အနုပညာဟာ အသုံးမကျဘူးလား။
အနုပညာမှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိ၊မရှိဆိုတာ အမြင်အပေါ် မူတည်ပါတယ်။ လက်တွေ့ ရှုထောင့်မှ ကြည့်ပြောရရင်၊ အနုပညာ ကိုယ်နှိုက်ကိုယ်၌က လူသားအတွက် တန်ဖိုးရှိတာ ဒါမှမဟုတ် လိုအပ်တာကို မပေးနိုင်ပါ။  ဒါပေမဲ့ အနုပညာအတွက် ဆက်လက်ပြီး မွေးရာပါ တန်ဖိုးထားမှုကတော့ လူသားတွေဆီမှာ ရှိနေဆဲပါ။ ဒီတော့ အနုပညာက အသုံးမဝင်ဘူးဆိုပေမဲ့ လူတွေက ဆက်လက်ပြီး အနုပညာရဲ့ အတွင်းတန်ဖိုးကို အသုံးဝင်မှုအပေါ်မှာ တန်ဖိုးထားကြတယ်။ အနုပညာဆိုင်ရာ ယဉ်ကျေးမှုကို ထိန်းသိမ်း၊ ကြွယ်ဝစေရန် ရည်စူးထားတဲ့ သန်းချီတဲ့ ပြခန်းများနဲ့ ပြတိုက်များက အဲဒါရဲ့ အထောက်အထားပါ။  အနုပညာကနေ အတွေးတွေ၊ ခံစားမှုတွေကို စေ့ဆော်ပေးနိုင်ပြီး လူတွေကို လူသားအတွေ့အကြုံရဲ့ အလှအပနဲ့ ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ အဆင့်တစ်ခုမှာ ဆက်သွယ်ခွင့်ပေးတယ်လို့ အများက စောဒကတက်တယ်။  အနုပညာကို အသုံးချမှုကို ဘဏ္ဍာရေး ရှုထောင့်မှလည်း ဆန်းစစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါက အနုပညာရှင်တွေကို သူတို့စိတ်ကူးတွေကို ထုတ်ဖော်ဖို့နဲ့ ပန်းချီတွေရောင်းဖို့ ခွင့်ပြုပေးရုံမက ဖန်တီးမှု လုပ်ငန်းမှာ အလုပ်အကိုင်ဖန်တီးဖို့ပါ အထောက်အကူပေးပါတယ်။  ဒီတော့ နိဂုံးချုပ်ရရင် အနုပညာရဲ့ လက်တွေ့ကျမှု ကင်းမဲ့တာတောင်မှ ၎င်းရဲ့ ပင်ကိုယ်တန်ဖိုးဟာ အလှနဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ရဲ့ တန်ဖိုးထားမှုကနေ မြင်သာပါတယ်။