Tulis hiji karangan ngeunaan naha ukuran kawijakan corona aya mangpaatna pikeun masarakat atanapi henteu
Sanggeus ampir dua taun pandemi COVID-19 jeung lockdown séjénna, loba jalma di Walanda beuki teu tenang jeung bosen ku larangan. Nurutkeun Rijksoverheid, rékor 74,000 kasus dikonfirmasi di Walanda dina 28 Januari, kalayan ngan sapuluh panarimaan ICU anu aya hubunganana sareng corona atanapi maotna (<unk>Infeksi- Kasus Konfirmasi<unk>, 2022). Hal ieu nimbulkeun perdebatan: naha pamaréntah kudu neruskeun ngalaksanakeun tindakan ieu atawa henteu? Dina raraga ngarumuskeun jawaban, hiji kudu mimiti ngarti virus jeung kumaha eta sumebar, lajeng mertimbangkeun perdebatan ti pulitik, etika, sosial jeung ékonomi perspéktif. Kasus SARS-CoV-2 anu mimiti dilaporkeun, anu nyababkeun panyakit COVID-19, nyaéta tanggal 31 Désémber 2019 ("Panyakit Coronavirus", 2022), sareng éta ngamimitian réaksi ranté instabilitas politik di sakumna dunya. Nu mimiti jadi wabah di Cina geus nepi ka ampir kabéh nagara di dunya dina sababaraha bulan. Dina 20 taun ka tukang, loba nagara geus kapangaruhan ku virus nu patali jeung Covid-19 saperti SARS. Alatan pangalaman nu geus kaliwat, maranéhna langsung ngalakukeun tindakan nu cocog. Contona, Cina teu kungsi leuwih ti 110,000 kasus saprak mimiti pandemik, sanajan ngabogaan populasi ampir 1.5 milyar (Worldometer, 2022). Sanajan kitu, nagara nu kurang stabil sacara pulitik, saperti Turki, kurang siap jeung ngalaman 12 juta kasus, sanajan populasina 85 juta. Virus nyebar gancang pisan kusabab mékanisme transmisi hawa na. Lamun aya di deukeut jalma anu katépaan, ékshalasi nu mawa bisa mawa virus sarta bisa dihirupkeun ku jalma nu séhat. Nganggo topéng jeung ngajaga jarak ngabantuan nyegah individu nu kainféksi nyebarkeun partikel virus ka sakuriling jalma nu séhat. Sanajan kitu, di nagara-nagara nu teu ngalaksanakeun éta tindakan, jumlah maotna nu leuwih ti cukup téh beuki loba. Varian omicron anyar kabuktian nyebarkeun sahenteuna 20 kali leuwih gancang batan galur aslina alatan 30 mutasina (Grossman jeung Stahel, 2022). Untungna, éta ogé jauh kirang ngabahayakeun sabab henteu nyerang jaringan paru-paru dina tahap awalna (Zimmer sareng Ghorayshi, 2021). Urang ogé bisa nganalisis larangan coronavirus tina sudut pandang etika: naha urang kudu ngurangan ukuran corona sanajan ngalakukeun kitu bisa nempatkeun leuwih nyawa di résiko? Ti tanggal 28 Januari 2021, virus corona miboga tingkat maot 0.51%. Ieu rélatif luhur dibandingkeun jeung virus pernapasan lianna saperti influenza, nu miboga tingkat mortalitas 0.01%. COVID-19 sacara teu proporsional mangaruhan kelompok anu rentan, sapertos anu ngagaduhan kaayaan kaséhatan sapertos diabetes, obesitas, atanapi panyakit otoimun. Ieu hususna bener dina manula, alatan ngaronjatna jumlah kaayaan kaséhatan ogé sistim imun deteriorated kalawan umur. Coronavirus nginféksi saluran pernapasan luhur, kaasup paru-paru. Éta nembus kana sél-sél sarta maréntahkeun maranéhna pikeun nyieun salinan virus. Sél tuluy ngabeledug sarta ngirimkeun salinan virus anyar ka sél séjénna. Ahirna, lamun teu aya réspon imun anu éféktif, pasién bakal maot alatan karuksakan paru-paru, hususna ku galur COVID-19 saméméh varian Omicron. Salila lockdown, aya minimal kontak manusa, nu ngalambatkeun sumebarna virus. Sanajan kitu, nyegah kontak sosial boga épék ngaruksak sorangan. Contona, salila lockdown aya leuwih ti 2.5 juta barudak dina résiko ragrag balik dina diajar (<unk>Jongeren<unk> 2021') ("Education and COVID-19", 2022). Salajengna, nurutkeun OSF Healthcare, <unk>Rata-rata kunjungan mingguan ka departemen darurat pikeun usaha bunuh diri anu disangka diantara budak awéwé ngora ningkat langkung ti 50% ti periode anu sami sataun katukang<unk> (OSF Health Care, 2021). Ku kituna, sanajan leuwih loba kahirupan anu dipertaruhkeun, ku cara nyokot ukuran tambahan pikeun jalma-jalma di kelompok résiko, hiji bisa aman muka deui masarakat jeung nyegah bunuh diri jeung learning disabilities di nonoman. Leuwih ti éta, vaksin bisa nyegah karuksakan jaringan nu gedé ti mimiti. Ti sudut pandang masarakat, koronavirus parantos kabuktosan janten <unk> masalah splinter <unk>, nyorong sababaraha jalma kana panolakan vaksin. Loba warga nu teu daék divaksinasi tanpa bener-bener ngarti kana akibatna. Aya dua rupa vaksin: mRNA jeung vektor virus. Vaksin mRNA COVID-19 mangrupikeun vaksin mRNA munggaran anu dianggo di masarakat umum. Vaksin mRNA ngagaduhan RNA di jero lipid anu ngabantosan RNA lebet kana sél. Ribosom maca RNA jeung ngalatih sél pikeun nyieun protéin spike nu sarua jeung SARS-CoV-2. Awak teras mikawanoh yén protéin Corona spike mangrupikeun penjajah sareng nyiptakeun antibodi pikeun ngancurkeunana. Sabalikna, vaksin vektor virus ngalebetkeun salinan virus anu henteu ngabahayakeun sareng DNA protéin spike anu sami, nyababkeun sistem imun nyerang sareng émut. Pikeun duanana jenis vaksin, sél B mémori bakal terus nyieun antibodi bisi jalma éta kakeunaan virus asli di hareupna. Nurutkeun Dr. Stahel, <unk>Omicron geus mutasi jadi loba yén éta boga kurang karapihan dina watesan antibodi ti vaksin recognizing eta, jadi, ku kituna, jawaban anu shot booster, sabab anjeun bakal overwhelm virus jeung kuantitas respon imun sanajan aya teu cocok sampurna<unk> (Grossman jeung Stahel, 2022). Ku kituna, dosis vaksin aslina jeung, nu leuwih anyar, suntikan booster maénkeun peran penting dina nyegah inféksi, tapi nu leuwih penting dina ngurangan kamungkinan panyakit parna jeung maot. Sanajan kitu, studi anyar geus némbongkeun yén imunitas éféktif bisa ngaleungit dina waktu genep bulan, nyieun perlu pikeun meunangkeun dosis taunan, sarupa influenza (Doucleff). 13.6% populasi leuwih ti 18 taun nolak divaksinasi, utamina kusabab henteu percaya kana pamaréntah (<unk>Vaccinations COVID-19 vaccinations<unk>, 2022). Ieu ngawatesan pangaruh imunitas kelompok, konsép anu lamun cukup jalma divaksinasi virus moal tiasa sumebar deui kusabab sadaya target anu kebal. Tungtungna, urang kudu mertimbangkeun implikasi ékonomi tina lockdown. Lockdown nyababkeun pangangguran kolosal, hususna pikeun anu damel di industri perjalanan. Contona, nurutkeun forum ékonomi dunya, 114 juta jalma leungit pakasaban maranéhanana salila 2020 (Richter, 2021). Sajaba ti éta, lockdowns di sakuliah dunya ogé ngabalukarkeun kira-kira 3,2 triliun euro leungitna panghasilan tanaga gawé. Malah sareng pangaruh ékonomi anu dahsyat, urang kedah ngémutan kanyataan yén kahirupan dipertaruhkeun nalika tindakan corona anu ditangtoskeun henteu dilaksanakeun. Nurutkeun NPR, bakal aya kira-kira 488 kali jumlah kasus di Cina lamun ukuran anu teu cukup dicokot, sahingga nyimpen jutaan nyawa (Beaubien, 2020). Kasimpulanana, ku cara mertimbangkeun COVID-19 tina lénsa politik, étika, sosial jeung ékonomi, kuring nyimpulkeun yén sanajan virus ieu pisan tepa jeung fatal ngalawan kelompok nu tangtu, lockdowns ngan solusi samentara. A lockdown ngan aya mangpaatna pikeun masarakat urang sakali mortalitas kaleuleuwihan dimimitian naek. Ku kituna, ku cara nyokot tindakan ti mimiti, nagara-nagara bisa ngawatesan sumebarna virus. Contona, éta nyandak genep bulan saméméh maké topéng ieu ditempo salaku ukuran viable. Sakumaha anu katingali dina lockdown munggaran, puluhan rébu jalma kaleungitan padamelan sareng langkung ti 2,5 juta murangkalih kedah diajar jarak jauh di Walanda ("Jongeren", 2021). Ku kituna, ku nyokot ukuran dina waktu jeung keur disiapkeun, hiji teu kudu indit kana lockdown. Nanging, upami maotna mimiti janten kaleuleuwihan, éta pantes ngalaksanakeun jumlah ukuran korona anu saimbang.