין דורך אַלעמען, אַזוי אַפֿילו אויב די מערהייַט באַטראַכטן אַ באַזונדער כייפעץ אָדער זאַך ווי שיין, זייַן שיינקייט בלייבט סאַבדזשעקטיוו ווייַל עס בלייבט באזירט אויף אַ טאָמיד טשאַנגינג ייבערהאַנט אלא ווי אַבדזשעקטיוו אמת.