Czy piękno jest obiektywne czy subiektywne?
Opinie na ten temat różnią się w zależności od osoby. Statystycznie, wzorzec preferencji jest łatwo widoczny w tym, co ludzie określają jako piękne. Widocznym przykładem tego zjawiska jest standard piękna dla kobiet i mężczyzn. Wydaje się, że społeczeństwo zgadza się co do cech, zarówno fizycznych, jak i wewnętrznych, które mogą być uznane za piękne. Standard piękna jest również projektowany poza ludzi, na rasy zwierząt, na przykład na wystawach kotów. Wydaje się, że istnieje związek pomiędzy pięknem a tym, jak bardzo przypomina ono doskonałość. Na przykład róża z wieloma płatkami, bez łzy i zadrapań, jest powszechnie uważana za piękniejszą od róży z mniejszą liczbą, wyraźnie zniszczonych płatków. Jednakże kwestia doskonałości również rodzi problem, ponieważ trudno i prawdopodobnie niemożliwe jest zdefiniowanie doskonałości. Piękno niekoniecznie oznacza doskonałość. Na przykład duże oczy są statystycznie uważane za bardziej atrakcyjne, jednak pod względem ich biologicznego celu nie mają nadrzędności nad małymi oczami. Dlatego zarówno piękno, jak i doskonałość zależą od perspektywy lub celu, z jakim obserwujesz przedmiot.  Ponadto należy wziąć pod uwagę wyraźne wahania, jakie pojawiały się w różnych stuleciach i kulturach w kwestii tego, co uważa się za piękne. Nieustannie zmieniają się na przykład trendy w modzie i w sztuce. Ponadto różnorodność opinii sugeruje, że nie ma nic, co jest uważane za piękne przez wszystkich, więc nawet jeśli większość uważa dany przedmiot lub rzecz za piękną, jego piękno pozostaje subiektywne, ponieważ pozostaje oparte na stale zmieniających się preferencjach, a nie obiektywnej prawdzie.