ອະທິບາຍການຜ່ອນຜັນທາງດ້ານປະລິມານໃນ 3 ຈຸດ bullet ຫຼື ຫນ້ອຍ ກວ່າ.
Context:ການຜ່ອນຜັນທາງດ້ານປະລິມານ (QE) ແມ່ນການກະ ທໍາ ດ້ານນະໂຍບາຍເງິນຕາທີ່ທະນາຄານກາງຊື້ພັນທະບັດລັດຖະບານຫຼືຊັບສິນທາງດ້ານການເງິນອື່ນໆທີ່ ກໍາ ນົດໄວ້ລ່ວງ ຫນ້າ ເພື່ອກະຕຸ້ນກິດຈະ ກໍາ ເສດຖະກິດ. ການຜ່ອນຜັນທາງດ້ານປະລິມານແມ່ນຮູບແບບ ໃຫມ່ ຂອງນະໂຍບາຍການເງິນທີ່ໄດ້ ນໍາ ໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງຫຼັງຈາກວິກິດການດ້ານການເງິນຂອງປີ 2007-2008. ມັນມີຈຸດປະສົງເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນການຖອຍຫລັງດ້ານເສດຖະກິດເມື່ອການແພ່ເງິນຕໍ່າຫຼາຍຫຼືລົບ, ເຮັດໃຫ້ນະໂຍບາຍການເງິນມາດຕະຖານບໍ່ມີປະສິດທິຜົນ. ການເຄັ່ງຄັດທາງດ້ານປະລິມານ (QT) ມີຜົນກົງກັນຂ້າມ, ບ່ອນທີ່ຍ້ອນເຫດຜົນດ້ານນະໂຍບາຍເງິນຕາ, ທະນາຄານກາງຂາຍສ່ວນ ຫນຶ່ງ ຂອງຮຸ້ນຂອງພັນທະບັດລັດຖະບານຫຼືຊັບສິນທາງດ້ານການເງິນອື່ນໆ.  ຄ້າຍຄືກັບການປະຕິບັດງານຕະຫຼາດເປີດແບບດັ້ງເດີມທີ່ໃຊ້ເພື່ອປະຕິບັດນະໂຍບາຍການເງິນ, ທະນາຄານກາງປະຕິບັດການຜ່ອນຜັນທາງດ້ານປະລິມານໂດຍການຊື້ຊັບສິນທາງດ້ານການເງິນຈາກທະນາຄານການຄ້າແລະສະຖາບັນການເງິນອື່ນໆ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ລາຄາຂອງຊັບສິນທາງດ້ານການເງິນເຫລົ່ານັ້ນສູງຂື້ນແລະເຮັດໃຫ້ຜົນຜະລິດຂອງມັນຫຼຸດລົງ, ໃນຂະນະດຽວກັນເພີ່ມການສະ ຫນອງ ເງິນ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ກົງກັນຂ້າມກັບນະໂຍບາຍປົກກະຕິ, ການຜ່ອນຜັນທາງດ້ານປະລິມານມັກຈະປະກອບດ້ວຍການຊື້ຊັບສິນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງຫຼືໄລຍະຍາວ (ແທນທີ່ຈະເປັນພັນທະບັດລັດຖະບານໄລຍະສັ້ນ) ຂອງ ຈໍາ ນວນທີ່ ກໍາ ນົດໄວ້ລ່ວງ ຫນ້າ ໃນລະດັບໃຫຍ່, ໃນໄລຍະເວລາທີ່ໄດ້ມອບ ຫມາຍ ລ່ວງ ຫນ້າ.  ທະນາຄານກາງມັກຈະໃຊ້ການຜ່ອນຜັນທາງດ້ານປະລິມານເມື່ອເປົ້າ ຫມາຍ ອັດຕາເງິນເຟີ້ຊື່ຂອງພວກເຂົາໃກ້ຈະຮອດຫຼືບັນລຸ 0 ອັດຕາເງິນເຟີ້ທີ່ຕໍ່າຫຼາຍກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກເງິນສົດ, ສະຖານະການທີ່ຄົນມັກຖືເງິນສົດຫຼືຊັບສິນທີ່ມີແຫຼວຫຼາຍ, ຍ້ອນຜົນຕອບແທນທີ່ຕໍ່າຂອງຊັບສິນທາງດ້ານການເງິນອື່ນໆ. ນີ້ເຮັດໃຫ້ອັດຕາເງິນເຟີ້ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທີ່ຈະຫຼຸດລົງຕໍ່າກວ່າ 0; ຫຼັງຈາກນັ້ນເຈົ້າ ຫນ້າ ທີ່ການເງິນອາດຈະໃຊ້ການຜ່ອນຜັນປະລິມານເພື່ອກະຕຸ້ນເສດຖະກິດຕື່ມອີກແທນທີ່ຈະພະຍາຍາມຫຼຸດອັດຕາເງິນເຟີ້ຕື່ມອີກ.  ການຜ່ອນຜັນທາງດ້ານປະລິມານສາມາດຊ່ວຍໃຫ້ເສດຖະກິດຫຼຸດພົ້ນຈາກສະພາບຖອຍຫລັງແລະຊ່ວຍຮັບປະກັນວ່າການແພງເງິນບໍ່ຫຼຸດລົງຕໍ່າກວ່າເປົ້າ ຫມາຍ ການແພງເງິນຂອງທະນາຄານກາງ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ໂຄງການ QE ຍັງຖືກວິພາກວິຈານກ່ຽວກັບຜົນຂ້າງຄຽງແລະຄວາມສ່ຽງຂອງພວກເຂົາ, ເຊິ່ງປະກອບມີນະໂຍບາຍທີ່ມີປະສິດທິພາບຫຼາຍກ່ວາທີ່ຕັ້ງໃຈໃນການປະຕິບັດຕໍ່ກັບການຫຼຸດຜ່ອນເງິນ ( ນໍາ ໄປສູ່ການແພງເງິນສູງໃນໄລຍະຍາວ), ຫຼືບໍ່ປະສິດທິພາບພຽງພໍຖ້າທະນາຄານຍັງບໍ່ຢາກໃຫ້ເງິນກູ້ແລະຜູ້ກູ້ຢືມທີ່ເປັນໄປໄດ້ບໍ່ຕ້ອງການກູ້ຢືມ. ການຜ່ອນຜັນທາງດ້ານປະລິມານຍັງຖືກ ຕໍາ ຫນິຕິຕຽນ ສໍາ ລັບການເພີ່ມລາຄາຊັບສິນທາງດ້ານການເງິນ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນຄວາມບໍ່ສະ ເຫມີ ພາບ. ການຜ່ອນຜັນດ້ານປະລິມານໄດ້ຖືກປະຕິບັດໂດຍບາງທະນາຄານກາງທີ່ ສໍາ ຄັນທົ່ວໂລກຫຼັງຈາກວິກິດການດ້ານການເງິນທົ່ວໂລກໃນປີ 2007 <unk> 08, ແລະອີກເທື່ອ ຫນຶ່ງ ໃນການຕອບສະ ຫນອງ ຕໍ່ໂລກລະບາດ COVID-19.
1- ການຜ່ອນຜັນທາງດ້ານປະລິມານ (QE) ແມ່ນການກະ ທໍາ ດ້ານນະໂຍບາຍເງິນຕາທີ່ລັດຖະບານຊື້ພັນທະບັດແລະຊັບສິນອື່ນໆເພື່ອຮັກສາອັດຕາເງິນເຟີ້ໄລຍະຍາວໃຫ້ຕໍ່າເພື່ອກະຕຸ້ນເສດຖະກິດ.  2- ມັນໄດ້ຖືກນໍາສະເຫນີຫຼັງຈາກວິກິດການການເງິນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ (GFC) ໃນປີ 2008.  3- ມັນປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນຄວາມບໍ່ສະເຫມີພາບໂດຍການເພີ່ມຊັບສິນທາງດ້ານການເງິນ.