පහත දැක්වෙන ඡේදය මත පදනම්ව පළමු ඝන සංයුතිය සහ එහි භාවිතය විස්තර කරන්න.
Context:විදුලිය ගැන කිසිම දැනුමක් නැති කාලෙක, මිනිස්සු දැනගෙන හිටියා විදුලි මාළු වලින් එන කම්පන ගැන. ක් රිස්තු පූර්ව 2750 සිට පැවත එන පුරාණ ඊජිප්තු ග් රන්ථවල මෙම මසුන් "නයිල් ගඟේ ගිගුරුම් සහිතයා" ලෙස හැඳින්වූ අතර අනෙක් සියලුම මසුන්ගේ "ආරක්ෂකයන්" ලෙස විස්තර කර ඇත. විද් යුත් මාළු ගැන නැවතත් වාර්තා වූයේ වසර දහස් ගණනකට පසුව පුරාණ ග් රීක, රෝම සහ අරාබි ස්වභාව විද් යාඥයින් සහ වෛද් යවරුන් විසිනි. [25වන පිටුවේ පින්තූරය] [25වන පිටුවේ පින්තූරය] විදුලි මාළු ස්පර්ශ කිරීමෙන් සුවයක් මධ් යධරණී මුහුද වටා පැරණි සංස්කෘතීන් දැන සිටියේ සමහර වස්තූන්, ඇම්බර් කූරු වැනි, පිහාටු වැනි සැහැල්ලු වස්තූන් ආකර්ෂණය කර ගැනීම සඳහා බළලුන්ගේ ලොම් සමඟ සම්බාහනය කළ හැකි බවයි. ක් රිස්තු පූර්ව 600 දී පමණ මිලේටස් හි තාලෙස් විසින් ස්ථිතික විදුලිය පිළිබඳ නිරීක්ෂණ මාලාවක් සිදු කළ අතර, එමඟින් කිසිදු ඇලවීමක් අවශ් ය නොවන මැග්නයිටයිට් වැනි ඛනිජ වලට වෙනස්ව, එම්බර් චුම්බක බවට පත් කළ බව ඔහු විශ්වාස කළේය. තාලෙස් සිතුවේ මේ ආකර්ෂණය චුම්භක බලපෑමක් නිසා ඇති බවයි නමුත් පසුව විද් යාව මගින් චුම්භකත්වය හා විදුලිය අතර සම්බන්ධයක් ඇති බව ඔප්පු කරන ලදී. මතභේදාත්මක න් යායකට අනුව, 1936 දී සොයාගත් බැග්ඩෑඩ් බැටරියේ විද් යුත් ආලේපනය පිළිබඳ දැනුමක් පාර්තිවරුන් සතුව තිබිය හැකිය. එය ගැල්වනික් සෛලයක් හා සමාන වුවද, එම ශිල්පීය භාණ්ඩය විදුලි ස්වභාවයෙන් යුක්තද යන්න අවිනිශ්චිතය. 1600 වන තෙක් ඉංග් රීසි විද් යාඥ විලියම් ගිල්බට් විසින් ලියන ලද ඩී මැග්නෙට් දක්වා විදුලිය බුද්ධිමය කුතුහලයකට වඩා වැඩි දෙයක් නොවීය. එහිදී ඔහු විදුලිය හා චුම්භකත්වය පිළිබඳව ප් රවේශමෙන් අධ් යයනය කළ අතර, ඇම්බර් ඇඹරීමෙන් නිපදවන ස්ථිතික විදුලියෙන් ලෝඩ්ස්ටෝන් බලපෑම වෙන් කළේය. ඔහු නව ලතින් වචනය නිර්මාණය කළේය ඉලෙක්ට් රික්ස් ("ඇම්බර්" හෝ "ඇම්බර් වැනි", ඉලෙක්ට් රෝන්, "ඇම්බර්" සඳහා ග් රීක වචනය) එල්ලීමෙන් පසු කුඩා වස්තූන් ආකර්ෂණය කර ගැනීමේ දේපල ගැන සඳහන් කිරීම සඳහා. 1646 දී තෝමස් බ් රවුන්ගේ Pseudodoxia Epidemica හි මුද් රණය කළ "විදුලිය" සහ "විදුලිය" යන ඉංග් රීසි වචන මෙම සංගමය මගින් බිහි විය. 17 වන සියවසේ සහ 18 වන සියවසේ මුල් භාගයේදී ඔටෝ වොන් ගුරික්, රොබට් බොයිල්, ස්ටෙෆන් ග් රේ සහ සී.එෆ්. ඩු ෆේ විසින් වැඩිදුර වැඩ කටයුතු සිදු කරන ලදී. විදුලිය නිපදවීම 1752 ජුනි මාසයේදී ඔහු ලෝහ යතුරක් තෙතමනය සහිත කොයිට් නූලක පතුලට සවි කර කුණාටු තර්ජනයට ලක් වූ අහස හරහා කොයිට් පියාසර කළ බව පැවසේ. යතුරේ සිට ඔහුගේ අත පිටුපසට පැනෙන ගිනිදැල් වලින් පෙනී ගියේ අකුණු ඇත්තෙන්ම විදුලි ස්වභාවයෙන් යුක්ත බවයි. ඔහු ලයිඩන් භාජනයේ පෙනෙන පරිදි පරස්පර විරෝධී හැසිරීම පැහැදිලි කළේ ධනාත්මක හා <unk>ණාත්මක ආරෝපණ වලින් සමන්විත විදුලිය අනුව විශාල විදුලි ආරෝපණයක් ගබඩා කිරීමේ උපකරණයක් ලෙස ය 1775 දී හියු විලියම්සන් විසින් රාජකීය සංගමයට වාර්තා කරන ලද විද් යුත් කූඹියා විසින් ලබා දෙන කම්පන පිළිබඳ අත්හදා බැලීම් මාලාවක්; එම වසරේම ශල් ය වෛද් ය සහ ව් යුහ විද් යාඥ ජෝන් හන්ටර් විසින් මාළු වල විද් යුත් අවයවවල ව් යුහය විස්තර කරන ලදී. 1791 දී ලුයිජි ගැල්වානි ඔහුගේ ජෛව විද් යුත් චුම්භක විද් යාව සොයා ගැනීම ප් රකාශයට පත් කරමින් පෙන්නුම් කළේ ස්නායු මගින් මාංශ පේශි වෙත සංඥා සම්ප් රේෂණය කරන මාධ් යය විදුලිය බවයි. 1800 දී ඇලෙසැන්ඩ් රෝ වෝල්ටා විසින් නිපදවන ලද සින්ක් හා තඹ ස්ථර වලින් සාදන ලද බැටරිය විද් යාඥයින්ට මීට පෙර භාවිතා කළ විද් යුත් ස්ථිතික යන්ත් රවලට වඩා විශ්වාසදායක විදුලි බල ප් රභවයක් ලබා දුන්නේය. විද් යුත් චුම්භකත්වය හඳුනා ගැනීම, විද් යුත් හා චුම්භක සංසිද්ධිවල එකමුතුව, 1819-1820 දී හැන්ස් ක් රිස්ටියන් ඕර්ස්ටෙඩ් සහ ඇන්ඩ් රේ-මාරි ඇම්පියර් විසින් සිදු කරන ලදී. මයිකල් ෆැරඩේ 1821 දී විදුලි මෝටරය සොයාගත් අතර ජෝර්ජ් ඕම් 1827 දී විදුලි පරිපථය ගණිතමය වශයෙන් විශ්ලේෂණය කළේය. විදුලිය හා චුම්භකත්වය (සහ ආලෝකය) ජේම්ස් ක්ලර්ක් මැක්ස්වෙල් විසින් නිශ්චිතවම සම්බන්ධ කරන ලදී, විශේෂයෙන් ඔහුගේ "භෞතික බල රේඛා පිළිබඳ" 1861 සහ 1862 දී. 19 වන සියවසේ මුල් භාගයේ විදුලි විද් යාවේ ශීඝ් ර දියුණුවක් දක්නට ලැබුණද, 19 වන සියවසේ අග භාගයේ විදුලි ඉංජිනේරු විද් යාවේ විශාලතම දියුණුව දක්නට ලැබුණි. ඇලෙක්සැන්ඩර් ග් රැහැම් බෙල්, ඔටෝ බ්ලාති, තෝමස් එඩිසන්, ගැලීලියෝ ෆෙරාරිස්, ඔලිවර් හෙවිසයිඩ්, ඇනියෝස් ජෙඩ්ලික්, විලියම් තොම්සන්, 1 වන බැරන් කෙල්වින්, චාල්ස් ඇල්ජර්නන් පාර්සන්ස්, වර්නර් වොන් සීමන්ස්, ජෝශප් ස්වොන්, රෙජිනෝල්ඩ් ෆෙස්ඩන්, නිකොලා ටෙස්ලා සහ ජෝර්ජ් වෙස්ටින්හවුස් වැනි පුද්ගලයින් හරහා විද් යාත්මක කුතුහලය නූතන ජීවිතයට අත් යවශ් ය මෙවලමක් බවට පත් විය. 1887 දී හයින්රිච් හර්ට්ස් සොයා ගත්තා පාරජම්බුල ආලෝකයෙන් ආලෝකමත් කරන ලද ඉලෙක්ට් රෝඩ මගින් විදුලි ගිනිදැල් පහසුවෙන් ඇති කරන බව. 1905 දී ඇල්බට් අයින්ස්ටයින් විසින් පර්යේෂණාත්මක දත්ත ප් රකාශයට පත් කරන ලද ලිපියක් ප් රකාශයට පත් කරන ලදී ප් රකාශ විද් යුත් බලපෑමේ ප් රති result ලය ලෙස ආලෝක ශක්තිය වෙනම ක්වොන්ටිස් කරන ලද පැකේජවල රැගෙන යන අතර ඉලෙක්ට් රෝන ශක්තිමත් කරයි. මේ සොයාගැනීම නිසා ක්වොන්ටම් විප්ලවය ඇති වුණා. අයින්ස්ටයින්ට 1921 දී භෞතික විද් යාව සඳහා නොබෙල් ත් යාගය හිමි විය. සූර්ය පැනලවල ඇති ඡායාරූප සෛලවල ද ඡායාරූප විද් යුත් බලපෑම භාවිතා වේ. පළමු ඝන තත්ව උපාංගය වූයේ 1900 ගණන්වල ගුවන් විදුලි ග් රාහක වලදී ප් රථම වරට භාවිතා කරන ලද "කැට්ස් විස්කර් අනාවරකය" ය. ජර්මනියම් ස්ඵටිකයක් වැනි ඝන ස්ඵටිකයක් සමග මුවහත් වැනි වයරයක් සැහැල්ලුවෙන් ස්පර්ශ කර ස්පර්ශ සන්ධි බලපෑම මගින් ගුවන් විදුලි සංඥාවක් හඳුනා ගැනීමට යොදනු ලැබේ. ඝන තත්වයේ සංරචකයක, ධාරාව සීමා වී ඇත්තේ ඝන මූලද් රව් ය හා සංයෝග විශේෂයෙන් එය මාරු කිරීමට සහ ශක්තිමත් කිරීමට නිර්මාණය කර ඇත. ධාරා ප් රවාහය ආකාර දෙකකින් තේරුම් ගත හැකිය: <unk>ණාත්මකව ආරෝපණය කරන ලද ඉලෙක්ට් රෝන ලෙස සහ ධනාත්මකව ආරෝපණය කරන ලද ඉලෙක්ට් රෝන අඩුපාඩු ලෙස සිදුරු ලෙස හැඳින්වේ. මේ ආරෝපණ සහ සිදුරු ක්වොන්ටම් භෞතික විද් යාව අනුව තේරුම් ගන්න පුළුවන්. ගොඩනැගිලි ද් රව් ය බොහෝ විට ස් st ටික අර්ධ සන්නායක වේ. ඝන තත්ව ඉලෙක්ට් රොනික උපකරණ ක් රියාත්මක වූයේ ට් රාන්සිස්ටර තාක්ෂණය බිහිවීමත් සමගයි. ජර්මනියම් පදනම් කරගත් ස්ථාන ස්පර්ශ ට් රාන්සිස්ටරයක් වන පළමු වැඩ ට් රාන්සිස්ටරය 1947 දී බෙල් ලැබ්ස් හි ජෝන් බාර්ඩීන් සහ වෝල්ටර් හවුසර් බ් රැටයින් විසින් නිර්මාණය කරන ලද අතර 1948 දී ද්වි ධ් රැවීය සන්ධි ට් රාන්සිස්ටරය අනුගමනය කරන ලදී.
පළමු ඝන තත්ව උපාංගය වූයේ 1900 ගණන්වල ගුවන් විදුලි ග් රාහක වලදී ප් රථම වරට භාවිතා කරන ලද "කැට්ස් විස්කර් අනාවරකය" ය. ජර්මනියම් ස්ඵටිකයක් වැනි ඝන ස්ඵටිකයක් සමග මුවහත් වැනි වයරයක් සැහැල්ලුවෙන් ස්පර්ශ කර ස්පර්ශ සන්ධි බලපෑම මගින් ගුවන් විදුලි සංඥාවක් හඳුනා ගැනීමට යොදනු ලැබේ.