Ruben Darioren poesian eragina izan duten pertsonen izenak atera
Context:Poesia frantsesak eragin erabakigarria izan zuen Darío poeta bezala eratzeko orduan. Lehenik eta behin erromantikoak, Victor Hugo. Geroago, eta erabakigarrian, Daríori parnassiarrek eragin zioten: Théophile Gautier, Catulle Mendès eta José María de Heredia. Beste eragin erabakigarri bat prosa eta poesia idazlea eta Kubako heroi nazionala izan zen, Jose Martí. Darianiar estetikaren azken elementu definitzailea sinbolisten, bereziki Paul Verlainen, aldeko miresmena da. Bere ibilbide poetikoa Cantos de vida y esperanza (1905) poemaren hasierako poema laburbilduz, Daríok berak bere eragin nagusiak sintetizatu zituen "Hugorekin sendoa eta Verlainerekin anbiguoa" zela baieztatu zuenean ("con Hugo fuerte y con Verlaine ambiguo").  Prosas Profanas (1896) liburuaren "Palabras Liminares" atalean, bere literatur lanaren garapenean Frantziako kulturak izan zuen garrantzia agerian uzten duen paragrafo bat idatzi zuen jada:  Bizardun espainiar zaharrak erretratu ospetsuen serie bat seinalatu du: "Hau, dioenez, Miguel de Cervantes Saavedra handia da, esku bakarreko jeinua; hau Lope de Vega da, hau Garcilaso da, hau Quintana da". Gracián noblearengatik eskatzen diot, Teresa Avila, Góngora ausartarengatik, eta denetan indartsuena, Francisco de Quevedo y Villegas. Orduan, nik esaten nien: "Shakespeare! Dante, ireki atea! Hugo... (eta nire buruan, Verlaine...!) Agur esaten diozunean, esan behar duzu: "Nire emaztea nire herrikoa da, eta nire maitea Parisetakoa".  Los raros, gustu literarioei buruzko liburu ilustratzaile bat da, Prosas profanas-en urte berean argitaratu zuena, eta bere miresmen sakona sentitzen zuen idazle eta intelektual batzuk labur-labur glosatzea eskaini zion. Liburuan agertzen diren horien artean Edgar Allan Poe, Villiers de l'Isle Adam, Léon Bloy, Paul Verlaine, Lautréamont, Eugénio de Castro eta José Martí aurkitzen ditugu (azken hau da beren literatur lana gaztelaniaz idatzi zuen bakarra). Frantziako kulturaren handitasuna nabaria da. Daríok idatzi zuen: "Modernismoa ez da bertso espainiarra eta prosa frantsesa baino, bertso frantses onaren eta frantses prosa onaren iragazkia zeharkatuz". Bere hasierako etapa alde batera utzita, Azul-en aurretik, non bere poesiak XIX. mendeko poesia espainiarreko izen handiekin zor handia duen, hala nola Núñez de Arce eta Campoamor, Darío Bécquerren miresle handia izan zen. Espainiako gaiak ondo irudikatzen dira bere lanean, dagoeneko Prosas profanas-en eta, bereziki, 1899an Espainiara egin zuen bigarren bidaiaren ondoren. Bere garaiko dekadentziaren kontzientea, espainiar politikari eta arteari dagokienez (98ko belaunaldiak bezala), askotan iraganeko pertsonaiek eta elementuek inspiratzen zuten. Beste hizkuntzetako idazleei dagokienez, aipatzekoa da Ameriketako Estatu Batuetako hiru idazleenganako miresmen handia sentitzen zuela: Ralph Waldo Emerson, Edgar Allan Poe eta Walt Whitman. [ aipamena behar da ]
Victor Hugo, Frantziakoa. Théophile Gautier-ekin hitz egin nahi dut. Catulle Mendès. Ezagutzen duzu? Jose Maria Herediakoa Jose Martí. Ez dut ulertzen. Paul Verlaine. Ez dut ulertzen. Edgar Allan Poe-k idatzitako liburu bat. Villiers de l'Isle Adam-ekoa da Léon Bloy izeneko gizon bat. Lautréamont Eugénio de Castro, Frantziako herritarra. Ralph Waldo Emerson izeneko Walt Whitmanekin egin nuen lan.