Sabah rutinini 2 yaşındaki bir çocuğun bakış açısından anlat.
Uyanıyorum ve yatağımda yalnızım, karanlık ve korkuyorum. Annem için sesleniyorum ve yatak odama gelen ayak seslerini duyduğumda çok rahatlıyorum. Yanıma sarılır ve kendimi mutlu ve tatmin hissederim. Gözlerimde güneş ışığıyla tekrar uyanıyorum ve güneş doğduğunda sabah olduğunu biliyorum. Döndüm ve annemin hâlâ yanımda uyuduğunu gördüm. Kalkıp sabah olduğunu söyledim. Kardeşim koşarak geldi ve oyun odasında oynamamı istedi. Oyuncaklarımla oynamak için çok heyecanlıyım! Koridorda koşarak en sevdiğim bulmacayı seçtim. Gökkuşağının tüm renkleri vardı! Kardeşimden bulmacayı tamamlamak için yardım istiyorum ve bittiğinde gurur duyuyorum. Annenin bizi aşağıdan çağırdığını duydum, kahvaltının hazır olduğunu söylüyor. Karnım acıkıyor ve aşağı inip mutfak adasına gidiyorum. En sevdiğim büyük bir kase yulaf ezmesi getiriyor. Yemek yerken, çenemde bir şey düştüğünü hissediyorum. Bunu anneme gösterdim ve o da bezle sildi. İşim bittiğinde, annem giyinme vakti geldiğini söylüyor. Yardım etmek istiyorum, bu yüzden pijamalarımı tek başıma çıkartıyorum!