Cila është më e rëndësishme, natyra apo edukimi?
Argumenti i Natyrës kundër Nurture ka ekzistuar për aq kohë sa njerëzit kanë qenë në gjendje të konsiderojnë mendimin kompleks. Debati nëse natyra (natyra e brendshme, qëndrimi ose prirja), apo edukimi (kujdesi, mësimet ose kondicionimi) i një fëmije është më i përgjegjshëm për atë se kush ose çfarë bëhet në jetën e të rriturve.  Pjesa më e madhe konsiderohet se njerëzit janë një produkt i kontekstit (Nurture). Rrethanat në të cilat jemi rritur kanë një ndikim të konsiderueshëm në atë se kush do të bëhemi më vonë në jetë. Por, nuk është domosdoshmërisht aq e zezë dhe e bardhë. Ka shembuj të panumërt të fëmijëve që kanë lindur në rrethana jashtëzakonisht të vështira, të cilët janë rritur për të qenë anëtarë të mirë të shoqërisë, me kontribut të lartë.  Si rezultat, do të ishte e arsyeshme të supozohej se Natyra është një faktor i fortë, pavarësisht nga Nurture (mjedisi) në të cilin rritet një person. Në fund të fundit, nuk ka asnjë garanci që dikush që rritet në një familje me abuzime, do t'i abuzojë vetë të tjerët. Pra, natyra është më e rëndësishme?  Vështirësia me debatin është se asnjë individ nuk është i njëjtë me një tjetër. Eksperimentet për të përcaktuar efikasitetin e Natyrës kundër Nurture janë të vështira për t'u kryer. Jo vetëm nga perspektiva e të drejtave të njeriut, por gjithashtu nga një pikëpamje e ndryshueshme. Në të vërtetë ka shumë variabla për t'u kontrolluar në lidhje me natyrën njerëzore, që çdo imponim i kontrollit mbi elementin e Nurture do të ishte i paekuilibruar.  Kur shqyrtojmë këtë pyetje, është e rëndësishme të pranojmë se psikologjia e zhvillimit është ende në fazat e saj të hershme, dhe të kuptojmë se si Natyra ashtu edhe Nurtura janë faktorë të nevojshëm në zhvillimin e njeriut.