Opisz luzowanie ilościowe w trzech lub mniej punktów.
Context:Kwoteczne ułatwianie (ang. quantitative easing, QE) jest działaniem polityki pieniężnej, w ramach którego bank centralny kupuje z góry określone kwoty obligacji rządowych lub innych aktywów finansowych w celu stymulacji działalności gospodarczej. Kwoteczne ułatwianie jest nową formą polityki pieniężnej, która zaczęła być szeroko stosowana po kryzysie finansowym 2007-2008. Ma ona na celu złagodzenie recesji gospodarczej, gdy inflacja jest bardzo niska lub ujemna, czyniąc standardową politykę pieniężną nieskuteczną. Ograniczenie ilościowe (QT) ma odwrotny skutek, gdy z powodów polityki pieniężnej bank centralny sprzedaje część posiadanych przez siebie obligacji rządowych lub innych aktywów finansowych.  Podobnie jak w przypadku konwencjonalnych operacji otwartego rynku wykorzystywanych do realizacji polityki pieniężnej, bank centralny wdraża ułatwienia ilościowe poprzez kupowanie aktywów finansowych od banków komercyjnych i innych instytucji finansowych, podnosząc w ten sposób ceny tych aktywów finansowych i obniżając ich rentowność, jednocześnie zwiększając podaż pieniądza. Jednak w przeciwieństwie do normalnej polityki, luzowanie ilościowe polega zazwyczaj na zakupie bardziej ryzykownych lub długoterminowych aktywów (a nie krótkoterminowych obligacji rządowych) o z góry ustalonych kwotach na dużą skalę, w ciągu wcześniej wyznaczonego okresu.  Banki centralne zazwyczaj stosują ułatwienia ilościowe, gdy ich nominalny cel stopy procentowej zbliża się do zera lub osiąga ten poziom. Bardzo niskie stopy procentowe powodują pułapkę płynności, sytuację, w której ludzie wolą posiadać gotówkę lub bardzo płynne aktywa, biorąc pod uwagę niskie zwroty z innych aktywów finansowych. To utrudnia obniżenie stóp procentowych poniżej zera; wówczas władze monetarne mogą użyć luzowania ilościowego do dalszego stymulowania gospodarki, zamiast próbować obniżyć stopę procentową.  Kwoteczne łagodzenie może pomóc wyprowadzić gospodarkę z recesji i pomóc zapewnić, że inflacja nie spadnie poniżej celu inflacyjnego banku centralnego. Jednak programy QE są również krytykowane z powodu ich skutków ubocznych i ryzyka, które obejmują politykę, która jest bardziej skuteczna niż zamierzone w działaniu przeciwko deflacji (co prowadzi do wyższej inflacji w dłuższej perspektywie), lub nie jest wystarczająco skuteczna, jeśli banki nadal niechętnie udzielają pożyczek, a potencjalni kredytobiorcy nie są gotowi do pożyczania. Ilościowe ułatwianie było również krytykowane za podnoszenie cen aktywów finansowych, przyczyniając się do nierówności. Ilościowe łagodzenie zostało podjęte przez niektóre główne banki centralne na całym świecie po globalnym kryzysie finansowym w 2007-08 i ponownie w odpowiedzi na pandemię COVID-19.
1- Ilościowe łagodzenie (QE) to działanie polityki pieniężnej, w ramach którego rząd kupuje obligacje i inne aktywa w celu utrzymania niskich długoterminowych stóp procentowych w celu stymulacji gospodarki.  2- Wprowadzono go po wielkim kryzysie finansowym (GFC) w 2008 r.  3- Przyczynia się do nierówności poprzez pozyskiwanie aktywów finansowych.