Schrijf een opstel over de vraag of corona beleid maatregelen zijn gunstig voor de samenleving of niet
Na bijna twee jaar van de COVID-19-pandemie en nog een andere afsluiting, worden veel mensen in Nederland rusteloos en moe van de beperkingen. Volgens de Rijksoverheid werd op 28 januari in Nederland een record aantal van 74.000 gevallen bevestigd, met slechts tien corona-gerelateerde ICU-opnames of sterfgevallen (<unk>Infecties - Bevestigde gevallen<unk>, 2022). Dit roept het debat op: moet de regering deze maatregelen blijven handhaven of niet? Om een antwoord te formuleren, moet men eerst het virus begrijpen en hoe het zich verspreidt, en dan het debat vanuit politiek, ethisch, sociaal en economisch perspectief bekijken. Het eerste gerapporteerde geval van SARS-CoV-2, dat de ziekte COVID-19 veroorzaakt, was op 31 december 2019 ("Coronavirusziekte", 2022), en het zette een kettingreactie van politieke instabiliteit wereldwijd in gang. Wat als epidemie in China begon, had binnen enkele maanden bijna elk land ter wereld bereikt. In de afgelopen 20 jaar zijn veel landen getroffen door virussen die verband houden met Covid-19, zoals SARS. Gezien de eerdere ervaring hebben zij onmiddellijk passende maatregelen genomen. Zo heeft China sinds het begin van de pandemie niet meer dan 110.000 gevallen gehad, hoewel het bijna 1,5 miljard inwoners heeft (Worldometer, 2022). Een minder politiek stabiel land, zoals Turkije, was echter minder voorbereid en leed onder 12 miljoen gevallen, hoewel het een bevolking van 85 miljoen heeft. Het virus verspreidt zich zeer snel door de lucht. Als iemand in de buurt van een geïnfecteerde persoon is, kan de uitademing van de drager het virus dragen en kan het worden ingeademd door gezonde personen. Het dragen van een masker en het houden van een afstand helpen voorkomen dat geïnfecteerde personen virusdeeltjes verspreiden naar de omgeving van gezonde mensen. In landen waar de maatregelen niet ten uitvoer werden gelegd, was er echter een grote toename van overmatige sterfgevallen. De nieuwe omicron-variant blijkt zich minstens 20 keer sneller te verspreiden dan de oorspronkelijke stam vanwege zijn 30 mutaties (Grossman en Stahel, 2022). Gelukkig is het ook veel minder dodelijk omdat het in de vroege stadia geen longweefsel aanvalt (Zimmer en Ghorayshi, 2021). Men kan ook de coronavirus-beperkingen vanuit een ethisch perspectief analyseren: moeten we de corona-maatregelen verlagen, ook al brengt dat meer levens in gevaar? Op 28 januari 2021 heeft het coronavirus een sterftecijfer van 0,51%. Dit is relatief hoog in vergelijking met andere respiratoire virussen zoals influenza, die een sterftecijfer van 0,01% heeft. COVID-19 heeft een onevenredige invloed op kwetsbare groepen, zoals mensen met onderliggende gezondheidsproblemen zoals diabetes, obesitas of auto-immuunziekten. Dit geldt met name voor ouderen, vanwege de toegenomen hoeveelheid gezondheidsproblemen en een immuunsysteem dat met de leeftijd verslechtert. Het coronavirus infecteert de bovenste luchtwegen, inclusief de longen. Het breekt in in cellen en beveelt ze om kopieën van het virus te maken. De cel barst dan open en stuurt nieuwe kopieën van het virus naar andere cellen. Uiteindelijk, als er geen effectieve immuunreactie is, zal de patiënt sterven als gevolg van longbeschadiging, vooral met de COVID-19-stammen voorafgaand aan de Omicron-variant. Tijdens een lockdown is er minimaal menselijk contact, wat de verspreiding van het virus vertraagt. Het verhinderen van sociaal contact heeft echter zijn eigen verwoestende gevolgen. Tijdens de lockdown waren er bijvoorbeeld meer dan 2,5 miljoen kinderen die het risico lopen achter te blijven bij het leren (<unk>Jongeren<unk> 2021') ("Education and COVID-19", 2022). Bovendien is volgens OSF Healthcare het gemiddelde aantal wekelijkse bezoeken aan de afdeling spoedeisende hulp bij vermoedelijke zelfmoordpogingen onder jonge meisjes meer dan 50% gestegen ten opzichte van dezelfde periode een jaar geleden (OSF Health Care, 2021). Zelfs als er meer levens op het spel staan, kan men door extra maatregelen te nemen voor degenen in de risicogroep de samenleving veilig heropenen en zelfmoorden en leerstoornissen bij de jeugd voorkomen. Bovendien kunnen vaccinaties in de eerste plaats voorkomen dat weefsels ernstig beschadigd raken. Vanuit een maatschappelijk perspectief heeft het coronavirus bewezen een'splinterkwestie' te zijn, waardoor sommige mensen de vaccinatie weigeren. Veel burgers onthouden zich van het krijgen van vaccins zonder de gevolgen echt te begrijpen. Er zijn twee soorten vaccins: mRNA en virale vector. Het mRNA COVID-19-vaccin was het eerste mRNA-vaccin dat in het algemeen publiek werd gebruikt. mRNA-vaccinen bevatten RNA in lipiden die het RNA helpen de cel binnen te komen. Ribosomen lezen het RNA en instrueren de cellen om dezelfde spike-eiwitten te maken als SARS-CoV-2. Het lichaam herkent dan dat de Corona-spike-eiwitten indringers zijn en creëert antilichamen om ze te vernietigen. Ter vergelijking: virale vector vaccins plaatsen een onschadelijke kopie van het virus met hetzelfde spike proteïne DNA, waardoor het immuunsysteem het aanvalt en het onthoudt. Voor beide soorten vaccins blijven de geheugen B-cellen antilichamen aanmaken voor het geval de persoon in de toekomst wordt blootgesteld aan het echte virus. Volgens Dr. Stahel heeft <unk>Omicron zo veel gemuteerd dat het minder affiniteit heeft in termen van de antilichamen van het vaccin die het herkennen, dus daarom is het antwoord de boostershot, omdat je het virus zal overweldigen met de hoeveelheid van de immuunrespons, zelfs als er geen perfecte match is<unk> (Grossman en Stahel, 2022). Zo spelen de oorspronkelijke vaccindoses en, meer recent, de boostershot een belangrijke rol bij het voorkomen van infecties, maar nog belangrijker bij het verminderen van de kans op ernstige ziekte en overlijden. Nieuwe studies hebben echter aangetoond dat de effectieve immuniteit binnen zes maanden kan vervagen, waardoor het noodzakelijk is om jaarlijks doses te krijgen, vergelijkbaar met influenza (Doucleff). 13,6% van de bevolking boven de 18 jaar weigert zich te laten vaccineren, voornamelijk vanwege wantrouwen in de overheid (<unk>Vaccinaties COVID-19 vaccinaties<unk>, 2022). Dit beperkt de effecten van kudde-immuniteit, een concept waarbij als voldoende mensen worden gevaccineerd, het virus zich niet meer kan verspreiden omdat alle doelwitten immuun zijn. Ten slotte moet men rekening houden met de economische gevolgen van een lockdown. De afsluiting veroorzaakte kolossale werkloosheid, vooral voor degenen die in de reisindustrie werkten. Volgens het World Economic Forum verloren bijvoorbeeld 114 miljoen mensen hun baan in 2020 (Richter, 2021). Bovendien veroorzaakte de lockdowns over de hele wereld ook een geschatte verlies van 3,2 biljoen euro aan arbeidsinkomsten. Zelfs met de verwoestende economische gevolgen, moet men rekening houden met het feit dat levens op het spel worden gezet wanneer de juiste corona-maatregelen niet worden genomen. Volgens NPR zou het aantal gevallen in China ongeveer 488 keer hoger zijn geweest als er onvoldoende maatregelen waren genomen, waardoor miljoenen levens zijn gered (Beaubien, 2020). Tot slot, door COVID-19 vanuit een politiek, ethisch, sociaal en economisch perspectief te beschouwen, concludeer ik dat hoewel het virus zeer besmettelijk en fataal is voor bepaalde groepen, lockdowns slechts tijdelijke oplossingen zijn. Een afsluiting is alleen gunstig voor onze samenleving als de sterfte stijgt. Door vroegtijdige maatregelen te nemen, kunnen landen de verspreiding van het virus beperken. Het duurde bijvoorbeeld zes maanden voordat het dragen van een masker als een haalbare maatregel werd beschouwd. Zoals te zien was in de eerste lockdown, verloren tienduizenden mensen hun baan en meer dan 2,5 miljoen kinderen moesten afstandsonderwijs volgen in Nederland ("Jongeren", 2021). Door tijdig maatregelen te nemen en voorbereid te zijn, hoeft men dus niet in afsluiting te gaan. Als het aantal doden echter te hoog begint te worden, is het de moeite waard om een evenredige hoeveelheid corona-maatregelen op te leggen.