Ці з'яўляецца прыгажосць аб'ектыўнай ці суб'ектыўнай?
Меркаванні на гэтае пытанне адрозніваюцца ад чалавека да чалавека. Па статыстыцы, адрозненні лёгка заўважыць у тым, што людзі завуць прыгажосцю. Відавочным прыкладам гэтага з'явы з'яўляецца стандарт прыгажосці для жанчын і мужчын. Грамадства, здаецца, згодныя адно з адным у тым, якія асаблівасці, як фізічныя, так і ўнутраныя, могуць прызнаваць чалавека прыгожым. Стандарт прыгажосці таксама праецыруецца не толькі на людзей, але і на жывёльныя пароды, напрыклад, на выставах котак. Здаецца, існуе сувязь паміж прыгажосцю і дасканаласцю. Напрыклад, ружа з мноствам пялёсткаў і без слёз або драпін, як правіла, лічыцца больш прыгожай, чым адна з меншай колькасцю, відавочна разбураных пялёсткаў. Аднак пытанне дасканаласці таксама выклікае праблему, бо вызначыць дасканаласць складана і, магчыма, немагчыма. Прыгажосць не абавязкова азначае дасканаласць. Напрыклад, вялікія вочы статыстычна лічацца больш прывабнымі, аднак з пункту гледжання іх біялагічнага прызначэння яны не валодаюць перавагай перад маленькімі вачыма. Такім чынам, і прыгажосць, і дасканаласць залежаць ад перспектывы або мэты, з якой вы назіраеце за аб'ектам.  Акрамя таго, варта ўлічваць відавочныя ваганні на працягу стагоддзяў і культур у тым, што лічыцца прыгожым. Напрыклад, модныя тэндэнцыі і стылі мастацтва пастаянна мяняюцца. Акрамя таго, разнастайнасць меркаванняў сведчыць пра тое, што няма нічога, што лічыцца прыгожым для ўсіх, таму нават калі большасць лічыць пэўны аб'ект ці рэч прыгожай, яго прыгажосць застаецца суб'ектыўнай, таму што яна застаецца заснаванай на пастаянна змяняюцца перавагах, а не аб'ектыўнай праўдзе.