Wat is belangrijker, de natuur of de opvoeding?
Het argument van natuur versus opvoeding bestaat al zo lang als mensen in staat zijn om complexe gedachten te overwegen. Het debat over de vraag of de aard (de intrinsieke aard, de houding of de aanleg), of de opvoeding (de zorg, de leringen of de conditionering) van een kind meer verantwoordelijk is voor wie of wat ze worden in het volwassen leven.  In grote mate wordt aangenomen dat mensen een product zijn van de context (Nurture). De omstandigheden waarin wij worden opgevoed, hebben een aanzienlijke invloed op wie wij later in ons leven worden. Maar het is niet per se zo zwart-wit. Er zijn talloze voorbeelden van kinderen die in extreem moeilijke omstandigheden zijn geboren en die zijn opgegroeid tot goed afgeronde, hoog bijdragende leden van de samenleving.  Als gevolg hiervan zou het redelijk zijn aan te nemen dat de natuur een sterke factor is, ongeacht de opvoeding (omgeving) waarin een persoon wordt opgevoed. Immers, er is geen garantie dat iemand die opgroeit in een gewelddadig huishouden vervolgens zelf anderen zal mishandelen. Dus is de natuur belangrijker?  De moeilijkheid met het debat is dat geen enkel individu hetzelfde is als een ander. Experimenten om de werkzaamheid van Nature vs Nurture vast te stellen zijn moeilijk uit te voeren. Niet alleen vanuit het perspectief van de mensenrechten, maar ook vanuit een ander perspectief. Er zijn werkelijk veel te veel variabelen om te controleren met betrekking tot de menselijke natuur, dat elke oplegging van controle op het Nurture-element onevenwichtig zou zijn.  Bij het overwegen van deze vraag is het belangrijk om te erkennen dat de ontwikkelingspsychologie nog in een vroeg stadium is, en om te begrijpen dat zowel de natuur als de opvoeding noodzakelijke factoren zijn in de menselijke ontwikkeling.