Rubén Darío ၏ ကဗျာများပေါ်တွင် လွှမ်းမိုးသူများကို ထုတ်ယူပါ။
Context:ပြင်သစ်ကဗျာဟာ ကဗျာဆရာအဖြစ် Darío ရဲ့ ဖွဲ့စည်းမှုမှာ အရေးပါတဲ့ သက်ရောက်မှုတစ်ခုဖြစ်ခဲ့တယ်။ ပထမက စိတ်ကူးယဉ်ဝါဒီတွေ၊ အထူးသဖြင့် Victor Hugo ပါ။ နောက်ပိုင်းမှာ Darío ဟာ ပါနာဆစ်တွေဖြစ်တဲ့ Théophile Gautier၊ Catulle Mendès နဲ့ José María de Heredia တို့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ အဆုံးအဖြတ်ပေးခဲ့တယ်။ [စာမျက်နှာ ၂၃ ပါ ရုပ်ပုံ] Darianian ရဲ့ အလှအပဆိုင်ရာ နောက်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်က သင်္ကေတဝါဒီတွေကို အထူးသဖြင့် Paul Verlaine ကို လေးစားမှုပါ။ Cantos de vida y esperanza (၁၉၀၅) ရဲ့ ကနဦးကဗျာမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် ကဗျာဆိုင်ရာ လမ်းကြောင်းကို ပြန်လည်ကောက်ယူရင်း Darío ကိုယ်တိုင်က သူ "Hugo နဲ့ ခိုင်မာပြီး Verlaine နဲ့ မရေရာ" ("con Hugo fuerte y con Verlaine ambiguo") လို့ အတည်ပြုတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အဓိက သြဇာလွမ်းမှုတွေကို ပေါင်းစပ်ထားတယ်။  Prosas Profanas (1896) ၏ "Palabras Liminares" အပိုင်းတွင် သူ၏စာပေလက်ရာဖွံ့ဖြိုးမှုတွင် ပြင်သစ်ယဉ်ကျေးမှု၏ အရေးပါမှုကို ဖော်ပြသော စာပိုဒ်တစ်ပိုဒ်ကို ရေးသားခဲ့သည်။  ဖြူဖွေးတဲ့ မုတ်ဆိတ်ထူတဲ့ စပိန်အိုက အထင်ကရ ပုံတူတွေရဲ့ အစဉ်တစ်ခုကို ညွှန်ပြတာက "ဒီတစ်ခုက လက်တစ်ဖက်တည်းပါရမီရှင် Miguel de Cervantes Saavedra လို့သူကပြောတယ်၊ ဒါက Lope de Vega၊ ဒါက Garcilaso၊ ဒါက Quintana"တဲ့။ ဂုဏ်သရေရှိ Gracián အတွက်၊ Teresa of Ávila အတွက်၊ သတ္တိရှိတဲ့ Góngora အတွက်၊ အားလုံးထဲက အစွမ်းသတ္တိအရှိဆုံး Francisco de Quevedo y Villegas အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ နောက်ပြီး ကျွန်မပြောလိုက်တာက "Shakespeare! ဒန်တီ! Hugo...! (ငါ့ခေါင်းထဲမှာတော့ Verlaine...!) " ဒီနောက် နှုတ်ဆက်တဲ့အခါ "အဖိုးအိုရေ၊ ပြောဖို့ အရေးကြီးတာက ငါ့ဇနီးက ငါ့တိုင်းပြည်က၊ ငါ့မိန်းမက ပါရီက"တဲ့။  Los raros ဟာ Prosas profanas နဲ့ တစ်နှစ်တည်းမှာ ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ စာပေအရသာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သရုပ်ဖော်အခွေတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူအလေးအနက် လေးစားတဲ့ စာရေးဆရာတွေနဲ့ ပညာတတ်တစ်ချို့ကို အတိုချုပ်ဖော်ပြဖို့ ရည်စူးထားတာပါ။ ဒီစာအုပ်မှာပါဝင်တဲ့သူတွေထဲမှာ Edgar Allan Poe, Villiers de l'Isle Adam, Léon Bloy, Paul Verlaine, Lautréamont, Eugénio de Castro နဲ့ José Martí တို့ပါဝင်ပါတယ်။ (နောက်ဆုံးက စပိန်ဘာသာနဲ့ စာပေလက်ရာရေးခဲ့တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သူလို့ ဖော်ပြထားတာပါ။) ပြင်သစ်ယဉ်ကျေးမှု လွှမ်းမိုးမှုက ထင်ရှားပါတယ်။ [အောက်ခြေမှတ်ချက်များ] ၁၉ ရာစု စပိန်ကဗျာစာပေရဲ့ နာမည်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်တွေဖြစ်တဲ့ Núñez de Arce နဲ့ Campoamor တို့ကို ကဗျာရေးရာမှာ အများအပြားချီးကျူးရမယ့် Azul... မတိုင်ခင်က သူ့ရဲ့ ကနဦးအဆင့်ကို ဘေးဖယ်ထားရင်း Darío ဟာ Bécquer ကို လေးစားသူကြီးဖြစ်ခဲ့တယ်။ စပိန်အကြောင်းအရာတွေဟာ သူ့ရဲ့လက်ရာမှာ ကောင်းစွာကိုယ်စားပြုထားတယ်။ Prosas profanas မှာနဲ့ အထူးသဖြင့် ၁၈၉၉ ခုနှစ်က စပိန်ကို ဒုတိယခရီးစဉ်အပြီးမှာပေါ့။ နိုင်ငံရေးနဲ့ အနုပညာမှာ ခေတ်ပြိုင် စပိန် ယိုယွင်းမှုကို သတိမူမိတာက (၁၉၉၈ မျိုးဆက်လို့ခေါ်တာနဲ့ သူဝေမျှတဲ့ ပူပန်မှုတစ်ခု) သူဟာ မကြာခဏ အတိတ်က ဇာတ်ကောင်တွေ၊ အရိပ်လက္ခဏာတွေကနေ စေ့ဆော်မှုရတယ်။ အခြားဘာသာစကားများရှိ စာရေးဆရာများနှင့် ပတ်သက်၍ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှ စာရေးဆရာသုံးဦးကို နက်ရှိုင်းစွာ လေးစားခဲ့သည်ဟု ပြောထိုက်သည်။ Ralph Waldo Emerson၊ Edgar Allan Poe နှင့် Walt Whitman တို့ဖြစ်သည်။ [ ကိုးကားရန်လိုအပ်သည် ]
ဗစ်တာ ဟုဂို သီအိုဖီးလ် ဂိုးတီယာ Catulle Mendès ကို ဟိုဆီ မာရီယာ ဒီ ဟယ်ရီဒီယာ ဂျိုဆက် မာတီ ပေါလ် ဗာရင် Edgar Allan Poe ကို Villiers de l'Isle အာဒမ် လီယွန် ဘလို Lautréamont ကို Eugénio de Castro ကို ရယ်လ်ဖ် ဝဲလ်ဒို အီမာဆန် ဝေါ့တ် ဝိတ်မန်း