Γιατί οι άνθρωποι να μετατρέψουν τα γκαζόν και τους διακοσμητικούς κήπους σε τοπικά φυτά;
Ποιος δεν αγαπάει τις πεταλούδες; Είναι ένα όμορφο σύμβολο της αθωότητας. Αλλά έχετε παρατηρήσει ότι γίνονται όλο και λιγότεροι κάθε χρόνο; Όταν ήμουν παιδί, δεν μπορούσες να κάνεις ένα ταξίδι χωρίς να έχεις πεταλούδες στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου σου. Τότε γιατί υπάρχουν τόσο λίγοι και τι σημαίνει αυτό;  Ένας από τους κύριους λόγους είναι η χρήση φυτοφαρμάκων και ζιζανιοκτόνων. Αυτά τα χημικά είναι αδιάκριτοι δολοφόνοι. Και χτυπούν ολόκληρο το οικοσύστημα εκτός ισορροπίας. Στην αυλή μου, έχω δει πώς λίγη υπομονή θα φέρει τα πράγματα πίσω στην ισορροπία. Είχα αφίνες, αλλά σιγά-σιγά παρατήρησα ότι τα αρπακτικά αφίνων λύνουν το πρόβλημα. Είχα μύγες λόγω του κοτέτσιού μου, αλλά μέσα σε λίγες εβδομάδες είδα τα χελιδόνια και τις Φοίβες να μετακινούνται για να εκμεταλλευτούν την πηγή τροφής.  Ο άλλος λόγος που βλέπουμε λιγότερες πεταλούδες είναι η τροφή για τις κάμπιες. Οι περισσότερες πεταλούδες και πεταλούδες (ή πεταλούδες της νύχτας, όπως μου αρέσει να τις αποκαλώ) χρειάζονται ένα συγκεκριμένο φυτό για να φιλοξενήσουν τις κάμπιες τους. Για τις πεταλούδες Μονάρχες, είναι το Ασκληπιές, που είναι ένα ατυχές όνομα για ένα όμορφο φυτό. Για το Pipevine Swallowtails, είναι το Pipevine (Aristolochia). Χωρίς αυτά τα φυτά, οι κάμπιες δεν έχουν πηγή τροφής. Και καθώς οι πόλεις και τα προάστια γίνονται πλακόστρωτα, δεν υπάρχει μέρος για να αναπτυχθούν αυτά τα φυτά που κάποτε ήταν άφθονα. Καθώς κοιτάζουμε τις αυλές μας, περιέχουν όμορφα φυτά που εισάγονται από άλλα μέρη. Αλλά για μια πεταλούδα, οι αυλές μας μοιάζουν με ερήμους. Ακόμη και φυτά όπως το μπουκάλι, που προσελκύουν πολλά έντομα για νέκταρ, δεν παρέχουν τροφή για τα ντόπια μικρά έντομα. Είναι σαν να έχεις ένα μπαρ για τους ενήλικες να πίνουν, αλλά όχι φαγητό για να θρέψουν τα παιδιά τους ώστε να μπορούν να μεγαλώσουν και να γίνουν ενήλικες.  Αλλά ο Νταγκ Τάλαμι, ένας εντομολόγος από το Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ, λέει ότι μπορούμε να βοηθήσουμε. Βάζοντας μερικά τοπικά φυτά στην αυλή μας, μπορούμε να παρέχουμε τροφή για να φέρουμε πίσω τις πεταλούδες.  Καθώς προετοιμαζόμασταν να ανακαινίσουμε τον κήπο μας από αειθαλές καλλωπιστικές φυτές, σε έναν αγγλικό κήπο με φυτά, κάτι συνέβη. Είδαμε τον Νταγκ Τάλαμι να μιλάει σε μια συνάντηση του Σίλικον Βάλεϊ. Και συνειδητοποιήσαμε ότι έπρεπε να αλλάξουμε κατεύθυνση, και να αρχίσουμε να κηπουρούμε με τους ντόπιους.  Καθώς κοιτάζουμε τον κήπο μας, το κλειδί είναι ότι μόλις αρχίζουμε... Είναι ένα μεγάλο πείραμα για να δούμε τι λειτουργεί που. Και ήδη ο κήπος μας μιλάει. Το γαλανομάτιστο γρασίδι πέρασε από το πλακόστρωτο μονοπάτι σε άλλο μέρος του κήπου! Περιμένουμε περισσότερη κίνηση και μαγεία στο μέλλον. Ορίστε μερικές από τις σκέψεις μας για τον κήπο μας.  Ευλογίες... το να έχουμε μια γιγάντια βελανιδιά στην αυλή μας και ένα ρυάκι πίσω μας σίγουρα μας έδωσε ένα πλεονέκτημα όσον αφορά την πρόσβαση σε τρόφιμα και άγρια ζώα στην αυλή μας.  Το μειονέκτημα είναι ότι έχει πολλή σκιά. Μόνο δύο, ίσως τρία σημεία στον κήπο μας που έχουν καλό ήλιο. Έτσι, ψάχνουμε στο Καλσκάιπ για φυτά που ανέχονται τη σκιά. (Αν δεν έχετε συναντήσει Calscape είστε σε για μια απόλαυση. Ελπίζω να ζεις στην Καλιφόρνια όμως...).  Στόχος... ως Ταλαμίτες, πιστεύουμε στην τροφοδοσία του οικοσυστήματος, που ξεκινά με την καλλιέργεια κάμπιας. Και πώς τα πήγες; Λοιπόν, έχουμε δει μόνο μία ή δύο κάμπια μέχρι τώρα. - Σωστά. Είναι όλο ένα πείραμα...  Μεγαλύτερη επίδραση... αφήνοντας τα φύλλα του περασμένου έτους. Μπορούμε ήδη να δούμε το έδαφος να βελτιώνεται, και κάθε φορά που ποτίζουμε βλέπουμε πολλά έντομα να ανεβαίνουν από την άμμο. Έτσι συμβαίνει. Αργά...  Συνεχίζουμε να αντικαθιστούμε τους μη ιθαγενείς με ιθαγενείς. Το περασμένο Σαββατοκύριακο αφαιρέσαμε το Sarcococca και το Pierris Japonicas και τα αντικαταστήσαμε με το Coffeeberry (Frangula Californica). Αυτό το Σαββατοκύριακο αφαιρέσαμε δύο σφενδάκια και τα αντικαταστήσαμε με Ανεμόνα (Carpenteria Californica). Και το επόμενο Σαββατοκύριακο θα αντικαταστήσουμε τον φράχτη μας με Coyote Brush (Baccharis pilularis).  Εκτός από τα έντομα, έχουμε δει πολλά άλλα θαυμάσια άγρια ζώα στην αυλή μας. Μια νέα φωλιά από μωρά σκίουρων γεννιέται στο δέντρο κάθε χρόνο. Και φέτος μας εξέπληξαν 3 μικρά ρακούν που μετακινήθηκαν στο δέντρο (είναι σε μεγάλο βαθμό κούφιο).  Είναι γλυκοί, ντροπαλοί και αξιολάτρευτοι. Απολαύσαμε να τα βλέπουμε να βγαίνουν και να ψάχνουν το δέντρο κάθε βράδυ για φαγητό.