Edertasuna objektiboa da? Edo subjektiboa?
Pertsona bakoitzak iritzi ezberdinak ditu gai honen inguruan. Estatistikoki, erraza da ikustea zer den polita eta zer ez. Fenomeno honen adibide nabaria da emakume eta gizonen edertasun-maila. Badirudi gizarteak adostasuna duela zein ezaugarrirekin pertsona bat ederra izan daitekeen, bai fisikoa bai barrutik. Edertasunaren estandarra gizakietatik haratago proiektatzen da animalia arrazetan, adibidez, katuen ikuskizunetan. Badirudi... edertasuna eta perfekzioa lotzen dituztela. Adibidez, orrialde asko dituen eta malkoak edo urratuak ez dituen arrosa bat, orokorrean, orrialde gutxiago dituen eta nabarmen hondaturik dauden bat baino ederrago ikusten da. Hala ere, perfekzioaren galderak arazo bat ere sortzen du, zaila baita eta ezinezkoa dela perfekzioa definitzea. Edertasuna ez da ezin hobea. Adibidez, begi handiak estatistikoki erakargarriagoak direla uste da; hala ere, beren helburu biologikoari dagokionez, begi txikiekiko nagusitasunik ez dute. Edertasuna eta perfekzioa gauza bati nola begiratzen diozunaren araberakoak dira.  Gainera, kontuan hartu behar da mendeetan eta kulturetan izan diren aldaketa nabarmenak ere, edertasuna zer den kontuan hartuta. Modak eta arteak, adibidez, etengabe aldatzen dira. Gainera, iritzien aniztasunak iradokitzen du ez dagoela denek edertzat jotzen duten ezer, beraz, gehiengoak objektu edo gauza jakin bat edertzat jotzen badu ere, bere edertasuna subjektiboa izaten jarraitzen du, beti aldatzen ari den lehentasunean oinarritzen baita, egia objektiboan baino.