Қисмҳои асосии мусобиқаи универсалии триатлонро бо тартиб бароред ва ҳар як қисмро шарҳ диҳед.
Context:Дар ҳоле ки қоидаҳои мушаххаси триатлон метавонанд вобаста ба мақомоти идоракунанда (масалан, World Triathlon, USA Triathlon) ва инчунин барои як макони мусобиқаи инфиродӣ фарқ кунанд, баъзе қоидаҳои асосии умумибашарӣ мавҷуданд. Традитсионӣ, триатлон як намуди варзиши инфиродӣ аст ва ҳар як варзишгар барои беҳтарин вақт дар муқобили курс ва соат рақобат мекунад. Ҳамин тариқ, ба варзишгарон иҷозат дода намешавад, ки аз ягон каси дигар берун аз мусобиқа кӯмак гиранд, ба истиснои ихтиёриёни кӯмаки мусобиқа, ки дар курс хӯрок ва об тақсим мекунанд.   Минтақаи гузариш (велосипедҳо) дар триатлони Гамбург, 2002 Триатлонҳо дар панҷ қисмати пайдарпай ба вақти муайяншуда гузаронида мешаванд:  аз оғози шиноварӣ то оғози гузариши аввал (вақти шиноварӣ); аз оғози гузариши аввал то охири гузариши аввал (вақти T1); аз оғози велосипедронӣ то охири марҳилаи велосипедронӣ (вақти велосипедронӣ); аз оғози гузариши дуюм то охири гузариши дуюм (вақти T2); дар ниҳоят аз оғози давидан то охири давидан, ки дар он вақт триатлон ба анҷом мерасад. Натиҷаҳо одатан дар вебсайтҳои расмӣ ҷойгир карда мешаванд ва барои ҳар як триатлон вақти шиноварӣ, вақти давр (бо гузаришҳо), вақти давидан ва вақти умумиро нишон медиҳанд. Баъзе нажодҳо инчунин вақти гузаришро алоҳида мегузоранд.  Қоидаҳои дигари триатлон аз мусобиқа ба мусобиқа фарқ мекунанд ва одатан тавсифи таҷҳизоти иҷозатдодашударо дар бар мегиранд (масалан, дар чорабиниҳои USAT дар марҳилаи шиноварӣ дар баъзе мусобиқаҳо, вақте ки ҳарорати об аз 25,6 ° C (78,1 ° F) пасттар аст, либоси оббозӣ иҷозат дода мешавад) ва манъ кардани дахолат ба варзишгарон. Илова бар ин, истифодаи пардаҳо ё дигар воситаҳои пешбурди шиноварӣ ва шиноварӣ дар триатлон ғайриқонунӣ аст ва метавонад боиси бекор кардани онҳо гардад.  Яке аз қоидаҳои марбут ба пойафзоли дучарха ин аст, ки қалмоқи рақиб бояд пеш аз он ки рақиб ба дучарха савор шавад (ё ҳатто дар баъзе қаламравҳо соҳиби он шавад) пӯшида шавад ва он бояд то он даме, ки рақиб аз дучарха барояд, боқӣ монад; аз рақиб талаб карда намешавад, ки ҳангоми дар дучарха набудан (масалан, ҳангоми ислоҳи мушкилоти механикӣ) қалмоқ пӯшад. Дар сурати риоя накардани ин қоида, шахс аз мусобиқа маҳрум карда мешавад. Илова бар ин, ҳангоми дар роҳи дучархаронӣ, ҳамаи дучархаҳо бояд танҳо бо қувваи инсон ва қувваи инсон ҳаракат кунанд. Ғайр аз тела додани дучарха, ҳама гуна амали пешбаранда бо истифодаи дастҳо манъ аст. Агар дучархаи рақиб вайрон шавад, онҳо метавонанд рақобатро давом диҳанд, то он даме ки онҳо ин корро бо дучархаи худ анҷом диҳанд. Инчунин қоидаҳои қатъӣ дар бораи хатти "сабти велосипед" мавҷуданд. Рақобатчиён наметавонанд дучархаи худро аз гузариш сар кунанд, то он даме ки онҳо аз хати равшан нишондодашуда гузаранд. Ба велосипед савор шудан пеш аз ин метавонад ҷазо дода шавад (намуна: Ҷонатан Браунли, рақиби Бритониёи Кабир, барои хеле барвақт савор шудан ба дучархааш, дар Олимпиадаи Лондон 2012 ҷазои 15 сонияи ҷазо дода шуд).  Дар давоми мусобиқа ҷазоҳои дигари вақт метавонанд барои, аз ҷумла, дар як мусобиқаи ғайримусобиқавӣ, гузариши нодуруст, партофтани партовҳо дар курс ва рафтори ғайри варзишӣ ба даст оварда шаванд.
Триатлонҳо дар панҷ қисми пайдарҳам гузаронида мешаванд. Аз оғози шиноварӣ то оғози гузариши аввал (вақти шиноварӣ). Истифодаи пармаҳо ё дигар воситаҳои пешбурди шиноварӣ ва шиноварӣ ғайриқонунӣ аст. Аз оғози гузариши аввал то охири гузариши аввал (вақти T1). Аз оғози велосипедронӣ то охири марҳилаи велосипедронӣ (вақти велосипедронӣ). Қалмоқи рақиб бояд пеш аз савор шудан ба дучарха пӯшида шавад ва он бояд то баромадани рақиб боқӣ монад. Аз оғози гузариши дуюм то охири гузариши дуюм (вақти T2) Ниҳоят, аз оғози давидан то ба охир расидани давидан, ки дар он вақт триатлон ба анҷом мерасад.