Ποιο είναι πιο σημαντικό, η φύση ή η ανατροφή;
Το επιχείρημα της φύσης εναντίον της ανατροφής υπάρχει από τότε που οι άνθρωποι μπορούν να σκεφτούν πολύπλοκες σκέψεις. Η συζήτηση σχετικά με το αν η φύση (η εγγενής φύση, η στάση ή η προδιάθεση), ή η ανατροφή (η φροντίδα, οι διδασκαλίες ή η προετοιμασία) ενός παιδιού είναι πιο υπεύθυνη για το ποιος ή τι θα γίνει στην ενήλικη ζωή.  Σε μεγάλο βαθμό θεωρείται ότι οι άνθρωποι είναι προϊόν του πλαισίου (Nurture). Οι συνθήκες στις οποίες ανατράφηκαμε έχουν σημαντική επίδραση στο τι θα γίνουμε αργότερα στη ζωή μας. Αλλά, δεν είναι απαραίτητα τόσο μαύρο και άσπρο. Υπάρχουν αμέτρητα παραδείγματα παιδιών που γεννήθηκαν σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, που μεγάλωσαν για να γίνουν καλά στρογγυλεμένα, υψηλά συνεισφέροντα μέλη της κοινωνίας.  Ως εκ τούτου, θα ήταν λογικό να υποθέσουμε ότι η φύση είναι ένας ισχυρός παράγοντας, ανεξάρτητα από την ανατροφή (το περιβάλλον) στο οποίο μεγαλώνει ένα άτομο. Εξάλλου, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι κάποιος που μεγαλώνει σε ένα βίαιο σπίτι θα κακοποιήσει και εκείνος τους άλλους. Τότε η φύση είναι πιο σημαντική;  Η δυσκολία με τη συζήτηση είναι ότι κανένα άτομο δεν είναι το ίδιο με ένα άλλο. Πειράματα για να καθοριστεί η αποτελεσματικότητα του Nature vs Nurture είναι δύσκολο να εκτελεστούν. Όχι μόνο από την άποψη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά επιπλέον και από μια μεταβλητή άποψη. Πραγματικά, υπάρχουν πάρα πολλές μεταβλητές που πρέπει να ελέγχονται όσον αφορά την ανθρώπινη φύση, ώστε οποιαδήποτε επιβολή ελέγχου στο στοιχείο της ανατροφής θα ήταν ανισορροπημένη.  Όταν εξετάζουμε αυτό το ερώτημα, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι η αναπτυξιακή ψυχολογία είναι ακόμα στα πρώτα της στάδια, και να καταλάβουμε ότι τόσο η φύση όσο και η ανατροφή είναι απαραίτητοι παράγοντες στην ανθρώπινη ανάπτυξη.