Оё зебоӣ объективӣ аст ё субъективӣ?
Назари одамон дар ин бора гуногун аст. Аз нигоҳи оморӣ, намунаи афзалиятҳо дар он чизе, ки одамон онро зебо меноманд, ба осонӣ дида мешавад. Намунаи равшани ин ҳодиса меъёрҳои зебоии занону мардон аст. Ба назар чунин мерасад, ки ҷомеа дар бораи хусусиятҳои ҷисмонӣ ва ботинии зебо будани шахс мувофиқат мекунад. Меъёри зебоӣ берун аз инсонҳо, ба ҷинсҳои ҳайвонот, масалан, дар намоишҳои гурбаҳо низ пешбинӣ карда мешавад. Чунин ба назар мерасад, ки байни зебоӣ ва он, ки ба камолот то чӣ андоза монанд аст, алоқа вуҷуд дорад. Масалан, гули гул, ки гулбаргҳои зиёде дорад, вале ҳеҷ як аз онҳо канда нашудааст ё пора нагирифтааст, одатан зеботар аз гули гул аст, ки гулбаргҳои камтар дорад ва ба таври намоён вайрон шудааст. Бо вуҷуди ин, масъалаи камолот низ мушкилотро ба миён меорад, зеро муайян кардани камолот душвор ва бешубҳа ғайриимкон аст. Зебоӣ ҳатман камолотро дар назар надорад. Масалан, чашмони калон аз ҷиҳати оморӣ ҷолибтар ҳисобида мешаванд, аммо аз ҷиҳати мақсади биологии онҳо нисбат ба чашмони хурд бартарӣ надоранд. Аз ин рӯ, зебоӣ ва камолият аз нуқтаи назари шумо ё мақсаде, ки бо он ба ягон ашё менигаред, вобаста аст.  Ғайр аз ин, тағйирёбии равшан дар тӯли асрҳо ва фарҳангҳо дар бораи он, ки зебо ҳисобида мешавад, низ бояд ба назар гирифта шавад. Масалан, тамоюлҳои мӯд ва услубҳои санъат пайваста тағйир меёбанд. Илова бар ин, гуногунии ақидаҳо нишон медиҳад, ки ҳеҷ чизи зебое вуҷуд надорад, ки ҳама онро зебо мешуморанд, бинобар ин, ҳатто агар аксарияти ашё ё чизи мушаххасро зебо ҳисоб кунанд, зебоии он субъективӣ боқӣ мемонад, зеро он бар асоси афзалияти доимо тағйирёбанда ба ҷои ҳақиқати объективӣ асос ёфтааст.