Pse duhet t'i shndërrojmë fushat dhe kopshtet dekorative në bimë vendase?
Kush nuk i do fluturat? Ata janë një simbol i bukur i pafajësisë. Por a e ke vënë re se çdo vit janë gjithnjë e më pak? Kur isha fëmijë, nuk mund të shkosh në udhëtim pa marrë disa flutura në xhamin e parme të makinës tënde. Pra, pse janë kaq pak dhe çfarë do të thotë kjo?  Një nga arsyet kryesore është përdorimi i pesticideve dhe herbicideve. Këto kimikate janë vrasës pa dallim. Dhe ato e nxjerrin gjithë ekosistemin nga ekuilibri. Në oborrin tim, kam parë se si pak durim i rikthen gjërat në ekuilibër. Unë kisha fshikëza, por ngadalë vërejta grabitqarët e fshikëzave që zgjidhnin problemin. Kisha mushkëra për shkak të kopshtit tim të pulave, por pas disa javësh pashë zvarranikët dhe zvarranikët që u zhvendosën për të shfrytëzuar burimin e ushqimit.  Arsyeja tjetër pse shohim më pak flutura është ushqimi për breshkat. Shumica e fluturave dhe të natës (siç më pëlqen t'i quaj flutura të natës) kanë nevojë për një bimë të veçantë për të strehuar lepujt e tyre. Për fluturat monark, ajo është një bimë e bukur, e cila është një emër i pafat. Për Pipevine Swallowtails, është Pipevine (Aristolochia). Pa këto bimë, lepujt nuk kanë burim ushqimi. Dhe ndërsa qytetet dhe lagjet përreth tyre bëhen të gdhendura, nuk ka më vend për këto bimë që dikur ishin të bollshme. Kur shikojmë në oborret tona, ato përmbajnë bimë të bukura që janë importuar nga vende të tjera. Por për një flutur, oborret tona duken si shkretëtirë. Madje edhe bimët si shishe, të cilat tërheqin shumë insekte për nektar, nuk u japin ushqim insekteve të vegjël vendase. Është si të kesh një bar ku të rriturit mund të pinë, por pa ushqim për të ushqyer fëmijët e tyre që të rriten dhe të bëhen të rritur.  Por Doug Tallamy, një entomolog nga Universiteti i Delaware, thotë se ne mund të ndihmojmë. Duke vënë disa bimë vendase në oborret tona, mund të sigurojmë ushqim për të sjellë fluturat.  Ndërsa ne u përgatitëm për të ripërtërirë kopshtin tonë nga bimët e gjelbëruara dekorative, në një kopsht angleze/ kopsht me lule të shkurtra, diçka ndodhi. Ne e pamë Doug Tallamy duke folur në një takim të Silicon Valley Zoom të CNPS. Dhe e kuptuam se duhej të ndryshonim drejtimin tonë, dhe të fillonim kopshtin me vendasit.  Ndërsa shikojmë kopshtin tonë, çelësi është se ne sapo kemi filluar... Është një eksperiment i madh për të parë se çfarë funksionon ku. Dhe tashmë kopshti po na flet. Pallati me sy blu ka kaluar rrugën e asfaltuar për në një pjesë tjetër të kopshtit! Ne presim më shumë lëvizje dhe magji në të ardhmen. Ja disa nga mendimet tona për kopshtin tonë.  Bekimet... të kesh një lis gjigant në oborrin tonë dhe një luginë pas nesh sigurisht na kanë dhënë një këmbë përpara në aspektin e ushqimit dhe hyrjes së kafshëve të egra në oborrin tonë.  E keqja... shumë hije. Vetëm dy, ndoshta tre vende në kopshtin tonë që marrin diell të mirë. Pra, ne shëtisim nëpër Calscape duke kërkuar bimë që tolerojnë hijen. (Nëse nuk e keni takuar Kalskapin, do të jeni të kënaqur. Shpresoj të jetosh në Kaliforni...).  Qëllimi... si Talamites, ne besojmë në ushqimin e ekosistemit, i cili fillon me kultivimin e larvave. Pra, si ka funksionuar? Epo, kemi parë vetëm një ose dy larva deri më tani. Shpirt. E gjitha është një eksperiment...  Ndikimi më i madh... ka qenë duke lënë gjethe vitin e kaluar. Tashmë mund ta shohim tokën duke u përmirësuar, dhe sa herë që ujisim shohim shumë insekte që ngrihen nga shtresa. Kështu po ndodh. Me ngadalë...  Pra, ne vazhdojmë të zëvendësojmë jo-vendasit me vendasit. Fundjavën e kaluar kemi hequr Sarcococca dhe Pierris Japonicas dhe i kemi zëvendësuar me Coffeeberry (Frangula Californica). Këtë fundjavë kemi hequr dy pemë arë dhe i kemi zëvendësuar me anemonë (Carpenteria Californica). Dhe fundjavën e ardhshme do të zëvendësojmë gardhin tonë me Coyote Brush (Baccharis pilularis).  Përveç insekteve, kemi parë shumë kafshë të tjera të mrekullueshme në oborrin tonë. Në pemë lind çdo vit një fole e re me vjehrra të rinj. Dhe këtë vit ne u befasuam nga 3 rakunë të vegjël që u zhvendosën në pemë (është kryesisht bosh).  Ata janë të ëmbël, të turpshëm dhe të adhurueshëm. Na ka pëlqyer t'i shohim si dalin jashtë dhe e gërmojnë pemën çdo natë për ushqim.