Номҳои таъсиррасонро дар шеъри Рубен Дарио бароред
Context:Шеъри фаронсавӣ дар ташаккули Дарио ҳамчун шоир таъсири муайянкунанда дошт. Дар ҷои аввал, романтикҳо, махсусан Виктор Гюго. Баъдтар, Дарё ба таври қатъӣ аз ҷониби парнасҳо таъсир ёфт: Теофил Готье, Катул Мендес ва Хосе Мария де Эредия. Таъсири дигари муайянкунанда ин нависандаи назм ва шеър ва қаҳрамони миллии Куба Хосе Марти буд. Унсури ниҳоии муайянкунандаи эстетикаи Дарианӣ таассуроти ӯ нисбат ба рамзшиносон, алахусус Пол Верлен аст. Бознигарии траекторияи шоиронаи худро дар шеъри аввалини Cantos de vida y esperanza (1905) Даррио худаш таъсири асосии худро синтез кард, вақте ки ӯ изҳор дошт, ки ӯ "бо Ҳюго қавӣ ва бо Верлен номуайян" буд ("con Hugo fuerte y con Verlaine ambiguo".)  Дар бахши "Palabras Liminares" -и Prosas Profanas (1896) ӯ аллакай як параграф навишта буд, ки аҳамияти фарҳанги фаронсавиро дар рушди осори адабии ӯ ошкор мекунад:  Испанӣ пирамард бо риши сафед ба як қатор портретҳои машҳур ишора мекунад: "Ин - ӯ мегӯяд - Мигел де Сервантес Сааведраи бузург аст, якдастаи якдаста; ин Лопе де Вега аст, ин Гарсиласо аст, ин Кинтана аст". Ман аз ӯ барои марди бонангу номус Грасиан, барои Терезаи Авила, барои Гонгораи шуҷоъ ва аз ҳама пурзӯртарин, Франсиско де Квеведо и Виллегас хоҳиш мекунам. Баъд ман мегӯям: "Шекспир! Данте! Ҳюго...! (ва дар сарам: Верлен...!) " Пас, ҳангоми хушомадед гуфтан: "Эй пирамард, муҳим аст, ки бигӯем: зани ман аз кишвари ман аст; хонуми ман аз Париж аст".  Los raros як маҷмӯи тасвирӣ дар бораи завқи адабӣ мебошад, ки онро дар ҳамон сол бо Prosas profanas нашр кард ва ба баъзе нависандагон ва зиёиён, ки ба онҳо эҳтироми амиқ дошт, бахшида шудааст. Дар байни онҳое, ки дар китоб ҳастанд, мо Эдгар Аллан По, Виллерс де л'Ил Адам, Леон Блой, Пол Верлен, Лотреамонт, Евгенио де Кастро ва Хосе Мартиро пайдо мекунем (ин охирин ягона шахсест, ки осори адабии худро бо забони испанӣ навиштааст). Таъсири фарҳанги фаронсавӣ беш аз равшан аст. Дарё навиштааст: "Модернизм танҳо як шеъри испанӣ ва як шеъри фаронсавӣ аст, ки аз шеъри хуб ва шеъри хуб ва аз шеъри хуб ва аз шеъри хуб ва аз шеъри хуб ва аз шеъри хуб ва аз шеъри хуб гузашт". Дарё аз марҳилаи ибтидоии худ, пеш аз Азул..., ки дар он шеъри ӯ ба номҳои бузурги шеъри асри 19 -и Испания, ба монанди Нунес де Арсе ва Кампоамор қарздор аст, канорагирӣ кард. Мавзӯъҳои испанӣ дар эҷодиёти ӯ аллакай дар Prosas profanas ва махсусан пас аз сафари дуюми ӯ ба Испания, дар соли 1899 хуб намояндагӣ мекунанд. Бо дарки таназзули муосири испанӣ дар сиёсат ва санъат (таваҷҷӯҳе, ки ӯ бо насли ба ном 98 мубодила кард), ӯ аксар вақт аз шахсиятҳо ва унсурҳои гузашта илҳом мегирифт. Дар бораи муаллифони забонҳои дигар, бояд қайд кард, ки ӯ ба се нависанда аз Иёлоти Муттаҳида: Ральф Уолдо Эмерсон, Эдгар Аллан По ва Уолт Уитман эҳтироми амиқ дошт. [ иқтибос лозим аст ]
Виктор Ҳюго Тэофил Готиер Катул Мендес Хосе Мария де Эредиа Хосе Марти Пол Верлен Эдгар Аллан По Виллерс де л'Ил Адам Леон Блой Лотремонт Эуҷенио де Кастро Ральф Уолдо Эмерсон Уолт Уитман