روبين ڊاريو جي شاعريءَ تي اثر ڪندڙن جا نالا ڪڍو
Context:ڊاريو جي شاعريءَ ۾ فرانسيسي شاعريءَ جو وڏو اثر هو. سڀ کان پهرين، رومانسيز، خاص طور تي ويڪٽر هيوگو. بعد ۾ ، ۽ هڪ فيصلي واري انداز ۾ ، ڊاريو تي پارنيسيئنز جو اثر پيو: ٿوفيل گوٽيئر ، ڪيٽول مينڊس ، ۽ جوس ماريا ڊي هيريڊيا. هڪ ٻيو فيصلو ڪندڙ اثر ڪوبا جو نثر ۽ شاعري جو ليکڪ ۽ قومي هيرو هو ، جوس مارٽي. ڊارين جي جماليات جو آخري تعريف وارو عنصر هن جي علامت پرستن ، خاص طور تي پال ورلن جي طرف سندس تعريف آهي. Cantos de vida y esperanza (1905) جي شروعاتي نظم ۾ پنهنجي شاعراڻي سفر کي ٻيهر ترتيب ڏيندي ، ڊاريو پاڻ پنهنجي بنيادي اثرن کي گڏ ڪيو جڏهن هن يقين ڏياريو ته هو هوگو سان مضبوط ۽ ورلين سان مبهم هو.  پروسيس پروفنس (1896) جي سيڪشن "پالابراس ليمينارس" ۾ هن اڳ ۾ ئي هڪ پيراگراف لکيو هو جيڪو هن جي ادبي ڪم جي ترقي ۾ فرانسيسي ثقافت جي اهميت کي ظاهر ڪري ٿو:  اڇي ڏاڙهي واري اسپيني پوڙهو شخصيتن جي هڪ سيريز ڏانهن اشارو ڪري ٿو: "هي هڪ - هو چوي ٿو - عظيم ميگل ڊي سروينٽس ساويدرا آهي ، هڪ هٿ وارو ماهر ؛ هي هڪ لوپ ڊي ويگا آهي ، هي هڪ گارسيلاسو آهي ، هي هڪ ڪينٽانا آهي. " مان هن کان پڇان ٿو ناياب انسان گريسيان لاءِ ، لاءِ Teresa of Ávila لاءِ ، لاءِ بهادر گونگورا ۽ سڀني کان مضبوط ، فرانسسکو ڊي ڪييويوڊو ويليگاس. پوءِ چوان ٿو: "شيڪسپيئر! ڊانٽي! هيوگو...! (۽ منهنجي ذهن ۾: ورلين...! "پوءِ جڏهن الوداع چئو: "پراڻي مڙس، اهو چوڻ ضروري آهي: منهنجي زال منهنجي ملڪ مان آهي؛ منهنجي مالڪه پيرس مان آهي. "  لوس راروس ادبي ذوق بابت هڪ تصويري حجم آهي ، جيڪو هن ساڳئي سال پروساس پروفاناس وانگر شايع ڪيو ، ۽ ڪجهه اديبن ۽ دانشورن کي مختصر طور تي چمڪائڻ لاءِ وقف ڪيو جن جي لاءِ هن کي گهڻي تعريف محسوس ٿي. ڪتاب ۾ انهن مان اسان ايڊگر آلن پو ، ويليئرز ڊي ايل ايل آدم ، ليون بلوي ، پال ورلين ، لاترامونٽ ، يوجينيو ڊي ڪاسترو ۽ جوس مارٽي (آخري هڪ ئي ذڪر ڪيو ويو آهي جنهن اسپيني ۾ پنهنجو ادبي ڪم لکيو آهي) فرانسيسي ثقافت جو غلبو ظاهر کان وڌيڪ آهي. ڊاريو لکي ٿو: "ماڊرنزم اسپيني نظم ۽ نثر کان وڌيڪ ڪجهه به ناهي، جيڪو سٺي فرانسيسي نظم ۽ سٺي فرانسيسي نثر جي چڪاس مان گذري چڪو آهي". هن جي شروعاتي اسٽيج کي هڪ طرف رکڻ ، ايزول کان پهريان ، جنهن ۾ هن جي شاعري 19 صدي جي اسپيني شاعري جي عظيم نالن تي تمام گهڻو قرض رکي ٿي ، جهڙوڪ نونز ڊي آرسي ۽ ڪيمپومور ، ڊاريو بيڪير جو وڏو مداح هو. هن جي ڪم ۾ اسپيني موضوعن جي سٺي نموني نمائندگي ڪئي وئي آهي ، اڳ ۾ ئي پروساس پروفنس ۾ ۽ خاص طور تي ، 1899 ۾ اسپين جي ٻئي سفر کان پوءِ. سياسي ۽ فنون ۾ همعصر اسپين جي زوال جو شعور (هڪ مصروفيت جنهن کي هن 98 جي نسل جي نالي سان مشهور ڪيو) ، هو اڪثر ماضي جي ڪردارن ۽ عنصرن کان متاثر هو. ٻين ٻولين ۾ ليکڪن جي حوالي سان ، اهو ذڪر ڪرڻ جي قابل آهي ته هن آمريڪا جي ٽن ليکڪن ڏانهن هڪ گہرے تعريف محسوس ڪئي: رالف والڊو ايمرسن ، ايڊگر آلن پو ۽ والٽ ويتمن. [ حوالا گهربل آهي ]
وڪٽر هيوگو ٿوفيل گوٽيئر ڪيٽولي مينڊس جوزيه ماريا دي هيريڊيا جوس مارٽي پال ورلين ايڊگر آلن پو ويليئرز ڊي ايل ايل آدم ليون بليو لاترامونٽ يوجينيو ڊي ڪاسترو رالف والڊو ايمرسن والٽ وِٽمن