A yw harddwch yn wrthrychol neu'n hunanol?
Mae'r farn am y cwestiwn hwn yn amrywio o berson i berson. Yn ystadegol, mae patrwm o ddewis yn amlwg ar yr hyn y byddai pobl yn ei ddisgrifio fel hardd. Enghraifft amlwg o'r ffenomen hwn yw'r safon harddwch ar gyfer menywod a dynion. Mae'n ymddangos bod y gymdeithas yn cytuno ar pa nodweddion, gorfforol ac mewnol, sy'n gallu ystyried person yn hardd. Mae'r safon o harddwch hefyd yn cael ei amlygu y tu hwnt i bobl, ar rywogaethau anifeiliaid, er enghraifft, mewn arddangosfeydd cathod. Mae'n ymddangos bod cysylltiad rhwng harddwch a pha mor agos y mae'n debyg i berffeithrwydd. Er enghraifft, yn gyffredinol, ystyrir bod ros sydd â llawer o flodau ac heb ddisgwyliadau nac ysgwyddau yn fwy hardd na'r un sydd â llai o flodau, sy'n amlwg wedi'u dinistrio. Fodd bynnag, mae'r cwestiwn o berffeithrwydd hefyd yn codi problem gan ei bod yn anodd ac yn amhosibl diffinio perffeithrwydd. Nid yw harddwch o reidrwydd yn golygu perffeithrwydd. Er enghraifft, mae llygaid mawr yn cael eu hystyried yn fwy deniadol yn ystadegol, ond o ran eu diben biolegol nid oes ganddynt unrhyw uwchraddoldeb i lygaid bach. Felly, mae harddwch a pherfformiad yn dibynnu ar y persbectif neu'r pwrpas y byddwch chi'n arsylwi ar rywbeth.  Ar ben hynny, dylid ystyried y amrywiadau amlwg dros y canrifoedd a diwylliannau ar yr hyn sy'n cael ei ystyried yn hardd. Er enghraifft, mae ffasiwn a steil celf yn newid yn gyson. Yn ogystal, mae'r amrywiaeth mewn barn yn awgrymu nad oes unrhyw beth sy'n cael ei ystyried yn hardd gan bawb, felly hyd yn oed os yw'r mwyafrif yn ystyried gwrthrych neu beth penodol yn hardd, mae ei harddwch yn parhau i fod yn benodol oherwydd ei fod yn parhau i fod yn seiliedig ar ddewis sy'n newid yn barhaus yn hytrach na gwir wrthrychol.