რუბენ დარიოს პოეზიის გავლენის ქვეშ მყოფთა სახელების ამოღება
Context:ფრანგული პოეზია იყო განმსაზღვრელი გავლენა დარიოს ჩამოყალიბებაში პოეტად. პირველ რიგში, რომანტიკოსები, განსაკუთრებით ვიქტორ ჰიუგო. მოგვიანებით და გადამწყვეტი ფორმით, დარიოზე გავლენა მოახდინეს პარნასელებმა: თეოფილ გოტიერმა, კატულ მენდესმა და ხოსე მარია დე ჰერედიამ. კუბის ეროვნული გმირი ხოსე მარტი დარიანის ესთეტიკის საბოლოო განმსაზღვრელი ელემენტია მისი აღფრთოვანება სიმბოლიკოსების მიმართ, განსაკუთრებით პოლ ვერლენის მიმართ. მისივე პოეტური ტრაექტორიის შეჯამებისას, Cantos de vida y esperanza (1905) -ის საწყის ლექსში, თავად დარიომ სინთეზირა თავისი ძირითადი გავლენები, როდესაც აცხადებს, რომ ის იყო "ძლიერი ჰიუგოსთან და ბუნდოვანი ვერლენისთან" ("con Hugo fuerte y con Verlaine ambiguo".)  Prosas Profanas- ის (1896) განყოფილებაში "Palabras Liminares" მან უკვე დაწერა პარაგრაფი, რომელიც ცხადყოფს ფრანგული კულტურის მნიშვნელობას მისი ლიტერატურული შემოქმედების განვითარებაში:  ესპანელი მოხუცი თეთრი რქებით მიუთითებს ცნობილი პორტრეტების სერიისკენ: "ეს არის დიდი მიგელ დე სერვანტესის სავედრა, ერთი ხელის გენიოსი; ეს არის ლოპე დე ვეგა, ეს არის გარსილასო, ეს არის კვინტანა". ვთხოვე კეთილშობილი გრასიანის, ტერეზა ავილას, მამაცი გონგორას და ყველაზე ძლიერი მათგანის, ფრანცისკო დე კვევედო ი ვილეგასის. შემდეგ მე ვეუბნები: "შექსპირი! დანტე! ჰიუგო...! (და ჩემს თავში: ვერლენი...!) " შემდეგ, როდესაც დამშვიდობებას აპირებ: " - მოხუცო, მნიშვნელოვანია თქვა: ჩემი ცოლი ჩემი სამშობლოა; ჩემი საყვარელი პარიზიდანაა. "  Los raros არის ილუსტრაციული ტომი ლიტერატურულ გემოვნებასთან დაკავშირებით, რომელიც მან გამოაქვეყნა იმავე წელს, როგორც Prosas profanas და მიეძღვნა ზოგიერთი მწერლის და ინტელექტუალის მოკლე აღწერას, რომელთა მიმართაც ღრმა აღფრთოვანება გრძნობდა. წიგნში გვხვდება ედგარ ალან პო, ვილიერ დე ლ'იელ ადამ, ლეონ ბლოი, პოლ ვერლეინი, ლოტრეამონტი, ევგენიო დე კასტრო და ჟოზე მარტი (ეს უკანასკნელი არის ერთადერთი, ვინც წერდა მათ ლიტერატურულ ნაშრომს ესპანურად). ფრანგული კულტურის უპირატესობა აშკარაა. "მოდერნიზმი ესპანური ლექსებისა და პროზისგან განსხვავდება, რომელიც ფრანგული ლექსებისა და პროზისგან განსხვავდება". მისი საწყისი ეტაპის გვერდზე დატოვებით, სანამ Azul..., რომელშიც მისი პოეზია დიდწილად ვალდებულია მე-19 საუკუნის ესპანური პოეზიის დიდ სახელებს, როგორიცაა Núñez de Arce და Campoamor, Darío იყო Bécquer- ის დიდი თაყვანისმცემელი. ესპანური თემები კარგად არის წარმოდგენილი მის შემოქმედებაში, უკვე Prosas profanas- ში და განსაკუთრებით, მისი მეორე მოგზაურობის შემდეგ ესპანეთში, 1899 წელს. თანამედროვე ესპანური დეკადენციის ცნობიერებაში პოლიტიკაში და ხელოვნებაში (დაკავება, რომელიც მას 98 წლის ე.წ. თაობას ჰქონდა), ის ხშირად შთაგონებული იყო წარსულის პერსონაჟებით და ელემენტებით. რაც შეეხება სხვა ენების ავტორებს, აღსანიშნავია, რომ ის ღრმა აღფრთოვანებას გრძნობდა შეერთებული შტატების სამი მწერლის მიმართ: რალფ უალდო ემერსონი, ედგარ ალან პო და უოლტ უიტმანი. [ ციტატა საჭიროა ]
ვიქტორ ჰუგო თეოფილ გოტიე კატულ მენდესი ხოსე მარია დე ერედია ხოსე მარტი პოლ ვერლენი ედგარ ალან პო ვილიერს დე ილ ადამ ლეონ ბლოი ლაუტრეამონტი ევგენიო დე კასტრო რალფ უალდო ემერსონი უოლტ უიტმენი