Er fegurð hlutlæg eða sjálfsagð?
Viðhorf til þessarar spurningar eru mismunandi eftir fólki. Tölfræđilega er auðveldlega hægt ađ sjá valmynstur á ūví sem menn myndu kalla fallegt. Dæmi um þetta fyrirbæri eru fegurðarviðmið fyrir konur og karla. Samfélagið virðist vera sammála um hvaða eiginleikar, bæði líkamlegir og innri, telja manneskju fallega. Mælikvarði fegurðar er einnig sett fyrir utan menn, á dýrategundir, t.d. í köttasýningum. Það virðist vera tengsl á milli fegurðar og þess hve hún líkist fullkomnun. Til dæmis er rós með mörg blómblöð og engin tár eða rispur almennt talin fallegri en rós með færri, augljóslega eyðilögð blómblöð. Hins vegar vekur spurningin um fullkomnun einnig vandamál þar sem það er erfitt og eflaust ómögulegt að skilgreina fullkomnun. Fegurð þýðir ekki endilega fullkomnun. Til dæmis eru stór augu tölfræðilega talin vera meira aðlaðandi þó, hvað varðar líffræðilegan tilgang þeirra hafa þeir ekkert yfirburði yfir litlum augum. Bæði fegurð og fullkomnun er því háð því sjónarhorni eða því markmiði sem þú hefur þegar þú skoðar hlut.  Þá er einnig gott að hafa í huga að það sem er talið fallegt hefur breyst í gegnum aldirnar og menningarheimin. T.d. eru tískuþróun og myndlistarstílar sífellt að breytast. Auk þess bendir fjölbreytni á skoðunum til þess að það sé ekkert sem allir telji fallegt, svo jafnvel þótt meirihluti telji tiltekinn hlut eða hlut fallegan, er fegurð hans áfram einstaklingsbundin vegna þess að hún er áfram byggð á síbreytilegum uppáhaldi frekar en hlutlægum sannleika.