Med tanke på dette kapittelet om den kalde krigen, kvifor trekte Sovjetunionen seg ut av krigen i Afghanistan?
Context:Etter andre verdskrigen blei delar av Aust- og Sentral-Europa, inkludert Aust-Tyskland og austlege delar av Austerrike, okkuperte av Den raude arméen i samsvar med Potsdam-konferansen. Kommunistiske styresmakter blei innsette i dei austlege statane. Etter å ha vorte den andre kjernefysiske makta i verda, etablerte Sovjetunionen alliansen Warszawapakta, og gjekk inn i ei kamp for global dominans, kjent som Den kalde krigen, med rivalane USA og NATO. Etter Stalins død i 1953 og ei kort periode med kollektiv styre, fordømde den nye leiaren Nikita Khrusjtsjov Stalin og starta ei politikk for avstalinisering, og lét mange politiske fangar frå Gulag-arbeidsleirane fri. Den generelle avlastinga av repressive politikkar blei seinare kjend som Khrusjtsjov Thaw. Samstundes nådde spenningane i den kalde krigen eit høgepunkt då dei to rivalane krangla om utplasseringa av amerikanske Jupiter-rakettar i Tyrkia og sovjetiske rakettar på Cuba.  I 1957 sende Sovjetunionen ut den første kunstige satelliten i verda, Sputnik 1, og på den måten starta romrommet. Den russiske kosmonauten Jurij Gagarin blei den første menneske som kom i bane rundt jorda, om bord på det bemanna romfartøyet Vostok 1 den 12. april 1961. Etter at Khrusjtsjov blei avsett i 1964 følgde det ei anna periode med kollektiv styre, til Leonid Bresjnev blei leiar. På 1970-talet og tidleg på 1980-talet blei det kalla stagnasjonstida. Kosygin-reformen i 1965 hadde som mål å desentralisere den sovjetiske økonomien delvis. I 1979, etter ein kommunistisk revolusjon i Afghanistan, invaderte sovjetiske styrkar landet, og det førte til ein sovjetisk-afghansk krig. I mai 1988 byrja Sovjetunionen å trekkja seg ut av Afghanistan, på grunn av internasjonal motstand, vedvarende antisovjetisk geriljakrig og mangel på støtte frå sovjetiske borgarar.  Frå 1985 og utover, den siste sovjetiske leiaren Mikhail Gorbatsjov, som søkte å innføra liberale reformer i det sovjetiske systemet, innførde politikken glasnost (opening) og perestrojka (omstrukturering) i eit forsøk på å ende perioden med økonomisk stagnasjon og å demokratisere styresmaktene. Dette førte til framveksten av sterke nasjonalistiske og separatistiske rørsler over heile landet. Før 1991 var Sovjetunionen den nest største økonomien i verda, men i dei siste åra av styresmakten gjekk det inn i ei krise.  I 1991 byrja den økonomiske og politiske uroen å koma over seg då dei baltiske statane valde å trekkja seg frå Sovjetunionen. Den 17. mars blei det halde ein folkeavstemning der det store flertalet av dei deltakande borgarane stemde for å endra Sovjetunionen til ein fornyet føderasjon. I juni 1991 blei Boris Jeltsin den første direkte valde presidenten i russisk historie då han blei vald til president i den russiske SFSR. I august 1991 førte eit kuppforsøk frå medlemmar av Gorbatsjovs regjering, rettet mot Gorbatsjov og med sikte på å verna Sovjetunionen, til slutten på Kommunistpartiet i Sovjetunionen. Den 25. desember 1991, etter oppløysinga av Sovjetunionen, blei det dannet fjorten andre etter-sovjetiske land, saman med Russland i dag.
Sovjetane trekte seg ut av den sovjetisk-afghanske krigen som byrja i mai 1988 på grunn av internasjonal motstand, vedvarende antisovjetisk geriljakrig og mangel på støtte frå sovjetiske borgarar.