روال صبحگاهي رو از ديدگاه يه بچه دو ساله توصيف کن
من از خواب بیدار شدم و در رختخوابم تنها بودم، تاريک بود و احساس ترس مي کردم. من صداي مامانم رو مي زنم و وقتي صداي قدم هاش رو مي شنوم که داره به اتاق خوابم مياد خيلي راحت ميشم اون کنار من جا مي گيره و من احساس خوشحالي ميکنم دوباره با نور آفتاب در چشمانم بيدار ميشم و ميدونم که صبح شده چون خورشيد طلوع کرده من برگشتم و مامانم هنوز کنار من خوابیده بود من نشستم و بهش گفتم صبح شده برادرم مياد و ازم ميخواد که تو اتاق بازي بازي کنم خیلی هیجان زده ام که برم با اسباب بازی هام بازی کنم من از راهرو رد شدم و پازل مورد علاقه ام رو انتخاب کردم، که تمام رنگ های رنگین کمان رو داره! من از برادرم کمک میخوام تا پازل رو کامل کنم و وقتی تموم شد احساس غرور می کنم من مامانم رو از طبقه ي پايين ميشنوم که داره بهمون ميگه صبحانه آماده ست شکمم گرسنه شده و ميرم طبقه پايين و به جزيره ي آشپزخونه که اون يه کاسه ي بزرگ جوجه خرما رو که دوست دارم مياره! وقتي دارم غذا ميخورم، حس مي کنم يه چيزي روي چانه ام افتاده. من اينو به ماماني نشون ميدم و اون با يه پارچه پاکش ميکنه وقتي کارمو تموم کردم، مامان گفت که وقتشه لباس بپوشم ميخوام کمک کنم پس پجامام رو خودم در ميارم