פֿאַרוואָס זאָלן מענטשן איבערמאַכן לאָונז און אָרנאַמענטאַל גאַרדענס צו היימישע געוויקסן?
ווער האָט נישט ליב פֿאַטערלייט? זיי זענען אַ שיינע סימבאָל פֿון תמימות. אָבער צי האָט איר באַמערקט אַז עס זענען אַלץ ווייניקער מיט יעדן יאָר? ווען איך בין געווען אַ קינד, האָט מען נישט געקענט פֿאָרן אויף אַ נסיעה אָן באַקומען עטלעכע פֿעטלפֿעכער אויף דער פֿריִערדיקער גלעזל פֿון דער מאַשין. אַזוי, פֿאַרוואָס זענען עס אַזוי ווייניק און וואָס מיינט דאָס?  איינע פֿון די הויפּט סיבות איז דער באַניץ פֿון פּעסטיצידן און הערביצידן. די קעמיקאלן זענען אומבאַשיידנדיקע קילערס. און זיי ברענגען אויס דעם גאנצן עקאָסיסטעם. אין מײַן גאָרטן האָב איך געזען, ווי אַ ביסל געדולד וועט צוריקשטעלן די וואָג. איך האָב געהאַט אַפידז, אָבער איך האָב באַמערקט, אַז די אַפידז־כּרעמער לייזן דאָס פּראָבלעם. כ׳האָב געהאַט פֿליכן צוליב מײַן הינדל־קאָפּ, אָבער אין אַ פּאָר וואָכן האָב איך געזען, ווי סוואַלאָווס און פֿאָביס האָבן זיך אַרײַנגעצויגן, כּדי צו ניצן דעם פֿאָטער־וואָרס.  די אַנדערע סיבה וואָס מיר זעען ווייניקערע פֿעטעלעך איז עסנוואַרג פֿאַר די קאַטערפּילערס. רוב פֿאַטערלען און מאַלפֿעך (אָדער פֿאַטערלען פֿון דער נאַכט, ווי איך האָב ליב זיי צו רופן) דאַרפֿן אַ באַזונדערע געוויקס צו באַלעבאָסן זייערע קאַטערפּילערס. פֿאַר די מאַנאַרק־פֿעטעלעך איז עס מילקוויד (אַסקלעפּיאַס), וואָס איז אַן אומגליקלעכער נאָמען פֿאַר אַ שיינעם געוויקס. פֿאַר פּיפּעווינע סוואָלאָוועטיילז, עס איז פּיפּעווינע (אַריסטאָלאָקיאַ). אָן די געוויקסן האָבן די קאַטערפּילערז נישט קיין מקור פֿון עסן. און ווען שטעט און שטעטלעך ווערן איבערגעפּלאָצט, איז נישטאָ קיין אָרט וווּ די אַמאָל אַבליאַנטע געוויקסן קענען וואַקסן. ווען מיר קוקן אויף אונדזער אייגענע גאָרטן, געפֿינען מיר אין זיי פּרעכטיקע געוויקסן, וואָס זענען אַרײַנגעפֿירט געוואָרן פֿון אַנדערע ערטער. אָבער פֿאַר אַ פֿאַטערל זעט מען אונדזערע הויף ווי מדברן. אַפֿילו געוויקסן ווי באָטלעברוש, וואָס ציען אַ פּלאַץ פון ינסעקץ פֿאַר נעקטאַר, צושטעלן קיין עסנוואַרג פֿאַר געבוירן יונג ינסעקץ. ס׳איז ווי צו האָבן אַ באַר פֿאַר די דערוואַקסענע צו טרינקען, אָבער נישט קיין עסן צו דערנערן זייערע קינדער, כּדי זיי זאָלן וואַקסן אויך צו ווערן דערוואַקסענע.  אָבער דאָג טאַלאַמי, אַן ענטאָמאָליסט פֿון דער אוניווערסיטעט פֿון דעלאַווער, זאָגט, אַז מיר קענען העלפֿן. דורך שטעלן עטלעכע היימישע געוויקסן אין אונדזערע גאָרטן, קענען מיר צושטעלן די שפּייַז צו צוריקברענגען פֿאַטערלייט.  ווען מיר האָבן זיך צוגעגרייט איבערצופירן אונדזער גאָרטן פֿון אייביק גרינע אָרנאַמענטאַלס, צו אַן ענגלישן קאַטידזש/קאַט בלום גאָרטן, איז עפּעס געשען. מיר האָבן געזען דאַג טאַלאַמי רעדן אויף אַ סי.אַנ.פּ.ס. סיליקאָן וואַלי זום באַגעגעניש. און מיר האָבן איינגעזען אַז מיר מוזן טוישן אונדזער ריכטונג, און אָנהייבן גערטנינג מיט אינדיאַנס.  ווען מיר קוקן אויף אונדזער גאָרטן, איז דער שליסל אַז מיר אָנהייבן נאָר... עס איז אַ גרויסער עקספּערימענט צו זען וואָס אַרבעט וווּ. און שוין רעדט דער גאָרטן צו אונדז. די בלויע אויגן גראז איז אַריבערגעפֿאָרן פֿון דער פּאַסירטער שפּאַציר צו אַן אַנדער טייל פֿונעם גאָרטן! מיר דערוואַרטן מער באַוועגונג און מאַגישקייט אין דער צוקונפֿט. דאָ זענען עטלעכע געדאנקען וועגן אונדזער גאָרטן.  ברכות... אַז מיר האָבן אַ ריזיקן אָוק אין אונדזער גאָרטן און אַ טײַך הינטער אונדז, האָט אונדז זיכער געגעבן אַ פֿיס אויבן, אין טערמינען פֿון עסן און אַקסעס פֿון די ווילדע חיות צו אונדזער גאָרטן.  די נעגאַטיוו זייַט... אַ פּלאַץ פון שאָטן. נאָר צוויי, אפֿשר דרײַ ערטער אין אונדזער גאָרטן באַקומען גוט זון. אַזוי, מיר טראָלל דורך קאַלסקיפּע קוקן פֿאַר געוויקסן וואָס וועט טאָלעראַט שאָטן. (אויב איר האָט ניט באגעגנט קאַלסקייפּ איר זענט אין פֿאַר אַ מייַכל. איך האָפֿן איר וווינט אין קאַליפאָרניאַ כאָטש...).  ציל... ווי טאַלאַמיטעס, מיר גלויבן אין פֿאָדערן די עקאָסיסטעם, וואָס הייבט זיך אָן מיט קאַטערפּילער פאַרמינג. ווי אַזוי האָט דאָס געארבעט? נו, מיר האָבן געזען בלויז איין אָדער צוויי קאַטערפּילערז אַזוי ווייַט. אָטשט. דאָס איז אַלץ אַן עקספּערימענט...  די גרעסטע ווירקונג... מיר קענען שוין זען ווי דער באָדן פֿאַרבעסערט זיך, און יעדעס מאָל ווען מיר וואַסערן זען מיר אַ סך ינסעקטן וואָס שטייען אַרויס פֿון דעם ליטער. אַזוי עס איז געשעעניש. פּאַמעלעך...  אַזוי מיר פאָרזעצן צו פאַרבייַטן ניט-נאַטירלעך מיט נאַטירלעך. פֿאַרגאַנגענעם סוף־וואָך האָבן מיר אויסגעריסן סאַרקאָקאָקאַ און פּיערריס יאַפּאַניקאַס און זיי פֿאַרבײַגעשטעלט מיט קאַוועבעררי (פֿראַנגולאַ קאַליפֿאָרניקאַ). דעם סוף־וואָך האָבן מיר אַוועקגענומען צוויי מאַפּל־ביימער און זיי פֿאַרבײַגעשטעלט מיט בוש־אַנעמאָנע (קאַרפּענטעריאַ קאַליפֿאָרניקאַ). און דעם קומענדיגן סוף־וואָך וועלן מיר פֿאַרבײַטן אונדזער קעסטל־האַש מיט קאָיאָטע־ברוש (באַקשאַריס פּילולאַריס).  אַחוץ די באַגס, האָבן מיר געזען אַ סך אַנדערע גרויסע ווילדע חיות אין אונדזער גאָרטן. יעדעס יאָר ווערט אין דעם בוים געבוירן אַ נײַע נעסט פֿון יונגע סקווירלען. און דעם יאָר זענען מיר געווען איבערראַשן דורך 3 יונגעלעך־ראַקונז וואָס האָבן זיך אַרײַנגעלאָזט אין דעם בוים (ס׳איז ברייטערהייט האַלב).  זיי זענען זיס שעמעוודיק און אַדראַבאַל. מיר האָבן הנאה געהאַט צו זען ווי זיי קומען אַרויס און זוכן יעדע נאַכט דעם בוים פֿאַר עסן.