ನ್ಯಾಟೋ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಗೊಳಿಸಿ
Context:ಡಂಕರ್ಕ್ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್ 4 ಮಾರ್ಚ್ 1947 ರಂದು ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಮತ್ತು ಶೀತಲ ಸಮರದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಜರ್ಮನಿ ಅಥವಾ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಸಂಭವನೀಯ ದಾಳಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮೈತ್ರಿ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ನೆರವು ಒಪ್ಪಂದವಾಗಿ ಸಹಿ ಹಾಕಿದವು. ಮಾರ್ಚ್ 1948 ರಲ್ಲಿ, ಈ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಬ್ರಸೆಲ್ಸ್ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಬೆನೆಲಕ್ಸ್ ದೇಶಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಲು ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಯಿತು, ಇದು ಬ್ರಸೆಲ್ಸ್ ಒಪ್ಪಂದದ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿತು, ಇದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಯೂನಿಯನ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕಾವನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುವ ವಿಶಾಲ ಮಿಲಿಟರಿ ಮೈತ್ರಿಕೂಟಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತುಕತೆಗಳು ಆ ತಿಂಗಳು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು, ಅಲ್ಲಿ ಟ್ರೂಮನ್ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಯು ಫೆಬ್ರವರಿ 1948 ರ ಚೆಕೊಸ್ಲೊವಾಕಿಯಾದಲ್ಲಿನ ಸರ್ಕಾರಿ ದಂಗೆಯಂತಹ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಆಕ್ರಮಣವೆಂದು ಅವರು ನೋಡಿದ ಕ್ರಮಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿತು. ಈ ಮಾತುಕತೆಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ 1949 ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 4 ರಂದು ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಯೂನಿಯನ್ನ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್, ಕೆನಡಾ, ಪೋರ್ಚುಗಲ್, ಇಟಲಿ, ನಾರ್ವೆ, ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್ ಮತ್ತು ಐಸ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಉತ್ತರ ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದವು. ಕೆನಡಾದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಲೆಸ್ಟರ್ ಬಿ. ಪಿಯರ್ಸನ್ ಈ ಒಪ್ಪಂದದ ಪ್ರಮುಖ ಲೇಖಕ ಮತ್ತು ಕರಡು ತಯಾರಕರಾಗಿದ್ದರು.  ಪ್ರತಿ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಬಹು ಸಾಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ದೀರ್ಘವಾದ ಆಯತಾಕಾರದ ಕೊಠಡಿ, ಮತ್ತು ದೂರದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನೇತಾಡುವ ಧ್ವಜಗಳು. ಪಶ್ಚಿಮ ಜರ್ಮನಿ 1955 ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಟೋಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು, ಇದು ಶೀತಲ ಸಮರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ವಾರ್ಸಾ ಒಪ್ಪಂದದ ರಚನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಉತ್ತರ ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಒಪ್ಪಂದವು ಕೊರಿಯನ್ ಯುದ್ಧವು ಸಮಗ್ರ ಮಿಲಿಟರಿ ರಚನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಲು ನ್ಯಾಟೋ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವವರೆಗೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸುಪ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಇದು 1951 ರಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಹೆಡ್ಕ್ವಾರ್ಟರ್ ಅಲೈಡ್ ಪವರ್ಸ್ ಯುರೋಪ್ (SHAPE) ನ ರಚನೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು, ಇದು ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಯೂನಿಯನ್ನ ಅನೇಕ ಮಿಲಿಟರಿ ರಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಮಾಣೀಕರಿಸುವ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿಯನ್ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ಮಿಲಿಟರಿ ಪಡೆಗಳನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸುವ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಸೇರಿವೆ. 1952 ರಲ್ಲಿ, ನ್ಯಾಟೋ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮುಖ್ಯ ನಾಗರಿಕನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ವರ್ಷವು ಮೊದಲ ಪ್ರಮುಖ ನ್ಯಾಟೋ ಕಡಲ ವ್ಯಾಯಾಮ, ಎಕ್ಸರ್ಸಿಸ್ ಮೆನ್ಬ್ರೇಸ್ ಮತ್ತು ಗ್ರೀಸ್ ಮತ್ತು ಟರ್ಕಿಯ ಸಂಘಟನೆಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡಿತು. ಲಂಡನ್ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳ ನಂತರ, ಪಶ್ಚಿಮ ಜರ್ಮನಿಗೆ ಮಿಲಿಟರಿಯಾಗಿ ಮರುಸಜ್ಜಿತಗೊಳ್ಳಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಲಾಯಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಮೇ 1955 ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಟೋಗೆ ಸೇರಿದರು, ಇದು ಸೋವಿಯತ್ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ವಾರ್ಸಾ ಒಪ್ಪಂದದ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಗಿದೆ, ಇದು ಶೀತಲ ಸಮರದ ಎರಡು ಎದುರಾಳಿ ಬದಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.  1961 ರಲ್ಲಿ ಬರ್ಲಿನ್ ಗೋಡೆಯ ನಿರ್ಮಾಣವು ಶೀತಲ ಸಮರದ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯ ಉತ್ತುಂಗವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು, ಆಗ ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ 400,000 ಯುಎಸ್ ಸೈನಿಕರು ನೆಲೆಸಿದ್ದರು. ಯುರೋಪಿಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧದ ಬಲದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂದೇಹಗಳು, ಸೋವಿಯತ್ ಆಕ್ರಮಣದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ವಿರುದ್ಧ ನ್ಯಾಟೋ ರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಂದೇಹಗಳು, ಸ್ವತಂತ್ರ ಫ್ರೆಂಚ್ ಪರಮಾಣು ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಮತ್ತು 1966 ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಟೋನ ಮಿಲಿಟರಿ ರಚನೆಯಿಂದ ಫ್ರಾನ್ಸ್ನ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಸಂದೇಹಗಳು. ೧೯೮೨ರಲ್ಲಿ, ಹೊಸದಾಗಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾದಿ ಸ್ಪೇನ್ ಈ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಸೇರಿತು.  ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ 1989 ರ ಕ್ರಾಂತಿಗಳು ನ್ಯಾಟೋ ಉದ್ದೇಶ, ಸ್ವರೂಪ, ಕಾರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಖಂಡದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಮರು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. 1990 ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ನಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವ ಜರ್ಮನಿ ಫೆಡರಲ್ ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಜರ್ಮನಿ ಮತ್ತು ಮೈತ್ರಿಕೂಟದ ಭಾಗವಾಯಿತು, ಮತ್ತು 1990 ರ ನವೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ, ಮೈತ್ರಿಕೂಟವು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದೊಂದಿಗೆ ಪ್ಯಾರಿಸ್ನಲ್ಲಿ ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಶಸ್ತ್ರ ಪಡೆಗಳ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ (ಸಿಎಫ್ಇ) ಸಹಿ ಹಾಕಿತು. ಇದು ಖಂಡದಾದ್ಯಂತ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮಿಲಿಟರಿ ಕಡಿತಗಳನ್ನು ಆದೇಶಿಸಿತು, ಇದು ಫೆಬ್ರವರಿ 1991 ರಲ್ಲಿ ವಾರ್ಸಾ ಒಪ್ಪಂದದ ಕುಸಿತ ಮತ್ತು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ವಿಸರ್ಜನೆಯ ನಂತರ ಮುಂದುವರೆಯಿತು, ಇದು ಡಿಸೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಟೋದ ವಾಸ್ತವಿಕ ಮುಖ್ಯ ಎದುರಾಳಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿತು. ಇದು ಯುರೋಪ್ನಲ್ಲಿ ಮಿಲಿಟರಿ ಖರ್ಚು ಮತ್ತು ಸಲಕರಣೆಗಳ ಕಡಿತವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಸಿಎಫ್ಇ ಒಪ್ಪಂದವು ಮುಂದಿನ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ 52,000 ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಸಹಿ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು 1990 ರಿಂದ 2015 ರವರೆಗೆ ನ್ಯಾಟೋನ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಸದಸ್ಯರ ಮಿಲಿಟರಿ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಶೇಕಡಾ 28 ರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. 1990ರಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ನಾಯಕರು ಮಿಖಾಯಿಲ್ ಗೋರ್ಬಚೇವ್ ಅವರಿಗೆ ನ್ಯಾಟೋ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದರು. ಖಾಸಗಿ ಮಾತುಕತೆಗಳ ಜ್ಞಾಪಕ ಪತ್ರಗಳು ಇದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಜರ್ಮನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅಂತಿಮ ಒಪ್ಪಂದದ ಒಪ್ಪಂದದ ಅಂತಿಮ ಪಠ್ಯವು ಆ ವರ್ಷದ ನಂತರ ಸಹಿ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಪೂರ್ವದ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಿಲ್ಲ.  ನೀಲಿ ಗಾಜಿನ ಕಿಟಕಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಾಗಿದ ಕಟ್ಟಡದ ಮುಂದೆ ಹುಲ್ಲು ಹುಲ್ಲುಹಾಸಿನ ಗೋಡೆಯ ಎರಡು ಎತ್ತರದ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ವಿಭಾಗಗಳು. 1989 ರಲ್ಲಿ ಬರ್ಲಿನ್ ಗೋಡೆಯ ಪತನವು ಯುರೋಪ್ನಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಟೋ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿರುವು ಬಿಂದುವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಗೋಡೆಯ ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಈಗ ನ್ಯಾಟೋ ಪ್ರಧಾನ ಕಚೇರಿಯ ಹೊರಗೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. 1990 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ, ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯು ತನ್ನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು, ಅದು ಹಿಂದೆ ನ್ಯಾಟೋ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಯುಗೊಸ್ಲಾವಿಯದ ವಿಭಜನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸಂಸ್ಥೆಯು ತನ್ನ ಮೊದಲ ಮಿಲಿಟರಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪಗಳನ್ನು ಬೋಸ್ನಿಯಾದಲ್ಲಿ 1992 ರಿಂದ 1995 ರವರೆಗೆ ಮತ್ತು ನಂತರ 1999 ರಲ್ಲಿ ಯುಗೊಸ್ಲಾವಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿತು. ಈ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಶೀತಲ ಸಮರದ ನಂತರದ ಪ್ರಮುಖ ಮಿಲಿಟರಿ ಪುನರ್ರಚನೆಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಯಿತು. ನ್ಯಾಟೋ ಮಿಲಿಟರಿ ರಚನೆಯನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಮರುಸಂಘಟಿಸಲಾಯಿತು, ಪ್ರಧಾನ ಕಮಾಂಡ್ ಅಲೈಡ್ ಕಮಾಂಡ್ ಯುರೋಪ್ ರಾಪಿಡ್ ರಿಯಾಕ್ಷನ್ ಕಾರ್ಪ್ಸ್ನಂತಹ ಹೊಸ ಪಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.  ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ, ಸಂಸ್ಥೆಯು ಹೊಸದಾಗಿ ಸ್ವಾಯತ್ತ ಮಧ್ಯ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಯುರೋಪಿಯನ್ ರಾಜ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬಯಸಿತು ಮತ್ತು ಶೀತಲ ಸಮರದ ನಂತರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಟೋ ಮತ್ತು ಅದರ ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ನಡುವಿನ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಸಹಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು, ಇದರಲ್ಲಿ 1994 ರಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಮೆಡಿಟರೇನಿಯನ್ ಸಂವಾದದ ಸಹಭಾಗಿತ್ವ, 1997 ರಲ್ಲಿ ಯುರೋ-ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಮಂಡಳಿ ಮತ್ತು 1998 ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಟೋ-ರಷ್ಯಾ ಶಾಶ್ವತ ಜಂಟಿ ಮಂಡಳಿ. 1999 ರ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ಶೃಂಗಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಹಂಗೇರಿ, ಪೋಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ಜೆಕ್ ಗಣರಾಜ್ಯಗಳು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ನ್ಯಾಟೋಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡವು, ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಯು ವೈಯಕ್ತಿಕಗೊಳಿಸಿದ "ಸದಸ್ಯತ್ವ ಕ್ರಿಯಾ ಯೋಜನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸದಸ್ಯತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಹೊಸ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳನ್ನು ಸಹ ಹೊರಡಿಸಿತು. ಈ ಯೋಜನೆಗಳು ಹೊಸ ಒಕ್ಕೂಟದ ಸದಸ್ಯರ ನಂತರದ ಸೇರ್ಪಡೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿತು. 2007 ರಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ನಿಕೋಲಸ್ ಸಾರ್ಕೊಜಿಯವರ ಚುನಾವಣೆಯು ಫ್ರಾನ್ಸ್ನ ಮಿಲಿಟರಿ ಸ್ಥಾನದ ಪ್ರಮುಖ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು, ಇದು 4 ಏಪ್ರಿಲ್ 2009 ರಂದು ಪೂರ್ಣ ಸದಸ್ಯತ್ವಕ್ಕೆ ಮರಳಿತು, ಇದು ಸ್ವತಂತ್ರ ಪರಮಾಣು ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಫ್ರಾನ್ಸ್ ನ್ಯಾಟೋ ಮಿಲಿಟರಿ ಕಮಾಂಡ್ ರಚನೆಗೆ ಮರಳುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು.  ಉತ್ತರ ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಒಪ್ಪಂದದ ಆರ್ಟಿಕಲ್ 5, ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಯಾವುದೇ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಶಸ್ತ್ರ ದಾಳಿಗೆ ಒಳಗಾದ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತದೆ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11 ರ ದಾಳಿಯ ನಂತರ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಏಕೈಕ ಬಾರಿಗೆ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು, ಅದರ ನಂತರ NATO ನೇತೃತ್ವದ ISAF ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿಸಲಾಯಿತು. ಸಂಘಟನೆಯು ಇರಾಕ್ಗೆ ತರಬೇತುದಾರರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವುದು, ಕಡಲ್ಗಳ್ಳತನ-ವಿರೋಧಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು 2011 ರಲ್ಲಿ ಯುಎನ್ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ರೆಸಲ್ಯೂಶನ್ 1973 ರ ಪ್ರಕಾರ ಲಿಬಿಯಾದ ಮೇಲೆ ವಿಮಾನ ನಿಷೇಧ ವಲಯವನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದೆ.  ರಷ್ಯಾದ ಕ್ರೈಮಿಯಾ ವಿಲೀನವು ಎಲ್ಲಾ ನ್ಯಾಟೋ ಸದಸ್ಯರಿಂದ ಬಲವಾದ ಖಂಡನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು, ಮತ್ತು ನ್ಯಾಟೋ ಸದಸ್ಯರ ನಡುವೆ ಸಮಾಲೋಚನೆಗೆ ಕರೆ ನೀಡುವ ಆರ್ಟಿಕಲ್ 4 ಅನ್ನು ಏಳು ಬಾರಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ಇರಾಕ್ ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಸಿರಿಯನ್ ಅಂತರ್ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದವು. 2014 ರ ವೇಲ್ಸ್ ಶೃಂಗಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ನ್ಯಾಟೋ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಾಯಕರು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಒಟ್ಟು ದೇಶೀಯ ಉತ್ಪನ್ನದ ಕನಿಷ್ಠ ಎರಡು ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು 2024 ರ ವೇಳೆಗೆ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಲು ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು, ಇದು ಹಿಂದೆ ಕೇವಲ ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಯಾಗಿತ್ತು. 2016 ರ ವಾರ್ಸಾ ಶೃಂಗಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ನ್ಯಾಟೋ ದೇಶಗಳು ನ್ಯಾಟೋ ವರ್ಧಿತ ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯ ರಚನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡವು, ಇದು ಎಸ್ಟೋನಿಯಾ, ಲಾಟ್ವಿಯಾ, ಲಿಥುವೇನಿಯಾ ಮತ್ತು ಪೋಲೆಂಡ್ನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬ್ಯಾಟಾಲಿಯನ್ ಗಾತ್ರದ ಯುದ್ಧ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿತು. 2022 ರ ಉಕ್ರೇನ್ ಮೇಲೆ ರಷ್ಯಾದ ಆಕ್ರಮಣದ ಮೊದಲು ಮತ್ತು ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹಲವಾರು ನ್ಯಾಟೋ ದೇಶಗಳು ಒಕ್ಕೂಟದ ಪೂರ್ವ ಪಾರ್ಶ್ವವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ನೆಲದ ಪಡೆಗಳು, ಯುದ್ಧನೌಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದವು, ಮತ್ತು ಅನೇಕ ದೇಶಗಳು ಮತ್ತೆ ಆರ್ಟಿಕಲ್ 4 ಅನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದವು. ಮಾರ್ಚ್ 2022 ರಲ್ಲಿ, ಗ್ರೂಪ್ ಆಫ್ ಸೆವೆನ್ ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಯೂನಿಯನ್ ನಾಯಕರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಅಸಾಧಾರಣ ಶೃಂಗಸಭೆಗಾಗಿ ನ್ಯಾಟೋ ನಾಯಕರು ಬ್ರಸೆಲ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದರು. ಬಲ್ಗೇರಿಯಾ, ಹಂಗೇರಿ, ರೊಮೇನಿಯಾ ಮತ್ತು ಸ್ಲೋವಾಕಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಯುದ್ಧ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ನ್ಯಾಟೋ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡವು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಟೋ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನ್ಯಾಟೋ ರೆಸ್ಪಾನ್ಸ್ ಫೋರ್ಸ್ನ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.  ಜೂನ್ 2022 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ರಷ್ಯಾದ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ತಡೆಯಲು ನ್ಯಾಟೋ ತನ್ನ 2,500 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಉದ್ದದ (1,550 ಮೈಲಿ) ಪೂರ್ವ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ 40,000 ಸೈನಿಕರನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿತ್ತು. ಈ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬಲ್ಗೇರಿಯಾ, ರೊಮೇನಿಯಾ, ಹಂಗೇರಿ, ಸ್ಲೋವಾಕಿಯಾ ಮತ್ತು ಪೋಲೆಂಡ್ನಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ, ಈ ಐದು ದೇಶಗಳು ಗಣನೀಯವಾದ 259,000 ಸೈನಿಕರ ಮಾಜಿ ನ್ಯಾಟೋ ಸೇನೆಯನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತವೆ. ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದ ವಾಯುಪಡೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ, ಸ್ಪೇನ್ ಯುರೋಫೈಟರ್ ಟೈಫೂನ್ಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿತು, ನೆದರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್ ಎಂಟು ಎಫ್ -35 ದಾಳಿ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ಮತ್ತು ಯುಎಸ್ ದಾಳಿ ವಿಮಾನಗಳು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿವೆ.  ನ್ಯಾಟೋ ತನ್ನ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಉತ್ತರ ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಒಪ್ಪಂದ ಸಂಸ್ಥೆ (NATO, ಫ್ರೆಂಚ್: Organisation du traité de l'Atlantique nord), ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಒಕ್ಕೂಟ, ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಒಕ್ಕೂಟ, ಪಶ್ಚಿಮ ಒಕ್ಕೂಟ, ಒಂದು ಮಿಲಿಟರಿ ಮೈತ್ರಿಕೂಟವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು 1949 ರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಒಪ್ಪಂದದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಏಪ್ರಿಲ್ 4, 1949 ರಂದು ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್, ಡಿ. ಸಿ, ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಸಹಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ೧೯೪೯ರಲ್ಲಿ ಇದರ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೆಂದರೆ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್, ಬೆಲ್ಜಿಯಂ, ನೆದರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್, ಲಕ್ಸೆಂಬರ್ಗ್, ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್, ಕೆನಡಾ, ಪೋರ್ಚುಗಲ್, ಇಟಲಿ, ನಾರ್ವೆ, ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್ ಮತ್ತು ಐಸ್ಲ್ಯಾಂಡ್. ೧೮ ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೯೫೨ ರಂದು ಗ್ರೀಸ್ ಮತ್ತು ಟರ್ಕಿಯೂ ಸೇರಿಕೊಂಡವು.  1955ರ ಮೇ 9ರಂದು ಪಶ್ಚಿಮ ಜರ್ಮನಿ ಈ ಸಂಘಟನೆಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡಾಗ, ನಾರ್ವೆಯ ಆ ಕಾಲದ ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವ ಹಲ್ವರ್ಡ್ ಲ್ಯಾಂಗ್ ಇದನ್ನು "ನಮ್ಮ ಖಂಡದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಾಯಕ ತಿರುವು" ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದರು. ಇದರ ಫಲವಾಗಿ, 1955ರ ಮೇ 14ರಂದು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟ ಮತ್ತು ಅದರ ಉಪಗ್ರಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ನ್ಯಾಟೋಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ವಾರ್ಸಾ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದವು.  1999ರಲ್ಲಿ ಶೀತಲ ಸಮರದ ನಂತರ ಹಂಗೇರಿ, ಜೆಕ್ ಗಣರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಪೋಲೆಂಡ್ ಎಂಬ ಮೂರು ಮಾಜಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ದೇಶಗಳು ನ್ಯಾಟೋಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡವು. ೨೯ ಮಾರ್ಚ್ ೨೦೦೪ ರಂದು, ಏಳು ಉತ್ತರ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಯುರೋಪಿಯನ್ ದೇಶಗಳು ನ್ಯಾಟೋಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡವುಃ ಎಸ್ಟೋನಿಯಾ, ಲಾಟ್ವಿಯಾ ಮತ್ತು ಲಿಥುವೇನಿಯಾ ಮತ್ತು ಸ್ಲೊವೆನಿಯಾ, ಸ್ಲೋವಾಕಿಯಾ, ಬಲ್ಗೇರಿಯಾ ಮತ್ತು ರೊಮೇನಿಯಾ.  ಕ್ರೊಯೇಷಿಯಾ ಮತ್ತು ಅಲ್ಬೇನಿಯಾ ೨೦೦೮ರ ಏಪ್ರಿಲ್ ೩ರಂದು ನ್ಯಾಟೋ ಸದಸ್ಯತ್ವದ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವು. ಮ್ಯಾಸೆಡೊನಿಯ ಗಣರಾಜ್ಯವು ಏಕೈಕ ಷರತ್ತುಬದ್ಧ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಿತು ಏಕೆಂದರೆ ಗ್ರೀಸ್ ಅದರ ಹೆಸರಿನ ವಿವಾದದಿಂದಾಗಿ ಗ್ರೀಸ್ನಿಂದ ವೀಟೋ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು.  2017ರ ಜೂನ್ 5ರಂದು ಮಾಂಟೆನೆಗ್ರೊ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಯಿತು. ವಿವಾದವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ ನಂತರ, ಉತ್ತರ ಮ್ಯಾಸಿಡೋನಿಯಾ 27 ಮಾರ್ಚ್ 2020 ರಂದು ನ್ಯಾಟೋಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಅದರ 30 ನೇ ಸದಸ್ಯರಾದರು. ಐರ್ಲೆಂಡ್ 2020 ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 8 ರಂದು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ನ್ಯಾಟೋಗೆ ವೀಕ್ಷಕರಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು.  2022 ರ ರಷ್ಯಾದ ಉಕ್ರೇನ್ ಆಕ್ರಮಣದ ನಂತರ ಸೇರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಫಿನ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಏಪ್ರಿಲ್ 2023 ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಟೋಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು.