Опиши ја утринската рутина од гледна точка на двегодишно дете.
Се разбудувам и сум сам во кревет, темно е и се плашам. Ја повикувам мајка ми и се чувствувам толку полесно кога ги слушам нејзините чекори во мојата спална соба. Таа се гушка покрај мене и јас се чувствувам среќен и задоволен. Повторно се будам со сончева светлина во моите очи и знам дека е утро кога сонцето е горе. Се свртев и видов дека мајка ми сè уште спие покрај мене. Седнав и и реков дека е утро. Брат ми влезе и ме замоли да си играме во игралницата. Толку сум возбудена да си играм со моите играчки! Трчав низ ходникот и ја избрав мојата омилена слагалка, таа има сите бои на дугата! Го замолив брат ми да ми помогне да ја завршам загатката и да се гордеам кога ќе ја завршам. Слушам како мама ни се јавува од подолу, вели дека појадокот е спремен. Се чувствувам гладно и си одам долу во кујната каде што ми носи моето омилено, голема чинија од каша! Додека јадам, чувствувам како нешто ми паѓа на брадата. Му го покажав ова на мама и таа го избриша со крпа. Кога ќе завршам, мама вели дека е време да се облечам. Сакам да помогнам, па си ја соблекувам пижамата сама!