किन मान्छेहरूले घाँसका बोटहरू र सजावटी बगैंचाहरू स्थानीय वनस्पतिहरूमा परिणत गर्नुपर्छ?
पुतलीहरू कसलाई मन पर्दैन? ती निर्दोषताको सुन्दर प्रतीक हुन्। [पृष्ठ १२-मा भएको चित्र] जब म बच्चा थिएँ, तपाईं आफ्नो कारको विन्डस्क्रीनमा केही पुतलीहरू प्राप्त नगरीकन यात्रा गर्न सक्नुहुन्न। [पृष्ठ २३-मा भएको चित्र]  [पृष्ठ २३-मा भएको चित्र] यी रसायनहरू अन्धाधुन्ध हत्यारा हुन्। र यसले पूरै पारिस्थितिकी प्रणालीलाई सन्तुलनबाट बाहिर निकाल्छ। मेरो घरको आँगनमा मैले देखेको छु कि थोरै धैर्यले कसरी सबै कुरालाई सन्तुलनमा ल्याउँछ। मसँग एफिडहरू थिए, तर बिस्तारै मैले एफिड सिकारीहरूले समस्या समाधान गरेको देखेँ। मसँग मेरो कुखुराको गोठको कारण मक्खीहरू थिए, तर केही हप्ताको अवधिमा मैले खानाको स्रोतको फाइदा उठाउन स्वालोस र फोबिसहरू भित्र पसेको देखेँ।  हामीले कम तितलीहरू देख्नुको अर्को कारण केटाकेटीहरूको लागि खाना हो। [पृष्ठ २३-मा भएको चित्र] [पृष्ठ २३-मा भएको चित्र] पाइपविन स्वालोटेल्सको लागि, यो पाइपविन (अरिस्टोलोचिया) हो। [पृष्ठ २३-मा भएको चित्र] [पृष्ठ २३-मा भएको चित्र] हाम्रो घरको आँगन हेर्दा, त्यहाँ अन्य ठाउँबाट ल्याइएका सुन्दर वनस्पतिहरू छन्। तर एउटा पुतलीका लागि हाम्रो आँगन मरुभूमिजस्तै देखिन्छ। बोतलब्रश जस्ता बिरुवाहरू पनि, जसले धेरै कीराहरूलाई अमृतको लागि आकर्षित गर्छन्, स्थानीय बच्चा कीराहरूको लागि कुनै खाना प्रदान गर्दैनन्। यो एक प्रकारको यस्तो ब्यार हो जहाँ वयस्कहरूले पिउन सक्छन्, तर आफ्ना बच्चाहरूलाई पोषण दिने खाद्यान्न छैन ताकि तिनीहरू पनि वयस्क बन्न सकुन्।  तर डेलवेर विश्वविद्यालयका कीटविज्ञानी डग तालामी भन्छन्, हामी मद्दत गर्न सक्छौं। हाम्रो घरको आँगनमा केही स्वदेशी वनस्पति राखेर हामी तितलीहरूलाई फिर्ता ल्याउनका लागि खाना उपलब्ध गराउन सक्छौं।  हामीले हाम्रो बगैंचालाई सदाबहार सजावटी बिरुवाबाट अंग्रेजी कुटीर/काटेको फूलको बगैंचामा परिवर्तन गर्ने तयारी गर्दा, केही भयो। हामीले डग तालामीलाई सीएनपीएस सिलिकन भ्याली जुम बैठकमा बोल्दै गरेको देख्यौं। अनि हामीले महसुस गर्यौं कि हामीले हाम्रो दिशा परिवर्तन गर्नुपर्यो, र स्वदेशीहरूसँग बागवानी सुरु गर्नुपर्यो।  हामी हाम्रो बगैंचामा हेर्दा, मुख्य कुरा यो हो कि हामी भर्खरै सुरु गर्दैछौं... यो कहाँ के काम गर्छ भनेर हेर्नको लागि यो एउटा महान् प्रयोग हो। र पहिले नै बगैंचाले हामीसँग कुरा गरिरहेको छ। नीलो आँखा भएको घाँस बगैंचाको अर्को भागमा पसेको छ! हामी भविष्यमा थप गति र जादूको अपेक्षा गर्छौं। हाम्रो बगैंचाको बारेमा केही विचारहरू  आशिष... हाम्रो आँगनमा एउटा विशाल ओकको रूख र हाम्रो पछाडि एउटा खोला हुनुले हामीलाई खाना र वन्यजन्तुको पहुँचको सन्दर्भमा पक्कै पनि एक खुट्टा प्रदान गरेको छ।  नकारात्मक पक्ष... धेरै छायाँ। हाम्रो बगैँचामा दुई, सायद तीनवटा ठाउँ मात्र छन् जहाँ राम्रो घाम लाग्छ। त्यसैले, हामी कलस्केपको माध्यमबाट छायाँ सहन सक्ने बिरुवाहरू खोज्दै हिँड्दछौं। (यदि तपाईंले कलस्केपलाई भेट्नु भएको छैन भने तपाईं एक उपचारको लागि हुनुहुन्छ। म आशा गर्दछु कि तपाईं क्यालिफोर्नियामा बस्नुहुन्छ...).  लक्ष्य... तालामाइट्सको रूपमा, हामी पारिस्थितिकी प्रणालीलाई खुवाउनमा विश्वास गर्छौं, जुन किराको खेतीबाट सुरु हुन्छ। त्यसोभए यसले कसरी काम गर्यो? हामीले अहिलेसम्म एउटा वा दुईवटा मात्र देख्यौं। आत्तिदै यो सबै एउटा प्रयोग हो...  सबैभन्दा ठूलो प्रभाव... गत वर्षको पातहरू छोडेर। हामी अहिले नै माटोमा सुधार देख्न सक्छौ, र हरेक पटक हामीले पानी हाल्दा हामी देख्छौ कि धेरै कीराहरू माटोबाट उठिरहेका छन्। यस्तो भइरहेको छ। धीरे-धीरे...  त्यसैले हामी गैर-मूल निवासीहरूलाई मूल निवासीहरूद्वारा प्रतिस्थापन गर्न जारी राख्छौं। गत सप्ताहन्तमा हामीले सरकोकोका र पियरिस जपानिकासलाई हटाएर कफीबेरी (फ्रेन्गुला क्यालिफोर्नियाका) लाई प्रतिस्थापन गर्यौं। यस सप्ताहन्तमा हामीले दुईवटा मेपलका रूखहरू काटेर त्यसको ठाउँमा बुश एनेमोन (कार्पेन्टेरिया क्यालिफोर्निया) लगायौं। र अर्को सप्ताहन्तमा हामी कोयोट ब्रश (बाक्सारिस पिलुलारिस) को प्रयोग गरेर हाम्रो बक्सको हेज प्रतिस्थापन गर्नेछौं।  बगहरू बाहेक, हामीले हाम्रो आँगनमा अन्य धेरै महान वन्यजन्तुहरू देखेका छौं। हरेक वर्ष एउटा नयाँ बच्चा गिलहरीको घोंसले रूखमा जन्म लिन्छ। यस वर्ष हामी तीनवटा बच्चा राकुनहरूद्वारा अचम्मित भयौं जसले रूखमा प्रवेश गरे (यो प्रायः खोक्रो छ) ।  तिनीहरू मीठो लजालु र मनमोहक छन्। [पृष्ठ २३-मा भएको चित्र]