Por que deberían as persoas converter os céspedes e xardíns ornamentais en plantas autóctonas?
A quen non lle gustan as mariposas? Son un fermoso símbolo da inocencia. Pero notastes que cada ano son cada vez menos? Cando eu era neno, non se podía viaxar sen botar mariposas no parabrisas do coche. Entón, por que son tan poucos e que significa?  Unha das principais razóns é o uso de pesticidas e herbicidas. Estes produtos químicos son asasinos indiscriminados. E destrúen todo o ecosistema. No meu xardín, vin como un pouco de paciencia pon as cousas en equilibrio. Tiña áfidos, pero lentamente observei que os depredadores de áfidos resolvían o problema. Tiña moscas por mor do meu covil de galiñas, pero ao longo de algunhas semanas vin as golondrinas e as fobias moverse para aproveitarse da fonte de alimento.  A outra razón pola que vemos menos mariposas é a comida para as orugas. A maioría das mariposas e mariposas (ou mariposas da noite, como me gusta chamarlles) necesitan unha planta en particular para albergar as súas orugas. Para as mariposas monarca, é a alga (Asclepias), que é un nome desafortunado para unha fermosa planta. Para Pipevine Swallowtails, é Pipevine (Aristolochia). Sen estas plantas, as orugas non teñen fonte de alimento. E a medida que as cidades e os suburbios son pavimentados, non hai lugar para que crezan estas plantas que antes eran abundantes. Mentres miramos os nosos propios patios, contén fermosas plantas que son importadas doutros lugares. Pero para unha mariposa, os nosos patios parecen desertos. Mesmo plantas como o cepillo de botella, que atraen a moitos insectos polo néctar, non proporcionan alimento para os insectos nativos. É como ter un bar onde os adultos poden beber, pero non hai comida para alimentar aos seus fillos para que tamén sexan adultos.  Pero Doug Tallamy, un entomólogo da Universidade de Delaware, di que podemos axudar. Colocando algunhas plantas nativas nos nosos xardíns, podemos proporcionar o alimento para traer de volta as mariposas.  Mentres nos preparábamos para refacer o noso xardín de plantas ornamentais perennes, a un xardín inglés de flores cortadas, ocorreu algo. Vimos a Doug Tallamy falar nunha reunión de Zoom de Silicon Valley. E decatámonos de que tiñamos que cambiar de dirección, e comezar a facer xardinería cos nativos.  Mentres miramos o noso xardín, a clave é que só estamos empezando... É un gran experimento para ver que funciona onde. E xa o xardín está a falar connosco. A herba de ollos azuis saltou a pasarela pavimentada a outra parte do xardín! Esperamos máis movemento e maxia no futuro. Estas son algunhas das nosas reflexións sobre o noso xardín.  Bendicións... ter un carballo xigante no noso patio e un arroio atrás de nós, certamente nos deu unha vantaxe en termos de comida e acceso á vida salvaxe ao noso patio.  O lado negativo... moita sombra. Só hai dous ou tres lugares no noso xardín que reciben un bo sol. Así que exploramos Calscape buscando plantas que toleren a sombra. (Se non coñeceu a Calscape está a recibir un regalo. Espero que vivas en California...).  Como talamitas, cremos na alimentación do ecosistema, que comeza coa cría de lagartas. E como resultou? Ben, só vimos unha ou dúas lagartas ata agora. Suspira. É todo un experimento...  O maior impacto... deixando as follas do ano pasado. Xa podemos ver a mellora do chan, e cada vez que regamos vemos moitos insectos emerxendo da lixeira. Así que está a suceder. Lentamente...  Así que seguimos substituíndo non nativos por nativos. O fin de semana pasado eliminamos a Sarcococca e a Pierris Japonicas e substituímolas por Coffeeberry (Frangula Californica). Esta fin de semana eliminamos dúas árbores de arce e substituímoas por anémonas (Carpenteria Californica). E a próxima fin de semana imos substituír a nosa cerca de caixas con Coyote Brush (Baccharis pilularis).  Ademais dos insectos, vimos moitos outros grandes animais no noso xardín. Cada ano nace un novo niño de esquilos na árbore. E este ano sorprendémonos con 3 ratóns bebés que se movían cara á árbore (que é en gran parte oca).  Son doces, tímidas e adorables. Gozamos vendo como saen e buscan comida na árbore cada noite.