مقاله ای در مورد اینکه آیا اقدامات سیاست کرونا به نفع جامعه است یا نه بنویسید.
پس از نزدیک به دو سال همه گیری کووید-19 و یک قرنطینه دیگر، بسیاری از مردم در سراسر هلند از محدودیت ها خسته و بی قرار شده اند. با توجه به Rijksoverheid، در تاریخ 28 ژانویه، یک رکورد 74000 مورد در هلند تأیید شد، که تنها ده مورد از بستری شدن یا مرگ مربوط به ICU مربوط به کروناویروس بود (Infections- Confirmed Cases، 2022). این موضوع بحثی را مطرح می کند: آیا دولت باید به اجرای این اقدامات ادامه دهد یا نه؟ برای اینکه بتوان پاسخ را ارائه کرد، ابتدا باید ویروس و نحوه انتشار آن را درک کرد، و سپس بحث را از دیدگاه های سیاسی، اخلاقی، اجتماعی و اقتصادی در نظر گرفت. اولین مورد گزارش شده از SARS-CoV-2 که باعث بیماری COVID-19 می شود، در 31 دسامبر 2019 ("بیماری کروناویروس"، 2022) بود و واکنش زنجیره ای بی ثباتی سیاسی را در سراسر جهان آغاز کرد. چیزی که در ابتدا به عنوان یک اپیدمی در داخل چین آغاز شد، در عرض چند ماه به تقریباً هر کشور در جهان رسیده بود. در ۲۰ سال گذشته، بسیاری از کشورها تحت تأثیر ویروس های مرتبط با کووید-۱۹ مانند سارس قرار گرفته اند. با توجه به تجربه قبلی، آنها فوراً اقدامات مناسب را انجام دادند. به عنوان مثال، چین از زمان شروع همه گیری بیش از 110،000 مورد ابتلا نداشته است، حتی اگر تقریباً 1.5 میلیارد نفر جمعیت داشته باشد (ورلدومتر، 2022). با این حال، یک کشور کمتر از نظر سیاسی پایدار، مانند ترکیه، کمتر آماده بود و از 12 میلیون مورد رنج می برد، حتی اگر جمعیت آن 85 میلیون نفر باشد. این ویروس به دلیل مکانیسم انتقال هوا به سرعت گسترش می یابد. اگر کسی در نزدیکی یک فرد آلوده باشد، تنفس حامل ممکن است ویروس را حمل کند و افراد سالم می توانند آن را تنفس کنند. پوشیدن ماسک و فاصله گذاری از افراد آلوده، از انتشار ذرات ویروس به اطراف افراد سالم جلوگیری می کند. با این حال، در کشورهایی که اقدامات اجرا نشده بود، افزایش زیادی در مرگ و میر بیش از حد وجود داشت. ثابت شده است که نوع جدید اومیکرون به دلیل 30 جهش، حداقل 20 برابر سریعتر از سویه اصلی گسترش می یابد (گروسمن و استال، 2022). خوشبختانه، این بیماری بسیار کمتر کشنده است زیرا در مراحل اولیه آن به بافت ریه حمله نمی کند (Zimmer and Ghorayshi، 2021). همچنین می توان محدودیت های کروناویروس را از دیدگاه اخلاقی تجزیه و تحلیل کرد: آیا باید اقدامات کروناویروس را کاهش دهیم حتی اگر این کار ممکن است زندگی بیشتری را در معرض خطر قرار دهد؟ از تاریخ ۲۸ ژانویه ۲۰۲۱، نرخ مرگ و میر ناشی از کروناویروس ۰٫۵۱٪ است. این نسبت به سایر ویروس های تنفسی مانند آنفولانزا که نرخ مرگ و میر آن 0.01% است، نسبتاً زیاد است. کووید-۱۹ به طور نامتناسبی بر گروه های آسیب پذیر مانند کسانی که دارای بیماری های زمینه ای مانند دیابت، چاقی یا بیماری های خود ایمنی هستند، تأثیر می گذارد. این به ویژه در افراد مسن صادق است، به دلیل افزایش تعداد بیماری ها و همچنین سیستم ایمنی بدن که با افزایش سن ضعیف می شود. کروناویروس دستگاه تنفسی بالایی، از جمله ریه ها را آلوده می کند. به سلول ها نفوذ می کند و به آنها دستور می دهد که کپی های ویروس را بسازند. سپس سلول باز می شود و نسخه های جدیدی از ویروس را به سمت سلول های دیگر می فرستد. در نهایت، اگر یک پاسخ ایمنی موثر وجود نداشته باشد، بیمار به دلیل آسیب ریه، به ویژه با سویه های کووید-19 قبل از نوع Omicron، جان خود را از دست خواهد داد. در طول قرنطینه، حداقل تماس انسانی وجود دارد، که گسترش ویروس را کند می کند. با این حال، جلوگیری از تماس اجتماعی اثرات مخرب خود را دارد. به عنوان مثال، در طول زمان تعطیلی بیش از 2.5 میلیون کودک در معرض خطر عقب افتادن در یادگیری بودند (<unk>Jongeren<unk> 2021') ("تعلیم و کووید-19"، 2022). علاوه بر این، بر اساس OSF Healthcare، <unk> میانگین بازدیدهای هفتگی به بخش اورژانس برای تلاش های خودکشی مشکوک در میان دختران جوان بیش از 50٪ نسبت به مدت مشابه یک سال پیش افزایش یافته است<unk> (OSF Health Care، 2021). بنابراین، حتی اگر زندگی های بیشتری در معرض خطر قرار گیرد، با اتخاذ اقدامات اضافی برای کسانی که در گروه خطر قرار دارند، می توان جامعه را با خیال راحت باز کرد و از خودکشی و اختلالات یادگیری در جوانان جلوگیری کرد. علاوه بر این، واکسن ها می توانند از وقوع آسیب های عمده به بافت ها در وهله اول جلوگیری کنند. از دیدگاه اجتماعی، کروناویروس ثابت کرده است که یک "مسئلۀ تفرقه آمیز" است، که برخی از مردم را به انکار واکسیناسیون سوق می دهد. بسیاری از شهروندان بدون درک واقعی عواقب، از واکسیناسیون خودداری می کنند. دو نوع واکسن وجود دارد: mRNA و ناقل ویروسی. واکسن mRNA COVID-19 اولین واکسن mRNA بود که در عموم مردم مورد استفاده قرار گرفت. واکسن های mRNA دارای RNA در داخل لیپیدها هستند که به RNA کمک می کند وارد سلول شود. ریبوزوم ها RNA را می خوانند و به سلول ها دستور می دهند که همان پروتئین های نوک مانند SARS-CoV-2 را تولید کنند. سپس بدن تشخیص می دهد که پروتئین های کورونا مهاجم هستند و آنتی بادی هایی برای از بین بردن آنها ایجاد می کند. در مقایسه، واکسن های ناقل ویروسی یک کپی بی ضرر از ویروس را با همان DNA پروتئین نوک وارد می کنند، و باعث می شود سیستم ایمنی به آن حمله کند و آن را به یاد داشته باشد. برای هر دو نوع واکسن، سلول های B حافظه به تولید آنتی بادی ها در صورتی که فرد در آینده در معرض ویروس واقعی قرار گیرد، ادامه می دهند. به گفته دکتر استاخل، <unk>Omicron آنقدر جهش یافته است که نسبت کمتری به آنتی بادی های واکسن دارد که آن را تشخیص می دهد، بنابراین، پاسخ تزریق تقویت کننده است، زیرا شما ویروس را با مقدار پاسخ ایمنی مغلوب خواهید کرد حتی اگر تطبیق کامل وجود نداشته باشد<unk> (گروسمن و استاخل، 2022). بنابراین، دوز اولیه واکسن و اخیراً، تزریق تقویت کننده، نقش مهمی در پیشگیری از عفونت ها، اما مهمتر از همه در کاهش احتمال بیماری شدید و مرگ دارند. با این حال، مطالعات جدید نشان داده است که ایمنی موثر می تواند در عرض شش ماه از بین برود، و لازم است که دوز سالانه، شبیه به آنفلوانزا (Doucleff) دریافت شود. 13.6٪ از جمعیت بالای 18 سال، عمدتا به دلیل عدم اعتماد به دولت، از واکسیناسیون خودداری می کنند (<unk>Vaccinations COVID-19 vaccinations<unk>، 2022). این اثرات مصونیت گله را محدود می کند، مفهومی که در آن اگر تعداد کافی از افراد واکسینه شوند، ویروس دیگر قادر به گسترش نخواهد بود زیرا همه اهداف مصون هستند. در آخر، باید به پیامدهای اقتصادی یک قرنطینه فکر کرد. این مستند باعث بیکاری عظیمی شد، به ویژه برای کسانی که در صنعت سفر کار می کردند. به عنوان مثال، طبق گزارش مجمع جهانی اقتصاد، 114 میلیون نفر در سال 2020 شغل خود را از دست دادند (ریچتر، 2021). علاوه بر این، تعطیلی ها در سراسر جهان همچنین باعث از دست دادن حدود ۳.۲ تریلیون یورو در درآمد نیروی کار شده است. حتی با تأثیرات ویرانگر اقتصادی، باید این واقعیت را در نظر گرفت که زندگی ها در معرض خطر قرار می گیرند زمانی که اقدامات مناسب کرونا انجام نمی شود. طبق گزارش NPR، اگر اقدامات کافی انجام نمی شد، تقریباً 488 برابر تعداد موارد در چین وجود داشت، بنابراین میلیون ها نفر جان خود را نجات می دادند (Beaubien، 2020). در پایان، با در نظر گرفتن کووید-19 از منظر سیاسی، اخلاقی، اجتماعی و اقتصادی، من نتیجه می گیرم که حتی اگر ویروس به شدت مسری و کشنده نسبت به گروه های خاص باشد، تعطیلی ها تنها راه حل های موقت هستند. قرنطینه تنها زمانی برای جامعه ما سودمند است که میزان مرگ و میر بیش از حد شروع به افزایش کند. بنابراین، با اقدامات زودهنگام، کشورها می توانند گسترش ویروس را محدود کنند. به عنوان مثال، شش ماه طول کشید تا پوشیدن ماسک به عنوان یک اقدام عملی در نظر گرفته شود. همانطور که در اولین مستند مشاهده شد، ده ها هزار نفر شغل خود را از دست دادند و بیش از 2.5 میلیون کودک مجبور به آموزش از راه دور در هلند شدند ("Jongeren"، 2021). بنابراین، با اقدام به موقع و آمادگی، نیازی به قرنطینه نیست. با این حال، اگر مرگ و میر شروع به بیش از حد شود، ارزش اجرای مقدار متناسب اقدامات کرونا را دارد.