श्रम विभाजनका फाइदाहरू के-के हुन्?
Context:श्रम विभाजन कुनै पनि आर्थिक प्रणाली वा संगठनमा कार्यहरूको विभाजन हो ताकि सहभागीहरूले विशेषज्ञता (विशेषता) प्राप्त गर्न सक्दछन्। व्यक्तिहरू, संगठनहरू, र राष्ट्रहरू विशेष क्षमताहरूसँग सुसज्जित छन् वा प्राप्त गर्छन्, र या त संयोजनहरू वा व्यापार बनाउँदछन् आफ्नो क्षमताको अतिरिक्त अरूको क्षमताहरूको फाइदा लिन। विशेष क्षमताहरूमा उपकरण वा प्राकृतिक स्रोतहरू साथै सीपहरू समावेश हुन सक्छन्। तालिम र उपकरण र अन्य सम्पत्तिको संयोजनले एकसाथ काम गर्दा प्रायः महत्त्वपूर्ण हुन्छ। उदाहरणका लागि, एक व्यक्ति उपकरणहरू प्राप्त गरेर र तिनीहरूलाई प्रभावकारी रूपमा प्रयोग गर्नका लागि सीपहरू प्राप्त गरेर विशेषज्ञ हुन सक्छ जसरी एक संगठनले विशेष उपकरणहरू प्राप्त गरेर र कुशल अपरेटरहरूलाई भाडामा लिएर वा प्रशिक्षण दिएर विशेषज्ञ हुन सक्छ। श्रम विभाजन व्यापारको कारण र आर्थिक अन्तरनिर्भरताको स्रोत हो।  ऐतिहासिक रूपमा, श्रमको बढ्दो विभाजन कुल उत्पादन र व्यापारको वृद्धि, पूँजीवादको उदय, र औद्योगिक प्रक्रियाहरूको बढ्दो जटिलतासँग सम्बन्धित छ। श्रम विभाजनको अवधारणा र कार्यान्वयन प्राचीन सुमेरियन (मेसोपोटामिया) संस्कृतिमा देखिएको छ, जहाँ केही शहरहरूमा कामको असाइनमेन्ट व्यापार र आर्थिक अन्तरनिर्भरतामा वृद्धि भएको छ। श्रम विभाजनले सामान्यतया उत्पादक र व्यक्तिगत कामदार दुवैको उत्पादकत्व बढाउँछ।  नवपाषाण युगको क्रान्तिपछि, पशुपालन र कृषिले अधिक भरपर्दो र प्रचुर मात्रामा खाद्यान्नको आपूर्ति गर्यो, जसले जनसंख्या वृद्धि गर्यो र श्रमको विशेषज्ञतामा नेतृत्व गर्यो, जसमा शिल्पकार, योद्धा, र कुलीन वर्गको विकासको नयाँ वर्ग समावेश छ। यस विशेषज्ञतालाई औद्योगीकरणको प्रक्रिया र औद्योगिक क्रान्ति युगका कारखानाहरूले बढावा दिएका थिए। यस अनुसार, धेरै शास्त्रीय अर्थशास्त्रीहरू साथै केही मेकानिकल ईन्जिनियरहरू, जस्तै चार्ल्स बेबेज, श्रम विभाजनका समर्थकहरू थिए। साथै, कामदारहरूलाई एकल वा सीमित कार्यहरू गर्न लगाउँदा शिल्पकारहरूलाई तालिम दिन आवश्यक लामो प्रशिक्षण अवधि समाप्त भयो, जसलाई कम तलब तर बढी उत्पादक अकुशल कामदारहरूले प्रतिस्थापन गरे।
सामान्यतया निम्न लाभहरू श्रम विभाजनको वृद्धिसँग सम्बन्धित छन्: - कुल व्यापारमा वृद्धि - कुल उत्पादनमा वृद्धि - बजार गतिविधिमा वृद्धि - बढ्दो विशेषज्ञता - औद्योगिक प्रक्रियाको जटिलता