ಶೀತಲ ಸಮರದ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಪ್ಯಾರಾಗ್ರಾಫ್ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಏಕೆ ಸೋವಿಯತ್ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹೊರಬಂದರು?
Context:ಎರಡನೆಯ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ಪೂರ್ವ ಜರ್ಮನಿ ಮತ್ತು ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾದ ಪೂರ್ವ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯ ಯುರೋಪಿನ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಪೋಟ್ಸ್ಡ್ಯಾಮ್ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಪ್ರಕಾರ ಕೆಂಪು ಸೈನ್ಯವು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಈಸ್ಟರ್ನ್ ಬ್ಲಾಕ್ನ ಉಪಗ್ರಹ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವಲಂಬಿತ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ವಿಶ್ವದ ಎರಡನೇ ಪರಮಾಣು ಶಕ್ತಿಯಾದ ನಂತರ, ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟವು ವಾರ್ಸಾ ಒಪ್ಪಂದದ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಪ್ರಾಬಲ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು, ಇದನ್ನು ಶೀತಲ ಸಮರ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಟೋ. 1953 ರಲ್ಲಿ ಸ್ಟಾಲಿನ್ರ ಮರಣದ ನಂತರ ಮತ್ತು ಸಾಮೂಹಿಕ ಆಡಳಿತದ ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ನಂತರ, ಹೊಸ ನಾಯಕ ನಿಕಿತಾ ಖ್ರುಶ್ಚೇವ್ ಸ್ಟಾಲಿನ್ರನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಸ್ಟಾಲಿನ್ರಹಿತ ನೀತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಗುಲಾಗ್ ಕಾರ್ಮಿಕ ಶಿಬಿರಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ರಾಜಕೀಯ ಕೈದಿಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರು. ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ನೀತಿಗಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸವಕಳಿ ನಂತರ ಖ್ರುಶ್ಚೇವ್ ಡೌ ಎಂದು ಹೆಸರಾಯಿತು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಶೀತಲ ಸಮರದ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗಳು ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿದಾಗ ಎರಡು ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು ಟರ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ನ ಜುಪಿಟರ್ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕ್ಯೂಬಾದಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸುವುದರ ಮೇಲೆ ಘರ್ಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾದರು.  1957ರಲ್ಲಿ, ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟವು ವಿಶ್ವದ ಮೊದಲ ಕೃತಕ ಉಪಗ್ರಹವಾದ ಸ್ಪುಟ್ನಿಕ್ 1 ಅನ್ನು ಉಡಾವಣೆ ಮಾಡಿತು, ಹೀಗೆ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಯುಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ರಷ್ಯಾದ ಗಗನಯಾತ್ರಿ ಯೂರಿ ಗಗರಿನ್ ಏಪ್ರಿಲ್ 12, 1961 ರಂದು ವೋಸ್ಟೋಕ್ 1 ಮಾನವಸಹಿತ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನೌಕೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವ ಮೊದಲ ಮಾನವನಾದರು. 1964ರಲ್ಲಿ ಖ್ರುಶ್ಚೇವ್ ಅವರನ್ನು ಉರುಳಿಸಿದ ನಂತರ, ಲಿಯೊನಿಡ್ ಬ್ರೆಝ್ನೀವ್ ನಾಯಕನಾಗುವವರೆಗೂ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಮೂಹಿಕ ಆಡಳಿತದ ಅವಧಿ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ೧೯೭೦ರ ದಶಕ ಮತ್ತು ೧೯೮೦ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದ ಯುಗವನ್ನು ನಂತರ ಸ್ಥಗಿತದ ಯುಗ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. 1965 ರ ಕೋಸಿಗ್ಗಿನ್ ಸುಧಾರಣೆಯು ಸೋವಿಯತ್ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಭಾಗಶಃ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡಿತು. 1979 ರಲ್ಲಿ, ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ನೇತೃತ್ವದ ಕ್ರಾಂತಿಯ ನಂತರ, ಸೋವಿಯತ್ ಪಡೆಗಳು ದೇಶವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡವು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸೋವಿಯತ್-ಆಫ್ಘಾನ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಮೇ 1988 ರಲ್ಲಿ, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿರೋಧ, ನಿರಂತರ ಸೋವಿಯತ್ ವಿರೋಧಿ ಗೆರಿಲ್ಲಾ ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಸೋವಿಯತ್ ನಾಗರಿಕರ ಬೆಂಬಲದ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಸೋವಿಯತ್ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದಿಂದ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.  1985 ರಿಂದ, ಸೋವಿಯತ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಉದಾರ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಕೊನೆಯ ಸೋವಿಯತ್ ನಾಯಕ ಮಿಖಾಯಿಲ್ ಗೋರ್ಬಚೇವ್, ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಗ್ಲಾಸ್ನೋಸ್ಟ್ (ತೆರೆದ) ಮತ್ತು ಪೆರೆಸ್ಟ್ರೊಯಿಕಾ (ಮರುರಚನೆ) ನೀತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದರು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇದು ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಬಲವಾದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಚಳುವಳಿಗಳ ಏರಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. 1991 ರ ಮೊದಲು, ಸೋವಿಯತ್ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ವಿಶ್ವದ ಎರಡನೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದರ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಅದು ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಒಳಗಾಯಿತು.  1991ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಬಾಲ್ಟಿಕ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಂತೆ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧತೆ ಉರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಮಾರ್ಚ್ 17 ರಂದು, ಒಂದು ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹ ನಡೆಯಿತು, ಇದರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಬಹುಪಾಲು ನಾಗರಿಕರು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ನವೀಕರಿಸಿದ ಒಕ್ಕೂಟವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಪರವಾಗಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿದರು. ಜೂನ್ 1991 ರಲ್ಲಿ, ಬೋರಿಸ್ ಯೆಲ್ಟ್ಸಿನ್ ಅವರು ರಷ್ಯಾದ ಎಸ್ಎಫ್ಎಸ್ಆರ್ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಚುನಾಯಿತರಾದಾಗ ರಷ್ಯಾದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ನೇರ ಚುನಾಯಿತ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದರು. ಆಗಸ್ಟ್ 1991 ರಲ್ಲಿ, ಗೋರ್ಬಚೇವ್ ಸರ್ಕಾರದ ಸದಸ್ಯರು ಗೋರ್ಬಚೇವ್ ವಿರುದ್ಧ ಮತ್ತು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು, ಬದಲಿಗೆ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಕ್ಷದ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. 25 ಡಿಸೆಂಬರ್ 1991 ರಂದು, ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ವಿಸರ್ಜನೆಯ ನಂತರ, ಸಮಕಾಲೀನ ರಷ್ಯಾದೊಂದಿಗೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಇತರ ನಂತರದ ಸೋವಿಯತ್ ರಾಜ್ಯಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು.
ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿರೋಧ, ನಿರಂತರ ಸೋವಿಯತ್ ವಿರೋಧಿ ಗೆರಿಲ್ಲಾ ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಸೋವಿಯತ್ ನಾಗರಿಕರ ಬೆಂಬಲದ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಸೋವಿಯತ್-ಆಫ್ಘಾನ್ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಮೇ 1988 ರಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು.