Navên bandorên li ser helbestên Ruben Dario derxînin
Context:Helbestên Fransî bandoreke diyarker di avakirina Darío de wek helbestvanek bû. Di serî de romanîst, bi taybetî Victor Hugo. Piştre, û bi awayekî biryardar, Darío ji aliyê parnassians ve hate bandor kirin: Théophile Gautier, Catulle Mendès, û José María de Heredia. Yek din bandora biryardar nivîskarê prose û helbest û qehremanê neteweyî yê Kuba, Jose Martí bû. Hêmanê dîyarker ê estetîkê Dariyanî ya dawîn heyranîya wî ya li hemberî sembolîstan, bi taybetî Paul Verlaine ye. Di helbesta destpêkê ya Cantos de vida y esperanza (1905) de ku di helbesta xwe ya helbestvanî de ji nû ve berhev kir, Darío bi xwe bandorên xwe yên sereke pêk anî dema ku wî piştrast kir ku ew "bi Hugo re xurt û bi Verlaine re dubeş" bû ("con Hugo fuerte y con Verlaine ambiguo".)  Di beşa "Palabras Liminares" ya Prosas Profanas (1896) de wî berê paragrafek nivîsandibû ku girîngiya çanda Fransî di pêşxistina karê wî yê edebî de eşkere dike:  Spanyalê pîr û bi çermê spî dest nîşanî rêze wêneyên bi nav û deng dide: "Ev yek - ew dibêje - Mîgelê mezin yê Cervantes Saavedra ye, mêrxasê yek destî ye; ev yek Lope de Vega ye, ev yek Garcilaso ye, ev yek Quintana ye". Ez ji bo mirovê hêja Gracián, ji bo Teresa ya Ávila, ji bo Góngora dilsoz û ya herî xurt ji hemûyan, Francisco de Quevedo y Villegas jê dixwazim. Piştre ez dibêjim: "Shakespeare! Dante! Hugo...! (û di serê min de: Verlaine...!) " Piştre, dema ku em ji hev re vedigerin: "-Pîran, girîng e ku bêje: jina min ji welatê min e; xanimê min ji Parîsê ye".  Los raros cildek nîşanî ya derbarê şêweyên edebî ye, ku wî di heman salê de wekî Prosas profanas weşand, û bi kurtî hinek nivîskar û rewşenbîrên ku wî ji wan re heyranîyeke kûr hîs dikir, veqetand. Di nav wan kesên ku di pirtûkê de em Edgar Allan Poe, Villiers de l'Isle Adam, Léon Bloy, Paul Verlaine, Lautréamont, Eugénio de Castro û José Martí (ev ya dawî tenê yek e ku behsa ku karê xwe yê edebî bi Spanî nivîsand.) Serdestbûna çanda Fransî ji ber xwe ve diyar e. Darío nivîsî: "Modernîzm ne tiştekî din e ji helbest û prosa Spanyayê derbasî sîvê baş a helbest û prosa Fransayê bûye". Di qonaxa xwe ya destpêkê de, berî Azul..., ku helbestên wî gelekî bi navên mezin ên helbestên Îspanî yên sedsala 19'an re deyndar in, wekî Núñez de Arce û Campoamor, Darío hezkiriyek mezin a Bécquer bû. Mijarên Îspanî di karê wî de baş têne temsîl kirin, ji berê ve di Prosas profanas de û bi taybetî jî piştî çûna wî ya duyemîn a Îspanî, di 1899 de. Ji ber ku wî ji dekadensa siyaseta Spanyayê û hunerê ya hemdem (bi heman awayî bi nifşa 98'an re parve kiribû) agahdar bû, ew gelek caran ji hêla karakter û hêmanên berê ve hatîye ilham kirin. Di derbarê nivîskarên bi zimanên din de, hêjayî gotinê ye ku wî ji bo sê nivîskarên ji Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê: Ralph Waldo Emerson, Edgar Allan Poe û Walt Whitman haydarbûneke kûr hîs kir. [ pêwîstî bi çavkaniyê ]
Victor Hugo Théophile Gautier Catulle Mendès José María de Heredia Jose Martí Paul Verlaine Edgar Allan Poe Villiers de l'Isle Adam Léon Bloy Lautréamont Eugénio de Castro Ralph Waldo Emerson Walt Whitman