Hoe versterkt een transistor een signaal?
Een transistor is een constructie van materialen die zich als halfgeleiders gedragen - dat wil zeggen dat deze materialen elektrische stroom geleiden, maar alleen als aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Door deze materialen te combineren tot een apparaat dat we een transistor noemen, kunnen we een elektronisch onderdeel maken dat alleen elektriciteit geleidt wanneer er een kleine stroom op de zogenaamde basispin van de transistor wordt aangebracht.  Een van de voor de hand liggende toepassingen van zo'n gedrag is om de transistor te gebruiken als een schakelaar - door stroom toe te passen of te verwijderen aan de basispin zijn we in staat om te controleren of de transistor elektriciteit geleidt via zijn collector- en emitterpins. Wanneer er geen stroom aanwezig is bij de basispin, blokkeert de transistor de elektrische transmissie via zijn emitter- en collectorpins.  Over het algemeen is de elektrische stroom die nodig is om de transistor aan de basispin te bedienen, zeer klein. Veel grotere stromen kunnen door het apparaat worden overgedragen via de collector- en emitterpins. In feite gebruikt een transistor dus een zeer kleine ingangsstroom om de stroom van een veel grotere stroom te regelen.  Een geluidssignaal wordt bijvoorbeeld overgedragen als een elektrische stroom van zeer laag vermogen. In zijn oorspronkelijke vorm is het te klein om een luidspreker te kunnen aandrijven om geluiden te maken die hoorbaar zijn voor het menselijk oor. Om dit signaal zo te versterken dat het bruikbaar is voor het afspelen van geluid kunnen we het geluidssignaal toepassen op de basispin van een transistor - dit zal een veel grotere stroom laten stromen tussen de emitter- en collectorpins en door de transistor. Aangezien de stroom van deze grote stroom de veel kleinere stroom van het audiosignaal zal weerspiegelen, zullen we effectief een veel sterkere versie van het originele ingangssignaal hebben gecreëerd.