Korona politikası önlemlerinin topluma yararlı olup olmadığı hakkında bir makale yazın.
Yaklaşık iki yıl süren COVID-19 salgını ve bir başka kilitlemeden sonra, Hollanda'da birçok insan huzursuz ve kısıtlamalardan bıktı. Rijksoverheid'e göre, 28 Ocak'ta Hollanda'da rekor 74.000 vaka doğrulandı ve sadece on korona ile ilgili yoğun bakım ünitesi kabulü veya ölümü (<unk>Enfeksiyonlar- Doğrulanmış Vakalar<unk>, 2022) oldu. Bu da şu tartışmayı gündeme getiriyor: Hükümet bu önlemleri uygulamaya devam etmeli mi, etmemeli mi? Bir cevap formüle etmek için, öncelikle virüsü ve nasıl yayıldığını anlamak ve daha sonra tartışmayı politik, etik, sosyal ve ekonomik perspektiflerden ele almak gerekir. COVID-19 hastalığına neden olan SARS-CoV-2'nin ilk bildirilen vakası 31 Aralık 2019'da ("Coronavirus hastalığı", 2022) oldu ve dünya çapında siyasi istikrarsızlığın zincir reaksiyonuna yol açtı. Çin'de bir salgın olarak başlayan şey, aylar içinde dünyanın hemen hemen her ülkesine ulaştı. Son 20 yılda, birçok ülke SARS gibi Covid-19 ile ilgili virüslerden etkilendi. Önceki tecrübelerinden dolayı, hemen uygun önlemler aldılar. Örneğin, Çin'de, neredeyse 1,5 milyar nüfusa sahip olmasına rağmen, pandeminin başlamasından bu yana 110.000'den fazla vaka bulunamadı (Worldometer, 2022). Bununla birlikte, Türkiye gibi daha az politik olarak istikrarlı bir ülke, daha az hazırlıklıydı ve 85 milyon nüfusa sahip olmasına rağmen 12 milyon vakadan muzdaripti. Virüs, hava yoluyla yayılma mekanizması nedeniyle çok hızlı yayılır. Eğer biri enfekte bir kişinin yakınında ise, taşıyıcının nefesi virüsü taşıyabilir ve sağlıklı bireyler tarafından solunabilir. Maske takmak ve mesafeyi korumak, enfekte bireylerin virüs parçacıklarını sağlıklı insanların çevresine yaymasını önlemeye yardımcı olur. Bununla birlikte, tedbirlerin uygulanmadığı ülkelerde, aşırı ölümlerde büyük bir artış oldu. Yeni omikron varyantı, 30 mutasyonu nedeniyle orijinal suştan en az 20 kat daha hızlı yayıldığını kanıtlıyor (Grossman ve Stahel, 2022). Neyse ki, daha erken aşamalarında akciğer dokusuna saldırmadığı için çok daha az ölümcüldür (Zimmer ve Ghorayshi, 2021). Bir kişi, koronavirüs kısıtlamalarını etik bir bakış açısından da analiz edebilir: Daha fazla hayatı riske atabilecek olsa bile, koronavirüs önlemlerini azaltmalı mıyız? 28 Ocak 2021 itibariyle, koronavirüsün ölüm oranı %0.51'dir. Bu oran, %0,01 ölüm oranına sahip grip gibi diğer solunum yolu virüslerine kıyasla nispeten yüksektir. COVID-19, diyabet, obezite veya otoimmün hastalıklar gibi altta yatan sağlık koşulları olan kişiler gibi savunmasız grupları orantısız bir şekilde etkiler. Bu, özellikle yaşlılarda geçerlidir, çünkü sağlık koşullarının artması ve yaşla birlikte bozulmuş bir bağışıklık sistemi nedeniyle. Koronavirus, akciğerler de dahil olmak üzere üst solunum yollarını enfekte eder. Hücrelere girer ve virüsün kopyalarını oluşturmalarını emreder. Hücre daha sonra patlar ve virüsün yeni kopyalarını diğer hücrelere gönderir. Sonunda, etkili bir bağışıklık tepkisi yoksa, hasta akciğer hasarı nedeniyle, özellikle Omicron varyantından önceki COVID-19 suşları ile ölecektir. Kilitleme sırasında, virüsün yayılmasını yavaşlatan minimum insan teması vardır. Bununla birlikte, sosyal temasın önlenmesinin kendi yıkıcı etkileri vardır. Örneğin, kilitleme sırasında 2.5 milyondan fazla çocuğun öğrenmede geride kalma riski vardı (<unk>Jongeren<unk> 2021') ("Eğitim ve COVID-19", 2022). Ayrıca, OSF Healthcare'e göre, "Genç kızlar arasında intihar girişimleri şüphesiyle acil servis bölümüne yapılan haftalık ziyaretlerin ortalaması, bir yıl önceki aynı döneme göre %50'den fazla artmıştır" (OSF Health Care, 2021). Böylece, daha fazla yaşam tehlikede olmasına rağmen, risk grubundaki kişiler için ekstra önlemler alarak, toplum güvenle yeniden açılabilir ve gençlerde intiharları ve öğrenme bozukluklarını önlenebilir. Dahası, aşılar dokulara büyük hasar vermeyi önleyebilir. Toplumsal bir bakış açısından, koronavirüs, bazı insanları aşı reddetmeye zorlayan bir "bölünme sorunu" olduğunu kanıtladı. Pek çok vatandaş sonuçlarını tam olarak anlamadan aşı yaptırmaktan kaçınıyor. İki tür aşı vardır: mRNA ve viral vektör. mRNA COVID-19 aşısı, genel halkta kullanılacak ilk mRNA aşısıydı. mRNA aşıları, RNA'nın hücreye girmesine yardımcı olan lipitlerin içinde RNA'ya sahiptir. Ribosomlar RNA'yı okur ve hücrelere SARS-CoV-2 ile aynı pik proteinlerini yapma talimatını verir. Vücut daha sonra Corona spike proteinlerinin istilacı olduğunu fark eder ve onları yok etmek için antikorlar oluşturur. Buna karşılık, viral vektör aşıları, virüsün zararsız bir kopyasını aynı DNA'lı protein DNA'sı ile yerleştirir, bağışıklık sisteminin ona saldırmasına ve hatırlamasına neden olur. Her iki aşı türü için de, hafıza B hücreleri, kişinin gelecekte gerçek virüse maruz kalması durumunda antikor oluşturmaya devam edecektir. Dr. Stahel'e göre, <unk>Omicron o kadar çok mutasyona uğramıştır ki, onu tanıyan aşıdaki antikorlar açısından daha az afiniteye sahiptir, bu nedenle, cevap destekleyici aşıdır, çünkü mükemmel bir eşleşme olmasa bile bağışıklık yanıtının miktarıyla virüsü boğacaksınız<unk> (Grossman ve Stahel, 2022). Bu nedenle, orijinal aşı dozları ve daha yakın zamanda, ilave doz enfeksiyonları önlemede önemli bir rol oynamaktadır, ancak daha da önemlisi ciddi hastalık ve ölüm riskini azaltmaktadır. Bununla birlikte, yeni çalışmalar, etkili bağışıklığın altı ay içinde kaybolduğunu göstermiştir, bu da grip (Doucleff)'e benzer şekilde yıllık doz almayı gerekli kılar. 18 yaşın üzerindeki nüfusun %13,6'sı, öncelikle hükümete olan güvensizlik nedeniyle aşılanmayı reddediyor (<unk>Aşılamalar COVID-19 aşılamaları<unk>, 2022). Bu, yeterli sayıda insanın aşılandığı bir kavram olan sürü bağışıklığının etkilerini sınırlandırır. Virüs, tüm hedeflerin bağışık olduğu için artık yayılamayacaktır. Son olarak, bir kilitlenmenin ekonomik etkilerini düşünmeliyiz. Kilitleme, özellikle seyahat endüstrisinde çalışanlar için devasa işsizlik yarattı. Örneğin, Dünya Ekonomik Forumu'na göre, 2020 yılında 114 milyon insan işini kaybetti (Richter, 2021). Ayrıca, dünya çapındaki kilitlemeler, çalışma gelirinde tahmini olarak 3,2 trilyon euro kaybına neden oldu. Yıkıcı ekonomik etkilere rağmen, uygun korona önlemleri alınmadığında hayatların tehlikede olduğu gerçeğini dikkate almak gerekir. NPR'ye göre, yetersiz önlemler alınsaydı, Çin'de yaklaşık 488 kat daha fazla vaka olurdu, böylece milyonlarca hayat kurtulurdu (Beaubien, 2020). Sonuç olarak, COVID-19'u politik, etik, sosyal ve ekonomik bir bakış açısıyla değerlendirerek, virüsün belirli gruplara karşı çok bulaşıcı ve ölümcül olmasına rağmen, kilitlemelerin sadece geçici çözümler olduğu sonucuna varıyorum. Kilitleme, aşırı ölüm oranı artmaya başladığında toplumumuz için yararlıdır. Dolayısıyla, ülkeler erken tedbirler alarak virüsün yayılmasını önleyebilir. Örneğin, maske takmanın uygulanabilir bir önlem olarak görülmesi altı ay sürdü. İlk kilitlemede görüldüğü gibi, on binlerce insan işlerini kaybetti ve 2.5 milyondan fazla çocuk Hollanda'da uzaktan eğitim almak zorunda kaldı ("Jongeren", 2021). Bu nedenle, zamanında tedbirler alarak ve hazırlıklı olarak, kilitlenmeye gerek yoktur. Ancak, ölümler aşırı olmaya başlarsa, orantılı miktarda korona önlemleri uygulamaya değer.