Таңертеңгі күнделікті тіршілікті 2 жасар баланың көзқарасынан сипаттаңыз
Мен ояндым, мен төсекте жалғызмын, қараңғы, мен қорқамын. Мен анамды шақырып, оның бөлмеме келгенін естігенде, көңілім көтеріледі. Ол менің жанымда тынығып тұрады, мен өзімді бақытты сезінемін. Мен қайтадан көздерімде күн сәулесімен ояндым және күн шыққан кезде таңертең екенін білемін. Айналып қарасам, анам әлі де жанымда ұйықтап жатыр екен. Мен тұрып, таңертең екенін айтамын. Ағасы жүгіріп келіп, ойын бөлмесінде ойнауға шақырады. Мен ойыншықтарыммен ойнауға асығамын! Мен залды жүгіріп жүріп, сүйікті пазлімді таңдаймын, оның барлық түстері бар! Мен ағама жұмбақты аяқтауға көмектесуін сұраймын және ол орындалғанда мақтаныш сезінемін. Анамның төменгі қабаттан шақырғанын естідім, ол таңғы ас әзір деп жатыр. Ашқарым ашыққандай болып, төмен түсіп, ас үй аралына бардым. Ол маған сүйікті тамағымды, үлкен ыдыс қамырды алып келді! Тамақ ішіп отырғанымда, жамбасымнан бірдеңе түсіп жатқанын сеземін. Мен мұны анамға көрсеттім, ол оны матамен сүртеді. Мен бітірген соң, анам киінуге уақыт келді дейді. Мен көмектескім келеді, сондықтан пижамамды өзім шешіп аламын!