مزایای تقسیم کار چیست؟
Context:تقسیم کار، تفکیک وظایف در هر سیستم اقتصادی یا سازمان است تا شرکت کنندگان بتوانند تخصصی شوند (تخصص). افراد، سازمان ها و ملت ها دارای توانایی های تخصصی هستند و یا آنها را به دست می آورند و یا ترکیباتی را تشکیل می دهند یا تجارت می کنند تا از توانایی های دیگران علاوه بر توانایی های خود بهره مند شوند. قابلیت های تخصصی ممکن است شامل تجهیزات یا منابع طبیعی و همچنین مهارت ها باشد. آموزش و ترکیب تجهیزات و سایر دارایی ها که با هم عمل می کنند اغلب مهم هستند. به عنوان مثال، یک فرد ممکن است با به دست آوردن ابزار و مهارت برای استفاده موثر از آنها تخصصی شود، همانطور که یک سازمان ممکن است با به دست آوردن تجهیزات تخصصی و استخدام یا آموزش اپراتورهای ماهر تخصصی شود. تقسیم کار انگیزه تجارت و منبع وابستگی اقتصادی است.  از لحاظ تاریخی، افزایش تقسیم کار با رشد کل تولید و تجارت، ظهور سرمایه داری و افزایش پیچیدگی فرآیندهای صنعتی شده همراه است. مفهوم و اجرای تقسیم کار در فرهنگ سومری باستان (مصطفی) مشاهده شده است ، جایی که تخصیص مشاغل در برخی از شهرها با افزایش تجارت و وابستگی متقابل اقتصادی هم زمان بود. تقسیم کار به طور کلی هم بهره وری تولید کننده و هم بهره وری فرد کارگر را افزایش می دهد.  پس از انقلاب نئولیتیک، چوپانی و کشاورزی منجر به تامین مواد غذایی قابل اعتماد تر و فراوان تر شد، که جمعیت را افزایش داد و منجر به تخصص کار، از جمله طبقات جدید صنعتگران، جنگجویان و توسعه نخبگان شد. این تخصص با فرآیند صنعتی سازی و کارخانه های دوران انقلاب صنعتی بیشتر شد. بر این اساس، بسیاری از اقتصاددانان کلاسیک و همچنین برخی از مهندسان مکانیک، مانند چارلز باباج، طرفدار تقسیم کار بودند. همچنین، داشتن کارگران برای انجام تک یا محدود وظایف، دوره آموزش طولانی مورد نیاز برای آموزش صنعتگران را از بین برد، که با کارگران بی مهارتی با دستمزد کمتر اما تولید بیشتری جایگزین شدند.
به طور کلی مزایای زیر با افزایش تقسیم کار همراه است: - افزایش کل تجارت - افزایش تولید کل - افزایش فعالیت بازار - افزایش تخصص - افزایش پیچیدگی فرآیندهای صنعتی