សូមពណ៌នាអំពីការបន្ធូរបន្ថយបរិមាណក្នុងចំណោម ៣ ចំណុច ឬតិចជាងនេះ។
Context:ការបន្ធូរបន្ថយបរិមាណ (QE) គឺជាការអនុវត្តគោលនយោបាយហិរញ្ញវត្ថុដែលធនាគារកណ្តាលទិញបំណុលរដ្ឋ ឬទ្រព្យសម្បត្តិហិរញ្ញវត្ថុផ្សេងទៀតដែលមានចំនួនកំណត់ជាមុនដើម្បីជំរុញសកម្មភាពសេដ្ឋកិច្ច។ ការបន្ធូរបន្ថយបរិមាណ គឺជាទម្រង់ថ្មីនៃគោលនយោបាយហិរញ្ញវត្ថុដែលត្រូវបានអនុវត្តយ៉ាងទូលំទូលាយបន្ទាប់ពីវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុឆ្នាំ ២០០៧-២០០៨ ។ វាមានគោលបំណងដើម្បីកាត់បន្ថយការធ្លាក់ចុះសេដ្ឋកិច្ច នៅពេលដែលអតិផរណាមានកម្រិតទាបណាស់ ឬអវិជ្ជមាន ដែលធ្វើឱ្យគោលនយោបាយហិរញ្ញវត្ថុធម្មតាគ្មានប្រសិទ្ធភាព។ ការរឹតបន្តឹងបរិមាណ (QT) ធ្វើឱ្យផ្ទុយទៅវិញ នៅពេលដែលដោយសារហេតុផលនយោបាយហិរញ្ញវត្ថុ ធនាគារកណ្តាល លក់ចេញនូវផ្នែកមួយនៃទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួននៃបំណុលរដ្ឋ ឬទ្រព្យសម្បត្តិហិរញ្ញវត្ថុផ្សេងទៀត។  ស្រដៀងទៅនឹងប្រតិបត្តិការទីផ្សារបើកទូលាយធម្មតាដែលត្រូវបានប្រើដើម្បីអនុវត្តគោលនយោបាយហិរញ្ញវត្ថុ ធនាគារកណ្តាលអនុវត្តការបន្ធូរបន្ថយបរិមាណដោយទិញទ្រព្យសម្បត្តិហិរញ្ញវត្ថុពីធនាគារពាណិជ្ជ និងស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុផ្សេងទៀត ដូច្នេះបង្កើនតម្លៃនៃទ្រព្យសម្បត្តិហិរញ្ញវត្ថុទាំងនោះ និងកាត់បន្ថយផលចំណេញរបស់ពួកគេ ខណៈពេលដែលបង្កើនការផ្គត់ផ្គង់ប្រាក់។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ផ្ទុយពីគោលនយោបាយធម្មតា ការបន្ធូរបន្ថយបរិមាណជាទូទៅរួមបញ្ចូលការទិញទ្រព្យសម្បត្តិដែលមានហានិភ័យខ្ពស់ ឬរយៈពេលវែង (ជាជាងបំណុលរដ្ឋរយៈពេលខ្លី) នៃចំនួនដែលបានកំណត់ជាមុនក្នុងកម្រិតធំ ក្នុងរយៈពេលដែលបានប្ដេជ្ញាចិត្តជាមុន។  ធនាគារកណ្តាលជាទូទៅប្រើការបន្ធូរបន្ថយបរិមាណ នៅពេលដែលអត្រាប្រាក់គោលបំណងរបស់គេជិតដល់ ឬឈានដល់សូន្យ។ អត្រាប្រាក់ចំណូលទាបបំផុតបង្កឱ្យមានសន្ទុះធាតុធាតុ ជាស្ថានភាពមួយដែលមនុស្សចូលចិត្តរក្សាទុកប្រាក់ឬទ្រព្យសម្បត្តិធាតុធាតុធាតុច្រើន ដោយសារតែប្រាក់ចំណូលទាបលើទ្រព្យសម្បត្តិហិរញ្ញវត្ថុផ្សេងទៀត។ នេះធ្វើអោយអត្រាប្រាក់ឈ្នួលពិបាកក្នុងការចុះក្រោមសូន្យ ហើយអាជ្ញាធរហិរញ្ញវត្ថុអាចប្រើការបន្ធូរបន្ថយបរិមាណដើម្បីជំរុញសេដ្ឋកិច្ចបន្ថែមទៀត ជាជាងព្យាយាមកាត់បន្ថយអត្រាប្រាក់ឈ្នួលបន្ថែមទៀត។  ការបន្ធូរបន្ថយបរិមាណអាចជួយនាំឱ្យសេដ្ឋកិច្ចចេញពីវិបត្តិ និងជួយធានាថា អតិផរណាមិនធ្លាក់ចុះក្រោមគោលដៅអតិផរណារបស់ធនាគារកណ្តាល។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ កម្មវិធី QE ក៏ត្រូវបានរិះគន់ចំពោះផលប៉ះពាល់ និងហានិភ័យរបស់ខ្លួនផងដែរ ដែលរួមមានគោលនយោបាយនេះមានប្រសិទ្ធភាពជាងការគ្រោងទុកក្នុងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការបន្ធូរបន្ថយប្រាក់ (ដែលនាំឱ្យមានការកើនឡើងនៃអតិផរណាក្នុងរយៈពេលវែង) ឬមិនមានប្រសិទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ប្រសិនបើធនាគារនៅតែមិនចង់ផ្តល់ប្រាក់កម្ចីនិងអ្នកខ្ចីដែលអាចនឹងមិនចង់ខ្ចី។ ការបន្ធូរបន្ថយបរិមាណក៏ត្រូវបានរិះគន់ចំពោះការបង្កើនតម្លៃទ្រព្យសម្បត្តិហិរញ្ញវត្ថុ ដែលបានរួមចំណែកដល់ភាពមិនសមធម៌។ ការបន្ធូរបន្ថយបរិមាណត្រូវបានធ្វើឡើងដោយធនាគារកណ្តាលសំខាន់មួយចំនួននៅទូទាំងពិភពលោកបន្ទាប់ពីវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុពិភពលោកក្នុងឆ្នាំ ២០០៧-២០០៨ និងម្តងទៀតដើម្បីឆ្លើយតបនឹងជំងឺរាតត្បាត COVID-19 ។
1- ការបន្ធូរបន្ថយបរិមាណ (QE) គឺជាសកម្មភាពគោលនយោបាយហិរញ្ញវត្ថុដែលរដ្ឋាភិបាលទិញបំណុលនិងទ្រព្យសម្បត្តិផ្សេងទៀតដើម្បីរក្សាអត្រាប្រាក់រយៈពេលវែងនៅទាបដើម្បីជំរុញសេដ្ឋកិច្ច។  2- វាត្រូវបានដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់បន្ទាប់ពីវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុដ៏ធំ (GFC) នៅឆ្នាំ ២០០៨ ។  3- វាបានរួមចំណែកដល់ភាពមិនស្មើគ្នាដោយការបង្កើនទ្រព្យសម្បត្តិហិរញ្ញវត្ថុ។