Ҳиссиётро ҳангоми оббозии хунук тавсиф кунед ва шарҳ диҳед, ки чаро касе метавонад онро бигирад.
Ҳангоми оббозӣ бо оби хунук, бадан муваққатан дар ҳолати шок қарор мегирад. Шумо пӯсти худро баланд ҳис мекунед. Пойҳои пойҳоятон шояд каме каҷ шаванд. Шояд чашмони шумо васеъ шавад. Агар субҳи барвақт бошад ва шумо ҳанӯз аз хоб бедор нашуда бошед, эҳсос мекунед, ки ногаҳон худро хеле ҳушёр ҳис мекунед.  Бо тарки ҳуҷраи ҳарорати гарму бароҳат ва ворид шудан ба ҳуҷрае, ки дар он об дар ҳарорати хунук ва номусоид истеҳсол мешавад, шумо дар асл бадани худро фиреб медиҳед. Ин тағйироти ногаҳонӣ ба бедоршавӣ оварда мерасонад, ки барои одамоне, ки бе кофеин ва дигар маводи ҳавасмандкунанда бедор шудан мехоҳанд ё ба таври дигар кӯшиш мекунанд, ки бадани худро барои таҳаммул кардани шароитҳои шадид омӯзонанд, муфид аст.