Səhər rutininizi 2 yaşlı uşağın baxışından təsvir edin
Oyanıram və yatağımda təkəm, qaranlıqdır və qorxuram. Anamı çağırıram və onun otağıma gələn addımlarını eşidəndə çox rahatlaşıram. O, yanımda əyləşir və mən xoşbəxt və məmnun hiss edirəm. Yenə gözlərimdəki günəş işığı ilə oyandım və günəş doğduqdan sonra səhər olduğunu bilirəm. Dönüb gördüm ki, anam hələ də yanımda yatır. Oturub ona deyirəm ki, artıq səhərdir. Qardaşım qaçaraq gəlir və oyun otağında oynamağı xahiş edir. Oyuncaqlarımla oynamağa çox həyəcanlıyam! Koridorda qaçıb ən sevdiyim tapmacanı seçirəm, göy qurşağının bütün rəngləri var! Qardaşımdan tapmacanı tamamlamaq üçün kömək istədim və tamamlandıqda qürur hissi keçirdim. Anamın bizi aşağıdan çağırmasını eşidirəm, deyir ki, səhər yeməyi hazırdır. Karnım acdır və mən aşağıya, mətbəx adasına gedirəm ki, o da mənim ən sevdiyimə, böyük bir qab xəmir gətirir! Yemək yeyərkən çənəmə bir şey düşdüyünü hiss edirəm. Mən bunu anamın gözünə göstərdim, o da bir parça ilə sildi. İşim bitdikdən sonra, anam deyir ki, geyinmək vaxtıdır. Mən kömək etmək istəyirəm, ona görə də pijamalarımı özüm çıxarıram!