Արդյո՞ք արվեստը անօգուտ է:
Այն, թե արվեստը նպատակ ունի, կախված է տեսանկյունից: Գործնական տեսանկյունից, արվեստը ինքնին չի կարող ապահովել գործիքային արժեք կամ անհրաժեշտություն մարդկանց համար:  Այնուամենայնիվ, արվեստի շարունակական, բնածին գնահատականը մնում է տեսանելի մարդկային ցեղում, այնպես որ, չնայած այն չունի որեւէ օգտագործման, մարդիկ շարունակում են դիտարկել դրա ներքին արժեքը որպես գործնականից վեր: Դրա ապացույցն են միլիոնավոր պատկերասրահներն ու թանգարանները, որոնք նվիրված են գեղարվեստական մշակույթի պահպանմանը եւ հարստացմանը:  Շատերը պնդում են, որ արվեստի միջոցով կարելի է ոգեշնչել մտքերն ու զգացմունքները, թույլ տալով մարդկանց ավելի խորը կապ հաստատել մարդկային փորձի գեղեցկության հետ:  Արվեստի օգտագործումը կարելի է վերլուծել նաեւ ֆինանսական տեսանկյունից: Այն ոչ միայն թույլ է տալիս նկարիչներին արտահայտել իրենց երեւակայությունը եւ վաճառել իրենց նկարները, այլեւ ստեղծագործական արդյունաբերության մեջ աշխատատեղեր է ստեղծում:  Ամփոփելով, չնայած արվեստի գործնականության բացակայությանը, նրա ներքին արժեքը տեսանելի է գեղեցկության եւ տաղանդի գնահատման միջոցով: