Ինչու՞ պետք է մարդիկ մարգագետինները եւ զարդարանքային այգիները վերածեն բնիկ բույսերի:
Ո՞վ չի սիրում թիթեռներ: Դրանք անմեղության գեղեցիկ խորհրդանիշն են: Բայց նկատե՞լ եք, որ դրանք ամեն տարի ավելի ու ավելի քիչ են դառնում։ Երբ ես երեխա էի, դուք չէիք կարող ճանապարհորդել առանց ձեր մեքենայի առջեւի պատուհանի վրա թիթեռներ ստանալու: Ինչո՞ւ են այդքան քիչ մարդիկ մահանում, եւ ի՞նչ է դա նշանակում։  Գլխավոր պատճառներից մեկը թունաքիմիկատների եւ հերբիցիդների օգտագործումն է։ Այս քիմիական նյութերը առանց ընտրելու մարդասպաններ են: Եվ նրանք խանգարում են ամբողջ էկոհամակարգի հավասարակշռությանը: Իմ բակում ես տեսել եմ, թե ինչպես մի քիչ համբերությունը կարող է հավասարակշռություն հաստատել: Ես ունեի թրթուրներ, բայց դանդաղ նկատեցի, որ թրթուրների գիշատիչները լուծում են խնդիրը: Ես թռչուններ ունեի իմ հավի տնակից, բայց մի քանի շաբաթվա ընթացքում ես տեսա, թե ինչպես են սողուններն ու սողունները տեղաշարժվում, որպեսզի օգտվեն սննդի աղբյուրից:  Մյուս պատճառը, որ մենք ավելի քիչ թիթեռներ ենք տեսնում, մկների սնունդն է: Թիթեռների եւ թիթեռների մեծ մասը (կամ գիշերային թիթեռները, ինչպես ես սիրում եմ նրանց անվանել) հատուկ բույսեր են պահանջում, որպեսզի իրենց մկները տեղավորվեն: Մոնարխ թիթեռների համար դա կաթնաշոռն է (Asclepias), որը գեղեցիկ բույսի համար դժբախտ անուն է: Pipevine Swallowtails- ի համար դա Pipevine (Aristolochia) է: Առանց այս բույսերի՝ կատուն սննդի աղբյուր չունի։ Եվ քանի որ քաղաքներն ու արվարձանները վերածվում են սողանքների, այս երբեւէ առատ բույսերը տեղ չունեն աճելու համար։ Երբ մենք նայում ենք մեր սեփական բակում, տեսնում ենք, որ այնտեղ կան գեղեցիկ բույսեր, որոնք ներմուծված են այլ վայրերից: Բայց թիթեռի համար մեր բակերը անապատներ են թվում: Նույնիսկ այնպիսի բույսերը, ինչպիսիք են շիշի բրոշը, որոնք նեկտարի համար շատ միջատներ են գրավում, սնունդ չեն տրամադրում տեղական փոքր միջատների համար: Դա նման է մեծահասակների համար խմելու համար բար ունենալու, բայց ոչ սննդի, որ կերակրեն իրենց երեխաներին, որպեսզի նրանք էլ մեծանան:  Բայց Դելավերի համալսարանի միջատաբան Դուգ Թալամին ասում է, որ մենք կարող ենք օգնել: Մեր բակում տեղական բույսեր դնելով, մենք կարող ենք սնունդ ապահովել, որպեսզի թիթեռները վերադառնան:  Երբ մենք պատրաստվում էինք վերանորոգել մեր այգին, միշտ կանաչ զարդարանքային բույսերից, անգլիական կոտեժ/կտրված ծաղիկների այգի, ինչ-որ բան տեղի ունեցավ: Մենք տեսանք Դուգ Թալեմիին ելույթ ունենալ CNPS Սիլիկոնյան հովտի Zoom հանդիպման ժամանակ: Եվ մենք հասկացանք, որ պետք է փոխենք մեր ուղղությունը եւ սկսենք այգեգործություն անել բնիկների հետ:  Երբ մենք նայում ենք մեր այգուն, կարեւորն այն է, որ մենք նոր ենք սկսում... Դա մեծ փորձ է, որպեսզի տեսնենք, թե ինչն է աշխատում որտեղ: Եվ արդեն այգին խոսում է մեզ հետ: Կապույտ աչքերով խոտը անցել է սողանոցի վրա՝ դեպի այգու մեկ այլ հատված: Մենք ակնկալում ենք ավելի շատ շարժում եւ կախարդություն ապագայում: Ահա մի քանի մտքեր մեր այգու մասին։  Օրհնություններ... մեր բակում հսկայական օծանելի ծառ ունենալը եւ մեր ետեւում գետը, անշուշտ, մեզ ձեռք են բերել սննդի եւ վայրի բնության առումով մեր բակում:  Դժբախտ կողմը... շատ ստվերներ: Միայն երկու, գուցե երեք տեղ է մեր այգում, որ լավ արեւ է ստանում: Այսպիսով, մենք շրջում ենք Կալսկեյփով եւ փնտրում բույսեր, որոնք կարող են հանդուրժել ստվեր: (Եթե դուք չեք հանդիպել Calscape դուք պետք է բուժում. Հուսով եմ Կալիֆորնիայում եք ապրում...  Նպատակ... որպես Թալամիտներ, մենք հավատում ենք էկոհամակարգի սնուցմանը, որը սկսվում է կատալոգների աճեցմամբ: Այսպիսով, ինչպե՞ս է դա ստացվել: Դե, մինչ այժմ մենք միայն մեկ կամ երկու կատեգորիա ենք տեսել: Հուսանք: Այս ամենը փորձ է...  Ամենամեծ ազդեցությունը... թերթերը թողնելն է անցած տարվա: Մենք արդեն տեսնում ենք, որ հողը բարելավվում է, եւ ամեն անգամ, երբ մենք ջրում ենք, մենք տեսնում ենք շատ միջատներ, որոնք վեր են բարձրանում ցողուց: Այնպես որ, դա տեղի է ունենում: Դանդաղ...  Այսպիսով, մենք շարունակում ենք ոչ բնիկներին փոխարինել բնիկներով: Անցած շաբաթվա վերջում մենք հանեցինք Sarcococca- ն եւ Pierris Japonicas- ը եւ փոխարինեցինք դրանք Coffeeberry- ով (Frangula Californica): Այս հանգստյան օրերին մենք կտրեցինք երկու արծիվի ծառեր եւ փոխարինեցինք դրանք Բուշ անեմոնայով (Carpenteria Californica) ։ Հաջորդ շաբաթվա վերջում մենք կփոխարինենք մեր վանդակի ցանկապատը Կոյոտի մետաղական բրոշով (Baccharis pilularis):  Բացի միջատներից, մենք մեր բակում շատ այլ հրաշալի կենդանիներ ենք տեսել: Ամեն տարի ծառի վրա ծնվում է նոր կոկորդիլոսների բույն: Եվ այս տարի մենք զարմացանք 3 փոքրիկ ռաքունների կողմից, որոնք տեղափոխվեցին ծառ (դա հիմնականում փակ է):  Նրանք քաղցր, ամաչկոտ եւ հիասքանչ են: Մենք վայելում էինք նրանց դուրս գալը եւ ծառը մաքրելը ամեն գիշեր սննդի համար: