Ruben Dario'nun şiirinde etkili olan kişilerin isimlerini çıkarın
Context:Fransız şiiri, Darío'nun bir şair olarak oluşumunda belirleyici bir etkiye sahipti. Öncelikle romantikler, özellikle de Victor Hugo. Daha sonra, Darío, parnassians'dan etkilendi: Théophile Gautier, Catulle Mendès ve José María de Heredia. Başka bir belirleyici etkisi ise, proza ve şiir yazarı ve Küba'nın ulusal kahramanı Jose Martí'dir. Dariyan estetiğinin son belirleyici unsuru, sembolistlere, özellikle de Paul Verlaine'e olan hayranlığıdır. Cantos de vida y esperanza (1905) adlı ilk şiirinde kendi şiirsel yörüngesini özetleyen Darío, "Hugo ile güçlü ve Verlaine ile belirsiz" ("con Hugo fuerte y con Verlaine ambiguo") olduğunu belirttiğinde ana etkilerini sentezledi.  Prosas Profanas (1896) 'nın "Palabras Liminares" bölümünde, edebi eserinin gelişiminde Fransız kültürünün önemini ortaya koyan bir paragraf yazmıştı:  Beyaz sakallı yaşlı İspanyol, bir dizi görkemli portreden bahsediyor: "Bunu - diyor - büyük Miguel de Cervantes Saavedra, tek elli bir dahi; bu Lope de Vega, bu Garcilaso, bu Quintana". O'ndan soylu Gracián için, Teresa de Ávila için, cesur Góngora için ve hepsinden güçlü olan Francisco de Quevedo y Villegas için rica ediyorum. Sonra da "Shakespeare! Dante! Dante! Hugo...! (ve kafamda: Verlaine...!) " Sonra, vedalaşırken: "Kardeş, şunu söylemek önemlidir: karım benim ülkemden; metresim Paris'ten".  Los raros, Prosas profanas ile aynı yıl yayımladığı ve derin hayranlık duyduğu bazı yazarları ve entelektüelleri kısaca yüceltmeye adanmış olan edebi zevklerle ilgili bir illüstratif cilttir. Kitaptaki kişiler arasında Edgar Allan Poe, Villiers de l'Isle Adam, Léon Bloy, Paul Verlaine, Lautréamont, Eugénio de Castro ve José Martí'yi buluruz (sonuncusu edebi eserlerini İspanyolca yazan tek kişi olarak belirtilmiştir). Fransız kültürünün üstünlüğü açıkça görülmektedir. Darío şöyle yazdı: "Modernizm, iyi Fransız şiirinin ve iyi Fransız şiirinin ince bir imtihanından geçen İspanyol şiiri ve nesirinden başka bir şey değildir". Şiirinin 19. yüzyıl İspanyol şiirinin Núñez de Arce ve Campoamor gibi büyük isimlerine çok şey borçlu olduğu Azul'dan önceki ilk aşamasını bir kenara bırakarak, Darío Bécquer'in büyük bir hayranıydı. İspanyol temaları, çalışmalarında, Prosas profanas'ta ve özellikle 1899'da İspanya'ya yaptığı ikinci yolculuktan sonra iyi bir şekilde temsil edilmiştir. Çağdaş İspanyol politikası ve sanatındaki çöküşün farkında (sözde '98 Nesli'yle paylaştığı bir ilgi), sık sık geçmişin karakterlerinden ve unsurlarından ilham aldı. Diğer dillerdeki yazarlarla ilgili olarak, Amerika Birleşik Devletleri'nden üç yazara derin bir hayranlık duyduğunu belirtmeye değer: Ralph Waldo Emerson, Edgar Allan Poe ve Walt Whitman. [ alıntı gerekli ]
Victor Hugo Théophile Gautier Catulle Mendès José María de Heredia Jose Martí Paul Verlaine Edgar Allan Poe Villiers de l'Isle Adam Léon Bloy Lautréamont Eugénio de Castro Ralph Waldo Emerson Walt Whitman