ដកស្រង់ឈ្មោះអ្នកមានឥទ្ធិពលលើកំណាព្យរបស់ Ruben Dario
Context:កំណាព្យបារាំងគឺជាឥទ្ធិពលដ៏សំខាន់ក្នុងការបង្កើត Darío ជាអ្នកចម្រៀង។ ទីមួយ គឺ អ្នកស្នេហាជាតិ ជាពិសេស វីកទ័រ ហ៊ុយហ្គូ (Victor Hugo) ក្រោយមក Darío បានទទួលឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងពីក្រុម Parnassians ដូចជា Théophile Gautier, Catulle Mendès និង José María de Heredia ។ ការ សរសេរ កំណាព្យ និង កំណាព្យ កត្តាកំណត់ចុងក្រោយនៃរូបរាងរបស់ Darianian គឺការកោតសរសើររបស់គាត់ចំពោះ Symbolists ជាពិសេស Paul Verlaine ។ ការបូកសរុបដំណើរកំណាព្យរបស់គាត់ផ្ទាល់នៅក្នុងកំណាព្យដំបូងនៃ Cantos de vida y esperanza (1905) Darío ផ្ទាល់បានរួមបញ្ចូលឥទ្ធិពលសំខាន់របស់គាត់នៅពេលដែលគាត់អះអាងថាគាត់"ខ្លាំងជាមួយ Hugo និងមានភាពលេចធ្លោជាមួយ Verlaine" ("ជាមួយ Hugo fuerte y ជាមួយ Verlaine មានភាពលេចធ្លោ") ។  នៅក្នុងផ្នែក "Palabras Liminares" នៃ Prosas Profanas (1896) គាត់បានសរសេរចំនុចមួយដែលបង្ហាញពីសារៈសំខាន់នៃវប្បធម៌បារាំងក្នុងការអភិវឌ្ឍស្នាដៃអក្សរសាស្រ្តរបស់គាត់៖  ជនជាតិអេស្ប៉ាញចាស់ដែលមានសាច់ដុំពណ៌សបានចង្អុលបង្ហាញទៅលើរូបថតដ៏ល្បីល្បាញមួយ: "រូបនេះ - គាត់និយាយថា - គឺជា Miguel de Cervantes Saavedra ដ៏អស្ចារ្យ, ឧបាសកដៃតែមួយ; នេះគឺជា Lope de Vega, នេះគឺជា Garcilaso, នេះគឺជា Quintana "។ ខ្ញុំសូមព្រះពរដល់លោក Gracián ដែលជាបុរសដ៏មានគុណធម៌, ចំពោះលោក Teresa of Ávila, សម្រាប់លោក Góngora ដ៏ក្លាហាន និងមនុស្សខ្លាំងជាងគេបំផុតទាំងអស់ គឺលោក Francisco de Quevedo y Villegas។ ពេលនោះខ្ញុំនិយាយថា "សេកសភីយ៍! ឌានតេ! Hugo...! (និងក្នុងខួរក្បាលរបស់ខ្ញុំ: Verlaine...!) " បន្ទាប់មក នៅពេលនិយាយថែទាំ: "បុរសចាស់, វាជារឿងសំខាន់ដើម្បីនិយាយថា: ប្រពន្ធរបស់ខ្ញុំមកពីស្រុករបស់ខ្ញុំ; ស្រីស្នេហ៍របស់ខ្ញុំមកពីទីក្រុងប៉ារីស" ។  Los raros គឺជាសៀវភៅដែលបង្ហាញអំពីការចូលចិត្តអក្សរសាស្រ្តដែលគាត់បានបោះពុម្ពផ្សាយនៅឆ្នាំដដែលជាមួយ Prosas profanas ហើយបានផ្តោតសំខាន់ទៅលើការសរសេរខ្លីអំពីអ្នកនិពន្ធនិងអ្នកស្មារតីមួយចំនួនដែលគាត់មានការកោតសរសើរយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។ ក្នុងចំណោមអ្នកនៅក្នុងសៀវភៅយើងបានរកឃើញ Edgar Allan Poe, Villiers de l'Isle Adam, Léon Bloy, Paul Verlaine, Lautréamont, Eugénio de Castro និង José Martí (អ្នកចុងក្រោយគឺជាអ្នកតែមួយគត់ដែលត្រូវបានគេចាត់ទុកថាបានសរសេរស្នាដៃអក្សរសាស្រ្តរបស់ពួកគេជាភាសាអេស្ប៉ាញ) ។ ការគ្រប់គ្រងវប្បធម៌បារាំងគឺកាន់តែច្បាស់ជាង។ ការ សិក្សា របស់ លោក Darío បាន សរសេរ ថា "វិបស្សនា ទំនើប មិន មែន ជា អ្វី ផ្សេង ទៀត ក្រៅ ពី កំណាព្យ និង កំណាព្យ អេស្ប៉ាញ ដែល បាន ឆ្លង កាត់ ការ វាស់ វែង យ៉ាង ល្អ នៃ កំណាព្យ និង កំណាព្យ បារាំង ដ៏ ល្អ"។ ការបោះបង់ចោលដំណាក់កាលដំបូងរបស់គាត់មុនពេល Azul... ក្នុងនោះកំណាព្យរបស់គាត់មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏ធំធេងនៃកំណាព្យអេស្ប៉ាញសតវត្សរ៍ទី ១៩ ដូចជា Núñez de Arce និង Campoamor Darío គឺជាអ្នកសរសើរដ៏ធំធេងរបស់ Bécquer ។ ប្រធានបទអេស្ប៉ាញត្រូវបានតំណាងឱ្យយ៉ាងល្អនៅក្នុងការងាររបស់គាត់ហើយនៅក្នុង Prosas profanas ហើយជាពិសេសបន្ទាប់ពីដំណើរទីពីររបស់គាត់ទៅប្រទេសអេស្ប៉ាញនៅឆ្នាំ ១៨៩៩ ។ ដោយយល់ដឹងពីការធ្លាក់ចុះរបស់ប្រទេសអេស្ប៉ាញនៅក្នុងនយោបាយនិងសិល្បៈ (ការយកចិត្តទុកដាក់ដែលគាត់បានចែករំលែកជាមួយអ្វីដែលគេហៅថា Generation of '98) គាត់តែងតែទទួលបានការលើកទឹកចិត្តពីតួអង្គនិងតួអង្គពីអតីតកាល។ ទាក់ទងនឹងអ្នកនិពន្ធនៅក្នុងភាសាដទៃទៀត, គួរបញ្ជាក់ថាគាត់មានអារម្មណ៍គួរឱ្យកោតសរសើរយ៉ាងខ្លាំងចំពោះអ្នកនិពន្ធបីនាក់មកពីសហរដ្ឋអាមេរិក: Ralph Waldo Emerson, Edgar Allan Poe និង Walt Whitman ។
លោក Victor Hugo លោក Théophile Gautier Catulle Mendès ហ្សូសេ ម៉ារីយ៉ា ដេ ហេរេឌីយ៉ា លោក Jose Martí ប៉ូល វឺឡេន លោក Edgar Allan Poe Villiers de l'Isle Adam លោក Léon Bloy ឡូទ្រីម៉ុង លោក Eugénio de Castro រ៉ាល់ហ្វ វ៉ាល់ដូ អេមឺសុន វ៉ុលត វីតម៉ាន