Fáðu út nöfn áhrifavalda á ljóð Ruben Dario
Context:Frönsk ljóð var afgerandi áhrifavaldur á myndun Darío sem ljóðskálds. Í fyrsta lagi rómantíkin, einkum Victor Hugo. Síðar, og á ákveðinn hátt, var Darío undir áhrifum parnassians: Théophile Gautier, Catulle Mendès og José María de Heredia. Annar afgerandi áhrifavaldur var prosa- og ljóðskáldið og þjóðarhetjan Kúbu, José Martí. Síðasta skilgreinandi atriði Darians er aðdáun hans gagnvart táknfræðingunum, sérstaklega Paul Verlaine. Darío sjálfur endurskoðaði eigin ljóðræna stefnu sína í upphaflegu ljóðinu Cantos de vida y esperanza (1905) og sameinaði helstu áhrif sín þegar hann staðfesti að hann væri "sterkur með Hugo og tvíræður með Verlaine" ("con Hugo fuerte y con Verlaine ambiguo".)  Í greininni "Palabras Liminares" í Prosas Profanas (1896) hafði hann þegar skrifað málsgrein sem sýnir mikilvægi frönsku menningarinnar í þróun bókmenntaverka hans:  Gamli Spánverjinn með hvíta skegg bendir á röð af frægum portrettum: "Þessi - segir hann - er hinn mikli Miguel de Cervantes Saavedra, einhöndinn snillingur; þessi er Lope de Vega, þessi er Garcilaso, þessi er Quintana". Ég biđ hann fyrir Gracián, fyrir Teresu frá Ávila, fyrir Góngora, hugrakkan mann, og ūann sterkasta af öllum, Francisco de Quevedo y Villegas. Svo segi ég: "Shakespeare! Dante! Ég veit ekki. Hugo...! (og í höfðinu á mér: Verlaine...!) " Svo, þegar þú kveðst: "-Gamli maður, það er mikilvægt að segja: kona mín er frá landi mínu; elskhugi minn er frá París".  Los raros er lýsandi bók um bókmenntalegt smekk, sem hann gaf út á sama ári og Prosas profanas, og tileinkaði sér að glosa stuttlega sumir rithöfunda og hugsuðra sem hann fann djúpa aðdáun fyrir. Meðal þeirra í bókinni finnum við Edgar Allan Poe, Villiers de l'Isle Adam, Léon Bloy, Paul Verlaine, Lautréamont, Eugénio de Castro og José Martí (þessi síðari er sá eini sem er nefndur sem skrifaði bókmenntaverk sitt á spænsku). Franska menningin er meira en augljóst. Darío skrifaði: "Modernisminn er ekkert annað en spænskt ljóð og prosa sem hefur farið í gegnum fína sítu á góðu frönsku ljóðinu og góðu frönsku prósunni". Darío var mikill aðdáandi Bécquers, en hann lét frá sér fyrstu áfanga sína, fyrir Azul..., þar sem ljóð hans skuldar mikið til stórna nafna spænskrar ljóðlistar á 19. öld, eins og Núñez de Arce og Campoamor. Spænsku þemu eru vel sýnd í verkum hans, þegar í Prosas profanas og sérstaklega eftir aðra ferð hans til Spánar árið 1899. Hann var meðvitaður um spænsk rýrnun í stjórnmálum og listum (sem hann deildi með Generation of '98), og var hann oft innblásinn af persónum og þáttum fortíðar. Varðandi höfundar á öðrum tungumálum er vert að nefna að hann fann fyrir djúpum aðdáun gagnvart þremur rithöfundum frá Bandaríkjunum: Ralph Waldo Emerson, Edgar Allan Poe og Walt Whitman.
Victor Hugo Théophile Gautier Catulle Mendès José María frá Heredia Jose Martí Paul Verlaine Edgar Allan Poe Villiers de l'Isle Adam Léon Bloy Lautréamont Eugénio de Castro Ralph Waldo Emerson Walt Whitman