کاهش کمی را در سه نقطه یا کمتر توصیف کنید.
Context:تسهیل کمی (QE) یک اقدام سیاست پولی است که در آن یک بانک مرکزی مقادیر از پیش تعیین شده ای از اوراق قرضه دولتی یا سایر دارایی های مالی را برای تحریک فعالیت های اقتصادی خریداری می کند. تسهیل کمی یک شکل جدید از سیاست پولی است که پس از بحران مالی 2007-2008 به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفت. هدف آن کاهش رکود اقتصادی است که تورم بسیار پایین یا منفی است و سیاست پولی استاندارد را بی اثر می کند. محدودیت های کمی (QT) برعکس عمل می کند، جایی که برای دلایل سیاست پولی، یک بانک مرکزی بخشی از دارایی های خود از اوراق قرضه دولتی یا سایر دارایی های مالی را می فروشد.  مشابه عملیات بازار آزاد معمولی که برای اجرای سیاست پولی استفاده می شود، یک بانک مرکزی نرم افزار کمی را با خرید دارایی های مالی از بانک های تجاری و سایر موسسات مالی اجرا می کند، بنابراین قیمت آن دارایی های مالی را افزایش می دهد و بازده آنها را کاهش می دهد، در حالی که همزمان عرضه پول را افزایش می دهد. با این حال، برخلاف سیاست عادی، کاهش کمی معمولا شامل خرید دارایی های پر ریسک یا بلند مدت (به جای اوراق قرضه کوتاه مدت دولت) از مقادیر از پیش تعیین شده در مقیاس بزرگ، در یک دوره زمانی از قبل متعهد شده است.  بانک های مرکزی معمولاً وقتی نرخ بهره نامینی مورد هدف خود به صفر نزدیک می شود یا به صفر می رسد، به تسهیل کمی متوسل می شوند. نرخ بهره بسیار پایین باعث ایجاد یک تله نقدینگی می شود، موقعیتی که مردم ترجیح می دهند پول نقد یا دارایی های بسیار نقدینگی داشته باشند، با توجه به بازده پایین سایر دارایی های مالی. این امر باعث می شود نرخ بهره به پایین تر از صفر برسد؛ در این صورت مقامات پولی ممکن است از تسهیلات کمی برای تحریک بیشتر اقتصاد استفاده کنند تا تلاش کنند نرخ بهره را بیشتر کاهش دهند.  تسهیلات کمی می تواند به خارج کردن اقتصاد از رکود و کمک به اطمینان از اینکه تورم کمتر از هدف تورم بانک مرکزی نیست کمک کند. با این حال، برنامه های QE نیز به خاطر عوارض جانبی و خطرات آنها مورد انتقاد قرار می گیرند، که شامل سیاست موثرتر از آن است که در مقابله با تورم (که منجر به تورم بالاتر در بلند مدت می شود) عمل می کند، یا به اندازه کافی موثر نیست اگر بانک ها از وام دادن خودداری کنند و وام گیرندگان بالقوه مایل به قرض گرفتن نیستند. کاهش کمی همچنین به خاطر افزایش قیمت دارایی های مالی که به نابرابری کمک می کند، مورد انتقاد قرار گرفته است. تخفیف کمی توسط برخی از بانک های مرکزی بزرگ در سراسر جهان پس از بحران مالی جهانی سال ۲۰۰۷-۰۸ و دوباره در پاسخ به بیماری همه گیر کووید-۱۹ انجام شد.
1- تسهیل کمی (QE) یک اقدام سیاست پولی است که در آن دولت اوراق قرضه و سایر دارایی ها را برای پایین نگه داشتن نرخ بهره بلند مدت برای تحریک اقتصاد خریداری می کند.  2- این پس از بحران مالی بزرگ (GFC) در سال 2008 معرفی شد.  3- با افزایش دارایی های مالی به نابرابری کمک می کند.