Neden insanlar çimleri ve süs bahçelerini yerli bitkilere dönüştürmeli?
Kelebekleri kim sevmez ki? Masumiyetin güzel bir sembolüdür. Ama her yıl gittikçe azaldığını fark ettiniz mi? Ben çocukken, arabanın ön camında kelebekler olmadan bir yolculuk yapamazdın. Peki neden bu kadar az ve bu ne anlama geliyor?  Bunun başlıca nedenlerinden biri de böcek ve ot öldürücü ilaçların kullanılmasıdır. Bu kimyasallar seçmez katillerdir. Ve bütün ekosistemin dengesini bozuyorlar. Bahçemde, biraz sabırın işleri nasıl dengelediğini gördüm. Yaban bitleri vardı ama yavaş yavaş yırtıcı yaban bitlerinin sorunu çözdüğünü fark ettim. Tavuğumdan dolayı sinekler vardı ama birkaç hafta içinde yiyecek kaynağından yararlanmak için Swallows ve Phoebes'in geldiğini gördüm.  Daha az kelebek görmemizin diğer nedeni de tırtıllar için yiyecek olması. Çoğu kelebek ve güvecin (benim dediğim gibi gecenin kelebekleri) tırtıllarına ev sahipliği yapmak için belirli bir bitkiye ihtiyaçları vardır. Monarch kelebekleri için ise güzel bir bitki için talihsiz bir isim olan Milkweed (Asclepias). Pipevine Swallowtails için, Pipevine (Aristolochia). Bu bitkiler olmadan, tırtılların yiyecek kaynağı yoktur. Şehirler ve banliyöler taşla kaplandıkça, bir zamanlar bol miktarda olan bu bitkilerin büyüyebileceği bir yer kalmadı. Kendi bahçemize baktığımızda, başka yerlerden ithal edilen güzel bitkiler var. Ama bir kelebek için, bahçelerimiz çöl gibi görünüyor. Nektarı için çok sayıda böcek çeken şişe fırçası gibi bitkiler bile, yerli bebek böcekleri için yiyecek sağlamaz. Bu, yetişkinlerin içebileceği bir barın olması gibi bir şey, ama çocuklarını besleyecek yiyecekleri yok ki onlar da yetişkin olabilsinler.  Ama Delaware Üniversitesi'nden bir böcekbilimci olan Doug Tallamy, yardım edebileceğimizi söylüyor. Bahçemize bazı yerli bitkiler koyarak kelebekleri geri getirmek için yiyecek sağlayabiliriz.  Bahçemizi yeşil bitkilerden İngiliz bahçesine dönüştürmeye hazırlanırken bir şey oldu. Doug Tallamy'i CNPS Silikon Vadisi Zoom Toplantısında konuşurken gördük. Ve yönümüzü değiştirmemiz gerektiğini fark ettik ve yerlilerle bahçecilik yapmaya başladık.  Bahçemize baktığımızda, önemli olan şu ki daha yeni başlıyoruz... Nelerin nerede işe yaradığını görmek büyük bir deney. Ve bahçe zaten bizimle konuşuyor. Mavi gözlü ot, kaldırımlı geçitten atlayıp bahçenin başka bir bölümüne geçti! Gelecekte daha fazla hareket ve sihir bekliyoruz. İşte bahçemizle ilgili bazı düşüncelerimiz.  Bahçemizde kocaman bir meşe ağacı ve arkamızda bir dere olması bize yiyecek ve vahşi yaşam açısından avantaj sağladı.  Kötü tarafı, çok gölge. Bahçemizde sadece iki, belki de üç yer güneşleniyor. Bu yüzden gölgeye dayanabilecek bitkiler aramak için Calscape'i gezdik. (Calscape'le tanışmamışsanız, bir ziyafet bekliyor. Umarım Kaliforniya'da yaşıyorsundur.  Hedefimiz, Talamitler olarak, ekosistemin beslenmesine inanıyoruz. Peki bu nasıl sonuçlandı? Şimdiye kadar sadece bir ya da iki tane tırtıl gördük. Nefes al. Hepsi bir deney...  En büyük etkisi geçen yıl yaprakları bırakmak. Toprağın iyileştiğini görüyoruz ve her suladığımızda bir sürü böceğin çöpten yükseldiğini görüyoruz. Yani oluyor. Yavaşça...  Bu yüzden yerli olmayanları yerlilerle değiştirmeye devam ediyoruz. Geçen hafta Sarcococca ve Pierris Japonicas'ı çıkardık ve yerine Coffeeberry (Frangula Californica) koyduk. Bu hafta sonu iki akçaağacını koparıp yerine Bush Anemone (Carpenteria Californica) diktik. Ve gelecek hafta sonu kutu çitimizi Coyote Fırçası (Baccharis pilularis) ile değiştireceğiz.  Böceklerin yanı sıra, bahçemizde başka harika vahşi hayvanlar da gördük. Her yıl ağaçta yeni bir yavru sincap yuvası doğuyor. Ve bu yıl 3 bebek rakunun ağaca girmesi bizi şaşırttı (büyük ölçüde içi boş).  Tatlı, utangaç ve sevimliler. Her gece ağaçtan çıkıp yiyecek aramaya başladıklarını seyretmekten zevk aldık.