Улічваючы гэты пункт пра халодную вайну, чаму савецкія войскі адмовіліся ад вайны ў Афганістане?
Context:Пасля Другой сусветнай вайны часткі Усходняй і Цэнтральнай Еўропы, уключаючы Усходнюю Германію і ўсходнія часткі Аўстрыі, былі акупаваныя Чырвонай арміяй згодна з Патсдамскай канферэнцыяй. Залежныя камуністычныя ўрады былі ўсталяваныя ў дзяржавах-спадарожніках Усходняга блока. Стаўшы другой ядзернай дзяржавай у свеце, Савецкі Саюз стварыў саюз Варшаўскага дагавора і ўступіў у барацьбу за глабальнае дамінаванне, вядомую як "халодная вайна", з супернікамі ЗША і НАТО. Пасля смерці Сталіна ў 1953 годзе і кароткага перыяду калектыўнага кіравання новы лідар Нікіта Хрушчоў асудзіў Сталіна і пачаў палітыку дэсталінізацыі, вызваліўшы многіх палітычных вязняў з працоўных лагераў ГУЛАГа. Агульнае палягчэнне рэпрэсіўнай палітыкі пазней стала вядома як Хрушчоўская адтаўка. У той жа час, напружанасць халоднай вайны дасягнула свайго піку, калі два супернікі сутыкнуліся з разгортваннем Злучаных Штатаў ракет Юпітэр ў Турцыі і савецкіх ракет на Кубе.  У 1957 годзе Савецкі Саюз запусціў першы ў свеце штучны спадарожнік, "Спутник-1", пачаўшы эпоху касмічнай эры. Расійскі касманаўт Юрый Гагарын стаў першым чалавекам, які прайшоў па арбіце Зямлі на борце касмічнага карабля "Восток-1" 12 красавіка 1961 года. Пасля звяржэння Хрушчова ў 1964 годзе адбыўся яшчэ адзін перыяд калектыўнага кіравання, пакуль Леанід Брэжнеў не стаў лідэрам. Эпоха 1970-х і пачатку 1980-х гадоў была пазней названая эрай застойлівасці. Касыгінская рэформа 1965 года была накіравана на частковую дэцэнтралізацыю савецкай эканомікі. У 1979 годзе, пасля рэвалюцыі пад кіраўніцтвам камуністаў у Афганістане, савецкія войскі ўварваліся ў краіну, у канчатковым выніку пачынаючы савецка-афганскую вайну. У маі 1988 года савецкія войскі пачалі выводзіць войскі з Афганістана з-за міжнароднай апазіцыі, настойлівай антысавецкай партызанскай вайны і адсутнасці падтрымкі савецкіх грамадзян.  З 1985 года апошні савецкі лідар Міхаіл Гарбачоў, які імкнуўся правесці ліберальныя рэформы ў савецкай сістэме, увеў палітыку гласносці (адкрытасці) і перабудовы (рэструктурызацыі) у спробе спыніць перыяд эканамічнай стагнацыі і дэмакратызаваць урад. Аднак гэта прывяло да ўзнікнення моцных нацыяналістычных і сепаратысцкіх рухаў па ўсёй краіне. Да 1991 года савецкая эканоміка была другой па велічыні ў свеце, але ў апошнія гады яна ўвайшла ў крызіс.  Да 1991 года эканамічныя і палітычныя хваляванні пачалі вылівацца, калі краіны Балтыі вырашылі аддзяліцца ад Савецкага Саюза. 17 сакавіка быў праведзены рэферэндум, у якім пераважная большасць удзельнікаў грамадзян прагаласавала за пераўтварэнне Савецкага Саюза ў абноўленую федэрацыю. У чэрвені 1991 года Барыс Ельцын стаў першым прамаабраным прэзідэнтам у расійскай гісторыі, калі быў абраны прэзідэнтам Расійскай СФСР. У жніўні 1991 года спроба дзяржаўнага перавароту членамі ўрада Гарбачова, накіраваная супраць Гарбачова і накіраваная на захаванне Савецкага Саюза, наадварот, прывяла да заканчэння Камуністычнай партыі Савецкага Саюза. 25 снежня 1991 года пасля распаду Савецкага Саюза разам з сучаснай Расіяй з'явіліся яшчэ чатырнаццаць постсавецкіх дзяржаў.
Савецкія войскі выйшлі з савецка-афганскай вайны, якая пачалася ў маі 1988 года з-за міжнароднай апазіцыі, настойлівай антысавецкай партызанскай вайны і адсутнасці падтрымкі савецкіх грамадзян.