Deskriver ein morgonrutine frå eit toåringsperspektiv.
Eg vaknar opp og er åleine i senga mi, det er mørkt og eg er redd. Eg ropar etter mamma, og det er så lettande når eg høyrer skrittane hennar inn i rommet mitt. Ho krammar seg inn til meg, og eg føler meg glad og tilfreds. Eg vaknar igjen med solskin i augo og veit at det er morgon når sola er opp. Eg velte meg om og såg at mamma mi enno sov ved sida av meg. Eg sat opp og sa at det var morgonen. Broren min kom springande inn og bad meg om å leika i leke rommet. Eg er så spent på å leke med leikene mine! Eg sprang ut av salen og tok ut mitt yndlingspuzzle. Det er alle fargene i regnbogen. Eg spør broren min om hjelp til å laga puslespillet og eg er stolt når eg har gjort det. Eg høyrer mamma som kallar oss ned frå rommet. Ho seier at frokosten er klar. Eg vart svolten, og eg gjekk ned til kjøkenet der ho brakte min favoritt, ein stor skål med grød. Medan eg et, følar eg noko falle på kinna mi. Eg peikar på dette for mor og ho turkar det med ein dusj. Når eg er ferdig, sa mamma at det var på tide å kle seg. Eg vil hjelpa deg, så eg tek av pyjamasken min allereie!