ដោយបានយកចំណុចនេះមកពិភាក្សាអំពីសង្គ្រាមត្រជាក់ ហេតុអ្វីបានជាសូវៀតបានដកខ្លួនចេញពីសង្គ្រាមនៅអាហ្វហ្គានីស្ថាន?
Context:បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមលោកលើកទី ២ ផ្នែកខ្លះនៃអឺរ៉ុបខាងកើត និងកណ្តាលរួមទាំងអាល្លឺម៉ង់ខាងកើត និងភាគខាងកើតនៃប្រទេសអូទ្រីស ត្រូវបានកាន់កាប់ដោយកងទ័ពក្រហមតាមសន្និសីទ Potsdam ។ រដ្ឋាភិបាលកុម្មុយនិស្តដែលពឹងផ្អែកត្រូវបានដំឡើងនៅក្នុងរដ្ឋផ្កាយរណបខាងកើត។ ក្រោយពីបានក្លាយជាមហាអំណាចនុយក្លេអ៊ែរទីពីររបស់ពិភពលោក សហភាពសូវៀតបានបង្កើតសម្ព័ន្ធភាពសន្ធិសញ្ញាវ៉ាសូវ៉ា ហើយបានចូលទៅក្នុងការតស៊ូដើម្បីការគ្រប់គ្រងពិភពលោក ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាសង្គ្រាមត្រជាក់ ជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក និងអង្គការណាតូ។ ក្រោយពីមរណភាពរបស់ស្តាលីនក្នុងឆ្នាំ១៩៥៣ និងរយៈពេលខ្លីនៃការគ្រប់គ្រងរួមគ្នា មេដឹកនាំថ្មី នីគីតា ហ៊ុយសូវ (Nikita Khrushchev) បានប្រកាសស្តីបន្ទោសស្តាលីន និងបានចាប់ផ្តើមគោលនយោបាយរបស់ de-Stalinization ដោយបានដោះលែងអ្នកទោសនយោបាយជាច្រើនពីជំរំការងារ Gulag ។ ការបង្ខំចិត្តជាទូទៅនៃគោលនយោបាយបង្ក្រាបត្រូវបានគេស្គាល់ជាក្រោយមកថា Khrushchev Thaw ។ នៅ ពេល ជាមួយ គ្នា នោះ ភាព តានតឹង នៃ សង្គ្រាម ត្រជាក់ បាន ឈាន ដល់ កំពូល របស់ វា នៅ ពេល ដែល គូ ប្រជែង ទាំង ពីរ បាន ប៉ះទង្គិច គ្នា អំពី ការ ដាក់ ពង្រាយ កាំជ្រួច មីស៊ីល Jupiter របស់ សហរដ្ឋ អាមេរិក នៅ ក្នុង ប្រទេស តួកគី និង កាំជ្រួច មីស៊ីល របស់ សូវៀត នៅ ក្នុង ប្រទេស គុយបា។  នៅឆ្នាំ១៩៥៧ សហភាពសូវៀតបានបង្ហោះផ្កាយរណបដែលបង្កើតឡើងដោយមនុស្សដំបូងបំផុតគឺ Sputnik 1 ដែលជាការចាប់ផ្តើមនៃសម័យអវកាស។ អវកាសយានិករុស្ស៊ី Yuri Gagarin បានក្លាយជាមនុស្សដំបូងគេដែលបត់ផែនដីនៅលើអវកាស Vostok 1 កាលពីថ្ងៃទី ១២ ខែមេសា ឆ្នាំ ១៩៦១ ។ ក្រោយពីការបណ្តេញលោក Khrushchev ចេញពីតំណែងក្នុងឆ្នាំ ១៩៦៤ មានការគ្រប់គ្រងរួមមួយទៀត រហូតដល់លោក Leonid Brezhnev បានក្លាយជាមេដឹកនាំ។ សម័យកាលនៃទសវត្សរ៍ ១៩៧០ និងដើមទសវត្សរ៍ ១៩៨០ ត្រូវបានគេកំណត់ជាសម័យកាលនៃភាពស្ងប់ស្ងាត់។ កំណែទម្រង់ Kosygin ឆ្នាំ១៩៦៥ មានគោលដៅទៅលើការបែងចែកតំបន់ភាគហ៊ុននៃសេដ្ឋកិច្ចសូវៀត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ បន្ទាប់ពីបដិវត្តន៍ដែលដឹកនាំដោយកុម្មុយនិស្តនៅអាហ្វហ្គានីស្ថាន កងទ័ពសូវៀតបានវាយលុកប្រទេសនេះ ដែលជាការចាប់ផ្តើមសង្គ្រាមសូវៀត-អាហ្វហ្គានីស្ថាន។ នៅខែឧសភាឆ្នាំ១៩៨៨ សូវៀតបានចាប់ផ្តើមដកខ្លួនចេញពីអាហ្វហ្គានីស្ថានដោយសារតែការប្រឆាំងអន្តរជាតិ ការប្រយុទ្ធប្រឆាំងសូវៀតនិងការខ្វះការគាំទ្រពីប្រជាពលរដ្ឋសូវៀត។  ចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៨៥មក មេដឹកនាំសូវៀតចុងក្រោយ លោក Mikhail Gorbachev ដែលបានស្វែងរកការធ្វើកំណែទម្រង់សេរីភាពក្នុងប្រព័ន្ធសូវៀត បានដាក់ចេញនូវគោលនយោបាយ glasnost (ការបើកចំហ) និង perestroika (ការកែទម្រង់) ក្នុងការប៉ុនប៉ងបញ្ចប់រយៈពេលនៃការដកដង្ហើមសេដ្ឋកិច្ច និងដើម្បីប្រជាធិបតេយ្យរដ្ឋាភិបាល។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយនេះបាននាំឱ្យមានការលេចឡើងនៃចលនាជាតិនិយមនិងបំបែកខ្លួនខ្លាំងនៅទូទាំងប្រទេស។ មុនឆ្នាំ១៩៩១ សេដ្ឋកិច្ចសូវៀតគឺជាសេដ្ឋកិច្ចធំជាងគេទី២ នៅលើពិភពលោក ប៉ុន្តែក្នុងអំឡុងឆ្នាំចុងក្រោយរបស់វា វាបានធ្លាក់ចូលក្នុងវិបត្តិ។  នៅឆ្នាំ ១៩៩១ ភាពចលាចលសេដ្ឋកិច្ច និងនយោបាយបានចាប់ផ្តើមកើនឡើង នៅពេលដែលប្រទេសបាល់ទិកបានជ្រើសរើសដើម្បីបំបែកខ្លួនចេញពីសហភាពសូវៀត។ នៅថ្ងៃទី ១៧ ខែមីនា ការបោះឆ្នោតប្រជាមតិត្រូវបានធ្វើឡើង ដែលប្រជាពលរដ្ឋភាគច្រើនបានបោះឆ្នោតគាំទ្រការផ្លាស់ប្តូរសហភាពសូវៀតទៅជាសហព័ន្ធថ្មី។ នៅខែមិថុនាឆ្នាំ ១៩៩១ លោក Boris Yeltsin បានក្លាយជាប្រធានាធិបតីដំបូងគេដែលត្រូវបានជ្រើសរើសដោយផ្ទាល់នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររុស្ស៊ី នៅពេលដែលគាត់ត្រូវបានជ្រើសរើសជាប្រធានាធិបតីនៃសាធារណរដ្ឋសូវៀតរុស្ស៊ី។ នៅខែសីហាឆ្នាំ១៩៩១ ការប៉ុនប៉ងធ្វើរដ្ឋប្រហារដោយសមាជិករដ្ឋាភិបាលរបស់លោក Gorbachev ដែលមានគោលដៅប្រឆាំងនឹងលោក Gorbachev និងមានគោលបំណងរក្សាសូវៀតសហភាពសូវៀតបាននាំឱ្យមានទីបញ្ចប់នៃគណបក្សកុម្មុយនិស្តសូវៀត។ នៅថ្ងៃទី ២៥ ខែធ្នូ ឆ្នាំ ១៩៩១ បន្ទាប់ពីការរំលាយរបស់សហភាពសូវៀត រួមជាមួយប្រទេសរុស្ស៊ីបច្ចុប្បន្ន មានរដ្ឋអតីតសូវៀតចំនួន ១៤ ផ្សេងទៀតបានលេចឡើង។
សូវៀតបានដកខ្លួនចេញពីសង្រ្គាមសូវៀត-អាហ្វហ្គានីស្ថាន ចាប់ផ្តើមនៅខែឧសភាឆ្នាំ១៩៨៨ ដោយសារតែការប្រឆាំងអន្តរជាតិ ការប្រយុទ្ធប្រឆាំងសូវៀតដ៏ប្រកាន់ខ្ជាប់ និងការខ្វះការគាំទ្រពីប្រជាពលរដ្ឋសូវៀត។