सौंदर्य हे वस्तुनिष्ठ आहे की व्यक्तिपरक?
या प्रश्नावर लोकांचे मत वेगवेगळे आहे. सांख्यिकीयदृष्ट्या, लोक सुंदर म्हणून काय वर्णन करतात यावर प्राधान्य देण्याची पद्धत सहजपणे दिसून येते. या घटनेचे एक स्पष्ट उदाहरण म्हणजे स्त्रिया आणि पुरुषांसाठी सौंदर्य मानक. सुंदरता आणि सौंदर्य सौंदर्याचा मानदंड मानवाच्या पलीकडे देखील आहे, जनावरांच्या जातींवर, उदाहरणार्थ, मांजरीच्या शोमध्ये. सौंदर्य आणि ते परिपूर्णतेशी किती जवळचे आहे यामधील संबंध अस्तित्वात असल्याचे दिसते. उदाहरणार्थ, अनेक पाकळ्या असलेले आणि अश्रू किंवा स्क्रॅच नसलेले गुलाब साधारणपणे कमी, स्पष्टपणे खराब झालेल्या पाकळ्या असलेल्या गुलाबापेक्षा अधिक सुंदर मानले जाते. तथापि, परिपूर्णतेचा प्रश्न देखील एक समस्या निर्माण करतो कारण परिपूर्णतेची व्याख्या करणे कठीण आणि वादग्रस्त अशक्य आहे. सौंदर्याचा अर्थ अपरिहार्यपणे परिपूर्णता असा होत नाही. उदाहरणार्थ, मोठ्या डोळ्यांना सांख्यिकीयदृष्ट्या अधिक आकर्षक मानले जाते तथापि, त्यांच्या जैविक हेतूच्या दृष्टीने लहान डोळ्यांना श्रेष्ठता नसते. सौंदर्य आणि परिपूर्णता या दोन्ही गोष्टी आपण एखाद्या वस्तूकडे ज्या दृष्टीकोनातून किंवा उद्देशाने पाहतो त्यावर अवलंबून असतात.  याव्यतिरिक्त, शतकानुशतके आणि संस्कृतींमध्ये काय सुंदर मानले जाते यावर स्पष्ट चढउतार देखील विचारात घेतले पाहिजेत. फॅशन ट्रेंड आणि कला शैली, उदाहरणार्थ, सतत बदलत असतात. याव्यतिरिक्त, मतांच्या विविधतेचा अर्थ असा आहे की प्रत्येकाद्वारे सुंदर मानले जाणारे काहीही नाही, म्हणून जरी बहुसंख्य एखाद्या विशिष्ट वस्तू किंवा वस्तूला सुंदर समजत असले तरीही त्याचे सौंदर्य व्यक्तिपरक राहते कारण ते वस्तुनिष्ठ सत्याऐवजी सतत बदलत्या पसंतीवर आधारित राहते.