၂ နှစ်အရွယ်ကလေးရဲ့ အမြင်ကနေ မနက်ခင်းလုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ကို သရုပ်ဖော်ပါ
အိပ်ရာထဲ နိုးနေတုန်း အိပ်ရာထဲ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းပါ။ မှောင်ပြီး ကြောက်နေတယ်။ အမေ့ကိုခေါ်ပြီး သူမရဲ့ ခြေလှမ်းသံကို အခန်းထဲဝင်လာရင် အရမ်းကို စိတ်သက်သာရာရတယ် သူမဟာ ကျွန်မဘေးမှာ ကပ်ထိုင်နေပြီး ကျွန်မ ပျော်ရွှင်၊ ကျေနပ်နေတယ်။ နေရောင်ခြည်နဲ့အတူ မျက်လုံးတွေထဲ ပြန်နိုးလာပြီး နေထွက်လာတာနဲ့ မနက်ခင်းဆိုတာ သိလိုက်တယ်။ ကျွန်မ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အမေ့ကို ကျွန်မဘေးမှာ ရှိနေတုန်း အိပ်နေတာ တွေ့လိုက်တယ်။ ထိုင်ချလိုက်ပြီး မနက်စောစောလို့ ပြောလိုက်တယ်။ ကျွန်မအကိုက ပြေးဝင်လာပြီး ကစားခန်းထဲမှာ ကစားဖို့ပြောတယ်။ ကစားစရာတွေနဲ့ သွားကစားဖို့ စိတ်လှုပ်ရှားမိတယ်။ ခန်းမတစ်ဝိုက် ပြေးသွားပြီး အနှစ်သက်ဆုံး ပဟေဠိကို ရွေးတယ်၊ သက်တန့်ရဲ့ အရောင်အားလုံးရှိတယ်။ ပဟေဠိကို ပြီးအောင်လုပ်ဖို့ ကျွန်မ မောင်ကို အကူအညီတောင်းတယ်၊ ပြီးရင် ဂုဏ်ယူမယ်။ အမေက အောက်ထပ်ကနေ ကျွန်မတို့ကို ဖုန်းခေါ်နေတာ ကြားတယ်၊ မနက်စာက အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီတဲ့။ ကျွန်မ ဗိုက်က ဆာလောင်ပြီး အောက်ထပ်ကို ဆင်းလိုက်တယ်၊ အဲဒီက မီးဖိုချောင်ကျွန်းလေးမှာ၊ ကျွန်မအကြိုက်ဆုံး ဟင်းလျာကို ယူလာပေးတယ်။ စားနေတုန်း မေးစေ့ပေါ်ကို တစ်ခုခုကျလာတာ ခံစားရတယ်။ ဒါကို အမေ့ကိုပြလိုက်တော့ သူမက အဝတ်စနဲ့သုတ်လိုက်တယ် ပြီးသွားရင် အမေ့က အဝတ်လဲဖို့ အချိန်ရောက်ပြီတဲ့။ ငါကူညီချင်တော့ ငါတစ်ယောက်တည်း အိပ်ရာဝင် ဝတ်စုံကို ချွတ်လိုက်တယ်!