Naha kaéndahan téh objéktif atawa subyektif?
Pamadegan ngeunaan sual ieu béda-béda ti jalma ka jalma. Sacara statistik, pola anu dipikaresep gampang katingali dina naon anu disebut éndah ku jalma. Conto nu jelas ngeunaan fenomena ieu nyaéta standar kaéndahan pikeun awéwé jeung lalaki. Masarakat sigana satuju kana ciri-ciri naon waé, boh fisik boh batin, nu bisa dianggap éndah. Standar kaéndahan ogé diproyeksikeun saluareun manusa, ka ras sato, contona, dina acara ucing. Aya hubungan antara kaéndahan jeung kasampurnaan. Contona, mawar nu loba kembangna jeung teu aya cimata atawa goresan umumna dianggap leuwih éndah ti batan kembang nu kurang kembangna, nu katingali geus ruksak. Sanajan kitu, sual kasampurnaan ogé nimbulkeun masalah sabab hésé jeung bisa dibantah mustahil pikeun ngartikeun kasampurnaan. Kaéndahan teu merta hartina kasampurnaan. Contona, panon gedé sacara statistik dianggap leuwih pikaresepeun tapi, dina watesan tujuan biologis maranéhna teu mibanda kaunggulan pikeun panon leutik. Ku sabab kitu, kaéndahan jeung kasampurnaan gumantung kana sudut pandang atawa tujuan anjeun ningali hiji barang.  Leuwih ti éta, kudu dipertimbangkeun ogé parobahan nu nyata dina hal naon nu dianggap éndah salila mangabad-abad jeung budaya. Contona, gaya busana jeung seni téh terus robah. Sajaba ti éta, diversity di pamadegan nunjukkeun aya nanaon nu dianggap geulis ku dulur, jadi komo lamun mayoritas nganggap hiji obyék atawa hal nu tangtu salaku geulis, kaéndahan na tetep subyektif sabab tetep dumasar kana hiji kantos-ngarobah pilihan tinimbang bebeneran obyektif.