Thoir a-mach ainmean luchd-buaidh air bàrdachd Ruben Dario
Context:Bha bàrdachd Frangach na bhuaidh deatamach ann an cruthachadh Darío mar bhàrdachd. Anns a' chiad àite, na romansaich, gu h-àraidh Victor Hugo. Nas fhaide air adhart, agus ann an dòigh deatamach, chaidh buaidh mhòr a thoirt air Darío leis na parnassians: Théophile Gautier, Catulle Mendès, agus José María de Heredia. B'e buaidh chinnteach eile a bha aig an sgrìobhadair pròsa agus bàrdachd agus laoch nàiseanta Cuba, Jose Martí. Is e an eileamaid deireannach a tha a' mìneachadh a' chinneasachd Darianian a' mhisneachd aige a thaobh nan samhlairean, gu h-àraidh Paul Verlaine. A' toirt a-mach a dhreuchd bhàrdachd aige fhèin anns a' bhàrdachd tùsail de Cantos de vida y esperanza (1905) rinn Darío fhèin co-dhùnadh air na prìomh bhuaidhean aige nuair a dhearbh e gu robh e "le làidir le Hugo agus mì-chinnteach le Verlaine" ("con Hugo fuerte y con Verlaine ambiguo".)  Anns an earrann "Palabras Liminares" de Prosas Profanas (1896) bha e mu thràth air paragraf a sgrìobhadh a nochdas cho cudromach's a bha cultar na Frainge ann an leasachadh a shaothair litreachais:  Tha an seann Spàinnteach le bàrd geal a' comharrachadh sreath de dhealbhan ainmeil: "Tha am fear seo - tha e ag ràdh - na Miguel de Cervantes Saavedra mòr, genius aon-làimhe; is e seo Lope de Vega, is e seo Garcilaso, is e seo Quintana. " Tha mi ag iarraidh air airson an duine uasal Gracián, airson Teresa de Ávila, airson Góngora gaisgeil agus an tè as làidire dhiubh uile, Francisco de Quevedo y Villegas. An uair sin tha mi ag ràdh: "Shakespeare! Dante! Tha mi a' coimhead! Hugo...! (agus nam cheann: Verlaine...!) " An uairsin, nuair a bhios tu ag ràdh fàilte: "-Seann duine, tha e cudromach a ràdh: tha mo bhean à mo dhùthaich; tha mo leannan à Paris. "  'S e leabhar dealbhaidh a th' ann an Los raros a thaobh blasan litreachais, a dh'fhoillsich e air an aon bhliadhna ri Prosas profanas, agus a chaidh a choisrigeadh airson beagan de na sgrìobhadairean agus na h-eòlaichean a bha e a' meas gu mòr. Am measg an fheadhainn anns an leabhar tha Edgar Allan Poe, Villiers de l'Isle Adam, Léon Bloy, Paul Verlaine, Lautréamont, Eugénio de Castro agus José Martí (is e an tè mu dheireadh an aon fhear a chaidh ainmeachadh a sgrìobh an obair litreachais aca ann an Spàinntis.) Tha ceannas cultar na Frainge nas motha na follaiseach. Sgrìobh Darío: "Chan eil an Ùr-ghnàthachadh ann ach dàin Spàinnteach agus dàin Fhraingis a chaidh a dhol tro shàil an dàin Fhraingis math agus dàin Fhraingis math". A 'cur às don ìre tòiseachaidh aige, ro Azul..., anns a bheil a bhàrdachd a' toirt mòran dha na h-ainmean mòra de bhàrdachd Spàinnteach san 19mh linn, leithid Núñez de Arce agus Campoamor, bha Darío na neach-leantainn mòr de Bécquer. Tha cuspairean Spàinnteach air an riochdachadh gu math anns an obair aige, mu thràth ann am Prosas profanas agus, gu h-àraidh, às deidh a dh'ath thuras gu Spàinn, ann an 1899. A' mothachadh air crìonadh Spàinnteach co-aimsireil ann am poileataigs agus nan ealain (cuideachadh a cho-roinn e leis an Generation of '98 ris an canar), bha e gu tric air a bhrosnachadh le caractaran agus eileamaidean den àm a dh'fhalbh. A thaobh ùghdaran ann an cànanan eile, is fhiach iomradh a thoirt air gun robh meas mòr aige air trì sgrìobhadairean às na Stàitean Aonaichte: Ralph Waldo Emerson, Edgar Allan Poe agus Walt Whitman. [ luaidh a dhìth ]
Victor Hugo Théophile Gautier Catulle Mendès José María de Heredia Jose Martí Paul Verlaine Edgar Allan Poe Villiers de l'Isle Adam Léon Bloy Lautréamont Eugénio de Castro Ralph Waldo Emerson Walt Whitman