Барои эҷоди мусиқӣ чӣ қадар дониши назарияи мусиқӣ лозим аст?
Аз ҷиҳати техникӣ, барои эҷоди мусиқӣ дониши хеле ками назарияи мусиқӣ <unk> талаб карда мешавад<unk>. Назарияи мусиқӣ дар асл он чизест, ки мусиқидон дар тӯли садҳо сол дар бораи тарзи эҷоди мусиқии ҷолиб ва хуб омӯхтаанд. Ба ибораи дигар, назарияи мусиқӣ барои кӯмак ба шумо вуҷуд дорад, на барои боздоштани шумо.  Вақте ки шумо назарияи мусиқиро меомӯзед, аксар вақт он рӯй медиҳад, ки шумо фаҳмиши васеътари мусиқиро васеъ мекунед, ки метавонад як шабакаи бехатарии хеле муфид бошад. Чӣ қадаре ки шумо назарияи мусиқиро бештар донед, ҳамон қадар осонтар шумо метавонед байни ғояҳои хуб ва на он қадар хуб фарқ кунед. Пеш аз вайрон кардани қоидаҳо, шумо бояд онҳоро донед. Пеш аз он ки китобро партоед, шумо бояд қобилияти навиштани онро дошта бошед. Дар акси ҳол, шумо хатари эҷоди мусиқиро ба даст меоред, ки он қадар оқилона нест, ки шумо фикр мекунед, ки кӯшиш мекунад, ки ҷасурона ва таҷрибавӣ бошад, аммо дар ниҳоят танҳо бемаънӣ ва ванилӣ бошад. Ва ростқавлона, ман арзиши беэътиноӣ карданро намебинам, ки тамоми корҳое, ки дар тӯли асрҳо мусиқидорон барои донистани тарзи кори мусиқӣ анҷом додаанд. Вақти худро сарф намудан ба омӯхтан ва дарки он танҳо метавонад шуморо ба як мусиқичии беҳтар ва оҳангсози беҳтар табдил диҳад.  Пас, ин ҷавоби ман аст. Ҳадди аққал ҳамон қадар назарияро омӯзед, ки барои фаҳмидани қоидаҳое, ки мехоҳед вайрон кунед, лозим аст.