कामाच्या विभागणीचे फायदे काय आहेत?
Context:श्रमविभाजन म्हणजे कोणत्याही आर्थिक प्रणाली किंवा संस्थेतील कामांचे विभाजन जेणेकरून सहभागी विशेषीकरण (विशेषीकरण) करू शकतील. व्यक्ती, संघटना आणि राष्ट्रे विशिष्ट क्षमतांनी संपन्न आहेत किंवा प्राप्त करतात, आणि एकतर स्वतः च्या व्यतिरिक्त इतरांच्या क्षमतांचा फायदा घेण्यासाठी जोडणी किंवा व्यापार करतात. विशेष क्षमतांमध्ये उपकरणे किंवा नैसर्गिक संसाधने तसेच कौशल्ये समाविष्ट असू शकतात. प्रशिक्षण आणि उपकरणे आणि इतर मालमत्ता एकत्रितपणे काम करणे अनेकदा महत्वाचे असते. उदाहरणार्थ, एखादी व्यक्ती विशेष साधने आणि त्यांचा प्रभावीपणे वापर करण्याचे कौशल्य संपादन करून तज्ञ बनू शकते जसे की एखादी संस्था विशेष उपकरणे संपादन करून आणि कुशल ऑपरेटरना भाड्याने देऊन किंवा प्रशिक्षण देऊन तज्ञ बनू शकते. कामाचे विभाजन हे व्यापाराचे कारण आणि आर्थिक परस्पर अवलंबित्व यांचे स्रोत आहे.  ऐतिहासिकदृष्ट्या, एकूण उत्पादन आणि व्यापार, भांडवलशाहीचा उदय आणि औद्योगिक प्रक्रियेची वाढती जटिलता यांच्या वाढत्या भागाकारतेशी संबंधित आहे. प्राचीन सुमेरियन (मेसोपोटेमिया) संस्कृतीत श्रमविभाजनाची संकल्पना आणि अंमलबजावणी पाहिली गेली आहे, जिथे काही शहरांमध्ये नोकरीचे वाटप व्यापार आणि आर्थिक परस्पर अवलंबित्व वाढीसह होते. कामाच्या विभागणीमुळे सामान्यतः उत्पादक आणि वैयक्तिक कामगारांची उत्पादकता दोन्ही वाढते.  निओलिथिक क्रांतीनंतर, पशुसंवर्धन आणि शेतीमुळे अधिक विश्वासार्ह आणि विपुल अन्न पुरवठा झाला, ज्यामुळे लोकसंख्या वाढली आणि कारागीर, योद्धा आणि अभिजात वर्गाच्या विकासासह श्रमाच्या विशेषीकरणात वाढ झाली. औद्योगिकरण आणि औद्योगिक क्रांती-युगाच्या कारखान्यांच्या प्रक्रियेमुळे हे विशेषीकरण वाढले. त्यानुसार, अनेक शास्त्रीय अर्थतज्ञ तसेच काही यांत्रिक अभियंते, जसे चार्ल्स बॅबेज, श्रमविभागाचे समर्थक होते. तसेच, कामगारांना एकच किंवा मर्यादित कामे करण्यास सांगून कारागीरांना प्रशिक्षण देण्यासाठी आवश्यक असलेला दीर्घ प्रशिक्षण कालावधी काढून टाकला गेला, ज्यांची जागा कमी पगाराच्या परंतु अधिक उत्पादक अकुशल कामगारांनी घेतली.
साधारणपणे खालील फायदे वाढत्या श्रमविभागाशी संबंधित आहेत: - एकूण व्यापारात वाढ - एकूण उत्पादनात वाढ - बाजारातील क्रियाकलाप वाढणे - वाढीव विशेषीकरण - औद्योगिक प्रक्रियेची वाढती गुंतागुंत