Извлечете ги имињата на влијаниците на поезијата на Рубен Дарио
Context:Француската поезија била одлучувачки влијание во формирањето на Дарио како поет. На прво место, романтичарите, особено Виктор Хуго. Подоцна, и на одлучувачки начин, Дарио бил под влијание на парнасијците: Теофил Готиер, Катул Мендес и Хозе Марија де Хередија. Друго одлучувачко влијание имало и писателот на проза и поезија и национален херој на Куба, Хозе Марти. Конечниот дефинирачки елемент на Даријанската естетика е неговиот восхит кон симболистите, особено Пол Верлен. Реципилуирајќи ја својата поетичка траекторија во почетната поема на Cantos de vida y esperanza (1905), Дарио самиот ги синтетизира неговите главни влијанија кога тврди дека бил "силен со Хуго и двосмислен со Верлен" ("con Hugo fuerte y con Verlaine ambiguo".)  Во делот "Palabras Liminares" на Prosas Profanas (1896) тој веќе напишал параграф кој ја открива важноста на француската култура во развојот на неговото литературно дело:  Стариот Шпан со бела брада покажува кон серија на славни портрети: "Овој - вели тој - е големиот Мигел де Сервантес Сааведра, еден рачен гениј; ова е Лопе де Вега, ова е Гарциласо, ова е Кинтана". Го молам за благородниот човек Грациан, за Тереза од Авила, за храбриот Гонгора и најсилниот од сите, Франциско де Квеведо и Вилегас. Тогаш ќе кажам: "Шекспир! Данте! - Што е? Хјуго...! (и во мојата глава: Верлен...!) " Потоа, кога ќе се збогувате: " - Старецо, важно е да се каже: мојата жена е од мојата земја; мојата љубовница е од Париз. "  Los raros е илустративен том во врска со литературниот вкус, кој тој го објавил во истата година како и Prosas profanas, и посветен на краток сјај на некои од писателите и интелектуалците кон кои чувствувал длабоко восхит. Меѓу оние во книгата ги наоѓаме Едгар Алан По, Вилиерс де Л'Ил Адам, Леон Блој, Пол Верлен, Лаутреамон, Еугенио де Кастро и Хозе Марти (последниот е единствениот споменат кој го напишал своето литературно дело на шпански јазик). Преовладувањето на француската култура е повеќе од очигледно. Дарио напишал: "Модернизмот не е ништо повеќе од шпански стихови и проза кои се преминале низ финото сито на добрите француски стихови и добрите француски прози". Одвоено од неговата почетна фаза, пред Азул..., во која неговата поезија многу им должи на големите имиња на шпанската поезија од 19 век, како Нунез де Арсе и Кампоамор, Дарио бил голем обожавач на Бекер. Шпанските теми се добро претставени во неговото дело, веќе во Просас профанас и, особено, по неговото второ патување во Шпанија, во 1899 година. Свесен за современата шпанска декаденција во политиката и уметноста (загриженост што ја споделува со таканаречената генерација од '98), често се инспирирал од ликови и елементи од минатото. Што се однесува до автори на други јазици, вреди да се спомене дека тој чувствувал длабоко восхит кон три писатели од САД: Ралф Валдо Емерсон, Едгар Алан По и Волт Витман. [ потребно е цитирање ]
Виктор Хуго Теофил Готие Катул Мендес Хосе Марија де Хередија Хозе Марти Пол Верлен Едгар Алан По Вилиерс од островот Адам Леон Блој Лаутреамонт Еугенио де Кастро Ралф Валдо Емерсон Волт Витман