රූබන් ඩාරියෝගේ කවි වලට බලපෑම් කළ අයගේ නම් ලබා ගන්න
Context:ප් රංශ කවිය දාරියෝගේ කවියෙකු ලෙස හැඩගැසීමට තීරණාත්මක බලපෑමක් ඇති කළේය. මුලින්ම, රොමැන්ටිකයන්, විශේෂයෙන්ම වික්ටර් හියුගෝ. පසුකාලීනව සහ තීරණාත්මක ආකාරයකින් ඩාරියෝට බලපෑම් එල්ල වූයේ පාර්නාසිවරුන් වන තෙයෝෆිල් ගෝටියර්, කැටූල් මෙන්ඩෙස් සහ හොසේ මාරියා ඩි හෙරෙඩියා ය. කෘති හා කවි ලියන කුබානු ජාතික වීරයා වූ හොසේ මාටි ඩාරියන්වාදී සෞන්දර්යයේ අවසාන නිර්වචන අංගය වන්නේ සංකේතවාදීන්, විශේෂයෙන් පෝල් වර්ලයින් කෙරෙහි ඔහුගේ අගය කිරීමයි. ඔහුගේම කාව් යමය ගමන් පථය නැවත සාරාංශ කර ගනිමින් Cantos de vida y esperanza (1905) හි ආරම්භක කාව් යයේ ඩාරියෝ විසින්ම ඔහු "හියුගෝ සමඟ ශක්තිමත් හා වර්ලයින් සමඟ අපැහැදිලි" ("con Hugo fuerte y con Verlaine ambiguo") බව තහවුරු කරන විට ඔහුගේ ප් රධාන බලපෑම් සංශ්ලේෂණය කළේය.  ප් රොසාස් ප් රොෆනාස් (1896) හි "පලබ් රාස් ලිමිනරස්" කොටසේදී ඔහු දැනටමත් ඔහුගේ සාහිත් ය කෘතියේ සංවර්ධනයේදී ප් රංශ සංස්කෘතියේ වැදගත්කම හෙළි කරන ඡේදයක් ලියා තිබුණි:  සුදු රැවුලකින් යුත් පැරණි ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයා කීර්තිමත් ඡායාරූප මාලාවක් වෙත යොමු කරයි: "මෙය - ඔහු පවසයි - ශ් රේෂ්ඨ මිගෙල් ඩි සර්වන්ටෙස් සාවෙද් රා, එක් අතකින් බුද්ධිමතෙක්; මෙය ලෝපේ ඩි වේගා, මෙය ගාර්සිලාසෝ, මෙය ක්විනානා ය". මම ග් රේෂියන් උතුම් මිනිසා වෙනුවෙන්, අවිලාහි තෙරේසා වෙනුවෙන්, නිර්භීත ගොන්ගෝරා වෙනුවෙන් සහ සියල්ලන්ගෙන් ශක්තිමත්ම, ෆ් රැන්සිස්කෝ ඩි ක්වේවේඩෝ සහ විලෙගාස් වෙනුවෙන් ඔහුගෙන් ඉල්ලනවා. ඊට පස්සේ මම කියනවා: "ෂේක්ස්පියර්! දාන්ටි! හියුගෝ... (මගේ ඔලුවේ: වර්ලයින්...!) " එහෙනම්, සමුගැනීමේදී: - "පැරණි මිනිසා, එය කියන්න වැදගත්: මගේ බිරිඳ මගේ ඉඩම් වලින්; මගේ පෙම්වතිය පැරිසියේ සිට".  ලොස් රාරෝස් යනු සාහිත් යමය රුචිකත්වයන් පිළිබඳ නිදර්ශනීය වෙළුමක් වන අතර එය ඔහු ප් රොසාස් ප් රොෆනාස් සමඟ එකම වර්ෂයේ ප් රකාශයට පත් කළ අතර ඔහු ගැඹුරු ප් රශංසාවකට ලක් කළ සමහර ලේඛකයින් සහ බුද්ධිමතුන් කෙටියෙන් ග්ලෝස් කිරීමට කැපවී සිටියේය. එඩ්ගාර් ඇලන් පෝ, විලියර්ස් ඩි අයිල් ඇඩම්, ලියොන් බ්ලෝයි, පෝල් වර්ලයින්, ලෝට් රේමොන්ට්, යුජිනියෝ ද කැස්ත් රෝ සහ ජෝසේ මාටි (ස්පාඤ්ඤ භාෂාවෙන් ඔවුන්ගේ සාහිත් ය කෘති ලියූ එකම තැනැත්තා ලෙස සඳහන් කර ඇත.) ප් රංශ සංස්කෘතියේ ප් රමුඛතාවය පැහැදිලියි. "නූතනවාදය යනු ස්පාඤ්ඤ කාව් ය හා ගද් යයක් මිස වෙන කිසිවක් නොවේ". ඔහුගේ කවි 19 වන සියවසේ ස්පා Spanish ් poet කාව් යයේ විශාල නම් වලට බොහෝ සෙයින් ණයගැතියි, එනම් නූනේස් ඩි ආර්ස් සහ කම්පෝමෝර් වැනි ඔහුගේ ආරම්භක අවධිය පසෙකට දමා, ඩාරියෝ බෙකර්ගේ විශාල රසිකයෙක් විය. ස්පාඤ්ඤ තේමාවන් ඔහුගේ කෘතියේ හොඳින් නිරූපණය වී ඇත, දැනටමත් ප් රොසාස් ප් රොෆනාස් හි සහ විශේෂයෙන් 1899 දී ස්පාඤ්ඤයට කළ දෙවන සංචාරයෙන් පසුව. සමකාලීන ස්පාඤ්ඤ දේශපාලනයේ හා කලාවේ පරිහානිය පිළිබඳව දැනුවත් වූ ඔහු, අතීතයේ චරිත හා අංගයන්ගෙන් ආශ්වාදයක් ලබා ගත්තේය. වෙනත් භාෂාවල කතුවරුන් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, එක්සත් ජනපදයේ ලේඛකයින් තිදෙනෙකු කෙරෙහි ඔහුට ගැඹුරු ප් රශංසාවක් ඇති බව සඳහන් කිරීම වටී: රැල්ෆ් වෝල්ඩෝ එමර්සන්, එඩ්ගා ඇලන් පෝ සහ වෝල්ට් විට්මන්. [ උපුටා දැක්වීම අවශ් ය වේ ]
වික්ටර් හුගෝ තේෆිල් ගෝටියර් කැටූල් මෙන්ඩෙස් ජෝසේ මාරියා ද හෙරෙඩියා ජෝසේ මාටි පෝල් වර්ලයින් එඩ්ගර් ඇලන් පෝ විලියර්ස් ඩි එල් අයිල් ඇඩම් ලියොන් බ්ලෝයි ලෝට් රේමන්ට් යුජිනියෝ ද කැස්ත් රෝ රැල්ෆ් වෝල්ඩෝ එමර්සන් වෝල්ට් විට්මන්