Неге адамдар газон мен сәндік бақтарды жергілікті өсімдіктерге айналдыру керек?
Кімде-кім көбелектерді ұнатпайды? Олар - кінәсіздіктің керемет символы. Бірақ жыл өткен сайын олардың саны азайып бара жатқанын байқадың ба? Мен бала кезімде көлік әйнегіне көбелектер шағылмай жолға шықпайтын. Онда неге олар аз және бұл нені білдіреді?  Негізгі себептердің бірі - пестицидтер мен гербицидтерді қолдану. Бұл химиялық заттар кемде-кемді өлтіреді. Олар бүкіл экожүйені теңгерімнен шығарады. Мен өз ауласында кішкене шыдамдылық жағдайды қалай теңгерімге келтіретінін көрдім. Менде құрттар бар еді, бірақ біртіндеп құрт жыртқыштары мәселені шеше бастады. Менде тауық қорасына ұшқан құстар болды, бірақ бірнеше аптадан кейін азық-түлік көзін пайдаланып, құзғындар мен фейбтердің көшуін көрдім.  Бізде бауыршақтар санының азаюының тағы бір себебі - бұл қызылшалар үшін азық. Көптеген көбелектер мен көбелектерге (немесе мен оларды түнгі көбелектер деп атаймын) олардың шөпшектерін орналастыру үшін белгілі бір өсімдік қажет. Монарх көбелектері үшін бұл сүтқұрт (Асклепия), бұл әдемі өсімдіктің өкінішті аты. Pipevine Swallowtails үшін бұл Pipevine (Aristolochia). Бұл өсімдіктер болмаса, қызылшалардың азық-түлік көзі болмайды. Қалалар мен қала маңындағы елді мекендер таспен қапталғандықтан, бір кездері мол өсетін өсімдіктерге орын жоқ. Біз өз аулаларымызға қарасақ, оларда басқа жерлерден әкелінген әдемі өсімдіктер бар. Бірақ көбелек үшін біздің ауламыз шөлдей көрінеді. Тіпті нектар үшін көптеген жәндіктерді тартатын бөтелке тәрізді өсімдіктер жергілікті нәресте жәндіктерге азық бермейді. Бұл ересектер ішіп-жейтін барға ұқсайды, бірақ балаларына тамақ бермейді, сонда олар да ересектер бола алады.  Делавэр университетінің энтомологы Даг Таллами бізге көмектесе аламыз дейді. Аулаларымызға жергілікті өсімдіктерді отырғызу арқылы біз көбелектерді қайта әкелетін азықпен қамтамасыз ете аламыз.  Біз бақшамызды әрдайым жасыл жапырақтан ағылшынша коттедж / кескіш гүл бақшасына ауыстыруға дайындалғанда, бір нәрсе болды. Біз Даг Таламидің Силикон аңғарының Zoom кездесуінде сөйлегенін көрдік. Біз бағытымызды өзгертіп, жергілікті тұрғындармен бау-бақшада жұмыс істей бастауымыз керектігін түсіндік.  Бақшамызға қарап отырсақ, бастысы, біз енді ғана бастадық... Қай жерде не жұмыс істейтінін білу - үлкен тәжірибе. Бақ қазірдің өзінде бізге сөйлеп тұр. Көгілдір көзді шөп бақтың басқа бөлігіне ағаштан жасалған жолдан өтіп кетті! Болашақта бұдан да көп қимыл-қозғалыс пен сиқырды күтеміз. Міне, біздің бақшаға қатысты кейбір ойларымыз.  Біздің ауламыздағы алып емен ағашы мен арғы жағымыздағы арық бізге азық-түлік пен жануарлар дүниесін табуға мүмкіндік берді.  Жағымсыз жағы - көлеңке көп. Біздің бақшамызда күн сәулесі жақсы түсетін екі-үш жер ғана бар. Сондықтан біз Calscape арқылы көлеңкеге төзімді өсімдіктерді іздедік. (Егер сіз Calscape-пен кездеспеген болсаңыз, онда сіз қызыққа ие боласыз. Бірақ сіз Калифорнияда тұрасыз деп үміттенемін...).  Таламиттер ретінде біз экожүйені тамақтандыруға сенеміз. Бұл қалай жүзеге асты? Қазірге дейін бір-екі ғана қыранды көрдік. Өкпе. Барлығы эксперимент...  Ең үлкен әсері... өткен жылдың жапырақтарының қалдырылуы. Қазірдің өзінде топырақтың жақсарғанын көріп отырмыз. Суарған сайын көптеген жәндіктер көтеріліп шығады. Сондықтан ол болып жатыр. Әртүрлі...  Сондықтан біз жерлестерді жерлестермен алмастыруды жалғастырамыз. Өткен демалыс күндері біз Саркококка мен Пьеррис Япониканы алып тастап, оларды Кофеберримен (Frangula Californica) ауыстырдық. Осы демалыс күндері біз екі кеспеағашты алып тастап, орнына бұта анемонын (Carpenteria Californica) отырғыздық. Келесі аптаның соңында біз қоршауды Coyote Brush (Baccharis pilularis) өсімдігімен алмастырамыз.  Құрттардан басқа, біздің ауламызда тағы да басқа керемет жабайы жануарларды көрдік. Ағашта жыл сайын жаңа бөрікшіндер ұясы пайда болады. Ал биыл бізді ағашқа көшкен 3 нәресте ендік таңғалдырды (оның көбісі қуыс).  Олар ұялшақ, сүйкімді. Біз олардың әр түн сайын ағаштан тамақ іздеп шығып, оны аралап жүргенін көруден ләззат алдық.