چرا مردم باید چمنزارها و باغ های تزئینی را به گیاهان بومی تبدیل کنند؟
کي از پروانه ها خوشش نمياد؟ اونها نماد زیبایی از بی گناهی هستند. اما آیا متوجه شده اید که هر سال تعداد آن ها کمتر و کمتر می شود؟ وقتي بچه بودم، نمي تونستي بدون اينکه چند تا پروانه روي شیشه ي ماشينت نشون بدي سفر کني. پس چرا اینقدر کم هستند و این چه معنی دارد؟  یکی از دلایل اصلی استفاده از آفت کش ها و علف کش ها است. اين مواد شيميايي قاتلان بي تفاوت هستند. و کل اکوسیستم را از تعادل خارج می کنند. در حیاط من، دیدم که چطور یه کم صبر می تونه همه چیز رو به حالت تعادل برگردونه. من پشه داشتم، اما به آرامی متوجه شدم که شکارچیان پشه مشکل را حل می کنند. من به خاطر جوجه خونه ام مگس داشتم، اما در طول چند هفته دیدم که سوسک ها و فوبی ها به اینجا می آیند تا از منبع غذایی استفاده کنند.  دلیل دیگر اینکه پروانه ها کمتر دیده می شوند، غذا برای کرم ها است. بیشتر پروانه ها و پروانه های شب (یا پروانه های شب که من دوست دارم آنها را بنامم) به یک گیاه خاص نیاز دارند که میزبان کرم های آنها باشد. برای پروانه های مونارک، این نام Milkweed (Asclepias) است، که نام نامزدی برای یک گیاه زیبا است. برای Swallowtails Pipevine، آن Pipevine (Aristolochia) است. بدون این گیاهان، کرم ها هیچ منبع غذایی ندارند. و به عنوان شهرها و حومه شهر تبدیل به سنگ شده، هیچ جایی برای این گیاهان یک بار فراوان برای رشد وجود ندارد. همانطور که به حیاط خانه های خود نگاه می کنیم، آنها حاوی گیاهان زیبا هستند که از مکان های دیگر وارد شده اند. اما براي يه پروانه، حياط ما مثل بيابان به نظر ميرسه. حتی گیاهانی مثل بوتلبرش، که بسیاری از حشرات را برای نکتار جذب می کنند، هیچ غذایی برای حشرات نوزاد بومی فراهم نمی کنند. این مثل اینه که یک بار برای بزرگسالان داشته باشیم تا در آن بنوشند، اما هیچ غذایی برای تغذیه فرزندانشان نداشته باشیم تا آنها هم بزرگ شوند.  اما داگ تالیمی، یک حشره شناس از دانشگاه دلاور، می گوید ما می توانیم کمک کنیم. با گذاشتن برخی از گیاهان بومی در حیاط خانه هایمان، می توانیم غذا را برای بازگرداندن پروانه ها فراهم کنیم.  همانطور که ما برای بازسازی باغمان از گیاهان همیشه سبز زینتی، به یک باغ انگلیسی با گل های کوتاه آماده می شدیم، اتفاقی افتاد. ما داگ تالیمی را دیدیم که در جلسه زوم دره سیلیکون CNPS صحبت می کرد. و ما فهمیدیم که باید مسیرمان را تغییر دهیم، و با بومی ها باغبانی کنیم.  همانطور که به باغمان نگاه می کنیم، کلید این است که ما تازه شروع کرده ایم... این یک آزمایش بزرگ است تا ببینیم چه چیزی در کجا کار می کند. و باغ داره با ما حرف ميزنه چمن با چشم هاي آبي از راه پخته شده به بخش ديگه اي از باغ رفت! ما انتظار حرکت و جادوی بیشتری را در آینده داریم. اينم چند تا از فکراي ما در مورد باغ ما  برکت... داشتن یک درخت بلوط غول پیکر در حیاط ما و رود پشت سر ما قطعا به ما یک پا در شرایط غذا و دسترسی حیات وحش به حیاط ما داده است.  نکته ي بدش اينه که سايه زيادي داره فقط دو تا، شايد سه تا جاي توي باغمون که خورشيدش خوب باشه. پس، ما از طریق Calscape به دنبال گیاهانی می گردیم که سایه را تحمل می کنند. (اگه با کالسکایپ آشنا نشدید، حتماً به شما خوش می گذره. اميدوارم تو کاليفرنيا زندگي کني...  هدف... به عنوان تالامیت ها، ما به تغذیه اکوسیستم اعتقاد داریم، که با پرورش کرم ها شروع می شود. خب، چطور جواب داده؟ خب، ما فقط يک يا دو تا سوسک ديديم آه بکش. همه چيز يه آزمايشه...  بزرگترین اثر... ترک برگ ها در سال گذشته ما می توانیم ببینیم که خاک در حال بهبود است، و هر بار که آب می دهیم حشرات زیادی را می بینیم که از زیر خاک بیرون می آیند. پس داره اتفاق ميفته آهسته آهسته  پس ما به جایگزینی غیر بومی ها با بومی ها ادامه می دهیم. آخر هفته گذشته ما Sarcococca و Pierris Japonicas را حذف کردیم و آنها را با Coffeeberry (Frangula Californica) جایگزین کردیم. اين آخر هفته دو تا درخت قاره رو برداشتيم و جايشون رو با درخت قاره قاره اي (کارپنتريا کالیفرنيکا) گذاشتيم و آخر هفته ي آينده ميخوايم سد جعبه ي خودمون رو با "کويوت بروش" (Baccharis pilularis) عوض کنيم.  علاوه بر حشرات، ما خيلي از حيوانات وحشي بزرگ ديگري را در حياط ما ديده ايم. هر ساله يه لانه ي جديد از سنجاب هاي کوچيک توي درخت به دنيا مياد و امسال ما با سه بچه راکون که به داخل درخت حرکت کرده بودند شگفت زده شدیم (این درخت عمدتا توخالی است).  اونها مهربون، خجالتي و دوست داشتني هستن. ما از تماشای آنها لذت می بردیم که هر شب بیرون می آیند و درخت را برای غذا می جویند.