Περιγράψτε την ποσοτική χαλάρωση σε 3 σημεία ή λιγότερο.
Context:Η ποσοτική χαλάρωση (QE) είναι μια ενέργεια νομισματικής πολιτικής κατά την οποία μια κεντρική τράπεζα αγοράζει προκαθορισμένα ποσά κρατικών ομολόγων ή άλλων χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων προκειμένου να τονώσει την οικονομική δραστηριότητα. Η ποσοτική χαλάρωση είναι μια νέα μορφή νομισματικής πολιτικής που άρχισε να εφαρμόζεται ευρέως μετά την οικονομική κρίση του 2007-2008. Σκοπός του είναι να μετριάσει μια οικονομική ύφεση όταν ο πληθωρισμός είναι πολύ χαμηλός ή αρνητικός, καθιστώντας την τυπική νομισματική πολιτική αναποτελεσματική. Η ποσοτική σύσφιξη (QT) έχει το αντίθετο αποτέλεσμα, όταν για λόγους νομισματικής πολιτικής, μια κεντρική τράπεζα πωλεί κάποιο μέρος των κρατικών ομολόγων ή άλλων χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων που κατέχει.  Παρόμοια με τις συμβατικές πράξεις ανοικτής αγοράς που χρησιμοποιούνται για την εφαρμογή της νομισματικής πολιτικής, μια κεντρική τράπεζα εφαρμόζει ποσοτική χαλάρωση αγοράζοντας χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία από εμπορικές τράπεζες και άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αυξάνοντας έτσι τις τιμές αυτών των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων και μειώνοντας την απόδοσή τους, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει την προσφορά χρήματος. Ωστόσο, σε αντίθεση με τη συνήθη πολιτική, η ποσοτική χαλάρωση συνήθως συνεπάγεται την αγορά πιο επικίνδυνων ή μακροπρόθεσμων περιουσιακών στοιχείων (αντί βραχυπρόθεσμων κρατικών ομολόγων) προκαθορισμένων ποσών σε μεγάλη κλίμακα, για μια προκαθορισμένη χρονική περίοδο.  Οι κεντρικές τράπεζες συνήθως καταφεύγουν στην ποσοτική χαλάρωση όταν ο στόχος του ονομαστικού επιτοκίου πλησιάζει ή φτάνει το μηδέν. Τα πολύ χαμηλά επιτόκια προκαλούν παγίδα ρευστότητας, μια κατάσταση στην οποία οι άνθρωποι προτιμούν να διατηρούν μετρητά ή πολύ ρευστά περιουσιακά στοιχεία, δεδομένης της χαμηλής απόδοσης άλλων χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων. Αυτό καθιστά δύσκολο για τα επιτόκια να πέσουν κάτω από το μηδέν· οι νομισματικές αρχές μπορούν στη συνέχεια να χρησιμοποιήσουν ποσοτική χαλάρωση για να τονώσουν περαιτέρω την οικονομία αντί να προσπαθήσουν να μειώσουν περαιτέρω το επιτόκιο.  Η ποσοτική χαλάρωση μπορεί να συμβάλει στην έξοδο της οικονομίας από την ύφεση και να βοηθήσει να διασφαλιστεί ότι ο πληθωρισμός δεν θα πέσει κάτω από τον στόχο πληθωρισμού της κεντρικής τράπεζας. Ωστόσο, τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης επικρίνονται επίσης για τις παρενέργειες και τους κινδύνους τους, μεταξύ των οποίων η πολιτική είναι πιο αποτελεσματική από ό, τι προορίζεται για την αντιμετώπιση του αποπληθωρισμού (που οδηγεί σε υψηλότερο πληθωρισμό μακροπρόθεσμα) ή δεν είναι αρκετά αποτελεσματική εάν οι τράπεζες παραμένουν απρόθυμες να δανείζουν και οι δυνητικοί δανειολήπτες δεν είναι πρόθυμοι να δανειστούν. Η ποσοτική χαλάρωση έχει επίσης επικριθεί για την αύξηση των τιμών των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων, συμβάλλοντας στην ανισότητα. Η ποσοτική χαλάρωση αναλήφθηκε από ορισμένες μεγάλες κεντρικές τράπεζες παγκοσμίως μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2007-08 και και πάλι ως απάντηση στην πανδημία COVID-19.
1- Η ποσοτική χαλάρωση (QE) είναι μια δράση νομισματικής πολιτικής κατά την οποία η κυβέρνηση αγοράζει ομόλογα και άλλα περιουσιακά στοιχεία για να διατηρήσει χαμηλό το μακροπρόθεσμο επιτόκιο για να τονώσει την οικονομία.  2- Εισήχθη μετά τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση (GFC) το 2008.  3- Συμβάλλει στην ανισότητα με την αύξηση των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων.