Hver er mikilvægari, náttúran eða uppeldisfræđingin?
Umræðan um náttúru gegn uppeldi hefur verið til svo lengi sem menn hafa getað hugsað um flókna hugsun. Umræðan um hvort eðli (innri eðli, viðhorf eða tilhneigingu) eða uppeldi (umönnun, fræðsla eða uppeldi) barns ber meiri ábyrgð á því hver eða hvað það verður í fullorðinsárum.  Að miklu leyti er talið að menn séu afurð samhengi (Nurture). Aðstæður okkar uppeldis hafa mikil áhrif á það hver við verðum síðar á ævinni. En ūađ er ekki ūarflega svona svart og hvítt. Það eru ótal dæmi um börn sem fæðast í mjög erfiðum aðstæðum, sem hafa vaxið upp til að vera vel rundaðir, hátt framlag meðlimir samfélagsins.  Það er því eðlilegt að gera ráð fyrir að náttúran sé sterkur þáttur, óháð uppeldi (umhverfi) sem einstaklingur er alinn upp í. Það er nefnilega engin trygging fyrir því að einhver sem er alinn upp í heimilinu þar sem ofbeldi er algengur muni sjálfur ofbelda aðra. Er náttúran mikilvægari?  Vandamálið með umræðuna er að enginn einstaklingur er eins og annar. Tilraunir til að staðfesta virkni náttúrunnar gegn uppeldi eru erfiðar að framkvæma. Ekki bara frá sjónarhorni mannréttinda, heldur einnig frá breytilegum sjónarhorni. Í raun eru of margar breytur til að stjórna þegar kemur að eðli mannsins, að hvaða álagningu á stjórn á uppeldi hlutur væri ójafnvægi.  Þegar við skoðum þessa spurningu er mikilvægt að viðurkenna að þróunarsálfræði er enn á byrjunarstigi og að skilja að bæði náttúra og uppeldi eru nauðsynlegir þættir í þróun mannsins.